Ontdopen gaat verder in België, een keerpunt om stil bij te staan
Na de bekendmaking van de verscheidene pedofiliezaken en het oorspronkelijk aanhouden van ontkennen om dan toch later toe te geven van Bisschop Vangheluwe maakte dat veel Rooms Katholieken hun Katholieke kerkgemeenschap vaarwel zeiden. Vorig jaar bleven de schandalen zich verder ophopen en hebben 1.827 Vlamingen zich uit het doopregister laten schrappen. Dat is drie keer meer dan de 643 ‘ontdopingen’ in 2009 – voor de affaire-Vangheluwe losbarstte – maar wel een stuk lager dan de 6.382 uitschrijvingen van 2010.
Het is goed dat mensen de inschrijving bij de kerkgemeenschap serieus nemen en bij het totaal scheef gaan van bepaalde situaties ook een besluit durven nemen om afstand te nemen van die kerkgemeenschap die bepaalde zaken wenst toe te dekken of te sussen welke normaal in een gewone gemeenschap ontoelaatbaar zouden zijn.
Rooms-Katholieke kinderdoop, waarbij de onmondige wordt opgenomen in de Rooms-Katholieke Kerk en als lid ertoe bij draagt dat de Kerkgemeenschap evenredig een recht op de belastinggelden krijgt. – Foto: Melchior2006
Bij de Katholieken is het ook meestal zo dat zij zelf nooit gekozen hebben om in die kerkgemeenschap toe te treden. Vanuit grootouders was er de druk en de ouders beslisten om de traditie voort te zetten om de kinderen van bij de geboorte te laten dopen. Hier stonden zij nooit bij stil dat zij al doende hun kind in de Rooms Katholieke Kerk inschreven, waardoor deze kerkgemeenschap ook de daarbij passende vergoeding van de Staat kreeg. Het later bevestigen van de doop, is ook een element dat weer bij de traditie behoort. Eerste en plechtige communie en vormsel, zijn van die feesten welke vale mensen eerder uit traditie laten plaatsgrijpen dan uit geloofsovertuiging. Opvallend is dat zelfs veel ouders helemaal niet geloven,nooit naar de kerk gaan maar toch hun kinderen hun eerste communie laten doen en er op staan dat zij in het zesde lager of ten laatste het eerste middelbaar hun plechtige communie doen. Er wis heel veel verzet tegen de plechtige communie op zestien jaar. Heel veel mensen zeggen dan ook dat het dan voor hen niet meer hoeft, welk toch een duidelijke weergave is van het niet tot het geloof, maar eerder bij de gewoonte behorende element van die gebeurtenis. Voor velen is het ook een gelegenheid om te kunnen uitpakken met een opzienbarend feest, waarbij de ene tegenover de ander pocht. De poging van de kerk om die exuberantie tegen te gaan met paterskleden heeft weinig uitgehaald.
Zelfs om te trouwen jagen ze velen onder de jongeren ook nog de kerk in, om dat men toch in het wit wil trouwen en met een sleep en heel de tralala, alsof dat zonder die kerk ook niet zou gaan. En de katholieke kerk registreert dat allemaal netjes in haar boeken en rijft op die manier veel subsidies binnen.
In 2010 werden nog ongeveer 60% van de pasgeborenen in België gedoopt. Dit getal lag 40 jaar geleden nog boven de 90%. Het percentage is echter sterk afhankelijk van de regio waarin men leeft. Het doopcijfer ligt aanzienlijk lager in centrumsteden (41,8 %) en aanzienlijk hoger in landelijke gemeenten of verstedelijkte plattelandgemeenten (81,6%). In centrumsteden wordt dit cijfer ook beïnvloed door de relatief hoge nataliteit van de niet-autochtone bevolking.
De hele hétzee van onchristelijke gebeurtenissen in de Rooms Katholieke Kerk heeft nochtans nog niet zo veel mensen afstand doen nemen van die instelling. Sommigen vinden zelfs dat men te veel die kerk viseert. Zij vinden dan ook dat het sociale weefsel, ondermijnt wordt. Wat spijtig genoeg veel mensen niet inzien is dat er een groot verschil moet gemaakt worden tussen instituut kerk en religie. Men moet ook zien dat er meerdere kerkgemeenschappen zijn en dat men niet persé zijn geloof moet opgeven om uit de Katholieke Kerk te stappen. Wel is het zo dat met al de gebeurtenissen het misschien eens tijd is geworden om dat geloof beter onder de loep te nemen. Is het niet hoog tijd geworden om eens te kijken wat de verschillen zijn onder al de verscheidene christelijke denominaties?
Zou het ook niet kunnen om in plaats van de Katholicisme zo te omhelzen of vurig vast te houden om de tentakels eens bij de protestantse kerk te gaan doen kleven? Men moet beseffen dat het niet de kerken zijn die de religie moeten bepalen. Het zijn de gelovigen zelf die de religie moeten waar maken. Religieuzen noch enige kerk heeft het monopolie over de religie. Ook mag men niet gaan veralgemeniseren dat de religie niets anders dan kwaad aan richt. Er zijn in de geschiedenis zeer veel voorvallen geweest van geweld veroorzaakt door zogenaamde gelovigen of kerkinstellingen die hun leden aanzetten tot geweld. Het is een fenomeen dat in elk tijdsgebeuren kan voordoen. Het gebeuren met de fundamentalistische islamieten is daar een typisch voorbeeld van waarbij men een moslim beweging kan zien waar vijftig jaar geleden ook de katholieken stonden.
Daar moeten de mensen het verschil zien tussen de gewone gelovige moslims en gewone gelovige christenen tegenover de op macht beluste geestelijke organisaties of het nu mula’s of bisschoppen zijn.
Ook moet men beseffen dat er een groot verschil is tussen christen en katholiek zijn en tussen Dé Kerk, een kerk en een kerkgemeenschap. Christen zijn is “rekening houden met de anderen, respect betonen voor andere overtuigingen, religies, e.d., mensen in nood helpen, …” Katholicisme staat veelal gelijk met het opvolgen van bepaalde kerkelijke regels (die eigenlijk niemand opvolgt. In wezen zouden Katholieken de Paus moeten opvolgen, maar hoe veel van hen gebruiken toch voorbehoedsmiddelen al hoewel hun kerk hen dat verbied? Hoe velen, die zich Katholiek noemen gaan niet naar de wekelijkse misviering, al is deze in die kerk wel verplicht? In 2010 ging amper 7% van de Belgische bevolking nog wekelijks naar de mis, al hoewel er cijfers zijn die ook spreken van slechts 3% .
Hoe velen volgen dus die zogenaamde onfeilbare Paus? Eigenlijk weinig, maar toch houden zij er aan Katholiek te blijven en denken er toch nog maar zeer weinig om hun Katholieke kinderdoop ongedaan te laten maken.
Bent u door al de gebeurtenissen van de laatste jaren ontgoocheld in uw kerk?
Twijfelt u over het geloof, de zin of onzin van religie?
Durf over religie, geloof, God en gebod na te denken. Maar durf ook in de eerste plaats eens de Bijbel ter hand te nemen. Daarmee bedoelen wij het Oude en het Nieuwe Testament. Neem die 66 boeken eens onder ogen. Lees ze eens van voor naar achteren in één ruk (bij wijze van spreken.). Maar durf eens echt de tekst onder ogen te zien zoals deze er gedrukt staat, wars van alle dogma’s of leerstellingen die u vanuit uw kerkgemeenschap hebt mee gekregen. Als er zo “zoon” staat, laat het dan “zoon” betekenen, enz.
Wie weet gaat u versteld staan welk een openbaring dat Boek der Boeken u mag bieden.
Als u dan de Heilige Schrift hebt doorgenomen laat dan uw hart spreken en luister dan naar uw innerlijke. U zal echter wel merken dat er dan een tijd zal komen dat u keuzes zult moeten maken die inhouden dat u al of niet afstand zal moeten gaan nemen van tradities. Zo kan het zijn dat u zal merken dat u onder de hoede van een kerkgemeenschap hebt geleefd die u veel fabeltjes heeft verteld of veel dingen heeft opgedrongen die eigenlijk niet in de Bijbel staan.
Laat het een “Eye-opener” zijn.
Wanneer u beslist om niet langer katholiek te zijn, dan kan dat eenvoudig door een gehandtekende brief te zenden naar de pastoor van de parochie waar u gedoopt bent met de vraag om in de rand van dit register bij uw doopselregistratie te willen noteren dat u niet langer tot de katholieke kerk wenst te behoren. Zo is voor de katholieke gemeenschap duidelijk dat u in de toekomst niet langer katholieke sacramenten wenst te ontvangen en niet
in de kerk wenst begraven te worden.
“Ontdopen”, zoals velen zeggen is in geen enkele kerk mogelijk. Men kan zich echter wel uit elke kerk uitschrijven of de kerk kan de gelovige ook uitsluiten.
Bij alle kerkgemeenschappen is de doop aanzien als een verbintenis van de persoon met god, de Allerhoogste. Het doopsel zelf is ‘onuitwisbaar’. Je “ontdoping” heeft dus geen effect op de eigenlijke doop of op het doopsel. In de Katolieke kerk moet iemand die opnieuw in de kerk wenst te worden opgenomen daarom niet opnieuw gedoopt worden. Voor andere kerken is het een punt geweest van vele discussies. Bij veel protestantse en bij Christenen die volledig de Bijbel willen volgen is de kinderdoop iets ongeldigs, daar een baby nooit bij zinnen kan zijn om zelf de beslissing te nemen om voor God te kiezen. Vandaar wordt een kinderdoop dan ongeldig beschouwd en moet men zich laten dopen zoals de Bijbel voor schrijft, door volledige onderdompeling in water, als teken van witwassing der zonden, die men vooraf heeft beleden. Een baby kan nog geen enkele zonde gedaan hebben, kan daar ook nog niet over na denken, en heeft helemaal nog geen besef van God en gebod. als volwassen mens kan men wel een keuze maken en deze aan anderen kenbaar maken. Hierbij zal men dan ook aan de gemeenschap moeten kunnen bewijzen dat men werkelijk volgens de wil van God wil leven en zich aan Hem wil onderwerpen.
Volgens de Heilige Schrift zijn er enkele dingen die enkel door God kunnen gebonden worden. Zo zijn doopsel en huwelijk een verbintenis tussen God en de mens welke niet door iemand anders kunnen ontbonden worden. Wel kunnen zij als ongeldig bestempeld worden. Voor de kinderdoop is het heel duidelijk: het is een on-Schriftuurlijk iets en heeft op dat vlak ook geen waarde. Maar door zich bij de Katholieke Kerk te alten uitschrijven geeft men deze kerk ook een duidelijk signaal en geeft men naar de staat ook een teken dat men zich niet meer akkoord verklaard dat deze kerkgemeenschap recht krijgt op het deel van het betaalde belastinggeld. Op dat vlak wordt het hoge tijd dat de bevolking ook meer druk uitoefend op de staat dat, zoals in bepaalde andere landen (cfr. Duitsland) en zal worden voor geopteerd om de mensen zelf te laten beslissen waar hun belastinggeld naar toe gaat: ofwel naar een geloofsvereniging of bepaalde kerk (waaronder ook de afgodengemeenschappen of Keltische geloofsgroepen, boeddhisten, Hindu’s etc.), of naar een vrijzinnigen beweging of een atheïstische groepering, of naar een vereniging van openbaar nut, natuurvereniging of hulpverleningscentrum or niet gouvernementele organisatie. De Kirchesteur of Kerkbelasting zal dan ook voor kleiner gemeenschappen meer overlevingskansen geven en de macht van de grotere groepen verkleinen.
De mensen zouden daar ook best eens over na denken wie zij zo veel macht willen blijven geven door zich in die kerkgemeenschap ingeschreven te laten.
Mocht u niet weten in welke kerk u gedoopt bent, dan kunt u dat – meestal – terugvinden in het trouwboekje van uw ouders. Mocht dat niet het geval zijn, dan kunt u ook een brief schrijven naar uw bisdom.
Bisdom Antwerpen – Schoenmarkt 2, 2000 Antwerpen
Bisdom Brugge – Heilige Geeststraat 4, 8000 Brugge
Bisdom Gent – Bisdomplein 1, 9000 Gent
Bisdom Hasselt – Vrijwilligersplein 14, 3500 Hasselt
Aartsbisdom Mechelen-Brussel – Wollemarkt 15, 2800 Mechelen
Diocèse de Liège – Rue de l’Evêché 25, 4000 Liège
Diocèse de Namur – Rue de l’Evêché 1, 5000 Namur
Diocèse de Tournai – Place de l’Evêché 1, 7500 Tournai
Of voor wie gedoopt werd binnen het militaire ordinariaat (dus door een legeraalmoezenier):
Algemene Directie Human Resources
Divisies Coördinatie en Evaluatie&Personeel
Dienst voor Religieuze en Morele Bijstand
Katholieke Aalmoezeniersdienst
Kwartier Koningin Astrid
Bruynstraat 1, 1120 Brussel
De priester dient gehoor te geven aan uw wens en zal u schrappen uit het register. U heeft het recht om een afspraak te maken met hem om te controleren of de schrapping gebeurd is.
Denk er steeds aan dat geloof heeft te maken met een relatie tussen God en u en niet met één of andere kerkgenootschap. Wel is het zo dat Jezus Christus de mensen die God willen volgen heeft aangeraden om regelmatig bijeen te komen en het vergaderen niet na te laten. Om die reden is het dan wel belangrijk om zich bij een geloofsgemeenschap aan te sluiten. Maar durf de kans waar te nemen om niet aan tradities gebonden te zijn en afstand te nemen van de wereld (zoals het zo mooi gezegd wordt in de Heilige Schrift.).
Ook al zijn Christadelphians geen traditionele Kerk, kunnen zij u een geloofsgemeenschap aanbieden die de Wetten van Christus en de Wetten van God in de eerste plaats stelt en waarbij zij willen leven in een gemeenschap van mensen met een hart voor elkaar en voor de wereld.
+
Voorbeeldbrief
Aan bisdom………………………………….. (= Het bisdom van de plaats waar men zijn/haar doopsel heeft ontvangen.) (plaats)………………, (datum)………
Betreft: Uittredingsaanvraag
Geachte Heer/Mevrouw,
Mag ik U verzoeken administratief het nodige te doen, om mijn uittreding te akteren:
“(naam en voornaam)……………………………………………………………………………..,
geboren te ……………………………………….(geboorteplaats) op ………………………(geboortedatum).
en gedoopt te ……………………………………………… ……….(parochiekerk of materniteit en adres)
toen hij/zij woonde te ……………………..…………………………………… (vroegere woonplaats)
heeft weloverwogen en duurzaam beslist uit de Rooms-Katholieke Kerk te treden.”
Ik weet dat deze uittreding geen enkel gevolg heeft op vlak van de betoelaging van de Rooms-Katholieke Kerk door de overheid, maar wens toch uit te treden om op geen enkele wijze meer bij deze Kerk betrokken te worden (bv. toediening sacramenten).
Mag ik u vragen mij over de ontvangst van dit schrijven te berichten met vermelding van de datum van mijn uittreding.
Met vriendelijke groeten,
(naam en voornaam)
(huidige verblijfplaats)
++
Lees ook:
- Steeds meer Vlamingen laten zich schrappen uit doopregister
Vorig jaar hebben 1827 Vlamingen zich uit het doopregister laten schrappen. Dat is drie keer meer dan in 2009, voor de affaire Roger Vangheluwe losbarstte. De trend zet zich ook de jongste weken voort, bevestigen de bisdommen.
Elke dag keren vijf Vlamingen de Kerk de rug toe. Het aantal ontdopingen ligt weliswaar een stuk lager dan in 2010 – met 6382 uitschrijvingen – maar het ongenoegen in Vlaanderen is nog niet uitgedoofd. - Lees het volledige artikel op de website van Gazet van Antwerpen
- De Kerk laat blijkbaar uitschijnen dat het aantal ontdopingen nogal meevalt… een 5-tal per dag.
Sinds eind september 2010 tot op vandaag werd het ontdopingsformulier op http://www.ontdoping.be ondertussen bijna 2000 keer ingevuld en verstuurd.
Ik ga er van uit dat slechts een minderheid deze website gebruikt. Die cijfers kunnen dus onmogelijk kloppen en liggen veel hoger. - Ontdoping: hoe & waarom
Van de 580.000€ die de Belgische overheden samen jaarlijks aan de subsidiëring van de erkende levensbeschouwingen spenderen, zou volgens Delbeke precies 79,28% aan de katholieke kerk worden overgemaakt. Vier vijfden van de middelen dus. Ondertussen blijkt uit onderzoek van drs. Sarah Botterman en prof. dr. Marc Hooghe (KULeuven) naar de religieuze praktijk in België dat in 2006 amper 7% van de Belgen wekelijks een misviering bijwoont. De kerkelijke kudde wordt kleiner en kleiner, en ook steeds grijzer bovendien. - Ontdoping is een mensenrecht + Ontdoping is een mensenrecht (2)
Als we godsdienstvrijheid zo belangrijk vinden, wat dan met de vrijheid om die godsdienst vaarwel te zeggen?
Allemaal vragen die we ons wel eens mogen stellen.
Hoewel ontdoping op zich geen directe gevolgen heeft voor de budgetten van de kerk, blijft het een sterk signaal naar kerk en overheid: dat mensen het niet langer pikken en dat de geldstromen naar de kerk wellicht ook eens in vraag gesteld mogen worden. - Ontdoping in de lift
‘Ik denk dat mensen zich niet wegkeren van Jezus, maar wel van het gedachtegoed van Rome. We kunnen spreken van een soort ‘Leonarditis’ en dat heeft met geloof niet veel te maken. De verbiedende Kerk is een bange Kerk. Het zou een gunnende Kerk moeten zijn.’
Volgens Jezuïet Nikolaas Sintobin is er sprake van een communicatiestoornis tussen de Kerk en de maatschappij. ‘De uitspraken van de Kerk zijn veel genuanceerder dan hoe ze gebracht worden in de media.’ - Kleuters van de Sint-Hubertusschool in Ekeren laten zich massaal ontdopen
Uit protest laten verschillende jongens en meisjes zich ontdopen. Op de speelplaats hielden Jeroen (5), Aafje (4), Lynn (4), Vicky (5), Geert (3) en Freek (5) een spontane sit-in om te tonen hoe boos ze zijn.
Aanverwant kan u ook lezen:
- Godsgebeuren en Kerk in Europa
- Dementia in de Kerk
- Apathie voor het geloof en Vorm van Eredienst
- Publieke overdracht van Manifest Gelovigen nemen het woord
- Manifestanten Protestant of Katholiek
- Manifest Gelovigen nemen het woord
- Een Manifest voor Gelovigen +Manifest tot protestantse kerk
- Kerklidmaatschap belangrijk of niet
- Samen werken aan een Open Gemeenschap
- Bedenkingen Leegloop der kerken
- Oproep tot eensgezind getuigenis
- Verkondigen van Evangelie opgetekend in de Bijbel
- Opdracht tot Getuigenis
- De Kerk als realiteitsspel
- Onkerkelijken terugkrijgen naar de Kerk
Related articles
- Belgian bishop faces new abuse allegations (mumbailaity.wordpress.com)
A Belgian lawyer said on Monday he had launched an inquiry into a new case of alleged sexual abuse by the former bishop of Bruges, Roger Vangheluwe, who has already admitted to having abused his under-age nephews.“The present case concerns sexual abuse in the 1990s,” at a care home in Loker, in western Belgium near the French border, the lawyer, Walter Van Steenbrugge, said. - Belgian bishop faces new abuse allegations (news.terra.com)
Vangheluwe admitted in 2010 that he had abused one of his nephews during the 1980s, when the nephew was a child. That case was beyond the statute of limitations, but he was forced to resign as bishop and left Belgium under Vatican orders.He caused outrage in 2011 when he told a Belgian TV station that he had also abused a second nephew but that he did not consider himself a pedophile.
Niet gebonden door labels maar vrij in Christus
In de christelijke gemeenschappen zouden deze komende dagen heel speciaal moeten zijn. In sommige christelijke kerken nemen zij nog steeds tijd om zich te herinneren wat er zo speciaal is rond dat weekend toen iets gebeurde dat alles voor de wereld veranderde.
Hoewel de meeste christelijkste gemeenschappen het accent naar de geboorte van Christus hebben gebracht en dat vieren op het heidense feest van de godin van het licht, zouden wij het echte Licht in de wereld moeten vieren en terugblikken op de man die zijn leven gaf op de 14de van Nisan, ongeveer twee millennia geleden.
Het is het moment waardoor iedereen een nieuwe creatie zou kunnen komen. Door tot het geloof in Christus te zijn gekomen, maakt diegene die de stappen van bekering heeft doorgemaakt en zijn keuze op de verlossing van Christus Jezus heeft gelegd, in een vernieuwing van lichaam en geest. Het christen worden houdt een transformatie in. Het is dan als oude dingen die voorbij zijn en in zijn naam zijn wij dan een “nieuwe creatie” geworden.
Hoewel wij het zelfde lichaam als die man van Nazareth en alle mannen rond ons hebben, kunnen wij in de voetstappen van de ene leraar, rabbi יהושע Jeshua stappen en hem volgen op weg naar een innerlijke schoonheid.Die arbeiderszoon die werd liefgehad maar nog meer werd gehaat vond het niet erg om volledig volgens de wil van zijn Vader te leven en vervolgens volgens de wil van zijn Vader zijn leven voor heel de gemeenschap op te offeren. Wegens die offerdaad, die wij dezer dagen in herinnering nemen, is de genade van de Heer over ons gekomen en is het mogelijk geworden dat wij door de duisternisheen zullen geraken om het eeuwig licht tegemoet te gaan.
Door Jezus zijn actie zullen wij dit tijdelijke, aardse lichaam als tent voor een eeuwig heerlijk huisgebouw, niet met menselijke handen gebouwd, kunnen verhandelen. Ondertussen hoewel wij nu nog in diezelfde oude tent wonen die wij hadden in dit leven bij Adam, zijn wij door de 2° Adam nieuwe huurders geworden, en zijn wij als een “nieuwe creatie”.
Als volgers van Christus moeten wij nieuwe kleren aantrekken hoewel wij hetzelfde oude lichamelijke wezen en brein hebben, mits wij in een nieuw wezen moeten getransformeerd zijn door onze doop in Christus. Christus moet onze hoeksteen geworden zijn en de basis of fundament van ons geloof en verder leven. Hij zou dan de bron van ons denken en handelen moeten geworden zijn. Na de bekering en de doop is men pas aan een keringspunt gekomen waarbij de opdracht zal voorliggen om elke dag opnieuw verder te werken aan onze nieuwe bouw en zouden wij moeten blijven werken aan het leren een volledig nieuwe weg te bedenken. 
“Vormt u niet naar deze wereld, maar hervormt u door vernieuwing van inzicht, opdat gij onderscheiden moogt, wat de wil is van God, wat goed is, welbehagelijk en volmaakt.” (Romeinen 12:2 Canis)
“”Wie toch kent het inzicht des Heren, dat hij Hem zou onderrichten?” Welnu, wij hebben het inzicht van Christus.” (1 Corinthiërs 2:16 Canis)
“Derhalve, zo iemand in Christus is, dan is hij een nieuw schepsel; het oude is voorbij, zie het nieuwe is daar.” (2 Corinthiërs 5:17 Canis)
“met betrekking tot uw vroeger gedrag moet gij den ouden mens afleggen, die door bedriegelijke begeerten te gronde gaat; gij moet u vernieuwen naar de inwendige geest; gij moet den nieuwen mens aantrekken, die naar Gods beeld is geschapen in ware gerechtigheid en heiligheid.” (Efeziërs 4:22-24 Canis)
“en aangetrokken den nieuwen mens, die tot beter inzicht vernieuwd is naar het beeld van zijn Schepper.” (Colossenzen 3:10 Canis)
“Wie uit God is geboren, bedrijft geen zonde, want zijn Zaad is in hem; hij kan zelfs niet zondigen, omdat hij uit God is geboren. Hieraan zijn de kinderen Gods en de kinderen des duivels te kennen: wie de gerechtigheid niet beoefent, is niet uit God. Evenmin hij, die zijn broeder niet liefheeft.” (1 Johannes 3:9-10 Canis)
Zoals Jezus ons zei te bidden tot zijn Vader moeten we de enige Allerhoogste Elohim, Jehovah God, danken. Die Ene die vermag ons te maken en te voorzien dat wij dat wij gekwalificeerd zouden mogen worden om toegelaten te worden in het Rijk dat Jezus voor ons geprepareerd heeft.
is het Hét Lam van God dat van de kansel mag roepen of geeft men de voorkeur aan de man op de preekstoel? - Versieringen op de barokke preekstoel in de Holzen Abdij, in de buurt van het dorp Allmannshofen in Beieren, Duitsland
Door Jezus zijn dood op het brandhout bood hij zijn hele wezen aan als een Lam van God en als de definitieve vervanger voor de betaling van zonden. Zijn offerdood was het ultieme offer dat alle voorgaande offers kon vervangen en iedereen vrij kocht. Als de betaling voor de zonde van de mens was er de dood die over iedereen zou komen maar nu zou die dood niet meer de eindstap moeten zijn. Want nu zou, al moet, voor het ogenblik, iedereen nog sterven, nu opnieuw leven gegeven worden aan hen die dit losgeld willen accepteren. De oude schuld wordt vervangen door nieuwe vergeving. Door Jezus zijn actie is er vergeving gekomen over ons allen. Daarom is er nu geen verdoemenis voor degenen die bereid zijn om zichzelf te geven in Christus Jezus. Maar dan moet iedereen die zich christen wenst te noemen zich ook ontdoen van het wereldse. Ze moeten dan ophouden om mee te doen aan de tradities van de wereld en hoeven zich niet meer te binden aan menselijke organisaties of instellingen. Zij moeten worden bevrijd. Misschien willen ze een etiket op hun hoofd hebben, maar dat mag niet het belangrijkste punt zijn. Het ergens toe behoren zou niet mogen overheerst worden door het tot een bepaalde instelling of ‘Kerk’ behoren. Ieder die zichzelf christen noemt moet zich terugtrekken van diegene die zich ongeregeld gedraagt, en niet wil leven volgens de traditie die hij ontvangen heeft van de apostelen van Christus. Het komt er in de eerste plaats op aan de leer van Jezus Christus te volgen die door de apostelen is overgeleverd. In het geval dat de gene voor ons, vanaf de kansel dingen verkondigt die niet volgens de leer van Christus Jezus en niet volgens de woorden van God zijn, moeten we niet luisteren naar hem of haar, maar alleen Gods Woord voor Waar nemen en de geschreven tekst van de Bijbel in hart en nieren opvolgen. De focus van degenen die zich herkennen in de man die stierf op Golgotha, aan een houten martelpaal, zou moeten zijn om te proberen te leven als hem en om te wandelen en te gedragen niet volgens het vlees zoals de meeste van het menselijke ras graag genieten van het leven, maar om de heiligheid van Christus na te streven. Wij hebben ervoor gekozen om elkaar te ontmoeten als broeders en zusters die willen leven volgens de Geest. We moeten niet het pantheïsme of boeddhisme of een set van speciale religie volgen, maar de mystieke vereniging van de gelovigen met Christus in de Heilige Geest. Want wij weten dat dit zal leiden tot bevrijding voor ons, via onze petitie en het aanbieden van de Geest van Christus Jezus, volgens onze oprechte verwachtingen, ons reikhalzend verlangen en onze hoop, dat we niet zullen beschaamd worden, maar met alle vrijmoedigheid we is in staat zullen zijn om op te staan onder de vleugels van Christus, in wie we vertrouwen hebben gevonden.
Ook al waren wij machteloos in het vlees zouden wij nu de sterkte in Jezus Christus moeten vinden om ons lichaam en geest te vernieuwen en te groeien naar zuiverheid om zo tot die Nieuwe Schepping toe te treden.
“Welnu, gij zijt niet in het vlees, maar gij zijt in de geest, omdat de Geest van God in u woont; wie toch den Geest van Christus niet heeft, behoort Hem niet toe.” (Romeinen 8:9 Canis)
“Ik ben de wijnstok, gij zijt de ranken. Wie in Mij blijft, en Ik in hem, hij draagt rijke vrucht; want zonder Mij kunt gij niets doen.” (Johannes 15:5 Canis)
“Wie uit God is geboren, bedrijft geen zonde, want zijn Zaad is in hem; hij kan zelfs niet zondigen, omdat hij uit God is geboren.” (1 Johannes 3:9 Canis)
“Gij, kinderkens, gij zijt uit God, en hebt ze overwonnen; want Hij die in u woont, is machtiger dan hij die in de wereld is.” (1 Johannes 4:4 Canis)
“Voor hen, die Jesus Christus toebehoren, bestaat er dus thans geen verdoemenis meer. Want de wet van den Geest, \@een wet\@ van leven in Christus Jesus, heeft u bevrijd van de wet van zonde en dood. Wat de Wet niet vermocht, machteloos als ze was door het vlees, \@dat heeft\@ God \@gedaan\@: Door zijn eigen Zoon te zenden in de gedaante van het zondige vlees en terwille van de zonde, heeft Hij de zonde veroordeeld in het Vlees, opdat door ons de gerechtigheid der Wet zou worden vervuld; door ons, die leven niet naar het vlees, maar naar de geest. Immers, wie vleselijk zijn, streven naar vleselijke dingen; maar wie geestelijk zijn, naar geestelijke dingen. Welnu, het streven van het vlees is de dood; maar het streven van de geest is leven en vrede. Want het streven van het vlees staat vijandig tegen God; het onderwerpt zich niet aan Gods Wet, en zelfs kàn het dit niet; wie vleselijk zijn, kunnen God niet behagen. Welnu, gij zijt niet in het vlees, maar gij zijt in de geest, omdat de Geest van God in u woont; wie toch den Geest van Christus niet heeft, behoort Hem niet toe.” (Romeinen 8:1-9 Canis)
Zoals we hebben ervoor gekozen hebben om יהושע Jeshua / Jezus Christus, de Messias te volgen, moeten we ons geen zorgen maken om een menselijk label te hebben, gedoopt te worden om dan als doopsgezinde herkend te worden als een “Baptist“, hervormd te worden hoeft dan niet in te houden dat men een “gereformeerde” is, het beven bij het Woord van God hoeft daarom nog niet te betekenen dat men een “Quaker” is, of omdat men volgens bepaalde regels of methoden leeft, hoeft men nog geen lid te zijn van de “Methodisten“.
Naar aanleiding van het advies van Jezus om samen te komen, om te voldoen aan het verzamelen en één zijn hoeft dat niet in te houden dat men toetreed tot de “congregationalisten”. Nee, wij moeten samenkomen als broeders en zusters in Christus.
En de komende dagen moeten we zelfs meer het gevoel hebben verenigd te zijn, want we moeten het moment dat Christus Jezus, de ketenen van deze wereld doorsneed en ons voor altijd bevrijde, vieren.
In de begintijd van het christendom waren er gemeenten van gelovigen, die bij elkaar kwamen om het moment dat Jezus het brood nam en het brak en deelde met degenen die hij zijn broeders en zusters noemde, te herinneren. Verenigd in Christus zijn we ook broeders en zusters in Christus (of Christadelphians) geworden en herinneren wij de dag dat Jezus stierf voor onze zonden, om de poort te openen naar de bevrijding om voor altijd het Koninkrijk van God te kunnen binnen gaan als nieuwe lichamen.
In onze keuze om Jezus Christus te volgen zijn wij uitgegroeid tot deelgenoten van lijden maar nog meer tot deelgenoten van de goddelijke natuur, tot wie God nadert en ontkoming bezorgt aan het verderf dat in de wereld is door lust. Als vernieuwde wezens moeten wij niet enkel in de voetsporen stappen van Jezus (of Jeshua) יהושע de Messias als dienaar in de gegeven genade en gezant van hem en als dienaren van degenen die een geloof verkregen hebben dat even kostbaar als het onze is door de gerechtigheid van onze Elohim יהוה Jehovah God en van de Heiland יהושע Messias.
Voorkeur, genade en vrede worden verhoogd tot ons in de kennis van Elohim en יהושע onze Meester, door de erkenning van God die ons alles gegeven heeft dat we nodig hebben.
Het is door die redder Jezus Christus dat genade ons deel mag zijn, en vrede ons overvloedig worden geschonken, dit volgens het Plan van God dat wereldvrede moest brengen. Al wat voor leven en vroomheid nodig is heeft Zijn goddelijke kracht ons geschonken, door de erkenning van hem die ons riep door zijn eigen heerlijkheid en deugd; waardoor de kostelijkste en voor ons grootste beloften gegeven zijn; opdat wij daardoor deelgenoten aan de goddelijke natuur zouden worden, ontkomen aan het bederf dat door de zinlijkheid in de wereld heerst.
“Simon Petrus, dienaar en apostel van Jesus Christus: aan hen, die door de gerechtigheid van onzen God en Zaligmaker Jesus Christus een geloof hebben ontvangen, even kostbaar als het onze: Genade en vrede zij u in volle mate door de kennis van God en van Jesus onzen Heer. Alles toch wat tot leven en vroomheid kan strekken, heeft zijn goddelijke macht ons geschonken door de kennis van Hem, die ons riep door zijn glorie en kracht. Hierdoor ook heeft Hij ons de meest kostelijke en heerlijke beloften gedaan: dat gij door dit alles deelachtig zoudt worden aan Gods natuur, wanneer gij ontkomen zult zijn aan het zinnelijk bederf van de wereld.” (2 Petrus 1:1-4 Canis)
Wij moeten er helemaal niet om verlegen zitten indien de wereld ons als rare snuiters beschouwd. Voor de gelovigen rond ons zijn wij geen vreemdelingen en gasten meer, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God. En die heiligheid die wij moeten nastreven is veel belangrijker dan de gebondenheid aan menselijke wensen of groeperingen.
“Dus zijt gij niet langer vreemdelingen en gasten, maar medeburgers der heiligen en huisgenoten Gods,” (Efeziërs 2:19 Canis)
Na het behalen van een even dierbaar geloof, laat ons niet nalaten samen te komen om te vergaderen en de Bijbel te bestuderen. Als samen komenden in één gemeenschap van gelijkgezinden kunnen wij samen de vrede vinden en samen in de naam van Christus de genade en vrede laten vermenigvuldigden voor ons en overal om ons heen door een kennis van God en van Jezus onze Heer.
“verwaarloost het gemeenschapsleven niet, zoals sommigen plegen te doen; maar vermaant elkander, te meer, daar gij de Dag ziet naderen.” (Hebreeën 10:25 Canis)
Laten wij dus geen gemeenschap zoeken die mensen maken naar hun eigen handen, maar één die God kneed naar Zijn hand. Net als Abraham van vroeger streefde naar een stad, wiens bouwer en maker God is (Heb.11: 10). Dat wil zeggen dat we honger hebben naar een goddelijke gemeenschap in de breedste zin van het woord. Recht en orde, vrede en gerechtigheid, waarheid en goedheid, liefde en barmhartigheid, vrijheid en creativiteit. In één woord – goddelijk.
Jezus maakte duidelijk dat hij kwam om gewoon zo’n gemeenschap op de aarde te beginnen . “Ik zal mijn gemeente bouwen”, zei hij, “en de poorten der hel zullen haar niet overweldigen.” Het woord dat hij gebruikte was ecclesia, wat “de gemeenschap van de geroepene” beduidt.
Wat mogen dan die uitgeroepenen zijn? Om zeker te zijn, is het een gemeenschap als niets van deze wereld te bieden heeft. De Bestseller aller tijden, de Bijbel verwijst naar haar in meerdere omschrijvingen zo als ‘Het Huis van de Heer’, ‘de stad van onze God’, en het ‘Koninkrijk van de Hemel’. Het is zowel lokaal en mondiaal, maar ook eeuwig. Het is niet institutioneel, maar relationeel. Er wordt verzameld in de naam van de Heer. Die congregatie of bijeenkomenden in een gemeenschap of parochie die worden beheerst door het woord van de Heer, geleid door de Geest van de Heer, bewaakt door de kracht van de Heer, en gegarneerd met de heerlijkheid van de Heer.
En er is maar een manier om in deze Gemeenschap te geraken. Het is door het geloof in de Heer Jezus, bewezen door liefde voor zijn volk, dat uit springt van gehoorzaamheid aan zijn woord.
Wenst u tot de wereld te behoren of tot die gemeenschap die Jezus Christus volledig wil volgen, en zoals Jezus zijn Vader eerde, ook zijn en onze Vader eren met de volledige eer die Hem, de Allerhoogste God der goden toekomt?
Bent u bereid tot die gemeenschap te komen die de Ecclesia vormt naar de wensen van Jezus Christus?
+
Lees ook:
- Een groots geschenk om te herinneren
- Bijeenkomsten een Ontmoetingsplaats voor hen die de Bijbel beter willen leren kennen.
- Verzamelen of Bijeenkomen
- Parochie
- Congregatie
- Pleidooi voor broederschap tussen christenen
- Al of niet verenigen
- Publieke overdracht van Manifest Gelovigen nemen het woord
- Een Manifest voor Gelovigen
- Publieke overdracht van Manifest Gelovigen nemen het woord
- Manifestanten Protestant of Katholiek
- Manifest “Gelovigen nemen het woord”
- Manifest tot protestantse kerk
- Niet winkelend
- Sharia een kwaad voor Islam
- Louise Weiss gebouw en Torens volgens Babels Ziggurat
- Over Broeders en Zusters in Christus
- Gericht op God
- Navolgers van Christus
- Christadelphians over heel de wereld
- Gericht op Jezus
- Wat leren de Christadelphians Wat Geloven & Leren de Christadelphians?
- Intenties van de ecclesia
- Al of niet verenigen
- Verenigen
- Een samenkomst of meeting
- Toebehoren
- Parish, local church community – Parochie, plaatselijke kerkgemeenschap
- Verzamelen, bijeenkomen, samenkomen, vergaderen
- Kleine gemeenschappen voor geloofsvorming en verspreiding
- Congregation – Congregatie
- Maken van een kerk
- Wat en waarom Ecclesia Wat is de reden waarom wij ‘ecclesia’ gebruiken in plaats van ‘kerk’?
- Opbouw van een ecclesia
- Opbouw van een ecclesia en verbonden kosten
- Organistie van de Broeders in Christus
- Krachten voor de Ecclesia opbouw.
- Christelijk Leven
- Vrije keuze om te geloven
- Welk deel van het lichaam ben jij
- Leden in het lichaam van Christus
- Eenheid van het Lichaam van Christus
- Laat ons samen komen
- Het eerste op de lijst van de zorgen van de heilige
- Geketend zijn door de liefde voor een ander
- Karakter omgezet door de invloed van onze omgang
En vindt in het Engels:
- Our relationship with God, Jesus and eachother
- Called Christian
- Meetings
- Congregate, to gather, to meet
- What and why Ecclesia
- The Ecclesia in the churchsystem
- Brothers in Christ
- If Christ be in you, the body is dead because of sin; but the Spirit is life be
- Salvation (soteria) deliverance and preservation wholeness or health.
- A Great Gift commemorated
- Manifests for believers #1 Sex abuse setting fire to the powder
- Manifests for believers #2 Changing celibacy requirement
- Manifests for believers #3 Catholic versus Protestant
- Manifests for believers #5 Christian Union
- Sense or nonsense of “Human Fragility”
- Christian fundamentalism as dangerous as Muslim fundamentalism
- Roman Catholic Church in the United States of America at war
- My faith
- Christadelphian people
- Christadelphian Beliefs What Do Christadelphians Believe & Teach?
+++
Related articles
- Jesus begotten Son of God #16 Prophet to be heard
- A Great Gift commemorated
- Not making a runner
- Een Groots Geschenk om te herinneren
- Geen Wegvluchter
- The Spirit Delivers from the Power of the Flesh Romans 8:1-11(thechristiangazette.wordpress.com)There is therefore now no condemnation to those who are in Christ Jesus, who do not walk according to the flesh, but according to the Spirit.
+
For what the law could not do in that it was weak through the flesh, God did by sending His own Son in the likeness of sinful flesh, on account of sin: He condemned sin in the flesh, - Christians Behaving Badly (faithcontender.net)
Don’t you hate it when Christianity is painted with a broad brush — that it’s just a bunch of televangelists with carefully coifed hair scamming vulnerable people for money, Pat Robertson claiming to speak for God and saying embarrassing things in the media, Westboro “Baptist Church” picketing funerals and claiming that God hates fags? - 2 Corinthians 4-6 (mybiblereadingplan.wordpress.com)
Therefore seeing we have this ministry, as we have received mercy, we faint not; But have renounced the hidden things of dishonesty, not walking in craftiness, nor handling the word of God deceitfully; but by manifestation of the truth commending ourselves to every man’s conscience in the sight of God. - The Christian’s boast is in Christ (alcplatteville.wordpress.com)
Christians are a peculiar people. They live in the flesh. They live in the world. But they are not of the world. They live by faith in Jesus Christ (Habakkuk 2:4; Romans 1:17, etc.). Jesus is their confidence. He alone is their boast and their glory.
+
Instead of putting yourselves before God and His ways, like Peter who wanted nothing of a suffering Christ and who was rightly rebuked (Matthew 16:21-23), be mindful of the things of God, not the things of men (see also Colossians 3:1-4ff). Consider who you are in the light of God’s Holy Law—a sinner, a sinner in need of God’s salvation in Christ; a sinner for whom Christ died, willingly, that you might live. - Sunday Class Notes: April 1 (lifereference.wordpress.com)
People are frequently quick to condemn others, but who among us is without sin? Can we look around and condemn our brother when we too are sinners? Condemnation is God’s job; our job is to forgive and to encourage and correct with patient endurance, not to condemn. - 1 Corinthians 1-3 (mybiblereadingplan.wordpress.com)
For the preaching of the cross is to them that perish foolishness; but unto us which are saved it is the power of God.
+
Let no man deceive himself. If any man among you seemeth to be wise in this world, let him become a fool, that he may be wise. For the wisdom of this world is foolishness with God. - Galatians 2:11-21 (markallenwhite.wordpress.com)
Is your freedom in Christ threatened by your fear of man? - Sanctified in Christ Jesus (justificationbygrace.com)
we are sanctified through Christ Jesus, because it is his blood and the water which flowed from his side in which the Spirit washes our heart from the defilement and propensity of sin. It is said of our Lord, —“Christ also loved the Church, and gave himself for it; that he might sanctify and cleanse it with the washing of water by the word, that he might present it to himself a glorious Church, not having spot, or wrinkle or any such thing.”
+
Christ shall put an end to all our inbred sins, and through him we shall mount to heaven perfect even as our Father which is in heaven is perfect. - We Are Ambassador’s for Christ Jesus (codybateman.org)
- The “Between” Life(meetingintheclouds.wordpress.com)Do we live BETWEEN the empty tomb and fellowship with the risen Christ? Are we still clothed with graveclothes – evidence of our old, sinful nature -
or do we wear the graceclothes provided by Christ.
Do we fellowship with Him, drawing strength from Him,
discovering His will for our lives, living in His presence and following Him?
- 2 Corinthians 5:17, “On The Old Overtaken by What is New” (brandondevotional.wordpress.com)
When we believe upon Jesus Christ, that is the Jesus Christ of theGod-breathed scriptures, the old self dies and we are “born again” as anew creation. This new creation lives in us now, but will betransfigured upon our death and resurrection. - Past Perfect (redeemedandredirected.com)
The feasts celebrated by His chosen people became and remain unique andunusual. The term “feasts” in Hebrew literally means “appointedtimes.” They are intended to be a time of meeting between God and manfor “holy purposes,” and they certainly reveal a special story to us asBelievers in Jesus Christ as our Messiah. This week, as Easter approaches and we celebrate our risen Savior, I thought it would be the ideal time to revisit the symbolism in three of the seven feasts given in the pages of the Old Testament. - Be Your Brother’s Keeper (bummyla.wordpress.com)
Apathy, detachment, disinterest, disregard… no matter what you call it, it’s not an option as a follower of Jesus.
+
In the same way that You were intentional in the salvation of man, may I be intentional in ministering to those around me. - Clandestine Christian (tammykennington.wordpress.com)
Before Christ’s death, Nicodemus was a clandestine Christ-follower. He sought Jesus only under the cover of darkness in order to maintain a level of both spiritual satisfaction and social standing.
+
Nicodemus seemed unafraid that his affiliation with Christ might damage his reputation.
+
As one who claims the name of Christ, do I find myself hiding in the darkness? Am I unwilling to mention the word Jesus outside of church? Is social status of greater concern than boldly living out my faith? Or, do I willingly sacrifice my life as “the fragrance of Christ” (2 Corinthians 2:15) so others might come to know the Truth? - The Soul confronted with Death (christadelphians.wordpress.com)
Elohim proves His own love for us, in that while we were still sinners, Messiah died for us.
+
“Therefore, set-apart brothers, partakers of the heavenly calling, closely consider the Emissary and High Priest of our confession, Messiah יהושע” (Hebrews 3:1 The Scriptures 1998+)
Opbouw van een ecclesia en verbonden kosten
Als men een ecclesia of kerkgemeenschap wil verwezenlijken hangt men vast aan meerdere wetmatigheden en kan men bepaalde kosten niet vermijden.
In Jezus naam kunnen wij aan God vragen om een kerkgemeenschap te kunnen opbouwen. Hij zal ons daarbij steun geven en zo ook met de juiste mensen in contact brengen. Maar Hij laat ons ook voelen hoe wij noch steeds een deel van de wereld uit maken. De wereldse bekommeringen en beslommeringen zullen namelijk de gemeente blijven omcirkelen. wij hangen steeds vast aan de wereldse normen en verwachtingen. Waar men staat of gaat moet men wel iets betalen. Verblijfsbelasting, gas en elektra, kosten voor materialen, verplaatsingen en zo meer.
Om tot de groei van een ecclesia te komen is het niet slecht om een beleidsplan te hebben. Samen beraadslagen welke weg men wil uitgaan is daar een grote belangrijkheid. wij moeten rekening houden met de algemene ontkerkelijking en de desinteresse voor God, maar het mag ons niet ontmoedigen. Vergrijzing en secularisatie zijn eigenheden van onze leefwereld waar wij rekening mee moeten houden. Oog hebben voor de omgeving is essentieel. Maar wij mogen nooit de eigenheid van ons geloof opofferen om tegemoet te komen aan de tijdsgebonden wensen van de mensen in de buurt.
In eerste instantie is een neutrale bijeenkomstplaats best aangewezen, maar daarnaast zijn huis bijeenkomsten ideaal. De huiskerk is trouwens het meest aansluitend met de vroeg Christelijke traditie. Bijeenkomsten van vorming en toerusting moeten voorzien worden. Mits de leden voor onze geloofsgemeenschap meestal niet in ons geloof zijn opgegroeid moeten wij de moeilijkheid inzien om hen van hun gemeenschap waar zij zijn in opgegroeid zo ver te krijgen dat zij ook de onze wel eens willen bezoeken. Hiertoe is het belangrijk dat zij er zich welkom voelen en dat zij ook gewaar worden dat wij een gemeenschap zijn van mensen van deze tijd.
Wereldvreemde dingen moeten alleszins vermeden worden. En die dingen die op het eerste zicht vreemd lijken, vooral met het oog op de gangbare zaken, moeten verduidelijkt worden met het Woord van God. De Bijbelse uitleg moet steeds op de voorgrond liggen. Voor sommige mensen kan dat wel eigenaardig lijken dat er steeds naar Bijbelversen wordt gerefereerd, maar die Bijbel aanhalingen zijn belangrijk om het inzicht van Gods Woord naar voor te brengen.
Elke Kerkgemeenschap haar toekomst staat of valt met de mate waarin de kerk er in de toekomst in zal slagen tegemoet te komen aan de spirituele behoeften van de jongere
generatie zonder de oudere generatie van zich te vervreemden. Daarom kan het belangrijk zijn om de besprekingsonderwerpen in lijn te brengen naar aansprekingspunten voor beide partijen.
Wij mogen echter niet vergeten dat het steeds belangrijk is dat wij aan de omwonenden laten zien dat wij bezield zijn door het verhaal God met mensen begaan is en voor hen een oplossing in petto heeft. Het Plan van God ligt bij ons op het voorplan en in de volbrenging van het zoenoffer van Jezus Christus hebben wij de hoop bevestigd gekregen van het Nieuwe Verbond. Dat Verhaal gaat al duizenden jaren, en nog steeds worden er elke dag miljoenen mensen door geïnspireerd. Het vertelt ons van een liefdevolle God die aan mensen geborgenheid geeft in deze zoekende wereld. Het vertelt ons ook van Jezus Christus, die verzoening brengt in een wereld vol gewonde en verwonde mensen. Het vertelt ons van de Heilige Geest, die ons mensen – en deze wereld – kan vernieuwen. Dit Verhaal is de oorsprong van de kerk in haar vele gestalten, de grond onder haar voeten, haar grootste vreugde en vaste hoop voor de toekomst. Wij moeten aan de buitenwereld laten zien dat wij in ons geloof hierin ook de kracht vinden om samen te delen en vooruit te gaan in deze wereld vol ongemakken om het zo dragelijker te maken voor iedereen.
De Heilige Geschriften, de teksten uit het Oude en Nieuwe Testament moedigen ons aan en dagen ons uit daadwerkelijk te zoeken naar wat ons verbindt in de ontmoeting met God en met elkaar. Uit de hoop die wij kunnen halen uit de Bijbel moeten wij de kracht halen om anderen tot God te brengen, uit liefde voor hen. Deze liefde voor hen moeten wij hun ook laten aanvoelen. Als zij bewust zijn van onze, zonder verkeerde bedoelingen, openheid en liefde, en onze eerlijke bezieling kunnen wij ze misschien overtuigen. Door onze woorden en daden moeten wij een voorbeeld zijn en waardig zijn Broeder van Christus genaamd te zijn. Niet enkel vocaal moet het tot uitdrukking komen maar de omstaanders moeten het ook kunnen vinden in onze bijeenkomsten en vieringen, waarin we Gods boodschap beter willen kenbaar maken. Vanuit de inspiratie van het Verhaal ervaren we een dringende behoefte om in deze tijd zichtbaar naar buiten te komen en van betekenis te zijn. Als gemeente moeten wij daarom naar buiten gericht en gastvrij zijn.
Onze activiteiten moeten laagdrempelig zijn maar moet steeds proberen toch iedereen bij de dienst te betrekken, daar dat een van onze eigenheden is dat wij samen dienst uit maken en dat iedereen gelijk is. Zo komt het er op aan dat wij ook iedereen er bij trachten te betrekken samen het Woord van God te lezen en te bespreken. Wij moeten iedereen laten voelen dat hoe klein hun bijdrage ook maar is deze welkom is en gewaardeerd wordt.
In elke bijeenkomst of viering moet er steeds ruimte gelaten worden voor actieve deelname van gemeenteleden, en tijd voor bezinning en stilte. bij de deelname van gemeenteleden moeten al die leden ook open staan voor niet leden, voor toevallige bezoekers of uitgenodigden. Iedereen moet gevoelig gemaakt worden om oog te hebben voor een hernieuwd zoeken naar zingeving door mensen buiten de kerk. Allen moeten we willen leren om voor ons geloof uit te komen om zo een bezielde en wervende gemeente te worden. Waarin we zorgzaam als gemeenschap willen zijn, zich bekommerrend om mensen in nood, dichtbij of ver weg, en bereid hen bij te staan en voor hen op te komen.
Als gelovigen die samen op weg willen gaan is het belangrijk dat wij het Goede Nieuws met elkaar delen en anderen laten zien dat we er deel van uit maken. Dat betekent dat we elkaar willen kennen, niet alleen herkennen. Hierbij is het nodig dat wij aan ons zelf werken, een juist karakter vormen en juiste attitude aannemen. Zo moeten wij er ook aan werken dat wij zelf en de hele geloofsgemeenschap respect voor andere meningen vertoond en anderen laat zien dat wij willen luisteren naar elkaar. Door aan anderen te tonen dat onze broederlijke liefde niet geveinsd is maar uit oprechte bekommerdheid of medeleven, kunnen wij hen broederlijk opnemen in onze gemeenschap die wij open willen stellen als een plek van bezinning waar mensen kunnen ontdekken wie zij zelf zijn en wat God van hen vraagt.
Het komt er op aan een gevoel van eenheid op te bouwen. Laat ons hopen dat iedereen die het geloof een warm hart toe draagt hierbij kan aan mee werken. Ieder kan en zou moeten een steentje bijdragen, en dat kan op allerlei manieren. Zij die geen tijd kunnen vinden om zelf actief te investeren kunnen misschien eerder door financieel bij te dragen zich gelukkiger voelen. En hoe men het draait of keert, kunnen wij in deze maatschappij het niet stellen zonder centen. Geld is nu een maal een noodzakelijk kwaad.
Een van de problemen waar de gemeente op stuit, is haar onzichtbaarheid. Voor velen is de kerk ook geen interessante en eigentijdse gesprekpartner. Als de gemeente iets van haar missionaire opdracht wil waarmaken, zal zij dit gesprek zelf moeten zoeken. Niet alleen door haar eigen activiteiten bij deze groepen beter onder de aandacht brengen, maar ook door mogelijk zelf aan te sluiten bij bestaande zingevingactiviteiten dan wel door de opzet van eigen activiteiten. Om goed in dit veld te kunnen opereren is toerusting nodig: de gemeente moet goed voor ogen houden dat het gesprek met mensen die weinig van het christelijk geloof weten, begint met een bezinning op wat het geloof hen zelf in hun leven te bieden heeft.
Mensen zien vandaag de kerk meer als een aanbieder van diensten dan als een gemeenschap waar men deel van uitmaakt. De gemeente zal ook voor deze mensen gastvrij moeten zijn zonder het eigen karakter van geloofsgemeenschap te verloochenen. Wij moeten daarom onderzoeken in welke mate wij daar tegemoet kunnen komen.
Om plannen voor te leggen en te realiseren is steeds een goede communicatie nodig tussen al de betrokkenen, en voor de geloofsgemeenschap is het best als de gehele gemeenschap de betrokkenheid bij al de projecten kan aanvoelen. Samen moeten wij het waar maken.
Betreft het kostplaatje komst het er op aan dat iedereen een klare kijk kan hebben op de wereldse beslommeringen van een organisatie. Opdrachten kunnen verdeeld worden en diegenen die handig zijn of een beroep uitoefenen dat dienstbaar kan zijn voor de kerkgemeenschap kunnen dit met die ecclesia delen. Kosten kunnen gespaard worden door zijn eigen kunnen ter beschikking te stellen voor de gemeenschap. Zo zou het ideaal zijn indien iemand die een grote ruimte heeft waar hij of zij mensen kan ontvangen dit ter beschikking zou stellen voor de uitbreiding van het geloof door het bepaalde dagen open te stellen om er Bijbelstudie te houden of een huiskerk dienst te laten verlopen.
Wanneer we niet alleen bidden om verhoring van onze persoonlijke wensen, maar in gemeenschap zoeken naar wat God met ons voorheeft, namelijk de opbouw van het Rijk Gods, dan is niets onmogelijk. Dan zullen de harten veranderen, zullen toestanden veranderen, zal een stukje wereld rondom ons veranderen en zullen wij ook anderen de weg kunnen wijzen.
Lees ook: wat een ecclesia, kerkgemeenschap, geloofsgroep, geloofsgemeenschap kan zijn: Congregatie
Betreft mogelijke bijdragen en onkosten verloop: Bijdrage of contributie , Onkosten
Over de Gemeente of Parochie: Parochie
Over het bijeenkomen, vergaderen en de Ecclesia: Verzamelen, bijeenkomen, samenkomen, vergaderen
Read Full Post | Make a Comment ( 2 so far )Wat levert het mij op?
“Als christenen die consumptieve atmosfeer inademen, kan dat leiden tot kritiek op de proclamatie van het Evangelie. „Niet al dat wettische! Ik zoek zekerheid! Kom ik in de hemel?” Het is goed de cultuur te kennen, om ook zo de voorkeur voor eenzijdigheid in de prediking te kunnen weerstaan en tegengaan.” zegt Dr. James Kennedy tijdens een CSFR-conferentie.
De christelijke gemeente telt belijdende leden. Zij maken deel uit van een minderheid en staan tegelijk midden in de samenleving. Het gedrag van mensen buiten de kerk vindt aansluiting in hun eigen hart. Het beïnvloedt hen. Zij zijn niet in staat -als zij dat al zouden willen- zomaar uit die ’dampkring’ te vertrekken. Christenen ademen als het ware de atmosfeer van de actuele cultuur in. Dat heeft effect. Die cultuur doet iets met de kerk. Of beter: met christenen die een relatie hebben met een kerkelijk instituut. Het is nodig het begrip gemeenschap toe te lichten. Gedoopte leden zijn van nature dood in hun misdaden en zonden. Tot hen gaat de roep uit tot afzondering van de wereld. Tot bekering en antithese. Tot gemeenschap met Christus. Vanuit die vereniging tot gemeenschap met elkaar. Ook als van inwendige roeping geen sprake is, ligt er een claim op leden van het kerkelijk instituut om zich te gedragen als leden van één lichaam.
De Bijbel wijst op dat lichaam als voorbeeld. Het betekent dat mensen die tot de kerk horen niet zonder elkaar kunnen, maar elkaar nodig hebben. Dat zij elkaar hebben te dienen in liefde. Dat behelst meer dan elkaar goedemorgen wensen als men op zondagochtend de kerkbank inschuift. Het gaat erom oog te hebben voor het positieve in de ander. En ook voor z’n zonden. Gemeenschap leert elkaar te helpen, maar ook elkaar in liefde te vermanen. Dan blijft het lichaam intact en is geen amputatie nodig.
Nu maakt de Bijbel al melding van breuken in die geschetste gemeenschap. Leden van lokale gemeenten krijgen de oproep die gemeenschap niet te negeren. Zij behoren -als het goed is- vanuit de bron van de liefde van Christus te dienen en te fungeren als toonbeeld van verbondenheid. Dat is toch eigenlijk evangelisatie zonder spreken? Het maakt Christus’ woord zichtbaar: „Laat uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken mogen zien, en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.”
De kerk haalt anno 2007 vooral de pers als een individualistisch, ruziënd gezelschap. In de huidige cultuur verbrokkelen entiteiten, zoals een molecuul uiteenvalt in diverse atomen. Zo loopt ook het cement van de kerk schade op. Een poging om binnen een lokale gemeente gestalte te geven aan de gemeenschap van het ene lichaam kan gemakkelijk overkomen als bemoeizucht of opdringerigheid. Mensen vatten contact zomaar op als aantasting van individuele vrijheid, persoonlijke rechten of tradities.
Volgens mij is onze maatschappij zo materialistisch geworden dat de mensen hun verloning primair stellen. Ook diegenen die in de kerkgemeenschap leven kijken uit naar wat de dingen hen kunnen opbrengen. Zij mogen echter niet over het hoofd zien welke zegeningen hen tijdens dit leven ook al toe komen. Ook moeten wij aan anderen laten zien in welke mate wij in deze wereld van veel lijden toch weten om te gaan met moeilijkheden die ons over komen. Niet kerkelijken kunnen wij de waarde van de kerkgemeenschap laten zien als die kerkgemeenschap ook werkelijk bezielt leeft als één gemeenschap.
Iedereen moet er van overtuigd zijn dat het werkelijk iets zal op leveren al was het pas op het einde van de rit. Maar Christenen moeten de prachtige hoop koesteren van een vredevol eeuwig leven.
+++
Vindt ook:
- De ecclesia als lichaam van Christus
- Al of niet verenigen
- Verenigen
- De Gemeente of samenkomenden: Een samenkomst of meeting
- Verzamelen of Bijeenkomen
- Congregatie
- De Christen Gemeente of Parochie
- Bezieling gemeente
- Intenties van de ecclesia
- Een kerkgemeenschap hoort een van samenreizenden te zijn: Samenreizende
Ook belangrijk om eens te bekijken:
- Kerk geen afhaal Chinees
- Keerpunt in de Kerk
- Groei in karakter
- Huiskerken ook in België noodzaak
- Krachten voor de Ecclesia opbouw.
- Eerste eeuw Ecclesia
- Het eerste op de lijst van de zorgen van de heilige
- Gemeenschap van mensen die elkaar helpen in het geloof: Dagelijks helpen in het geloof
- De Christen Gemeente of zij die Toebehoren
- Maken van een kerk
- Kerkgroei en samengaan
Kerklidmaatschap belangrijk of niet
Op het net probeert het algemene Platform en forum van Bijbelonderzoekers algemeen nieuws onder een ander lichtpunt te brengen. De Bijbelvorsers trachten aan de hand van bijbelonderzoek de verwantschap te brengen van wat er vandaag gebeurt met dat gene wat in het verre verleden ook reeds heeft plaats gevonden. Door de actualiteit door de bril van de Bijbel te bekijken wordt er getracht meer inzicht te geven hoe wij de wereld zouden kunnen aankunnen en hoe wij redding in de Heilige Schrift kunnen vinden.
Velen vinden het vreemd dat men graag heeft dat men lid van een kerk wordt. Maar gelukkig zijn er meerdere kerken die de belangrijkheid van lidmaatschap naar voor brengen. Sommigen denken dan weer dat lidmaatschap een afschrikking vormt en dat er daardoor niet veel mensen in de kerk of groep zouden binnen komen. Ik geef toe dat het niet aangenaam is weinig toehoorders of lezers te vinden voor wat wij trachten te verkondigen. Geen reacties krijgen maakt het niet altijd even gemakkelijk om te blijven doorzetten.
Samen kunnen wij dan werken aan een groeiende gemeenschap die kiest voor Jezus als hun verlosser en de enige weg naar God.
De Kerk als realiteitsspel
Dementia in de Kerk
Toekomstvoorspellingen kunnen hun gestolen worden. Hoe wij zullen eindigen deert hen niet. Maar het hangt wel af van hoe wij omgaan met dit leven. En dit leven heeft ook zijn beperktheden.
Apathie voor het geloof en Vorm van Eredienst
Indien normen en waarden vervagen geraakt het hele denken van de geciviliseerde mens ondermijnd.
Door de normvervaging ziet men steeds minder verschillen tussen het christendom en de van God vervreemde wereld. De trend in vele gemeenschappen om meer en meer in te spelen op de entertainmentwaarden en op het verlangen van de burgers geeft dat men ook in veel gemeenschappen eerst wel een groei van “vernieuwing” ziet maar eens dat het nieuwe er af is dat men ook terug een vermindering van leden merkt, plus het verlies van de oudere leden die hebben afgehaakt wegens de vernieuwde trends.
Door het zoeken naar aantrekkingspolen en hete hangijzers lopen de kerkleiders kans om hun christelijke identificatie te verliezen. Opvallend is dat wij algemeen reeds naar een soort eenheidsworst op weg zijn.
Natuurlijk kan het geen kwaad moesten wij naar een eenvormige Kerk van Christus en een unitaire Kerk van God gaan. Maar daar lijkt de normvervaging niet naar toe te gaan. De oecumenizering blijkt ook daar geen soelaas te brengen, want wij moeten maar eens beter kijken welke algemeenheden men als eensdenkend wil aannemen.
De hedendaagse Kerk lijkt wel bezig om te zoeken hoe ze de mensen kan behagen, in plaats van hoe zij God zouden kunnen behagen.
Wij als christenen zouden er echter op moeten toezien God te behagen en niet de mensenwereld.
God heeft voor de gevallen mensenwereld liefdevol in een wettige bevrijding van de dood voorzien door middel van het loskoopoffer van zijn Zoon Jezus Christus. (Jo 3:16).
Onder het nieuwe verbond, waarvan Christus Jezus de Middelaar is, werd een geestelijke afscheiding teweeggebracht die veel effectiever is dan enige geografische grens; de geestelijke natie van de christelijke gemeente werd daardoor van de rest van de mensenwereld afgescheiden (Jo 17:6, 14-19; 1Pe 2:9-11). Lang voordien had Jehovah geprofeteerd dat hij Sion met kostbare edelstenen en al haar grenzen van „verrukkelijke stenen” zou bouwen, en Jezus citeerde deze profetie, waarbij hij het volgende vers toepaste op degenen die zijn discipelen zouden worden (Jes 54:12, 13; Jo 6:45; vgl. Opb 21:9-11, 18-21). Deze geestelijke grenzen mogen niet geschonden worden, want God waarschuwt dat degenen die ze overschrijden, vernietigd zullen worden. — Vgl. Jes 54:14, 15; 60:18 met 1Kor 3:16, 17.
Omgekeerd moeten degenen die deze geestelijke natie vormen, binnen haar grenzen blijven met inachtneming van de vastgestelde morele grenzen (1Kor 5:9-13; 6:9, 10; 1Th 4:3-6) en de geestelijke grenzen die hen afscheiden van valse aanbidding en wereldlijke stelsels (2Kor 6:14-18; Jak 4:4; Opb 18:4), alsmede de voorschriften aangaande de juiste verhouding tussen christenen en „de superieure [regerings]autoriteiten” (Ro 13:1, 5; 1Pe 2:13-16; Han 4:19, 20; 5:29), tussen man en vrouw (1Kor 7:39; 1Pe 3:1, 7) en op vele andere terreinen van het leven.
Wie erkent dat hij met God verzoend moet worden en Gods voorziening tot verzoening — namelijk het offer van zijn Zoon — aanvaardt, moet vervolgens berouw hebben van zijn zondige handelwijze en zich bekeren, dat wil zeggen zich afkeren van de weg die de zondige mensenwereld gaat. Wie zich op basis van Christus’ losprijs tot God wendt, kan vergeving van zonden verkrijgen en met God verzoend worden, waarop er „tijden van verkwikking . . . komen van de persoon van Jehovah” (Han 3:18, 19) en hij tevens vrede van geest en hart ontvangt (Fil 4:6, 7). Zo iemand is niet langer een vijand op wie Gods gramschap rust, maar is in werkelijkheid „uit de dood tot het leven overgegaan” (Jo 3:16; 5:24). Daarna moet hij Gods goede wil behouden door ’hem aan te roepen in waarachtigheid’ en ’te blijven in het geloof en zich niet af te laten brengen van de hoop van het goede nieuws’. — Ps 145:18; Fil 4:9; Kol 1:22, 23.
Indien men in dat geloof blijft en werkelijk richt op die beloften en op de goddelijke personen, heeft men geen behoefte aan de wereldse zaken om dit nog vreugdevoller te maken. Het gevoel samen in aanwezigheid van Christus te zijn en voor God te kunnen verschijnen moeten het al een evenement maken dat de moeite waard is te beleven. In het vredelievende samenzijn moeten reeds voldoende gezelligheidselementen zitten om dat samen zijn gezellig en waardevol te maken.
Hoewel het onvermijdelijk is midden in die maatschappij van wereldse mensen te leven, waartoe personen behoren die zich schuldig maken aan brasserijen, veel wijverij, hoererij, afgoderij, afpersing en dergelijke praktijken (1Kor 5:9-13), moeten christenen zich rein en onbevlekt van het verderf en de verontreiniging van die wereld bewaren door er geen vriendschappelijke betrekkingen mee aan te knopen, opdat zij niet met haar veroordeeld worden (1Kor 11:32; Jak 1:27; 4:4; 2Pe 1:4; 2:20; vgl. 1Pe 4:3-6). Zij mogen zich niet laten leiden door wereldse wijsheid, die in Gods ogen dwaasheid is, noch mogen zij de „geest van de wereld”, dat wil zeggen haar zelfzuchtige en zondige aandrijvende kracht, ’inademen’ (1Kor 1:21; 2:12; 3:19; 2Kor 1:12; Tit 2:12; vgl. Jo 14:16, 17; Ef 2:1, 2; 1Jo 2:15-17). Op deze wijze ’overwinnen’ zij net als Gods Zoon door hun geloof „de wereld”, de onrechtvaardige mensenmaatschappij (Jo 16:33; 1Jo 4:4; 5:4, 5). Die onrechtvaardige mensenmaatschappij staat op het punt te verdwijnen, aangezien ze door God vernietigd zal worden (1Jo 2:17), evenals de goddeloze wereld van voor de Vloed is vergaan. — 2Pe 3:6.
In de keuze van muziek en andere elementen om de eredienst op te vrolijken moeten wij zeer hard opletten dat wij voor de juiste vorm kiezen.
In de beleving van ons geloof moeten wij er zorg voor dragen dat wij het geestelijk erfgoed koesteren en dat wij er werkelijk naar streven onze bediening zo rein mogelijk te houden en volgens de wensen van God en niet naar de verlangens van de mensenwereld. god heeft voldoende talenten voorzien en laat ook voldoende variatie mogelijk. Hij is ook zo goed dat Hij ons enorme vrijheid geeft, mar wij moeten wel opletten dat wij Zijn vrijheid niet misbruiken.
Het is de eigen liefde voor God die ons hart kan open stellen naar anderen en naar de juiste beleving van ons geloof. Het kan ons op haar beurt het sterkst bewust maken van onze identiteit en kan de duidelijkste richting aan ons leven geven.















