Aanbiddingsmuziek en opzweping in kerken

Door de jaren heen is er heel wat verschuiving gebeurd in de wijze waarop “aanbidding” werd gehouden.

Verscheiden kerken of denominaties trachtten met de tijd mee te gaan en veranderden hun gebeden en gezangen om in lijn te blijven met de tijdsgeest en de smaak van het publiek.

In sommige denominaties zijn ook verschillende vormen van eredienst gekomen, waarbij al of niet een bepaald patroon werd gevolgd. Bij de ene gemeenschap volgt alles vlot achter elkaar, in een vaste volgorde, bij anderen is er een hele tijd voorbereiding door de gemeenschap waarna de gemeenschap, als het ware in een soort trance het hoogtepunt van de viering beleeft.

aanbidding roept zeer verschillende begrippen op bij Christenen. Er zijn er velen die bij aanbidding denken aan aframmelen van gebeden terwijl anderen meer aan aanbiddingsmuziek denken of worship, zingen, je handen opheffen, samen met anderen zingen.

Er zijn gemeenschappen die heel veel rituelen ingevoerd hebben in hun diensten. Hierbij zijn er die terug gegrepen hebben naar de Oud Testamentische gebruiken, terwijl anderen meer naar de Keltische of andere heidense gebruiken grepen.

Bij de eredienst zou het de bedoeling moeten zijn dat men God nadert en met Hem tot een intiem en een gemeenschap gesprek komt. Indien er in die eredienst dan nog eens rituelen worden gebracht zouden deze ter ere van God moeten gebracht worden en vervolgens ook in Zijn denklijn moeten liggen of volgens Zijn Wil moeten zijn.

Ook de schrijver van “Wachter op de muur” ziet aanbiddingsbijeenkomsten of conferenties waar blijkbaar eerst een lange tijd van ‘aanbidding’ nodig is om in een bepaalde sfeer te komen. Het doet hem of haar soms ongewild denken aan heidense meetings, waar mensen eerst in een soort trance moeten komen voordat de ‘goden’ zich kunnen openbaren.

Het viel de schrijver bijvoorbeeld op hoe in Lakeland de muziek letterlijk mensen opzweepte en in een bepaalde staat bracht. Elke avond hetzelfde.  Hoe zou het zijn als er geen muziek was geweest. Wat zou er gebeurd zijn als dat er niet was? Als iemand gewoon uit Gods Woord was gaan lezen en onderwijzen?

De vraag is: Wat of wie aanbidden we ? Soms denkt de waarnemer dat ‘aanbidding’ onze afgod is geworden. En dat is jammer, want muziek is iets prachtigs wat God heeft gegeven, maar het moet niet het middel worden dat ons naar Hem leidt of naar een bijzondere ‘geestelijke’ ervaring.

“Er is maar één God, en maar één Middelaar tussen God en mensen: Jezus Christus” (1 Tim. 2:5), dus niet aanbidding, conferenties, gezalfde sprekers, soaking of charismatische ‘rituelen’.

Lees hier meer over op > Alsof Jezus nooit is gekomen…

We hoeven niet eerst naar een conferentie, een ‘gezalfde’ spreker of worshipavond om ‘Gods aanwezigheid’ te ervaren.

Hij is er al, hier nu, waar je ook bent. God is er.

Advertisements

One thought on “Aanbiddingsmuziek en opzweping in kerken

Geef een reactie - Give a reaction

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s