Omgaan met zorgen in ons leven

Vorig seizoen hebben wij een ogenblik getracht om menselijke bijstand te verkrijgen en onze ecclesiae te laten verbinden met de gemeenschappen van een andere vereniging Christadelphians. Dit is echter niet gelukt en daarbij hebben wij tot onze schaamte ook moeten ondervinden dat het veel beter is om op God te vertrouwen en in alle rust af te wachten tot alles juist valt in Zijn tijd en niet volgens ons verwachtingspatroon.

In onze diensten en in ons schrijven in de loop van het afgelopen jaar hebben wij dan ook zeer veel aandacht geschonken aan dat belangrijk punt voor een gelovige, namelijk om op God te vertrouwen en in Hem alle hoop te stellen. Ook gaven we aandacht aan ons geloof in vertrouwen, roeping en het toeschrijven aan Jehovah. daarbij keken wij naar de belangrijkheid van de aanbidding en hoe dat best kan gebeuren.

Op onze zondag dienst van twee weken geleden (2014/10/19) keken wij nogmaals naar het belang van het gebruik van God Zijn Heilige Naam en keken wij naar de positie van Jezus in deze relatie tot zijn hemelse Vader en welke houding zijn discipelen aannamen.

Virgin Mary and Jesus, old Persian miniature. ...
Maagd Maria (Miriam) en Jezus (Jeshua), oude Perzische miniatuur. In de islam worden ze Maryam en Isa genoemd. (Foto credit: Wikipedia)

Jezus moest lasten ondergaan

Net als elke andere persoon in deze wereld, moest de man Jezus, geboren te Bethlehem, de lasten ondergaan van het menselijk leven. Hij werd wel op bijzondere wijze op deze wereld geplaatst, maar dat nam niet weg dat zodra hij werd geboren een element van zorgen was voor zijn aardse ouders, Jozef en Miriam (Maria). Maria als een speciaal uitverkorene van God kon niet verhinderen dat haar zoon moeilijkheden moest ondergaan en ze had te leven met de pijn in haar hart voor die problemen en pijn Jezus moest ondergaan.

Maria leidde haar zoon op en leerde hem goed en slecht, zoals elke moeder zou doen. Ze had vele keren dat ze moest zorgen voor haar veiligheid en voor de veiligheid en de goede naam van haar zoon. Op bepaalde momenten vertelde haar zoon haar zo geen zorgen te maken of om geduldig te zijn, want de dingen moesten gebeuren in de tijd van zijn hemelse Vader en niet volgens hun verwachtingen wanneer zij wensten dat het zou gebeuren.

Entry into Jerusalem from the large cycle in t...
Intocht in Jeruzalem uit de grote cyclus in de Scrovegni-kapel van Giotto, c. 1266. (Foto credit: Wikipedia)

Beperkte tijd

Jezus wist hij al snel bij zijn publieke optreden dat zijn tijd beperkt was (drie jaar) en dat hij een ​​taak voor God had om te doen in die korte tijd, maar dat hij zijn discipelen die opdracht van God moest gegeven zo dat zij zijn werk zouden verder zetten. Zij zouden het predikingswerk moeten overnemen en mensen moeten vormen die op hun beurt weer verder in de wereld zouden gaan om op hun beurt het Goede Nieuws te verkondigen.

Jezus was zich goed bewust van wat er voorspeld was en hoe zijn hemelse Vader telkens woord had gehouden. Dus alles wat van tevoren voorspeld was en nog niet gebeurd was zou dan ook nog gaan gebeuren. Als zodanig had Jezus al snel door dat zijn taak beperkt was in tijd en dat de dood dichter bij kwam​​. Geen prettige gedachte. Met zijn triomfantelijke intocht in Jeruzalem kon hij zien hoe de tijd voor hem naderbij gekomen wast. Hij kon zien dat profetieën in vervulling kwamen en de tijd inluidden om zich aan te bieden als offer voor de mensheid.

Gevoelen bij zorgen

Kun je je voorstellen hoe Jezus zich gevoeld moet hebben? Hoe zou jij je voelen als je weet dat je dood in de buurt is? als je weet dat je over enkele dagen gaat sterven, wat zou jij nu doen?

Velen van ons hebben veel zorgen te maken, denken ze. In deze wereld zijn er genoeg problemen alsook zijn wij er ook meestal goed van voorzien. Vreemd genoeg willen veel mensen toch ook nog problemen zoeken daar waar er geen zijn. Er zijn er velen die zich om bagatellen zorgen maken of denken dat zij zorgen moeten maken over bepaalde zaken. Er zijn nog genoeg mensen die denken dat ze meer zorgen moeten hebben. Veel mensen zijn nog niet tevreden. Verscheidene van hen zijn natuurlijke piekeraars“, terwijl anderen meer geneigd zijn om de gebeurtenissen te laten komen zoals ze komen. Sommigen willen gerust de houding aan nemen van “we zullen wel zien wat komt”.

Herfstperiode

Nu de herfst is aangetreden worden wij geconfronteerd met steeds korter wordende dagen. Het herfst seizoen brengt de tijding van de donkere dagen en al snel gaan weer veel mensen zitten tobben, rouwen en na te denken over hun voortbestaan en de dood. In geval zij denken over degenen die in de vele oorlogen geleden hebben en gestorven zijn, zou je kunnen denken dat het niet slecht is dat ze stil staan ​​bij de honderdste verjaardag van de Eerste Wereldoorlog. Maar op de eerste dag van november zullen ze ook een dag vrij hebben om na te denken over de dode familieleden, waarbij zij op Allerheiligen en Allerzielen ook naar de graven zullen trekken van hun geliefden om deze proper te makenen met bloemen te versieren. Alsook komt er een tijd voor velen om na te denken over onze situatie als ons leven tot een einde komt.

Je zou denken dat dit genoeg reden zou geven voor mensen om na te denken over de toekomst onze toekomst, de toekomst van de wereld waarin onze kinderen en kleinkinderen zijn geboren. Hoe velen zouden zich zorgen gaan maken over hun relatie met de Schepper en de positie die ze hebben in te nemen in deze wereld?Jezus maakte zich zorgen over die toekomst, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor de vele anderen, zelfs voor mensen die hij niet persoonlijk kende. Maar ook zijn eigen toekomst maakte hem ongerust. Hoe zou je zelf zijn als je wist dat men je zou komen gevangen nemen en dat je een verschrikkelijke dood tegemoet kon gaan. Hij wilde God zijn wil doen en vertrouwde zijn hemelse Vader, maar tegelijkertijd was hij ook bang om wat er zou gebeuren met hem.

Ongerustheid in onzekere tijden

Men kan indenken hoe een persoon in zulke onzekere tijden ongerust kan zijn en heel wat kopzorgen kan hebben. Er waren ook momenten dat Jezus niet zo goed wist hoe hij een situatie zou behandelen of hoe hij tot zijn hemelse Vader kon spreken. Jezus wist zijn doel hier op aarde en wenst het ook te vervullen volgens de Wil van zijn hemelse Vader. Maar hij durfde God toch te vragen hem te bevrijden van wat er hem te wachten stond.
“Nu ben ik doodsbang. Wat moet ik zeggen? Vader, laat dit ogenblik aan mij voorbijgaan? Maar hiervoor ben ik juist gekomen.” (Johannes 12:27 NBV)

“‘Vader, als u het wilt, neem dan deze beker van mij weg. Maar laat niet wat ik wil, maar wat u wilt gebeuren.’” (Lukas 22:42 NBV)

Bij de gedachte aan zijn lijden en dood was Jezus zijn hart ook vertroebeld. Net als ieder mens was Jezus ook bang voor wat over hem zou komen. Hij toonde ons duidelijk dat hij elke ervaring van de menselijke zwakheid (afgezien van de zonde), die hem zou passen om een meelevende priester of dienaar van God te zijn heeft gekend.

De eerste Griekse woorden van Johannes versie van de Heiland zijn uiting zijn een echo van een vers van de Judica, Psalm 42 (43): 6, dat ook wordt weerspiegeld in de Tristis est anima mea van Gethsemane. Het parallellisme met de lijdensweg in de tuin is opvallend:

“5 (42:6) Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt. {-(42:6-7) mijn God die mij ziet en redt./Mijn ziel is bedroefd\ Volgens sommige Hebreeuwse handschriften, de Septuaginta en de Pesjitta. MT: ‘die hem ziet en redt.// Mijn God, mijn ziel is bedroefd’.}
6  (42:7) Mijn ziel is bedroefd, daarom denk ik aan u, hier in het land van de Jordaan, bij de Hermon, op de top van de Misar. 7 (42:8) De roep van vloed naar vloed, de stem van uw waterstromen-al uw golven slaan zwaar over mij heen. 8 (42:9) Overdag bewijst de HEER mij zijn liefde, ‘s nachts klinkt een lied in mij op, een gebed tot de God van mijn leven. 9 (42:10) Tot God, mijn rots, wil ik zeggen: ‘Waarom vergeet u mij, waarom ga ik gehuld in het zwart, door de vijand geplaagd?’ 10 (42:11) Mij gaat door merg en been de hoon van mijn belagers, want ze zeggen heel de dag: ‘Waar is dan je God?’ 11 (42:12) Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt.” (Psalmen 42:5-11 NBV)

Wanhopige ziel en hoop

Jezus wist waarschijnlijk dat zijn ziel (zijn wezen) niet in wanhoop had moeten zijn. Hij vroeg zich zelfs af waarom hij zich ook zo gestoord voelde. Hij had altijd opgekeken naar zijn hemelse Vader, die hij anderen ook wilde leren kennen. Hij had altijd hoop op God gesteld en vertelde anderen om hun leven ook in de handen van zijn hemelse Vader te geven in volle vertrouwen. Hij wist en overtuigde mensen er van dat zijn hemelse Vader, Jehovah God, aan Die hoop van ons vervulling kon geven. Jezus zei altijd tegen anderen dat hij zelf het niet was die de wonderen verrichte, maar zijn Vader in de hemel. Hij vertelde de mensen dat ze hun vertrouwen en hoop in zijn Vader moesten stellen. Op Hem wiens naam was bekend als Jehovah moesten zij hun vertrouwen stellen. Jeshua (Jezus) verwees altijd naar zijn Vader in de hemel, die volgens hem alle eer toe kwam. Het was trouwens tot die Enige Ware God dat Jezus zich steeds in gebed richtte. Tot Hem was het dat Jezus bad en lof gaf .

“Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: “Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen hem.”’” (Mattheüs 4:10 NBV)

“15 De man ging aan de Joden vertellen dat het Jezus was die hem gezond gemaakt had. 16 Het was omdat Jezus zulke dingen deed op sabbat, dat de Joden tegen hem optraden. 17  Maar Jezus zei: ‘Mijn Vader werkt aan één stuk door, en daarom doe ik dat ook.’ 18 Vanaf dat moment probeerden de Joden hem te doden, omdat hij niet alleen de sabbat ondermijnde, maar bovendien God zijn eigen Vader noemde, en zichzelf zo aan God gelijkstelde. 19 Jezus reageerde hierop met de volgende woorden:

‘Waarachtig, ik verzeker u: de Zoon kan niets uit zichzelf doen, hij kan alleen doen wat hij de Vader ziet doen; en wat de Vader doet, dat doet de Zoon op dezelfde manier. 20 De Vader heeft de Zoon immers lief en laat hem alles zien wat hij doet. Hij zal hem nog grotere dingen laten zien, u zult verbaasd staan! 21 Want zoals de Vader doden opwekt en levend maakt, zo maakt ook de Zoon levend wie hij wil. 22 De Vader zelf velt over niemand een oordeel, maar hij heeft het oordeel geheel aan de Zoon toevertrouwd. 23 Dan zal iedereen de Zoon eer betuigen zoals men de Vader eert. Wie de Zoon niet eert, eert ook de Vader niet die hem gezonden heeft. 24 Waarachtig, ik verzeker u: wie luistert naar wat ik zeg en hem gelooft die mij gezonden heeft, heeft eeuwig leven; over hem wordt geen oordeel uitgesproken, hij is van de dood overgegaan naar het leven. 25 Ik verzeker u: er komt een tijd, en het is nu al zover, dat de doden de stem van Gods Zoon zullen horen en dat wie hem horen, zullen leven. 26 Zoals de Vader leven heeft in zichzelf, zo heeft ook de Zoon leven in zichzelf; dat heeft de Vader hem gegeven. 27 En omdat hij de Mensenzoon is, heeft hij hem ook gezag gegeven om het oordeel te vellen.” (Johannes 5:15-27 NBV)

Aan het einde van Jezus zijn openbare leven prees hij nog steeds God voor de reddende hulp van Zijn aanwezigheid, maar gaf ook de aankondiging van zijn ziel die zich in wanhoop bevond in hem. Jezus (Jeshua) was er ook zeker van dat het maar één God was, de HEERE, de Elohim Hashem Jehovah,  die Zijn goedertierenheid commando overdag als in de nacht, in de uren wanneer alles goed gaat, maar ook in de uren wanneer alles lijkt slecht te gaan, zou laten gelden.

Twijfelen door angst en beproeving

Hoewel in de tijd dicht bij zijn dood zijnde, durfde Jezus ook te twijfelen aan de Allerhoogste. Hij bracht dan ook een gebed tot de God van zijn leven. Hij durfde zijn God, welke ook de God van Abraham is, en zijn rots, waarom Hij (Jehovah) hem (Jezus / Jeshua) was vergeten of verlaten zou hebben.

“Aan het einde daarvan, in het negende uur, gaf Jezus een schreeuw en riep luid: ‘Eli, Eli, lema sabachtani?’ Dat wil zeggen: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?’” (Mattheüs 27:46 NBV)

We kunnen parallelle passages in het Nieuwe Testament vinden, waar Jezus zijn doodstrijd wordt beschreven vinden. Mattheüs 26:39, Marcus 14:36 ​​en Lucas 22:42, vinden plaats in de Tuin van Gethsemane vlak voor de arrestatie van Jezus en laten ons zien dat Jezus ook bezorgd was. In al deze passages vraagt ​​Jezus nooit om de kruisiging te voorkomen maar geeft hij wel uitdrukking zijn angsten voor de moeilijkheden, de pijn en het lijden dat hij gaat tegenkomen in de komende uren, in de vorm van zijn beproevingen, afranselingen, zweepslagen, eenzaamheid en vervreemding van mensen en als hij zal genageld worden op de houten staak.

Jezus wist dat hij een zware beproeving zou ondergaan, maar voor hem was het belangrijker dat God Zijn wil en niet zijn wil zou worden uitgevoerd.

De lezing van de dag in het evangelie van Johannes (12:27) vindt plaats voor de hierboven beschreven omstandigheden. Er is gezegd geworden, terwijl Jezus spreekt tot een menigte van mensen tijdens het Pascha Festival in de tempel in Jeruzalem (in feite zelfs voorafgaand aan de bijeenkomst van de twaalf met Jezus aan de bovenkamer te Jeruzalem).

Jezus weet dat de gebeurtenissen zich snel zullen ontplooien. Toch is deze verklaring gezegd in antwoord op een aantal Grieken die net iets van Jezus hebben gevraagd langs zijn discipelen om. Waren ze er om hem een uitweg uit zijn aanstaande problemen te bieden? Misschien, maar Jezus hoeft hen niet te ontmoeten en antwoordt zelfs op hun verzoek om hem te ontmoeten op deze manier. Hij bevond zich in een situatie waarin het niet duidelijk was hoe hij kon omgaan met de stijgende paniek en dus zocht Jezus toevlucht tot een verklaring, of beter, een verzoek. Vader, verheerlijk Uw Naamwas een formaat dat Jezus voelde dat hij zou kunnen gebruiken op dit moment. Het hoeft niet meteen resultaat te oefenen op de specifieke zorg Jezus had maar eerder is iets wat hij kon gebruiken op elk gewenst moment in zijn leven, toen hij zulk een zorg voelde.

Verzoeking en opvolging

Dit is een proces dat wij ook als zijn discipelen kunnen volgen. Jezus was in alle dingen verzocht gelijk als wij(Hebreeën 4:15) en daarom moeten we in staat zijn om ons met hem te identificeren als we zorgen hebben in ons leven. Jezus blees steeds trouw aan zijn Vader in de volle overtuiging dat Jehovah de Enige Ware God is die alles kan waar maken, maar ook waarop wij ten volle kunnen bouwen. Hij (Jehovah, God) is degene die ons uit het vuur kan halen.

“want als de God die wij vereren ons uit een brandende oven en uit uw handen kan redden, zal hij ons redden.” (Daniël 3:17 NBV)

Jezus is op de aarde geplaatst geworden niet om gediend te worden, maar om ons een voorbeeld te stellen en om zowel God te dienen als zijn medemensen. Zonder zijn nederige instelling en zonder zijn opoffering zouden wij geen genadegave hebben ontvangen door zijn Zoenoffer.

 “zoals de Mensenzoon niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen.’” (Mattheüs 20:28 NBV)

Voorbeeld voor ons

In het voorbeeld dat Jezus met zijn dienstbaarheid heeft gegeven en met de leerstellingen die hij heeft verkondigt, met kennis van de vroegere profetieën, zouden wij moeten weten wie wij moeten volgen en wie wij moeten erkennen als de beloofde Messias. Die erkenning houdt dan wel in dat wij niet meer van de wereld mogen zijn, in die mate dat wij niet met de wereld moeten mee heulen en niet mogen vasthouden aan die wereldse tradities, zoals bepaalde feesten (als Halloween) In zekere zin moeten wij ons zelf ook opzij zetten om echte leerlingen van Christus te kunnen zijn.

 “Toen zei Jezus tegen zijn leerlingen: ‘Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en mij volgen.” (Mattheüs 16:24 NBV)

“Jezus nam opnieuw het woord. Hij zei: ‘Ik ben het licht voor de wereld. Wie mij volgt loopt nooit meer in de duisternis, maar heeft licht dat leven geeft.’” (Johannes 8:12 NBV)

Hij die mij zou willen dienen moet mij volgen en bereid zijn om zijn leven te haten; omdat de teerling voor mijn leven allang is geworpen en verscheurd met emotie en verdriet Is vertroebeld’ of ‘is onrustig ‘= is geweest en is nog steeds verontrust; een frequente betekenis van de Griekse voltooide tijd.

Madonna of humility by Fra Angelico, c. 1430.
Madonna van de nederigheid van Fra Angelico, c. 1430. (Foto credit: Wikipedia)

We hebben de figuur Jezus. In de evangeliën wordt genoeg over hem verteld om hem beter te leren kennen. We kunnen zien dat de mens van vlees en bloed op een speciale manier werd geplaatst in de schoot van zijn moeder. Hij is echt een man die rechtstreeks van God komt door die wonderbaarlijke plaatsing. Niet tegenstaande moest hij ook zijn eigen angsten overwinnen. Zo dan, wanneer in een tijd van stijgende paniek Jezus zijn toevlucht neemt tot het gebruik van een formaat (een motiverende verklaring) dan is dat iets wat we kunnen kopiëren, zelfs met behulp van dezelfde verklaring.

Antwoord op Jezus zijn gebed

In het geval van Jezus, was de intonatie een gebed en het vond de vraag van יהושע {Jeshua (Jezus)} direct een antwoord,

“Laat nu zien hoe groot uw naam is, Vader.’ Toen klonk er een stem uit de hemel: ‘Ik heb mijn grootheid getoond en ik zal mijn grootheid weer tonen.’” (Johannes 12:28 NBV)

Er kwam dan ook, dat wil zeggen in antwoord op het gebed van Christus, de stem van God, dat sommigen konden onderscheiden terwijl weer anderen dat woord of spreken, niet kon onderscheiden, terwijl sommige verward de geluiden voor een natuurfenomeen namen. Terwijl ze het oneens waren, sommigen zeggende dat het donder was, anderen dat het een engel was die sprak, vertelde Jezus hen dat de stem niet was gekomen om hem te zien, maar om hen te verzekeren. Gods stem moest hen gerust stellen zoals het ons ook nu zou moeten gerust stellen. Hij legde aan hen uit hoe God wordt verheerlijkt in hem. In die verheerlijking vinden wij de eer aan De Ene Naam van de Allerhoogste (Jehovah) wiens Naam heilig is,  en de andere heerlijkheid van de naam van Jeshua of Jezus (wat eigenlijk betekent ‘Heil Zeus’ en daarom niet zo goed is om die naam te gebruiken).

Verheerlijking van Gods Naam

De woorden die werden gesproken zijn van belang. Ze spreken over het feit dat Gods Naam was verheerlijkt in het verleden en dat deze terug zo zou  verheerlijkt worden. Maar voor Jezus deze woorden hoorde in deze tijd, zouden ze hem herinneren aan hoe Gods Naam werd verheerlijkt in de opwekking van Lazarus slechts een paar dagen er voor en ook weer zou verheerlijkt worden bij zijn kruisiging een paar dagen later. De woorden hebben Jezusgeest niet weggetrokken van de uitdaging die voor hem lag, maar eerder hem in staat gesteld om het te bekijken met hernieuwde kracht en moed.

De woorden waren ook persoonlijk aan Jezus gericht en waren een verdere aanmoediging dat zijn Vader met hem was op dat moment in de tijd en met hem zou blijven doorheen de tijd van het komende offer.

Spiegelen aan Jezus

In geval zouden we een soortgelijke houding als Jezus zouden aannemen zouden we misschien ons ook op ons gemak vinden. Indien wij in onze zoektocht naar God ons er op zouden toeleggen in Hem te berusten, zou het veel makkelijker gaan om zowel Hem verder te leren kennen alsook om Zijn begeleidende Hand te voelen. Zeker, als we ons vertrouwen volledig op God zouden stellen moeten wij niet bang zijn, want dan zullen wij veilig in zijn handen zijn. Hij is de meest betrouwbare.

In zijn redevoeringen gaf Jezus wel te kennen dat wij eerder God dan de mensen moesten vrezen, maar dat wij meer op Hem zouden op aan kunnen dan te rekenen op mensen. De angst van Jezus was weg toen hij de Naam van God riep. Dit kan ook voor ons werken. Net als Jezus zijn angst werd vervangen door een gevoel van voldoening, doel en kracht, kunnen wij ook op vertoon van ons vertrouwen in de Allerhoogste onze nauwe band met God en Zijn beschermende hand voelen.

Als we ons belaagd voelen met zorg, laten we onze gedachten rusten op een echte verklaring zoals Jezus deed, of zelfs hardop zeggen wat er op onze lever ligt. Laten wij onze vrees verdringen door ons vertrouwen in de Allerhoogste. door ons bereidwillig te tonen om ons leven in Zijn Handen te leggen zullen wij geruststelling verkrijgen en ons zelf weer onder controle krijgen. Door Gods hulp te voelen zullen wij beter in staat zijn om daar te gaan wat de uitdaging ook moge zijn.

Omgaan met toenemende vrees

In de 19de oktober lezing van het evangelie zien we hoe Jezus koos om te gaan met stijgende vrees. Dit was effectief in het doen verdwijnen van de paniek en in het vervangen met vertrouwen. Dus waarom volgen wij niet zijn voorbeeld als wij met moeilijkheden worden geconfronteerd? Waarom volgen we niet het voorbeeld van Jezus Christus als wij in die omstandigheden bevinden die ons angst aanjagen? Als we het gevoel hebben dat wij door de problemen op het punt staan om te verdrinken kunnen wij best god ter hulp roepen en Zijn Naam aanroepen.
Als we voelen belaagd met zorg laten we onze gedachten rusten op een echte verklaring zoals hij deed, of zelfs zeggen het hardop, zelfs over en weer als dat helpt. Het zal ons helpen terug in de controle weer te voelen, en met Gods hulp te voelen beter in staat om te gaan met wat de uitdaging is dat voor ons ligt.

Als je dan zorgen hebt over hoe om te gaan met de situatie en hoe tot God te spreken, geeft de Bijbel ons genoeg antwoorden hoe we kunnen omgaan met verschillende situaties en hoe we de Allerhoogste Schepper van hemel en aarde kunnen benaderen.

Het belangrijkste om te onthouden is wat Jezus gebruikte,

“Verheerlijk Uw Naam”.

Glorie brengen en Kenbaar maken van Gods Naam

Bij verschillende gelegenheden zei Jezus ook tegen zijn discipelen om uit te gaan in de wereld en de Naam van God te laten worden weerklinken zodat deze bij meerderen zou gekend worden. De uitspraak van Jezus in ons achterhoofd nemend, is het handig omdat het ons herinnert over God en dat het ook meer is over Hem dan over ons. Het helpt ons om onze gedachten, woorden en daden te kaderen in de algemene context van het willen veheerlijken van Gods Naam. Dit is een zeer hoge roeping.

We moeten weten dat het een belangrijke taak is die Jezus heeft gegeven aan elke volgeling van hem. Dat wil zeggen dat elke persoon die zich wil een christen” wil noemen hieraan zou moeten voldoen en steeds heerlijkheid aan Jehovah zou moeten aanbieden.

Ongeacht welke moeite we kunnen komen te doorstaan, ​​laat ons altijd denken aan de moeilijkheden waarmee Jezus werd geconfronteerd en hoe hij werd vernederd en geminacht. Laten we ook niet vergeten hoe de andere mannen van God, de profeten, die de woorden van God opgeschreven hebben, zodat latere generaties van hen kunnen leren, ook zeer veel moeilijkheden moesten doorstaan en meer dan eens hun leven in gevaar voelden. Al die mannen van God waren bewust over het belang van God Zijn Naam. Al jaren hebben velen geprobeerd om de Naam van God uit te faden. doorheen de geschiedenis heeft men al geprobeerd om de mensen de Naam van God te doen vergeten. Men heeft zelfs pogingen gedaan om de Naam van God uit de Heilige Geschriften te verwijderen. Ze hadden een goede reden om het te proberen, omdat het veel meer kracht kon geven om meer mensen te controleren. Maar vandaag de dag zijn er nog steeds veel mensen die het belang van Gods naam kennen en die niet bang zijn om deze heilige Naam uit te spreken. Zij weten ook dat in het geval ze in zulke moeilijke situaties zouden komen dat het lijkt alsof ze niet in staat zouden zijn om er uit te komen, ook zij kunnen doen als Jezus. Ook zij zullen een manier weten te vinden waarop zij kunnen handelen in deze moeilijke omstandigheden, die glorie zal brengen aan de Naam van God.

+

Engelse versie / English version: Dealing with worries in our lives

++

Lees ook:

  1. Geloof in slechts één God
  2. Belangrijkheid van Gods Naam
  3. Ik ben die ben Ehyeh-Asher-Ehyeh אהיה אשר אהיה
  4. Hashem השם, Hebreeuws voor “de Naam”
  5. Archeologische vondst omtrent de Naam van God YHWH
  6. Jehovah wiens Naam Heilig is
  7. God over zijn Naam יהוה
  8. Gebruik van Jehovahs naam
  9. Use of /Gebruik van Jehovah or/of Yahweh in Bible Translations/Bijbel vertalingen
  10. Breng glorie aan Jehovah God de Allerhoogste
  11. Prijs en zeg dank tot God de Allerhoogste
  12. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #2 Aanroepen van de Naam van God
  13. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #3 Stem van God #2 Instructies en Wetten
  14. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #3 Stem van God #6 Woorden tot voedsel en communicatie
  15. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #5 Gebed #2 Getuigen zonder taalbarrieres
  16. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #7 Gebed #5 Luisterend Oor
  17. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #11 Gebed #9 Heiliging van Dé Naam
  18. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #13 Gebed #11 Naam om apart geplaatst te worden
  19. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #14 Gebed #12 De andere naam
  20. Vertrouwen, Geloof, Roepen en Toeschrijving aan Jehovah #15 Expositie voor de Schepper
  21. Heer, Yahuwah, Yeshua of Yahushua
  22. Yahushua, Yehoshua, Yeshua, Jehoshua of Jeshua
  23. Wereld waarheen? #2 Gebed om de komst van de koning
  24. Jezus van Nazareth #2 De zoon van Maria
  25. Jezus van Nazareth #4 Die geen zonde gedaan heeft
  26. Op de eerste dag voor matzah
  27. Jezus moest sterven
  28. Voor de Wil van Hem die groter is dan Jezus
  29. 14 Nisan een dag om te herinneren #4 Een Gedood Lam
  30. De Wederkomst en de eindtijd #1 Dit geslacht zal geenszins voorbijgaan
  31. De Wederkomst en de eindtijd #2 Blik op de nabije toekomst
  32. De wederkomst en de eindtijd #3 Let op de Vijgeboom
  33. De Wederkomst en de eindtijd #4 De komende toorn
  34. Tevreden zijn met Gods keuze
  35. In de hand #5 Niet bang zich te geven
  36. Fragiliteit en actie #13 Zichtbare ellende
  37. Zonder God geen reden, geen doel, geen hoop
  38. Herinner dat er een licht is in de volgende dag
  39. Wees niet bang om uw beste te geven om wat schijnbaar kleine banen zijn
  40. Een liefde die ons niet vrijstelt van verzoeking
  41. Nieuwe energie ontwikkelen
  42. Tel uw zegeningen
  43. Euthanasie debat geopend in 2005
  44. Dood niet te vrezen
  45. Gebed werkt
  46. Getuig van een levende God en zijn zegeningen voor jou
  47. Al-Fatiha [The Opening/De Opening] Süra 1:1-3 In the name of Allah the Merciful Lord Of The Creation
  48. Al-Fatiha [De Opening] Surah 1: 1-7 Hulp van God onze Schepper
  49. Wat betreft Korte inhoud van lezingen: Bijgeloof en feesten: met o.a.: Halloween, Allerheiligen, Allerzielen

+++

  • Huckabee’s Mumbo-jumbo (venitism.blogspot.com)
    That nonbelievers somehow deserve to be discriminated against is a view widely shared, particularly among Christian conservatives who seem to think religion by the sword is an oldie but a goodie.
    +
    Bishops have corrupted Jesus’s doctrine.  Bishops might be pro-Christ, but they are definitely anti-Jesus.  Jesus is a legend, but Christ is a myth!  Jesus on the other side must be very upset with bishops, because they call him names, such as Christ and Theanthrope!
  • Perfection Series VI:II Reparation (supertradmum-etheldredasplace.blogspot.com)
    Wherefore, even as consecration proclaims and confirms this union with Christ, so does expiation begin that same union by washing away faults, and perfect it by participating in the sufferings of Christ, and consummate it by offering victims for the brethren. And this indeed was the purpose of the merciful Jesus, when He showed His Heart to us bearing about it the symbols of the passion and displaying the flames of love, that from the one we might know the infinite malice of sin, and in the other we might admire the infinite charity of Our
  • Leadership on the Road to Jerusalem (bpardekooper.wordpress.com)
    Jesus, with his impending fate upon his mind, has a conversation with the brothers about the cup and the baptism he is about to partake in, and, finally, graciously lets them down by telling them it is not within his authority to grant their request. With his disciples beginning an argument about the brothers beating them to the request of honored seats in Jesus’ coming kingdom, and with the sun moving toward the horizon marking the coming end of another of his final days, Jesus begins to teach about what true leadership looks like; not in his coming kingdom, but as his disciples on earth.
  • Understanding the Deeper Things of God (theeyesoffaith.wordpress.com)
    Knowing the name of God was important to the people of Israel because an individual’s name in Biblical times gave an indication of their character, ability, or heritage.

The Hebrew word for “the Lord” is the word “Jehovah” which means “the self-existent one”.

  • The Mystery of Jesus Name (theeyesoffaith.wordpress.com)
    “Jehovah-Jireh” means “the Lord will provide” or “the Lord will see to it”. Abraham discovered Jehovah as the Lord who will see to it, or the Lord who will provide whatever is needed.
    +
    There the Israelites came to know God as “Jehovah-Nissi” which means “the Lord our Banner.” They realized that if they would lift up the Lord’s Name in Praise and Worship the Lord would fight for them and they would be victorious.
  • A Message On Faith (thoughtprovokingperspectives.wordpress.com)
    I started with the Council of Nicea that took place more than three hundred years after Jesus lived in 325 A.D. This historic meeting, by order of the Roman Emperor Caesar Flavius Constantine, who by the way was a murder, defined or created Christianity as we know it.  Nicea was located in Asia Minor, east of Constantinople. At the Council of Nicea, Emperor Constantine presided over a group of church bishops and leaders with the purpose of defining the true God for all Christians and eliminating all the confusion, controversy, and contention within Christ’s church.

    The Council of Nicea affirmed the deity of Jesus Christ, painted by a European around the same time, and removed his blackness from the consciousness of the faith. There is no need to debate Jesus’ completion because, at that point in time, there were only two people in the region – Romans and Jews to which it is a fact that black people was the original Jew. At that conference, Constantine established an official definition of the Trinity – the deity of The Father, Son, and Holy Spirit under one God head, in three co-equal and co-eternal Persons.

    Constantine, and this is debatable, a converted Christian, called for a council meeting to be held in Nicea with the bishops of the Christian church to resolve escalating quarrels and controversy mounting to a bitter degree of disunity among the church leadership concerning theological issues. The failing Roman Empire, now under Constantine’s rule, could not withstand the division caused by years of hard-fought, “out of hand” arguing over doctrinal differences. He saw it not only as a threat to Christianity but as a threat to his rule.

    Therefore, at the Council of Nicea, Constantine demanded that the Christians settle their internal disagreements and become Christ-like agents who could bring new life into a troubled, beaten-down empire. Constantine felt “called” to use his authority to help bring about the unity, peace, and love, all for which Christ stands. He and the bishops had reason to worry about the future survival of Christianity within the Roman world empire, let alone the survival of his world empire. The Council of Nicea, led by Emperor Constantine, was the meeting to settle differences, to become like-minded, all to the glory of Christ.

  • The Fallibility Of Papal Infallibility (psalm115three.com)
    There are a lot of disagreements about when Popes are infallible and when they aren’t. The First Vatican Council and other recent Catholic sources that have claimed infallibility for the Pope have been interpreted in different ways by different people. Catholics don’t agree with each other about papal infallibility, and non-Catholics also disagree over how to interpret the doctrine. Since Popes have often erred, some Catholic apologists have claimed that papal infallibility has only been exercised twice: the Immaculate Conception decree of Pope Pius IX in 1854 and the Assumption of Mary decree of Pope Pius XII in 1950. However, even those decrees have errors in them. For example, in the Immaculate Conception decree, Pope Pius IX referred to Mary as the crusher of Satan’s head in Genesis 3:15. That interpretation was derived from a mistranslation of the passage that was part of Catholic Bibles for centuries. The crusher of Satan’s head in Genesis 3:15 is actually masculine, not feminine.
  • A Necessary Reminder of A False Seer (supertradmum-etheldredasplace.blogspot.com)
    What is most crucial is whether Vassula’s teachings are true to the Catholic and Orthodox faith which we have received from our Lord through the Apostles and the Tradition of the Church. My first concern in evaluating her messages was that nothing contradict the New Testament, the Councils, or authoritative Church teaching.
    Ryden discounts any assertions that she is “influenced by the subconscious, or by evil spirits, by psychological disturbances.” Some theologians claim to find many good fruits in her writings. What does she teach? What are the doctrinal strengths and problems? This article is based on reading the first five published volumes of photocopied notebooks written by and (she alleges)throughVassula. (Please note: The grammar, punctuation, spelling, emphasis, and capitalization are quoted directly from Vassula’s notebooks. I put “Jesus” in quotation marks to refer to the one that Vassula claims is writing through her.)
Advertisements

12 thoughts on “Omgaan met zorgen in ons leven

Geef een reactie - Give a reaction

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s