Een Messias om te Sterven

Posted on April 7, 2012. Filed under: Bijbel Studie en Bijbel Lezing, Jezus Christus Jesus, Jeshua, Jahushua de Messias, Leven en Dood | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , |

Diegene die beloofd was als de Verlosser was de Gezalfde of Christus/Messias die zich als een Dienstknecht of Slaaf aan bood. (Zie ook Slaaf voor mens en God)

Fragmenten uit het boek van Matteüs:

in een Nederlandse vertaling van “De Heilige Peshitta” door E. Nierop uit 2009


Mattheus

16: 13-20:

13 Toen Yeshu’/Jeshua in het gebied van Qesariya van Filipos {Caesarea van Filippi} was gekomen, vroeg hij zijn leerlingen en zei: “Wat zegt men over mij? Dat ik de Barnasha ben?”

14 Daarop zeiden ze: “Sommigen zeggen ‘Yuchanan de Doper’, maar anderen ‘Elia’, anderen ‘Jeremia’ of ‘een van de profeten’.

15 Hij zei tegen hen: “Maar wie zeggen jullie dat ik ben?” #

16 Shem’un Kiefa antwoordde en zei: “U bent de Mshicha, de Zoon van de Levende Alaha.”

17 Yeshu’ antwoordde en zei tegen hem: “Gezegend ben je Shem’un, zoon van Yawna, want niet vlees en bloed hebben je dit geopenbaard, maar mijn Vader die in de hemel is.”

18 Ook ik zeg je dat je een rots bent, en op deze Rots zal ik mijn gemeente bouwen en de poorten van het dodenrijk zullen haar niet overwinnen.

19 Ik zal je de sleutels van het koninkrijk van de hemel geven en wat jij ook op aarde gebiedt, zal gebod in de hemel zijn. En wat je verbiedt op aarde, zal verbod in de hemel zijn.”

20 Daarop gaf hij zijn leerlingen opdracht dat ze niemand moesten zeggen dat hij de Mshicha was.

16: 21-28:

21 Vanaf toen ging Yeshu’ zijn leerlingen tonen dat hij klaar stond om naar Urishlem te gaan en vele dingen te lijden vanwege de oudsten, overpriesters en schriftgeleerden en dat hij gedood zou worden en op de derde dag zou opstaan.

22 Maar Kiefa nam hem [apart] en berispte hem en zei: “Niets daarvan, Heer, dat dit u zou overkomen!”

23 Maar hij draaide zich om en zei tegen Kiefa: “Ga achter me tegenstander! Je bent me een struikelblok omdat je gedachte niet van Alaha is maar van mensen!”

24 Toen zei Yeshu’ tegen zijn leerlingen: “Wie me wil volgen, moet zichzelf ontkennen, zijn kruis opnemen en mij volgen!

25 Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen, maar wie zijn leven voor mij zal verliezen, zal het vinden.

26 Want wat voor nut heeft het voor een mens om de hele wereld te winnen, maar zijn ziel te verliezen? Of wat zal iemand in ruil voor de ziel geven?

27 Want de Barnasha {mensenzoon} zal komen in de glorie van zijn Vader met zijn heilige engelen. Daarna zal hij elk mens naar zijn daden vergoeden.

28 Ik zeg jullie met zekerheid dat sommigen van wie hier staan de dood niet zullen proeven voordat ze de Barnasha in zijn koninkrijk zien komen.”

17:22-23:

22 Terwijl ze door Glila {Galilea} reisden, zei Yeshu’ tegen hen: “De Barnasha {Mens /mensenzoon}zal aan mensenhanden worden uitgeleverd,

23 en men zal hem vermoorden, maar op de derde dag zal hij opstaan.” Dit bedroefde hen zeer.

20: 17-19:

17 Yeshu’ (jezus, jeshua) stond echter klaar om naar Urishlem (Jeruzalem) op te gaan. Hij nam zijn leerlingen onderweg apart en zei:

18 “Zie, we gaan op naar Urishlem en de Barnasha zal worden uitgeleverd aan de overpriesters en schriftgeleerden en ze zullen hem tot de dood veroordelen.

19 En ze zullen hem aan het volk uitleveren en men zal hem uitlachen, tuchtigen en hem ophangen maar op de derde dag zal hij opstaan.”

21: 42-46:

42 Yeshu’ {jezus, jeshua} zei tegen {tot} hen: “Hebt u nooit gelezen in de Schrift;
‘De steen die de bouwers hebben verworpen {afkeurden},
is de hoofdhoeksteen {hoeksteen} geworden,
deze kwam van marya JHWH de Heer,
en (het) is een wonder in onze ogen’.

43 Daarom zeg ik u dat het koninkrijk van Alaha van u zal worden weggenomen en het zal gegeven worden aan een natie die de vruchten daarvan opbrengt.

44 En wie over deze steen valt, zal gebroken worden en al op wie het valt, zal geplet worden.”

45 Toen de overpriesters en de separatisten zijn gelijkenis hoorden, begrepen ze dat hij over hen sprak.

46 Hoewel ze hem probeerden te grijpen, vreesden ze de menigten omdat die hem voor een profeet hielden.

26:1-5:

1 Toen Yeshu’ (Jezus, Jeshua) al deze woorden had voltooid zei hij tegen zijn leerlingen:

2 “Jullie weten dat over twee dagen het Pescha (pesach, pasen, pascha) is, en dat de Barnasha {mensenzoon} wordt uitgeleverd {overgeleverd} om te worden gehangen.”

3 Toen vergaderden de overpriesters, sofre {soferim,schriftgeleerden}{ontbreekt in het Grieks} en de oudsten van het volk op het binnenhof van de overpriester die Qayafa {Kajafas} heette.

4 En ze overlegden hoe ze Yeshu’ door een list zouden arresteren en hem vermoorden.

5 Maar ze zeiden: “Maar niet op het feest, anders zou er een rel {opstand,oproer} onder het volk ontstaan!”

26:11-16:

11 Want de armen hebben jullie altijd bij jullie maar mij hebben jullie niet altijd.

12 Maar ze goot deze parfum over mijn lichaam uit, alsof ze het voor mijn begrafenis heeft gedaan.

13 Ik zeg jullie met zekerheid, dat waar ook mijn boodschap wordt verkondigd, dit over de hele wereld zal worden verteld tot herinnering aan wat ze heeft gedaan.”

14 Toen ging een van de twaalf, Yihuda Scharyuta {Yehuda Scharyuta, Judas Iskariot} genoemd, naar de overpriesters.

15 En hij zei tegen hen: “Wat zou u me geven als ik u hem zal uitleveren?” Ze beloofden hem dertig [stukken] zilver. #

16 Vanaf toen zocht hij een gelegenheid om hem te verraden.

26:20-25:

20 Toen het avond was, lag hij aan met zijn twaalf leerlingen.

21 Terwijl ze aten zei hij: “Ik zeg jullie met zekerheid, dat een van jullie me zal verraden.”

22 Dat maakte hen zeer bedroefd dus gingen ze hem om de beurt te zeggen: “Ben ik het, Heer?”

23 Daarop antwoordde hij hun en zei: “Degene die met mij zijn hand in de schaal doopt, zal mij verraden.

24 De Barnasha {mens; mensenzoon} zal gaan zoals er over hem staat geschreven {zoals staat geschreven over hem}: ‘Maar wee die man door wiens hand de Barnasha {mens} wordt verraden! Het zou beter voor die man zijn geweest als hij niet was geboren’.

25 Yihuda {Yehuda, Judas} de verrader antwoordde en zei: “Ben ik het, Rabbi?” Hij zei tegen hem: “Je hebt [het] gezegd.”

26:28:

27 Daarop nam hij de beker en sprak dank uit, gaf het hun en zei: “Drink hier allen uit,

28 dit is mijn bloed van het nieuwe verbond {Jeremia 31:31; ‘nieuw’ niet in alle Griekse afschriften.} dat voor velen {tot nut van velen} wordt vergoten tot vergeving van zonden.

26:30-32:

30 Ze zongen lofzang en gingen op weg naar de Olijfberg.

31 Toen zei Yeshu’ tegen hen: “Vannacht zullen allen over me struikelen. Want er staat geschreven: ‘ik zal de herder slaan en de schapen van zijn kudde zullen verstrooid raken’.

32 Maar nadat ik ben opgestaan {PNT. Grieks heeft ‘na de opstanding’}, zal ik jullie voorgaan naar Glila {Galilea}.”

26: 37-39:

37 En hij nam Kiefa {Kefas (petrus)}en de twee zonen van Zabday {Zabdaï, Zebedeüs} mee, en hij begon bedrukt en bedroefd {verdrietig en zeer onrustig} te worden.

38 En hij zei tegen hen: “Mijn ziel is bedroefd {heeft kwelling} tot de dood. Blijf bij me en waak met mij!”

39 En hij ging wat verderop, knielde {Wierp zich op zijn gezicht}, bad en zei: “Mijn Vader! Als het mogelijk is, laat deze beker aan mij voorbijgaan, maar niet zoals ik wil maar zoals u wilt.”

26:48-50:

48 En Yihuda {Yehuda, Judas} de verrader had hen een teken gegeven en zei: “Wie ik kus, is het, grijp hem!”

49 En onmiddellijk kwam hij bij Yeshu’ en zei: “Vrede, Rabbi!” En hij kuste hem.

50 Daarop zei Yeshu’ (Jezus, Jeshua) hem: “Ben je daarom gekomen, mijn vriend?” Toen naderden ze en sloegen de handen aan Yeshu’ en grepen hem.

27:1-5:

1 Toen het morgen werd, namen alle overpriesters en de oudsten van het volk het besluit over Yeshu’ {Jeshua} om hem de doodstraf te geven.

2 En ze boeiden hem, leidden hem weg en leverden hem over aan de prefect Pilatos.

3 Toen de verrader Yihuda {Yehuda, Judas} zag dat Yeshu’ werd veroordeeld kreeg hij spijt, ging terug en bracht die dertig zilverstukken terug aan de overpriesters en de oudsten.

4 en hij zei: “Ik heb gezondigd, want ik heb onschuldig bloed verraden!” Maar ze zeiden tegen hem: “Wat hebben we {Letterlijk ‘voor ons, zijn wij ons van jou bewust’} met jouw probleem te maken?”

5 Toen wierp hij het zilver in de tempel, vertrok en hing zichzelf op.

27:9-10:

9 Toen werd vervuld wat werd gesproken door de profeet die zei: “Ik nam {(#Zac 11:12). Grieks voegt toe ‘Jeremia’.} dertig zilverstukken, de prijs voor de Kostbare die werd overeengekomen met de zonen van Israyel {de Israëlieten},

10 en ik gaf ze voor het veld van de pottenbakker zoals marya JHWH {Jehovah} de Heer me heeft opgedragen.”

27:18-26:

18 Want Pilatos wist dat ze hem uit afgunst hadden uitgeleverd.

19 Terwijl de prefect nu op zijn eigen rechterstoel gezeten was, zond zijn vrouw hem een bericht en zei tegen hem: “Heb niets met die Rechtvaardige want ik heb vandaag in een droom veel om hem geleden.”

20 Maar de overpriesters en de oudsten hadden de menigten overtuigd om te vragen naar Barabba {Barabbas } maar om Yeshu’ te doden.

21 De prefect antwoordde en zei tegen hen: “Wie van de twee wilt u dat ik vrijlaat?” Ze zeiden: “Barabba! {Barabbas }”

22 Daarop zei Pilatos tegen hen: “Wat zal ik doen met Yeshu’ die de Mshicha wordt genoemd?” Zij allen zeiden: “Hang hem op! {Ar. Nezdqep;’ ‘oprichten’. Het martelwerktuig, paal of kruis, werd niet genoemd.}”

23 De prefect zei tegen hen: “Wat voor kwaad heeft hij dan begaan?” Maar ze riepen nog luider en zeiden: “Hang hem op!”

24 Toen Pilatos zag dat niets hielp, maar in plaats daarvan het geschreeuw sterker werd, nam hij water, waste zijn handen tegenover de menigte en zei: “Ik heb vrijstelling {Ik ben vrij van het bloed } van het bloed van deze rechtvaardige man. U zult het weten!”

25 En heel het volk antwoordde en zei: “Zijn bloed over ons en over onze kinderen!”

26 Toen liet hij Barabba voor hen vrij en liet Yeshu’ met de zweep slaan en leverde hem over om te worden opgehangen.

27:27-31:

27 Toen namen de soldaten van de prefect Yeshu’ mee naar het pretorium en het hele cohort {regiment} vergaderde zich rondom hem.

28 Zij ontkleedden hem en deden hem een karmijnrode tunica aan.

29 Ook weefden ze een doornenkrans en zetten die op zijn hoofd, gaven hem een riet in zijn rechterhand, vielen voor hem op de knieën, lachten hem uit {gingen hem bespotten/uitlachen} en ze zeiden: “Gegroet, koning van de Yihudaye! {Yihudoye, Judeeërs, Joden)}”

30 En ze spuwden hem in het gezicht, namen het riet en sloegen ermee op zijn hoofd.

31 Toen ze hem hadden uitgelachen, ontkleedden ze hem van de tunica {trokken ze hem de tunica uit} en ze kleedden hem met zijn eigen kleding {deden hem zijn eigen kleding aan } en leidden hem weg om hem op te hangen {om hem gehangen te laten worden}.

27:32-54:

34 Zij gaven hem azijn {wijn volgens Grieks} vermengd met gal te drinken. Hij proefde het, maar wilde het niet drinken. #

35 Nadat ze hem hadden opgehangen, verdeelden ze zijn kleding door loten te werpen. #

36 En ze gingen zitten en hielden de wacht bij hem.

37 Men plaatste boven zijn hoofd de reden voor zijn dood met het opschrift:
“Dit is {Ar.הנו ישׁוע מלכא דיהודיא (Hana Yeshu’ malka d’Yihudaye). Grieks: ιησους ο βασιλευς των ιουδαιων. Latijn: hic est Iesus rex Iudaeorum} Yeshu’, de koning van de Yihudaye.”

38 Er werden met hem twee rovers gekruisigd. Eén rechts en één links van hem.

39 Degenen die passeerden, lasterden hem en schudden hun hoofd,

40 en ze zeiden: “U die de tempel zou neerhalen {vernietigen} en in drie dagen bouwen; red uzelf als u de Zoon van Alaha {God} bent, en kom van het kruis af!”

41 Zo lachten ook de overpriesters met de schriftgeleerden, oudsten en de separatisten hem uit,

42 en ze zeiden: “Anderen heeft hij gered, maar zichzelf kan hij niet redden! Als {Niet in het Grieks} hij de koning van Israyel is, laat hem nu van het kruis afkomen dan zullen we in hem geloven!

43 Hij vertrouwde op Alaha, laat hij hem nu redden als hij vreugde in hem vindt, want hij heeft gezegd: ‘Ik ben de Zoon van Alaha’.

44 Zelfs die rovers, die met hem waren gehangen, maakten hem verwijten.

45 Vanaf het zesde uur {nd.twaalf uur} tot het negende uur was er een duisternis over het hele land.

46 Rond het negende uur {drie uur onze tijd} riep Yeshu’ met luide stem en zei: “Yl, Yl! Waarom hebt u mij verlaten?”

47 Sommigen van de mensen die daar stonden, hoorden dit en zeiden: “Hij roept Elia!”

48 Onmiddellijk rende iemand van hen, nam een spons en vulde deze met azijn, stak dat op een riet en gaf hem te drinken.

49 Maar anderen zeiden: “Laat hem! We zullen zien of Elia komt om hem te redden!”

50 Maar Yeshu’ riep opnieuw met luide stem en gaf zijn adem op.

51 Onmiddellijk scheurde het gordijn van de poort van de tempel van boven naar beneden in twee en de aarde schudde en de rotsen scheurden,

52 de graftomben werden geopend en veel lichamen van de heiligen die sliepen kwamen overeind,

53 en werden naar buiten geworpen. Na zijn opstanding werden ze door velen die de heilige stad binnengingen gezien.

54 De centurio en degenen met hem die Yeshu’ bewaakten, zagen de aardbeving en wat er was gebeurd. Ze waren zeer bevreesd en zeiden: “Naar waarheid was hij de zoon van Alaha!”

27:57-66:

57 Toen het avond was geworden, kwam er een rijke man uit Ramta {Armataïm}, Jawsef {Jozef} genaamd, die ook leerling van Yeshu’ was geworden.

58 Hij ging naar Pilatos om het lichaam van Yeshu’ te vragen waarna Pilatos de opdracht gaf {(Marcus 15:44 en Matteüs 27:46)} dat het lichaam aan hem zou worden gegeven.

59 Jawsef {Jozef} nam het lichaam en wikkelde het in een lijkwade van zuiver linnen {wond het in een zuiver linnen doek}

60 en legde het in zijn nieuwe uit rots gehouwen graftombe. Men rolde een grote steen voor de ingang {deur} van de graftombe en vertrok.

61 Maar Marjam Magdlayta {Maria Magdelaita, Maria van Magdala of Maria Magdalena} en de andere Marjam {Maria} gingen tegenover de tombe zitten.

62 De volgende dag, dat was na de dag van voorbereiding {arubta}, vergaderden de overpriesters en de separatisten {Frieshe, Farizeeën)} zich voor Pilatos,

63 en ze zeiden: “Heer! We herinneren ons, dat toen die bedrieger leefde hij heeft gezegd: ‘Na drie dagen zal ik opstaan!’ {en ze zeiden: “Heer! We herinneren ons, dat die bedrieger zei, toen hij leefde: ‘Na drie dagen zal ik opstaan!’}

64 Beveel dan de tombe {het graf} drie dagen te bewaken tot de derde dag, anders komen zijn leerlingen het in de nacht stelen en zullen ze de mensen zeggen dat hij uit het graf is opgestaan, en dan zal het laatste bedrog erger zijn dan het eerste!”

65 Pilatos zei tegen {tot} hen: “Jullie hebben wachten {Het Grieks heeft ‘kustodias’ (Latijn, custos, ‘wacht’). PNT heeft ‘quaestionarius’.}{Jullie hebben bewaking}, ga en bewaak het naar uw beste weten.”

66 Daarop gingen ze en bewaakten ze {Maar ze gingen de tombe bewaken  / Daarop bewaakten ze} de tombe en verzegelden de rots {die steen} samen met de wachten {bewakers}.

English  version / Engelse versie >A Messiah to die

Vindt aanverwante lectuur:

  1. Gisteren stierf hij voor mij
  2. Jezus Christus Zijn Zoenoffer
  3. Het begin van Jezus #3 Voorgaande Tijden
  4. Jesaja profeet en boodschapper van God
  5. Het begin van Jezus #4 Aangekondigde te komen Verlosser
  6. Het begin van Jezus #5 Aankondigingsteksten uit de Schrift
  7. Het begin van Jezus #6 Beloften van innerlijke zegeningen
  8. Het begin van Jezus #7 Een Nieuwe Adam, zoon van Abraham
  9. Het begin van Jezus #8 Beloofde Gezalfde zoon van God
  10. Het begin van Jezus #9 Een kwestie van Toekomst
  11. Het begin van Jezus #12 Gezalfd na Johannes de Doper
  12. De Knecht des Heren #3 De Gewillige leerling
  13. De Knecht des Heren #4 De Verlosser
  14. Verontrustheid van Jezus
  15. Hoe heeft Jezus zulk een plezier voor God gedaan
  16. Lijden goegemaakt door Jezus’ loskoopoffer voor zonde
  17. Niemand heeft zulk een grote liefde als hij die zij leven gaf voor zijn vrienden
  18. Lam van God #1 Oude Tijden
  19. Lam van God #2 Jezus moest sterven
  20. Lam van God #3 Christus stierf als onschuldig Lam #2 Aanvaarding der Toewijzing
  21. Lam van God #3 Christus stierf als onschuldig Lam #3 Losprijs
  22. Lam van God #3b Christus stierf als onschuldig Lam
  23. Lam van God #3c Christus stierf als onschuldig Lam NT teksten
  24. God wil u gunst betonen
  25. Een Groots Geschenk om te herinneren
  26. Geen Wegvluchter
  27. Slaaf voor mens en God
  28. Fragiliteit en actie #15 Lossen of Verlossen
  29. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #1 Bedekking Lijden
  30. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #2 Te Doen
  31. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #6 Samenhoren
  32. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #7 Adverteren
  33. Zalving van Christus als profetische repetitie van de begrafenisrituelen
  34. Lijden goegemaakt door Jezus’ loskoopoffer voor zonde
  35. Waarom vast houden aan het kruisbeeld
  36. Zweeds theoloog vindt in historische geschriften dat Jezus niet aan een kruis stierf
  37. Een gedicht voor Pasen
  38. Niet goddelijkheid van Christus toch 
  39. Niet gebonden door labels maar vrij in Christus
  40. Toewijding van ons
  41. Bedenking rond Onveranderlijkheid
  42. Eerste pogingen van het kiemend zaad
  43. Waarom ik voor de Islam kies? #3 verantwoordelijkheid voor zonden
  44. 1Korinthiërs 3:6-7 God die Wasdom geeft #2 Paulus en andere dienaars.
  45. Donderdag 9 April = 14 Nisan en Paasviering 11 April
  46. Pasen 2006
  47. Een Feestmaal en doodsherinnering
  48. Zo maar gerechtvaardigd?
  49. Zelfbehoud is de hoogste wet van de natuur

+

In het Engels kan u ook aanverwante lectuur vinden / Please do find related articles in English:

  1. Yesterday He died for me
  2. Written to recognise the Promissed One
  3. Who is Jesus #2 Jesus Christ, man who died
  4. How is it that Christ pleased God so perfectly?
  5. The redemption of man by Christ Jesus
  6. Suffering redemptive because Jesus redeemed us from sin
  7. This month’s survey question: Why did Jesus have to die on the cross?
  8. Slave for people and God
  9. Clean Flesh #1 Intro
  10. Anointing of Christ as Prophetic Rehearsal of the Burial rites
  11. Isaiah prophet and messenger of God
  12. Self inflicted misery #3 A man given to suffer for us
  13. Self inflicted misery #6 Paying by death
  14. Salvation, trust and action in Jesus #1 Suffering covered by Peace Offering
  15. God wants to be gracious to you
  16. Who is Jesus Christ? #1 What does the Bible say
  17. Why did Jesus have to die
  18. Understanding The Atonement
  19. Christ having glory
  20. Impaled until death overtook him
  21. Jesus Christ, His Sacrifice
  22. Swedish theologian finds historical proof Jesus did not die on a cross
  23. Greater love has no one than this, than to lay down one’s life for his friends
  24. A Great Gift commemorated
  25. Not bounded by labels but liberated in Christ
  26. Summary on trinity
  27. Not making a runner
  28. The Soul confronted with Death
  29. There is no need to execute a sentence twice for sin
  30. Ransom for all
  31. Ransom for All – Searches
  32. Self-preservation is the highest law of nature
Read Full Post | Make a Comment ( 13 so far )

A Messiah to die

Posted on April 7, 2012. Filed under: Bible Study and Bible Reading, Jesus Christ Jeshua the Messiah Jahushua | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , |

Excerpts from the Book of Matthew:

from “The Holy Peshitta of the Assembly of Jerusalem.”


Matthew 16: 13-20:

13 And when Yeshua came into the region of Caesarea of Philippi, he was asking his talmidim, saying: “What do men say concerning me, that I am a Son of Man?” 14 And they said: “Some say Yokhanan the Baptiser; but others, Eliyahu; and others, Yeremi’ya, or one of the prophets. “15 He said to them: “But who do you say that I am?” 16 Shimon Keipha answered and said: “You are the Anointed, the Son of the living God.” 17 Yeshua answered, and said to him: “Blessed are you, Shimon bar Yokhanan*; because flesh and blood have not revealed this to you, but my Father who is in heaven. 18 Also I say to you, that you are Keipha, and upon this rock, I will build my Temple, and the gates of Sheol shall not suppress it.”

19 Turning to the twelve he said*: “I will give to all of you the keys of the Kingdom of heaven and anything that you bind on earth will be bound in heaven, and the thing you loose on earth, will be loosed in heaven.” 20 Then he commanded his talmidim that to men they should not say he was the Messiah.

16: 21-28:

21 From that time on, Yeshua began to make known to his talmidim that he was to go to Yerushalayim and to suffer much from the elders, and the chief priests and scribes, and he would be murdered, and that on the third day would rise up. 22 But Keipha took him and began rebuking him saying: “Far be it from you, Mari, that this should happen to you.” 23 But he turned and said to Keipha: “Get behind me, accuser; you are a stumbling block to me because you do not think the things of God, rather the things of the sons of men.”

24 Then Yeshua said to his talmidim: “He who wishes to follow after me, let him deny himself and take up his cross and follow after me. 25 For, he who desires to save his life shall lose it; and he who loses his life for my sake will find it. 26 For what will it profit a man, if he gains the whole world, and loses his soul? What will a man give in exchange for his soul? 27 It is necessary for the Son of Man is to come in the glory of his Father, with all his holy angels; and then he will reward every man according to his works. 28 Truly I say to you, that there are some men who are standing here who will not taste death until they see the Son of Man come into his Kingdom.”

17:22-23:

22 While they were travelling in Galil, Yeshua said to them: “The Son of Man will be betrayed into the hands of the sons of men; 23 and they will murder him; and on the third day he will rise.” And they were very saddened.

20: 17-19:

17 And Yeshua was going to go up to Yerushalayim, and he took his twelve talmidim alone on [[the side of]] the road, and said to them: 18 “Behold! We are going up to Yerushalayim; and the Son of Man will be delivered up to the chief priests and to the scribes, and they will condemn him to death.  19 And they will deliver him over to the gentiles: and they will mock him, and will beat him, and will crucify him; and the third day, he will rise.”

21: 42-46:

42 Yeshua said to them: “Have you never read in the Scripture: ‘The stone that was rejected by the builders became the head of the corner; this is from the presence of Mar-Yah; and it is marvellous in our eyes’?*

43 “Therefore I say to you, that the Kingdom of God shall be taken from you, and shall be given to a people who bear fruit. 44 And whoever falls upon this stone, will be broken; and anyone it falls upon it will crush.”

45 And when the chief priests and Pharisees heard his parables, they understood that he spoke against them. 46 And they wanted to arrest him, but they were afraid of the crowd, because they regarded him as a prophet.

26:1-5:

1 And it came to pass, that when Yeshua had finished all these sayings, he said to his talmidim:  2 “You know that after two days is Pesach; and the Son of Man will be betrayed to be crucified.”

3 Then the chief priests and the scribes and the elders of the people gathered together at the court of the high priest, who was called Qeiafa. 4 And they took counsel concerning Yeshua, so that they might take arrest him by deceit and murder him. 5 And they were saying: “Not during the festival, in case disorder should take place among the people.”

26:11-16:

11 For you will always have the poor with you; but you will not always have me. 12 But this one act, pouring the perfume on my body, she has done so as if it were for my burial. 13 Truly I say to you, that wherever this my gospel is preached, in all the world, also this thing that she did will be told as a memorial to her.”

14 Then one of the twelve, named Yudah Skariota, went to the chief priests, 15 and said to them: “What are you willing to give me, if I will deliver him to you?” And they promised him thirty pieces of silver.  16 And from then on, he was seeking a chance to betray him.

26:20-25:

20 And when it was evening, he was reclining among his twelve talmidim. 21 And while they were eating, he said: “Truly I say to you, that one of you will betray me.” 22 And it made them very sad. And each of them began to say to him: “Mari, is it I?”* 23 And he answered and said: “He who dips his hand with me in the dish, that one will betray me. 24 And the Son of Man will go, as it is written concerning him.  Woe to that man, by whose hand the Son of Man is betrayed. It would have been better for that man, if he had not been born.” 25 Yudah the betrayer answered and said: “Rabbi, is it I?” Yeshua said to him: “You have said it.”

26:28:

28 This is my blood of the new covenant, which is shed for the sake of many for the forgiveness of sins.

26:30-32:

30 And they sang Hallel*, and went out to Har-Zeitim. 31 Then Yeshua said to them: “All of you will be offended by me in this night; for it is written: ‘I will strike the shepherd, and the sheep of his flock will be scattered.’ 32 But after I have risen, I will go before you into Galil.”

26: 37-39:

37 And he took Keipha and the two sons of Zavddai, and began to be sorrowful and wearied. 38 And he said to them: “There is sadness in my soul, even to death. Wait with me here, and watch with me.” 39 And he went a little ways, and fell upon his face, and prayed, and said: “My Father, if it is possible, let this cup pass over me. However, not as I will, but as you will.”

26:48-50:

48 And Yudah the betrayer had given them a sign, saying: “It is he whom I kiss; seize him.” 49 And immediately he went to Yeshua, and said: “Shalom, Rabbi;” and kissed him. 50 And Yeshua said to him: “Is it for this reason you have come, my friend?” Then drawing near, they laid their hands on Yeshua, and seized him.

27:1-5:

1 And when it was morning, all the chief priests and the elders of the people took council against Yeshua, so that they might put him to death. 2 And they bound him, and took him and delivered him up to the governor Pilatos.

3 Then Yudah the betrayer, when he saw that Yeshua was convicted, repented. And he went and returned those thirty pieces of silver to the chief priests and elders; 4 and said: “I have sinned, due to the fact that I have betrayed innocent blood.” And they said: “What is it to us? See to your own issues.” 5 And he threw the silver into the Temple, and leaving, he went and hanged himself.

27:9-10:

9 Then it was fulfilled that which was spoken by the prophet [[Zechariah]], saying: “I took the thirty pieces of silver, the price of the precious one, which they of the B’nai Yisrael had agreed upon;

10 and I gave them for the field of the potter, as Mar-Yah directed me.”

27:18-26:

18 For Pilatos knew that it was because of hate that they had handed over Yeshua*. 19 And while the governor was sitting on the judgment seat, his wife sent to him, and said: “Have nothing to do with that just man; for I have suffered very much today in a dream because of him.” 20 But the chief priests and the elders persuaded the crowds that they ask for Bar Abba, and to destroy Yeshua. 21 And the governor answered, and said to them: “Whom do you desire to be freed to you?” And theysaid: “Bar Abba!” 22 Pilatos said to them: “And Yeshua, who is called the Messiah, what should I do to him?” They all said: “Let him be crucified.” 23 The governor said to them: “Indeed, what evil has he committed?” And they cried out all the more, and said: “Let him be crucified.” 24 And Pilatos, when he saw that nothing was helpful, but rather that uproar was produced, he took water, and washed his hands before the crowds, and said: “I am innocent of the blood of this righteous man; do as you will.” 25 And all the people answered, and said: “His blood be upon us, and upon our children!” 26 Then he released Bar Abba to them; and scourged Yeshua with whips and gave him over to be crucified.

27:27-31:

27 Then the soldiers of the governor took Yeshua into the Praetorium, and assembled the entire brigade against him. 28 And they stripped him, and clothed him with a purple robe*. 29 And they wove a crown of thorns, and put it on his head, and a reed in his right hand, and they bowed down upon their knees before him, and they were mocking him, saying: “Hail, King of the Judeans.” 30 And they spit in his face, and took the reed, and struck him on his head. 31 And when they had mocked him, they removed the robe, and put on him his own garments, and led him away to be crucified.

27:32-54:

32 And as they went out, they found a man from Qurinya* whose name was Shimon; and they compelled him to carry his cross. 33 And they came to a place which is called Golgotha, which is interpreted The Skull. 34 And they gave him to strong vinegar drink mixed with gall. And he tasted it but did not desire to drink it. 35 And when they had crucified him, they divided his clothes by casting lots. 36 And sitting down, they were watching him there. 37 And they placed over his head the reason for his death in writing:

THIS IS YESHUA,

THE KING OF THE JUDEANS

38 And there were crucified with him two bandits, one on his right, and one on his left. 39 And those who were passing by were blaspheming against him, and were nodding their heads 40 and saying: “You who would tear down the Temple, and rebuild it in three days, deliver yourself if you are the Son of God, and come down from the cross.” 41 Likewise the chief priests were mocking, along with the scribes and elders and Pharisees, 42 and they were saying: “He saved others, but his very life he is not able to save. If he is the King of Yisrael, let him come down now from the cross, so that we may see it and believe in him.  43 He trusted in God; let him save him now, if he is pleased with him, for he said: ‘I am the Son of God.’”

44 Likewise the bandits that were also crucified with him, criticised him. 45 And from the sixth hour there was darkness over all the land, until the ninth hour. 46 And about the ninth hour, Yeshua cried out with a loud voice and said: “Eli, Eli; why have you spared me?” 47 And some of those men that were standing there, when they heard this, said: “He calls for Eliyahu.” 48 And immediately one of them ran and took a sponge, and filled it with vinegar, and put it on a reed, and offered it to him. 49 But the rest were saying: “Let him be; let us see if Eliyahu will come to save him.”

50 And again Yeshua cried out with a loud voice, and gave up his spirit. 51 And immediately, the lintel of the Temple fell and broke into pieces; and the earth was shaken; and the rocks split. 52 And the tombs were opened, and many bodies of the saints who were sleeping arose, 53 and went out; and after his resurrection, they entered into the Holy City, and many saw them. 54 And the centurion, and those that were with him who were watching Yeshua, when they saw the earthquake and all that had occurred, became afraid, and said: “Truly, this was the Son of God.”

27:57-66:

57 And when it became evening, a rich man came from Ramatayim, whose name was a Yoseph, who was also a talmid of Yeshua. 58 This man drew near to Pilatos, and requested the body of Yeshua. And Pilatos instructed that the body be given to him. 59 And Yoseph took the body, and wrapped it in a shroud of fine linen; 60 and he laid it in his new sepulchre that had been hewn from rock. And they rolling a large boulder, they placed it against the entrance of the sepulchre, and departed: 6l And Miriam of Magdala and the other Miriam were there, who sat on the other side of the sepulchre.

62 And on the next day that was after sunset*, the chief priests and Pharisees gathered together with Pilatos, 63 and said to him: “Our lord, we remember that this deceiver said, when he was alive, ‘After three days, I will arise.’ 64 Therefore, instruct that they guard the sepulchre until the third day; in case his talmidim come and steal him during the night, and say to the people that he has risen from the dead; and the last deception should become worse than the first.’” 65 Pilatos said to them: “You have guards! Go and guard it as you see fit.” 66 And they went and appointed guards by the sepulchre, and set a seal on the stone and placed the guards on watch.

Please do read also:

  1. Yesterday He died for me
  2. Written to recognise the Promissed One
  3. Who is Jesus #2 Jesus Christ, man who died
  4. How is it that Christ pleased God so perfectly?
  5. The redemption of man by Christ Jesus
  6. Suffering redemptive because Jesus redeemed us from sin
  7. This month’s survey question: Why did Jesus have to die on the cross?
  8. Slave for people and God
  9. Clean Flesh #1 Intro
  10. Anointing of Christ as Prophetic Rehearsal of the Burial rites
  11. Isaiah prophet and messenger of God
  12. Self inflicted misery #3 A man given to suffer for us
  13. Self inflicted misery #6 Paying by death
  14. Salvation, trust and action in Jesus #1 Suffering covered by Peace Offering
  15. God wants to be gracious to you
  16. Who is Jesus Christ? #1 What does the Bible say
  17. Why did Jesus have to die
  18. Understanding The Atonement
  19. Christ having glory
  20. Impaled until death overtook him
  21. Jesus Christ, His Sacrifice
  22. Swedish theologian finds historical proof Jesus did not die on a cross
  23. Greater love has no one than this, than to lay down one’s life for his friends
  24. A Great Gift commemorated
  25. Not bounded by labels but liberated in Christ
  26. Summary on trinity
  27. Not making a runner
  28. The Soul confronted with Death
  29. There is no need to execute a sentence twice for sin
  30. Ransom for all
  31. Ransom for All – Searches
  32. Self-preservation is the highest law of nature

Dutch readers can also find additional reading / Nederlandstalige lezers kunnen ook aanvullende lectuur vinden in:

  1. Gisteren stierf hij voor mij
  2. Jezus Christus Zijn Zoenoffer
  3. Het begin van Jezus #3 Voorgaande Tijden
  4. Jesaja profeet en boodschapper van God
  5. Het begin van Jezus #4 Aangekondigde te komen Verlosser
  6. Het begin van Jezus #5 Aankondigingsteksten uit de Schrift
  7. Het begin van Jezus #6 Beloften van innerlijke zegeningen
  8. Het begin van Jezus #7 Een Nieuwe Adam, zoon van Abraham
  9. Het begin van Jezus #8 Beloofde Gezalfde zoon van God
  10. Het begin van Jezus #9 Een kwestie van Toekomst
  11. Het begin van Jezus #12 Gezalfd na Johannes de Doper
  12. De Knecht des Heren #3 De Gewillige leerling
  13. De Knecht des Heren #4 De Verlosser
  14. Verontrustheid van Jezus
  15. Hoe heeft Jezus zulk een plezier voor God gedaan
  16. Lijden goegemaakt door Jezus’ loskoopoffer voor zonde
  17. Niemand heeft zulk een grote liefde als hij die zij leven gaf voor zijn vrienden
  18. Lam van God #1 Oude Tijden
  19. Lam van God #2 Jezus moest sterven
  20. Lam van God #3 Christus stierf als onschuldig Lam #2 Aanvaarding der Toewijzing
  21. Lam van God #3 Christus stierf als onschuldig Lam #3 Losprijs
  22. Lam van God #3b Christus stierf als onschuldig Lam
  23. Lam van God #3c Christus stierf als onschuldig Lam NT teksten
  24. God wil u gunst betonen
  25. Een Groots Geschenk om te herinneren
  26. Geen Wegvluchter
  27. Slaaf voor mens en God
  28. Fragiliteit en actie #15 Lossen of Verlossen
  29. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #1 Bedekking Lijden
  30. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #2 Te Doen
  31. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #6 Samenhoren
  32. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #7 Adverteren
  33. Zalving van Christus als profetische repetitie van de begrafenisrituelen
  34. Lijden goegemaakt door Jezus’ loskoopoffer voor zonde
  35. Waarom vast houden aan het kruisbeeld
  36. Zweeds theoloog vindt in historische geschriften dat Jezus niet aan een kruis stierf
  37. Een gedicht voor Pasen
  38. Niet goddelijkheid van Christus toch 
  39. Niet gebonden door labels maar vrij in Christus
  40. Toewijding van ons
  41. Bedenking rond Onveranderlijkheid
  42. Eerste pogingen van het kiemend zaad
  43. Waarom ik voor de Islam kies? #3 verantwoordelijkheid voor zonden
  44. 1Korinthiërs 3:6-7 God die Wasdom geeft #2 Paulus en andere dienaars.
  45. Donderdag 9 April = 14 Nisan en Paasviering 11 April
  46. Pasen 2006
  47. Een Feestmaal en doodsherinnering
  48. Zo maar gerechtvaardigd?
  49. Zelfbehoud is de hoogste wet van de natuur

+++

  • Yeshua, his Talmidim and the Essenes (guapotg.wordpress.com)
    there are many important similarities between the teachings of Yeshua and those of the Essenes/Qumran community.
  • Passover and Good Friday are just hours away! – A Message from Bibles for Israel (terri0729.wordpress.com)
    Friday at sunset, the eight-day celebration of Passover begins.
    Jewish people will mark the beginning of this prophetic holiday, which foreshadows the salvation wrought for all mankind by Yeshua, with a ceremonial meal called the Seder, in which the story of deliverance from slavery in Egyptis retold.

    Around the world, as the Jewish People commemorate their exodus from slavery inEgypt, and celebrate the saving power of the God of Israel, Believers in Yeshua (Jesus)—both Jewish and Gentile—will celebrate freedom from slavery to sin.
  • Notes And Commentary: “Jacob’s Trouble” Opening Session Presented By Speaker David Chernoff [MJAA SW Regional Conference 2012] (paradoxparables.justparadox.com)
    They will look to the one they have pierced and mourn. There are many prophecies of Messiah in the Tanakh. Yeshua said The Torah, Moshe and Prophets speak of Him and if we believe the Torah, Moshe and the Prophets then we would believe Messiah. It is important that we show people in the Tanakh that Yeshua is the Messiah prophesied about. Read Isaiah 53 and see if you can come to any other conclusion.
  • Weekly Torah Portion: Pesach (Passover) Week 1 (paradoxparables.justparadox.com)
    God rescued Israel from Egypt and told her people to keep the festival as a remembrance of their salvation from bondage and slavery. But it was more than just a remembrance. It was also a rehearsal for something wonderful to come, an appointed time on God’s calendar.
  • The Rush to Wound the Feminine (newheavenonearth.wordpress.com)
    Mary of Bethany anointed Jesus before his death for his burial (the feminine anointed the masculine to make them a King in ancient times), and Mary Magdalene accompanied him in death and his descent to hell in the three days before he resurrected (see Rev. Cynthia Bourgeault’s The Meaning of Mary Magdalene: Discovering the woman at the heart of Christianity). Mary was the hidden, inner Life force energy that accompanied Yeshua in death, descent, resurrection and ascension. Mary Magdalene was the first person Christ revealed himself to and called to reveal the resurrection to the male disciples. She was the one heart and life of Yeshua.
  • He Says Concerning Himself “I am the Son of Elohim” (guapotg.wordpress.com)
    there is an amazing Messianic Prophecy found in The Wisdom of Solomon 2:12-22
    +
    13: He professes that the knowledge of Elohim is his: and he says concerning himself
    “I am the Son of Elohim”  
    (Wisdom 2:13 HRV)In fact both Matthew and Yochanan (John) quote Yeshua as angering many by saying “I am the Son of Elohim/Eloah”:41 And likewise, the Chief Cohenim reviled Him, with the scribes and elders,
    42 Saying, He saved others, but Himself He cannot save. If He is the king of Yisrael, let
    Him now come down from this gallows, and we will believe in Him.
    43 He believed in Elohim, let Him deliver Him now, if He delight [in Him]: for He
    said, I am the Son of Elohim.
    44 And so likewise the robbers, which were crucified with Him, reproached Him.
    (Mt. 27:41-44 HRV)
    +15: He is heavy upon us even to behold: because his way of life is not like others,  
    his ways are different.
    16: We are esteemed by him as impure: he abstained from our ways like from impurity:
    he blesses the ways and the end of the righteous, and he boasts that Elohim is his
    father.  
    17: Let us see if his words are true: and let us test him by his departure.
    (Wisdom 2:15-17 HRV)
    +
    Like Joseph the Patriarch, Yeshua was betrayed by his own for a few pieces of silver (Gen. 37:28) he was cast into “the pit” (death) and raised back up so that he might redeem his brothers,  Like Joseph, Yeshua’s teaching and revelation angered his brothers, who sought to put his claims to the test by casting him into the pit (of death).
    +

    18: For if the Righteous One is the Son of Elohim, he will receive him, and deliver
    him from the hand of those who rise up against him.  
    (Wisdom 2:18 HRV)

    This strongly parallels a Messianic prophecy found in Psalm 22:

    9 (22:8) Let him commit himself unto YHWH; let Him rescue him; let Him deliver him:
    seeing He delights in him.
    (Ps. 22:9 (8) HRV)

    And both were fulfilled by Yeshua as we read in Matthew and in Yochanan (John):

    43 He believed in Elohim, let Him deliver Him now, if He delight [in Him]: for He
    said, I am the Son of Elohim.
    (Mt. 27:43 HRV)

  • The Crucifixion Week (blogginghounds.wordpress.com)
    The prophecy states the Messiah would be in the belly of the earth 3 days and 3 nights. It is also written that the scriptures cannot be broken. Therefore, Yeshua MUST have been in the belly of the earth for 3 day and 3 nights to satisfy that prophecy qualifing Himself as the Messiah just as any of the other prophecy must be fulfilled.
  • Traditions of the Elders (guapotg.wordpress.com)
    In Matthew 15:1-23 and Mark 7:1-23 there is a record of a conflict between Yeshua and a group of Pharisees.  This conflict has been mischaracterized by many as a conflict between Yeshua and the Oral Law in general, rather than a typical debate of the time about the validity or invalidity of a given tradition of the Elders.
  • Passover the season of our unity (blogginghounds.wordpress.com)
    On the eve of Passover, all Israel, as one household, sacrifices a lamb at the same time and in the same manner. Each household within Israel has one lamb, and every single person within Israel must partake on the same night.
    +
    The unity of the lamb for each household underscores the unity of each household, which taken together form the unity of the whole household of Israel, all marked for deliverance by the blood of the Passover lamb. This theme of unity resounds throughout our celebration of the Passover seder today. The whole family gathers around the table to retell the story.
  • Easter Reflections: Betrayal, Trials, Denial, and Remorse (graceformymess.com)
    reflecting on Christ’s journey to the cross on our behalf and His glorious resurrection.
  • Sfirat HaOmer. (workofheartandsoul.wordpress.com)
    Sfirat HaOmer [Sef-iRAT Ha-O'mer] literally means “counting of the sheaf offering”. Also known as the early harvest of or the day of first fruits [Yom Bikkurim]. This counting begins on the 15th of Nisan and the counting continues for 49 days leading up to Sh’avuot/Pentecost (the 50th day). This year it falls on 04/7/12 @6pm  and goes until 5/27/12@6pm.
  • Daily Tidbits 4/7 – The Mark of YHWH (littleguyintheeye.wordpress.com)
    This is what redemption is, to bring back man to the state of Adam before he fell.  This can only be done through Messiah Yahshua who is the tree of life.  In the end, the man of sin is going to offer redemption through the tree of knowledge…’ye shall not surely die’, yet this is going to lead to eternal damnation.  The sons of Elohim are those who are adopted and redeemed through Messiah Yahshua(Romans 8:11-39) The adversary is going to offer mankind to become one with the fallen sons of Elohim who come down from heaven offering to mix with mankind just as they did in the days of Noah (Matthew 24:37).His sabbaths, His feasts are a sign that we are His people.  It is His mark.  What is the counterfeit?  A false feast/holiday system.  Christmas click here,  Easter click here etc. are all counterfeits which point to the antichrist.  As seen above, the mark is all about the resurrection and who’s image one chooses.  The image of Messiah Yahshua who is the tree of life or the image of the beast which is the tree of knowledge.  The feasts of YHWH point to Messiah.  The holidays of this world system click here point to the antichrist.  A deeper study of the symbology and rituals of these holidays show that death and resurrection are the main themes and ultimately the desire of man to be ‘gods’ knowing good and evil is portrayed.
  • Easter (littleguyintheeye.wordpress.com)
    It is clear from looking at multiple Bible dictionaries that Easter is a counterfeit of the Pesach (Passover).
    +
    This is what Easter is.  It is hopping between two opinions.  It is trying mix the Pesach with spring festival customs of the heathen.  It is another golden calf.  Worshipping YHWH in accordance with heathen rites.
    +
    The name Easter derives from the goddess Eostre/Ishtar.
    +
    Originally a Saxon word (Eostre), denoting a goddess of the Saxons, in honour of whom sacrifices were offered about the time of the Passover.
    +
    Estre, a Teutonic goddess of the rising light of day and spring, which deity, however, is otherwise unknown, even in the Edda…April was called easter-monadh

Read Full Post | Make a Comment ( 7 so far )

Anointing of Christ as Prophetic Rehearsal of the Burial rites

Posted on April 5, 2012. Filed under: Jesus Christ Jeshua the Messiah Jahushua, Life and Death | Tags: , , , , , , , , , , , , , |

Eight days after his birth Jesus was anointed for the first time at his circumcision, the traditional Jewish celebration to take up the child in the community of the Jewish people, Israel, the People of God.

Jesus Anointing

Jesus Anointing - 1874 Source WCG Author Alexander Bida

Six days before the Pascha /Pesach or Passover when the “crucifixion” was to take place we find Jesus with his disciples in Bethany at the house of the risen Lazarus and his two sisters Mary and Martha (John 11:1,2) This time we do not find a mention of an alabaster jar or tears as by the second anointing, but a drying with the hair and anointing of Jesus‘ feet with costly ointment of nard, of which Judas complains about wastefulness.
Jesus refers to this anointing to his coming death and burial, by which usually also the dead bodies are embalmed. Here we will find the sign of anointing and embalming the Anointed Dead as well as the detention of earthly dissolution or destruction.

“Accordingly יהושע, six days before the Passover, came to Bĕyth Anyah, where Elʽazar was, who had died, whom He raised from the dead. So they made Him a supper there, and Martha served, while Elʽazar was one of those who sat at the table with Him. Then Miryam took a pound of costly perfume of nard, anointed the feet of יהושע, and wiped His feet with her hair. And the house was filled with the fragrance of the perfume. Then one of His taught ones, Yehuḏah from Qerioth, son of Shimʽon, who was about to deliver Him up, said, “Why was this perfume not sold for three hundred pieces of silver and given to the poor?” And he said this, not because he was concerned about the poor, but because he was a thief, and had the bag, and he used to take what was put in it. יהושע then said, “Let her alone, she has kept this for the day of My burial. “For the poor you have with you always, but Me you do not have always.” Then a great crowd of the Yehuḏim learned that He was there. And they came, not on account of יהושע only, but also to see Elʽazar, whom He had raised from the dead. And the chief priests resolved to kill Elʽazar as well, because on account of him many of the Yehuḏim went away and believed in יהושע. ” (John 12:1-11 The Scriptures 1998+)

The lady in Bethany did not want to seek to please and honour herself. When Mary, having taken a litra [about 12 ounces or 340 grams] of very valuable, pure spikenard ointment, anointed the feet of Jesus and wiped his feet with her hair she acted as she wanted to be a servant and clean her Master, honouring him. At the same time perhaps to become pure in heart like him who did not need a cleansing because he was without fault, but to repel all anxiety, all discontent, all discouragement.

Judas Iscariot son of Simon, the one about to betray his master Jesus asked why this ointment was not sold for three hundred denarii [i.e., 300 days' wages or a whole year's salary or a Roman legionary sixteen months' pay] and given to poor people. But Mary found her friend who raised Lazarus from the dead worth so much if not more. Also we should be aware of the costly price of Jesus, being more than the 10 months or more wages.

For them Jesus was still with them, but they had to know they would not have Jesus always around any more. “For the poor you always have with yourselves, but Me you do not always have.”  (John 12:8)  This is what Mary perceived with her delicate woman’s intuition and what the apostles failed to understand though repeatedly and plainly told by Jesus. For her actions this deed and woman would be remembered. For we got here a prophetic rehearsal of the burial rites.

“Truly, I say to you, wherever this Good News is proclaimed in all the world, what this woman did shall also be spoken of, to her remembrance.”
(Mark 14:9 & Matthew 26:13 The Scriptures 1998+)

Though it would have bought bread for thousands here the living bread has been prepared. And that bread would be for billions of people. And “two hundred pieces of silver worth of bread is not sufficient for them, for every one of them to receive a little. (John 6:7 The Scriptures 1998+)

The generous tone of Jesus his prediction, remarkably fulfilled, is in sharp contrast to the mean protest of the disciples. The disciples criticized this lavish praise. Then for one of the twelve, called Yehuḏah from Qerioth or Judas Iscariot it was clear that nothing material was to be gained from associating with this man he followed for several months and considered being the Messiah. The evangel his master heralded for the whole world preached sacrifice, humility, peace and absence from wealth.  This Jesus had so little appreciation of the value of money.  Judas had no love of the poor, (John 12:6.10-11). Jesus is far from opposing efforts to conquer pauperism; he simply remarks a fact: the disciples will have ample opportunity after he has gone to care for the poor.

While Mary sacrificed a large sum of money to show her love to Jesus, Judas sold Him for the hire of a slave and got for his treachery the equivalent of 120 denarii. The thirty pieces of silver are staters. The sum was a natural one for the priests to choose because the Law laid it down as the price for a human person (a slave; Exodus 21:32).

By this anointing of Jesus, once more the world could find in the sign of anointing that he was the promised Christ (= the anointed) or Messiah.

voetwassing_detail

At the Last Supper, before his death, Jesus washes also the feet of his pupils

Later when Jesus at an other meal, his Last Supper, would take the bread to bless it we shall get the end of the Mosaic dispensation. The true Paschal Lamb was Jesus Christ, and he was now ready for the sacrifice. Yet at the very hour he was offered, unbelieving Jews were sacrificing useless blood in the temple. The Lord’s supper which takes the place of the Old Testament ceremonies, is a memorial of Christ as a gift and sacrifice, a parable of the true nature of Christianity — Christ becoming a part of us, and a prophecy of his future coming and glory.

The priests didn’t want to put Jesus to death during the Passover feast, but they will anyway. The Passover as a sacred feast, remembered the deliverance of Israel from Egypt, which was the central act of redemption in the Old Testament. Now Jesus will provide a new centre of redemption. In him we can find the most sublime Lamb and offer for God. This time not an animal and not an innocent child who can not dispute (as Isaac), but an adult man who has a free will and enough understanding to be aware of his actions and with enough insight to what is going to happen.

+

Dutch version / Nederlandse versie:  Zalving van Christus als profetische repetitie van de begrafenisrituelen

Dutch readers can read more on the several anointments Jesus received while he was alive here on earth, in the article: Het begin van Jezus #12 Gezalfd na Johannes de Doper
+ Voor Nederlandstalige lezers wordt er in de reeks over het al of niet voorbestaan van Jezus ook dieper ingegaan op zijn tweede naamgeving, namelijk Christus of de Gezalfde. > Het begin van Jezus #12 Gezalfd na Johannes de Doper

Sequel: Anointing as a sign of Promotion

In Dutch Zalving als teken van verhoging

++

Please do also find:

  1. Trust in the blood of the Lamb God provides
  2. Genealogy of Mary, mother of Jesus
  3. Preexistence in the Divine purpose and Trinity
  4. A Jewish Theocracy
  5. What Jesus Did – Misleading around the Messiah and the final assessment
  6. Not bounded by labels but liberated in Christ
  7. Written to recognise the Promissed One
  8. Not making a runner

+++

  • The Anointing at Bethany (tvaraj2inspirations.wordpress.com)
    In Luke 7 there is an incident of a penitent woman anointing Jesus which is different.
  • Lent, Holy Week And (Heading For) Easter (bigcircumstance.com)
    what happened to the so-called forty days of Lent?
    +
    If we’re lucky, we’ll only jump to Maundy Thursday with the Last Supper and the washing of feet. Some will at least jump to Good Friday. Many, though, take leave of absence until Easter Day itself, missing out the unpleasant, gory parts of the story.
    +
    You feel the discrepancy between Jesus and his disciples. They aren’t picking up all he has warned them about, so much so they are still arguing about status and greatness and looking forward to a good Passover meal. All the time, Jesus knows what is coming.
  • Passion Week (E) Wednesday Events and Judas Iscariot,the suicide of Satan and the Salvation of the World (rodiagnusdei.wordpress.com)
    the chief priests and the scribes were seeking how to put him to death, for they feared the people
  • Jesus begotten Son of God #16 Prophet to be heard (christadelphians.wordpress.com)
  • Holy Monday: April 2 (prayerscapes.wordpress.com)
    Six days before the Passover Jesus came to Bethany, the home of Lazarus, whom he had raised from the dead. There they gave a dinner for him. Martha served, and Lazarus was one of those at the table with him.
    +
    In this act by the sister of Lazarus – from a family of some means – all sorts of images are stirred for us.  But among the many gifts the story has brought to the Church through all the centuries, perhaps one of the most enduring ones is created by the argument of Judas Iscariot.
  • Extravagant love for Jesus (worryisuseless.wordpress.com)
    What Mary had done brought sweetness not only in the physical sense, but the spiritual sense as well. Her lovely deed shows the extravagance of love – a love that we cannot outmatch. The Lord Jesus showed us the extravagance of his love in giving the best he had by pouring out his own blood for our sake and by anointing us with his Holy Spirit. The Apostle Paul says thatnothing will be able to separate us from the love of God in Christ Jesus (Romans 8:39). Do you allow the love of Christ to rule in all your thoughts and intentions, and in all your words and deeds?
  • The Fragrance of Holy Week (interruptingthesilence.com)
    Most of our time and attention in Holy Week are given to the triduum and rightly so. The three days of that period encompass Maundy Thursday, Good Friday, and Easter Sunday. They are, perhaps, the most holy days of the year. If they hold that kind of prominence, then maybe we ought to look at what leads us into those days, Monday, Tuesday, and Wednesday of Holy Week. There are Eucharistic propers for each of those days.
  • Holy Week – Part 2 – The Jerusalem Establishment (sfnowak.com)
    When Jesus was taken to Pilate, seeing that Jesus was a Galilean, Pilate hoped to get out of the middle and sent Him to Herod for judgment. Herod, wanting to see Jesus crucified sent Him right back to Pilate. Apparently Herod could have people stoned or crushed to death but inflicting crucifixion was strictly a Roman right.
  • Anointed with Purpose (youngdisciplesforchrist.wordpress.com)
    From the throne of eternity God searches the hearts of men seeking to choose for Himself those who are willing to serve His purpose in their generation. From the throne of His sanctuary God speaks from the realm of heaven into the world He set apart for us to serve Him and connects with us to compel us and prompt us to live with the purpose of aligning our will with His in order to experience the fulfillment of His promises. By the authority of His name, His word and the anointing of His Holy Spirit, God seeks out those who are willing to be conformed to the image of His Son and be filled with the power and grace of the Spirit of Jesus Christ in order to serve Him in their generation to bring glory to the Most High, the Creator of the heavens and the earth.
    +
    Everyone who believes Jesus Christ is the Son of God has been chosen by God for His purposes to serve Him in their generation. Like David, we are anointed with the Spirit of Christ so the power and grace and truth of Christ may be manifested in and through us to affect positive change and make the world around us a better place. If you are reading this today, God wants you to embrace His purpose for you, believing you are anointed with purpose to serve Him in this generation, through faith in Christ.
  • Scripture for Holy Week (dumc2.wordpress.com)
    The scriptures for this week are “bookends.” The first reminds us of how we began the season, with Jesus’ 40 days in the wilderness. The second scripture tells the events of Jesus’ last two days: Jesus’ “anointing for burial,” predictions of coming events, his last supper with his disciples, the lonely last night when his best friends couldn’t even stay awake with him. Jesus was betrayed, arrested, denied, taken through a mockery of a trial, and crucified.
  • Holy Week, day 2, Monday…The anointing and cleansing of Jesus (pastormikesays.wordpress.com)
    Once resolved to come to Jerusalem, Jesus is fearless. He knows only one thing, and that is to do God’s business. And God’s business and that of the religious authorities in Jerusalem are not the same.
    +
    As Christians we are called to cleanse our lives in the purity of Christ’s teaching. This means we keep our bodies pure as they are the temples of the Holy Spirit.
    +
    Holy Monday therefore demands us to examine our lives to see whether they glow with Christ’s purity and honesty, and to examine whether we live by Christ’s commandments or our own watered down version of them.
  • The Passion Narrative (tvaraj2inspirations.wordpress.com)
    There were some who were indignant. “Why has there been this waste of perfumed oil? It could have been sold for more than three hundred days’ wages and the money given to the poor.” They were infuriated with her.
  • They paid him thirty pieces of silver … (tvaraj2inspirations.wordpress.com)
    30 pieces of silver
    30 shekels of shame
    Was the price paid for Jesus
    On the cross He was slain

    Betrayed and forsaken
    Unloved and unclaimed
    In anger they pierced Him
    But He died not in vein

  • Lenten Reflections 2012: Retreating into the wilderness with Jesus, Day 37 (vinodjohn.wordpress.com)

    During the Passion Week, one incident that prominently stands out among others is Mary anointing Jesus’ feet at Bethany (please read John 12:1-11).
    +
    We have today, in many churches, similar people whose purpose of being around Jesus or inside the church is to somehow keep an eye on the money and to steal from it whenever the opportunity arises.

Read Full Post | Make a Comment ( 17 so far )

Zalving van Christus als profetische repetitie van de begrafenisrituelen

Posted on April 5, 2012. Filed under: Jezus Christus Jesus, Jeshua, Jahushua de Messias, Leven en Dood | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , |

Op onze Vlaamse website Broeders in Christus hebben wij Jezus bijnaam “Christus” of “Gezalfde” onder het voetlicht genomen in het artikel: Het begin van Jezus #12 Gezalfd na Johannes de Doper.

In het artikel wezen wij op de gedachtegang van vele christenen waarbij zij foutief de zalving van de Nazareen Jezus bij zijn doopsel nemen. Als men wil zou  men die doop in de Jordaan op zijn dertigste als een figuurlijke zalving kunnen aannemen als men weet dat de zalving of balseming bij de Joden ook als symbool stond voor “reiniging” in de ogen van God. Ook de onderdompeling in water, zoals Johannes de Doper zijn neef Jezus volledig onder water bracht, diende als een symbolische daad van reiniging voor Jehovah God, waarbij men om de wegwassing van zonden vroeg.

Ook al had Jezus nog geen enkele zonde begaan, en zou hij in zijn verdere loopbaan ook geen zonden doen, verzocht Jezus toch over te gaan tot een doop in het stromende water, zodat hij als zich als nieuwe bron van eeuwig water uit het water kon oprichten.

16th-century unknown painters - The Baptism of Christ - WGA23502

Doop van Jezus met bevestiging dat hij de zoon van God is - 16° Eeuws ikoon

Nadat hij uit het water kwam was er Gods Geest die onder de vorm van een duif over de biddende Jezus neerdaalde en voor iedereen ten gehore bracht dat dit de geliefde zoon was van God:  God zijn welbeminde Zoonin wie Hij welbehagen heeft.

“Terwijl al het volk zich liet dopen, en Jezus na zijn doop in gebed was, geschiedde het dat de hemel openging en de heilige Geest, in lichamelijke gedaante als een duif, over Hem neerdaalde, en een stem uit de hemel sprak: ‘Gij zijt mijn Zoon, de welbeminde, in U heb ik mijn behagen gesteld.’” (Lukas 3:21-22 WV78)

Op dat moment krijgen wij een eerste openbaring van God over deze loonarbeider, die zich daarvoor in het gezin van Jozef en Maria uit de stam van David stil heeft gehouden en mee voor het gezin heeft voorzien, zoals gebruikelijk.

Dertig jaar eerder was hij volgens de Joodse gebruiken ook door zijn ouders in de tempel aangeboden geworden, besneden en gezalfd. Toen hij acht dagen oud was werd hij in Jeruzalem opgedragen om een “kind van God” en “zoon van Israël” te worden. De besnijdenis en zalving waren tekenen van opname in het Joodse Volk als lid van het Volk van God. Daar gebeurde dan in de toekomstige hoofdstad van het Koninkrijk van God de overdracht van het gewone mensenkind tot “kind van God” en werd Jezus ook een Gezalfde.

Maar na die eerste zalving zouden nog drie zalvingen door gaan en een vierde vond slechts gedeeltelijk plaats, want de eigenlijke volledige balseming moest nog gebeuren toen Maria van Magdala ook gekend onder de naam Maria Magdalena met Salomé en Maria, de moeder van Jakobus met hun kruiden, om het lichaam van Jezus te balsemen, aankwamen aan het lege graf waarin Jezus was gelegd, maar nu uit bleek te zijn verdwenen.

Enkele dagen daar voor was Jezus letterlijk al gezalfd geworden en figuurlijk als het ‘dode lichaam’ gebalsemd.

Zes dagen voor het Pascha of Pesach wanneer de “kruisiging” zou plaatsvinden vinden we יהושע , Jeshua, nu beter gekend onder de naam Jezus, met zijn discipelen in Bĕyth Anyahof Bethanië, in het huis van de verrezen Lazarus en zijn twee zusters Maria en Martha (Johannes 11:1,2

Bij de tweede zalving van Jezus , die plaats greep in Galilea bij Judea en Samaria, was er een albasten kruik met balsem en droeg een zondares met haar haar Jezus ‘voeten, waarbij  Yehuḏah uit Qerioth (Jehoeda van Qerioth),  nu beter gekend als Judas Iskariot, de zoon van Shimʽonn, kloeg over verspilling van de kostbare zalf van nardus.

Nu ook weer, bij de derde zalving,  toen Maria, na het nemen van een litra [ongeveer 12 ounces of 340 gram] zeer waardevolle, zuivere nardus zalf, de voeten van Jezus zalfde en zijn voeten met haar haren afdroogde werd er geprotesteerd.

Maria trad op als wilde zij een dienaar zijn en haar Meester reinigen. Zij nam een nederige houding aan, zoals Jezus enkele dagen later ook de voeten van zijn leerlingen zou gaan wassen. Met haar gebaar wilde Maria misschien ook wel zo zuiver van hart worden zoals hij, die helemaal niet moest gereinigd worden omdat er geen enkele smet op hem viel te bespeuren. Jezus was zonder enige fout, dus zonder zonde, zonder schuld. Maar die reiniging kon ook staan voor het wegwassen van de problemen, alle angst, alle onvrede, en om alle ontmoediging af te weren.

Maria balsemt Jezus voeten

Maria wilde niet haarzelf behagen en zichzelf eer toe eigenen. Zij zag op naar Jezus en vond zulk een gebruik van dure oliën geen verspilling. Maar de op geld beluste Judas en de andere apostelen vonden het ongehoord. Zij vonden dat dit geld beter werd besteed aan de mensen die het nodig hadden.

Maar in wezen hebben de mensen niet het letterlijke brood en water nodig. God voorziet dat alles in Zijn Schepping.  Het levende water en het levende brood waarvan Jezus de Bron is, zijn het belangrijkste en het noodzakelijke voor de mensheid. Jezus is het licht dat leven brengt op aarde en zal zo moeten erkend worden. Ook al was Jezus ontsproten uit Heilige Geest en het zaad uit de geslachtslijn van David, moest dit menselijk wezen ook de dood ondergaan zoals het graan kiemt, opgroeit tot koren en dan wordt afgedaan om het graan te dorsen en het vermalen meel te gebruiken tot brood dat in leven kan houden.

Judas Iskariot, zoon van Simon, en de anderen van het gezelschap in het huis van de ander Simon (de melaatse) kregen van Jezus te horen dat hij het licht is dat nu even zal ‘uitgedoofd’ worden door mensen.
Jezus verwees naar de zalving aan zijn komende dood en begrafenis, waarbij meestal ook de dode lichamen worden gebalsemd. Hier vinden we het teken van de zalving en het balsemen van de Gezalfde Dode en de detentie van aardse ontbinding of vernietiging.

De vele mensen die zich rond het huis hadden geschaard kwamen toen niet enkel om Jezus te zien maar wensten eerder Elʽazar, of Lazarus, te zien die Jezus uit de dood had opgewekt. Toen zagen noch de toeschouwers noch de leerlingen dat die opstanding een voorafschaduwing zou zijn van wat God met Jezus en vele andere mensen zou gaan doen. Door die terugbrenging uit de dood was Lazarus een gevaarlijk teken dat het geloof in Jezus kon verzekeren. Daarom moest deze met Jezus ook ter dood gebracht worden zodat de mensen niet meer in Jezus zouden geloven.

“Zes dagen voor Pasen kwam Jezus te Betanie, waar Lazarus woonde, die Hij uit de doden had opgewekt. Men gaf daar ter ere van Hem een maaltijd. Maria bediende en Lazarus was een van degenen die met Hem aanlagen. Maria nu nam een pond nardusbalsem, echte en heel kostbare, zalfde daarmee Jezus’ voeten en droogde ze met haar haren af. Het huis hing vol balsemgeur. Daarop zei Judas Iskariot, een van zijn leerlingen, dezelfde die Hem zou uitleveren: ’Waarom is die balsem niet voor driehonderd denaries verkocht en het geld aan de armen gegeven?’ Hij zei dat, niet omdat hij bezorgd was voor armen, maar omdat hij een dief was en uit de beurs die hij bewaarde, wegnam wat erin kwam. Jezus echter zei: ‘Laat haar begaan. Zij heeft dit gebruik onderhouden, vooruitlopend op de dag van mijn begrafenis. Want de armen houdt gij altijd bij u. Mij echter niet altijd.’ Intussen waren heel veel Joden te weten gekomen dat Jezus daar was, en kwamen erheen niet alleen omwille van Jezus, maar ook om Lazarus te zien die Hij uit de doden had opgewekt. De hogepriesters besloten toen ook Lazarus uit de weg te ruimen, omdat om hem veel Joden wegliepen en in Jezus geloofden.” (Johannes 12:1-11 WV78)

De royale toon van Jezus zijn voorspelling, opmerkelijk voldaan, staat in schril contrast met het gemiddelde protest van de discipelen. De discipelen hadden kritiek op die uitbundige lof die Maria gaf.

Judas Iskariot was ontgoocheld geraakt dat zijn verwachtingen niet ingelost waren. In Jezus dacht hij de beloofde “Messias” gevonden te hebben die hen uit de handen van de Romeinen zou komen verlossen. Maar uiteindelijk bleek hij geen strijder gevonden te hebben, maar iemand die pacifisme predikte en de kalmte zelf bleek te zijn. Die prediker, die wel veel aandacht van zijn toehoorders kreeg, bleek alsmaar te praten van vrede, maar ook van nederigheidoffer, rust en afwezigheid van rijkdom tot zelfs het afstand nemen van enige vorm van rijkdom, terwijl Judas juist zo veel hield van alles dat naar geld en rijkdom rook. Deze Jezus had zo weinig waardering van de waarde van geld. Judas had geen liefde voor de armen, (Johannes 12:6.10-11). Jezus stond ver af van verzet tegen pogingen om het pauperisme te veroveren, en nu merkte hij zelfs gewoon een feit dat,  nadat hij weg gegaan zal zijn, de discipelen ruimschoots de gelegenheid zouden hebben om te zorgen voor de armen.

Hier zag hij die leermeester het zelfs niet erg vinden dat deze zalf niet verkocht werd voor driehonderd penningen [dat wil zeggen, 300 dagen loon of een heel jaarsalaris ,of een Romeinse legionairs zestien maanden 'loon] om aan armen mensen uit te delen. Maar Maria vond haar vriend die Lazarus uit de doden opgewekt had zoveel waard of zelfs meer. Ook wij moeten ons bewust zijn van de ‘hoge kostprijs’ van Jezus, die meer dan de 10 maanden of meer lonen waard is.

Terwijl Maria een grote som geld offerde om haar liefde te tonen aan Jezus, verkocht Judas hem daarop voor de ‘huur van een slaaf’ en werd voor zijn verraad het equivalent van 120 denarie betaald. De dertig zilverlingen zijn staters (oude Griekse munten) die als som bij wet voorgeschreven werden  voor het betalen van een slaaf. De prijs van een menselijke persoon (een slaaf; Exodus 21:32) werd daarom ook zo gekozen door de priesters tot vergoeding.

Voor hen was Jezus nog steeds met hen, maar ze moesten weten dat ze  Jezus niet altijd rond zich zouden hebben. “Want de armen heb je altijd met jezelf, maar mij heb je niet altijd bij je.” (Johannes 12:8) Dit is wat Maria  waarnam met haar tere vrouwelijke intuïtie en wat de apostelen niet begrepen al had Jezus het hen herhaaldelijk en duidelijk verteld. Voor haar acties zou deze daad en vrouw worden onthouden. Omdat we hier een profetische repetitie van de begrafenisrituelen kregen aangeboden.

“Voorwaar, Ik zeg u: waar ook ter wereld de Blijde Boodschap verkondigd zal worden, zal tevens ter herinnering aan haar verhaald worden wat zij gedaan heeft.’” (Markus 14:9 + Mattheüs 26:13 WV78)

Hoewel het brood zou hebben gekocht voor duizenden werd hier het levende brood voorbereid. En dat brood zou voor miljarden mensen ten goede zijn. Zo zouden de tweehonderd denariën of tweehonderd zilverlingen ter waarde van brood niet voldoende zijn voor hen, voor ieder van hen een beetje te ontvangen, is het brood dat ons is voor bereid zo veel meer waard.  (Johannes 6:7 )

Door deze zalving van Jezus, zou eens te meer de wereld een vinden kunnen vinden dat hij de beloofde Christus (= de gezalfde) of Messias was.

voetwassing

Jezus wast als nederige dienaar de voeten van zijn leerlingen

Later toen Jezus op een andere maaltijd, bij zijn Laatste Avondmaal het brood zou nemen om het te zegenen krijgen we het eind van de Mozaïsche bedeling. Het ware Paaslam was Christus Jezus, en hij was nu klaar voor het offer. Maar op het uur dat hij werd aangeboden, waren ongelovige joden nog nutteloos bloed in de tempel aan het offeren. Het Heilig Avondmaal nam nu de plaats van de Oude Testament ceremonies in en hoort herdacht te worden op 14 Nisan bij elke ware volgeling van Christus. Het is een herinnering aan de aanbieding  van Christus als een geschenk en offer, een gelijkenis van de ware aard van het christendomChristus Jesus die een deel van ons, wordt en een profetie van zijn toekomstige komst en glorie weerspiegelt.

De priesters wilden Jezus niet ter dood te brengen tijdens het Pesach-feest, maar zouden het uiteindelijk toch doen. Het Pascha als een heilige feest, herinnerde zich de bevrijding van Israël uit Egypte, dat de centrale daad van verlossing was in het Oude Testament. Nu zal Jezus zorgen voor een nieuw centrum van de verlossing. In hem vinden we het meest verheven Lam en offer voor God. Hij is het meest volmaakte Zoenoffer. Deze keer niet een dier en niet een onschuldig kind die dat niet in een  geschil kan treden (als Isaak), maar een volwassen man die een vrije wil en genoeg inzicht had om zich bewust te zijn van zijn daden en met voldoende inzicht in wat er ging gebeuren.

In Christus Jezus hebben wij leven over dood gevonden. De zalving van zijn voeten was een voorteken van de balseming van de man die stierf voor onze zonden, verhoogd werd en zo tot koning werd gebalsemd.

+

Engelse versie van dit artikel / Please do find the English article: “Anointing of Christ as Prophetic Rehearsal of the Burial rites” and its sequel “Anointing as a sign of promotion”

en vind het latere aansluitende artikel: Zalving als teken van verhoging

Over de verscheidene zalvingen die Jezus ontvangen heeft tijdens zijn leven kan u Het begin van Jezus #12 Gezalfd na Johannes de Doper  lezen.

++

Aanverwant:

  1. Wereld waarheen? #3 De Wortelscheut van David
  2. Een man die de geschiedenis van het mensdom veranderde
  3. De Knecht des Heren: de Gezalfde gezant
  4. De naam Christus: Bijbelstudie 308 – De naam Christus
  5. Messiaanse teksten in het Oude Testament
  6. De Messias in Oud- en Nieuw Testament
  7. Is Jezus of Jeshua de beloofde Gezalfde of Messias?
  8. De Knecht des Heren #4 De Verlosser
  9. Lam van God #3 Christus stierf als onschuldig Lam #2 Aanvaarding der Toewijzing
  10. Door Christus’ dood kunt u worden aangenomen als een kind van God
  11. Wat Jezus Deed – Misleiding om de Messias en het laatste oordeel
  12. Hij die zit aan de Rechterhand van Zijn Vader
  13. Goddelijke redenen hoger dan de onze
  14. Komst van de Messias opwekken
  15. De Weg, groepering van volgelingen van Christus
  16. Israël, het Joodse volk en Christenen
  17. De Terugkeer van de beloofde Messias
  18. De betekenis van de zalving – Aanbidden is het ‘zalven’ van de Heer

In het Engels kan u ook aanverwant lezen: Please do find related articles:

  1. Genealogy of Mary, mother of Jesus
  2. Preexistence in the Divine purpose and Trinity
  3. A Jewish Theocracy
  4. What Jesus Did – Misleading around the Messiah and the final assessment
  5. Trust in the blood of the Lamb God provides

+++

Read Full Post | Make a Comment ( 16 so far )

Een Groots Geschenk om te herinneren

Posted on March 29, 2012. Filed under: Breken van het Brood, Feesten, Jezus Christus Jesus, Jeshua, Jahushua de Messias, Leven en Dood, Verkondigen en Verkondiging | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , |

In onze vorige berichten kon u lezen dat Jezus, de man uit Nazareth helemaal niet bang was van mensen, maar eerder van God, wiens Wil hij volledig wilde opvolgen. Jezus herkende al de mooie dingen rondom hem en wees in zijn gelijkenissen dikwijls naar die Schepping van God die voor ons een streling voor het oog zou moeten zijn. Zoals de vogels in de lucht zouden wij ook vrij kunnen zijn en niet bezorgd moeten zijn voor wat wij zouden gaan eten.

Als wij rondom ons kijken zien wij al de mooie dingen die God geschapen heeft. In de wondere wereld van de natuur kan men de Meesterhand van de Schepper herkennen. Dat alles ligt zomaar voor ons ter beschikking. Het is ons als een geschenk gegeven. Ook Jezus wenste zich als een geschenk voor de wereld aanbieden zonder er iets voor in de plaats te willen.

Hij was de enige profeet die zich volledig aan de Wil van God kon houden en zodoende de weg kon vrijmaken voor ons om door de nauwe poort te gaan en gezegend te worden met een eeuwig leven in het vredevol Koninkrijk van God.

Easter bunnies, Omagh - geograph.org.uk - 690383

Paashazen of 'Easter bunnies' in de winkel om mensen aan te zetten hun geld te besteden aan deze heidense symbolen. - Foto Kenneth Allen

Zondag 8 april zullen ook veel mensen cadeautjes voor hun kinderen klaar leggen en chocoladen eitjes verstoppen. Sommigen van die mensen beweren dat zij de verrijzenis van Christus vieren op die dag. Maar wat hebben dan die eitjes en paashazen met Jezus zijn dood en verrijzenis te maken. Hazen mogen misschien holen graven en Jezus was ook in het diepe der aarde of het grafgelegd, maar dit was zeker niet door konijnen of hazen gegraven. Misschien kan men denken dat zijn rond de drie kruisen stonden, welke mensen denken dat er waren in die tijd, en dat zij bij het donker worden en de aardbeving plots donkere chocoladen eieren legden.

Zoals u wel begrijpt nemen wij zulke verhalen ook wel niet voor waar, maar wensen wij u toch graag het ongerijmde er van te laten inzien.

Het geschenk dat Jezus bracht was namelijk te belangrijk om gevierd te worden met heidense symbolen die de lente en het nieuwe leven moeten voorstellen. Al mocht Jezus wel een nieuwe lente inluiden, hij bracht een nieuw geluid dat over de hele wereld zou moeten klinken als een klok. (Bij wijze van spreken.)

Men kan het ook vreemd noemen dat alhoewel er geen aanwijzing is van de inachtneming van ‘Pasen‘, als het festival dat zovele christenen nu vieren, in het Nieuwe Testament of in de geschriften van de apostolische vaders, dat dit een tijd een belangrijk feest is geweest maar nu toch een sterk verminderd feest is geworden. De kerkelijke historicus Socrates (Hist. Eccl. V. 22) vermeld, met perfecte waarheid, dat noch de Heer Jezus noch zijn apostelen het oplegden om dit Lente festival of andere festivals te behouden, en hij schrijft het gebruik van het Paasfeest toe aan de opneming door de Katholieke Kerk van een eeuwen oud heidens gebruik, precies zoals vele andere riten en handelingen in “die gevestigde heidense kerk van Rome.”

Na de donkere dagen van de winter is het natuurlijk fijn om de lentezon te verwelkomen. Opnieuw kunnen wij vele vogels horen fluiten en ruiken wij terug geuren die doen denken aan nieuw leven en fris groen en zien meerdere kleuren weer opduiken.
Wanneer wij rond ons kijken kunnen wij vele mooie dingen zien. De natuur voorziet ons van veel prachtige dingen die ons niets kosten. Wij hebben de aarde, het zand, het water, de bomen, de vogels, alles voor niets.
Wij kunnen hier op deze aarde leven, soms naar believen, maar de enige levenden die veel eisen van ons en mensen rond ons zijn de regeringen, bedrijven en organisaties.

Vandaag wil de meerderheid van de mensen enkel voor geld werken. Zij willen voornamelijk terug krijgen voor wat zij hebben gedaan. Niets kan er nog voor niets gedaan worden.

Ongeveer 2000 jaren geleden leefde er een man in Nazareth die iets deed omdat hij zo veel gekregen had van één Persoon, in het bijzonder, voor alle dingen waar hij niet om gevraagd had, maar ook voor dingen die hij voor anderen gevraagd had. Hij stelde zich nederig op en keek op naar zijn Vader, die dit alles toebehoorde. Het was voor die Vader dat hij ook alles wenste te doen. Maar ook voor de mensen rondom hem wenste hij alles te doen zonder er iets voor in de plaats te vragen.
Nooit beriep hij zich zelf voor die woorden die hij sprak, de wonderen die hij deed. Nooit beweerde hij dat het zijn woorden of zijn acties waren. Hij wilde dat de hele wereld wist dat het zijn Vader was die al die dingen deed, omdat zonder zijn Vader hij niets kon doen.

“Jezus reageerde hierop met de volgende woorden: ‘Waarachtig, ik verzeker u: de Zoon kan niets uit zichzelf doen, hij kan alleen doen wat hij de Vader ziet doen; en wat de Vader doet, dat doet de Zoon op dezelfde manier.” (Johannes 5:19 NBV)
“Jezus uit Nazaret met de heilige Geest heeft gezalfd en met kracht heeft bekleed. Hij trok als weldoener door het land en genas iedereen die in de macht van de duivel was, want God stond hem bij.” (Handelingen 10:38 NBV)

In vele kerken wordt er hard van de preekstoel geroepen door de priesters en ministers “God houdt van u – precies zoals u bent”, maar gaat men dadelijk over naar de verdoemenis duiden en mensen bang te maken van “wee u” en “zondaars komen in de hel”, “voor eeuwig zullen zij branden”.

Vaak gaan zij verder wijzen naar de slechte dingen of beweren dat God zekere straffen over de mensen zou brengen, hoewel het niet God is die die slechte gebeurtenissen of slecht nieuws naar de mensen brengt. God brengt Goede of Blije Tijdingen. God houdt van ons als Zijn kinderen en begrijpt dat wij zwak zijn; zelfs zo kwetsbaar dat Hij bewust was dat wij op ons eigen niet recht in lijn konden blijven lopen. Hij besefte de moeilijkheidsgraad voor de mens om trouw te blijven aan Zijn geboden en dat dit niet zo maar  zonder hulp zou kunnen gedaan worden. Daarom gaf God de mens Zijn Woord en voorzag Hij  vele profeten om de mensen door hun leven te gidsen. Het was hun eigen keuze of zij de vele profeten wilden horen en wilden luisteren naar de Woorden van God. Maar iedereen kreeg en krijgt nog steeds de kans.

Hoewel, God wist dat dit niet genoeg was en daarom voorzag Hij ook de mogelijkheid om alles goed te maken en redding voor de mens te brengen. Om het gemakkelijker te maken verzorgde Hij deze Redder op een speciale wijze, zodat hij gedeeltelijk rechtstreeks van God, maar toch ook vanuit  een menselijke moederschoot, in deze wereld zou komen, ook dingen moeten hebben leren en opgroeien zoals ieder kind en dezelfde keuzes moeten maken die iedereen in zijn leven moet maken.

Deze man uit Nazareth wist dat God niet houdt van kwade mensen  of van deze die slechte dingen doen. God heeft nooit van het boze gehouden en zal dit ook nooit doen. Jehovah heeft vaak in het verleden een oordeel uitgevoerd op overtreders  en vele mensen bekritiseren Hem voor het nemen van zulke drastische actie. Vele mensen maakten God met alle hun gesprekken hierover vermoeid. Enkele beschuldigden Hem van zondaren lief te hebben en daarom ook de  zonde.

“Met jullie gepraat vallen jullie de HEER {(Adonai Jehovah)} lastig, en dan vragen jullie: ‘Hoezo vallen wij hem lastig?’ Door te zeggen: ‘Iedereen die kwaad doet, doet wat goed is in de ogen van de HEER, zulke mensen bevallen hem.’ Of: ‘Waar is nu de God die rechtspreekt?’” (Maleachi 2:17 NBV)

De zoon van God, een eenvoudige arbeiderszoon, groeide op in een vroom Joodse hechte familie, kreeg zo’n kennis van de Thora en was zo dicht bij zijn God dat hij echt heel goed zou kunnen begrijpen wat zijn God zei en wilde dat de mensen wisten. Hun gedachten waren zo dicht bij elkaar dat zij zoals één waren. Zij hadden een innige band en gelijkaardig denken en handelen.

Brooklyn Museum - Jesus Before Pilate Second Interview (Jésus devant Pilate. Deuxième entretien) - James Tissot

Jezus voor Pilatus 2° ondervraging - Jésus devant Pilate. Deuxième entretien - tussen 1886 en 1894 James Joseph Jacques Tissot (1836–1902)

“Pilatus zei: ‘U bent dus koning?’ ‘U zegt dat ik koning ben, ‘zei Jezus. ‘Ik ben geboren en naar de wereld gekomen om van de waarheid te getuigen, en ieder die de waarheid is toegedaan, luistert naar wat ik zeg.’” (Johannes 18:37 NBV)
“en de Vader en ik zijn één.’” (Johannes 10:30 NBV) of “Ik en de Vader zijn één hart en geest” (Johannes 10:30 de Boodschap)
“Laat hen allen één zijn, Vader. Zoals u in mij bent en ik in u, laat hen zo ook in ons zijn, opdat de wereld gelooft dat u mij hebt gezonden.” (Johannes 17:21 NBV)

In eendracht met zijn Vader kwam Jezus samen met zijn leerling-apostelen en met enkele vrienden om het Pascha samen te vieren. Die nacht beklemtoonde hij dat zij in unie met hem en zijn Vader moesten zijn zoals hij dat was met zijn Vader, zodat de wereld zou kunnen overtuigd worden dat Jehovah God hem had gestuurd die het levensbrood nam. Die nacht vroeg Jezus ook dat wat hij had gedaan niet vergeten zou worden, in het bijzonder moesten zij zijn handeling van het nemen van de wijn en het breken van het brood als een teken van de Nieuwe Overeenkomst of Nieuw Verbond herdenken.

“en wanneer hij ergens binnengaat, moeten jullie tegen de heer des huizes zeggen: “De Meester vraagt: ‘Waar is het gastenvertrek waar ik met mijn leerlingen het pesachmaal kan eten?’ ” Hij zal jullie een grote bovenzaal wijzen, die al is ingericht en waar alles gereedstaat; maak daar het pesachmaal voor ons klaar.’ De leerlingen vertrokken naar de stad, en alles gebeurde zoals hij gezegd had, en ze bereidden het pesachmaal.” (Markus 14:14-16 NBV)

De geschiedenis toont dat Jehovah’s gekozen natie enkele speciale dagen had die de hele natie erbij betrok in de vieringen en dat deze ook een heel emotioneel ding waren tijdens die tijd. Men hechte een groot belang aan de door God opgestelde feestdagen. Van een jonge leeftijd was Jezus ook hierbij  betrokken evenals toen hij een volgroeide man was (Huwelijken, Het Pascha en vele andere) Deze vieringen werden aan de natie Israël als een herinnering gegeven van die Allerhoogste Ultieme Redder …… Jehovah God. Om dat te herinneren waren Jezus en zijn vrienden ook samen op de gehuurde  bovenverdieping. Maar hoewel de apostelen het nog niet heel goed begrepen, voegde Jezus iets speciaals aan deze herinneringsdag toe.

Wij spreken hier over een dag die volgende donderdag, 5 april, zal gevierd worden en de belangrijkste herdenking zou moeten zijn voor ware christenen. Ook al is de traditionele vakantie voor velen een gebeurtenis van gekleurde eieren, hete-kruisbroodjes en konijnen of hazen die niets te maken hebben  met het  eren van Jezus noch Jehovah. In het Engels kan men zelfs nog de gehele naam er in zien van de heidense godin van de vruchtbaarheid. (Easter)

Het moet het ogenblik zijn waarop men de tijd van de overgang of Pascha herinnert waarbij de eerstgeborenen van de Israëlieten gevrijwaard werden en waarna de Israëlieten hun Exodus van Egypte begonnen. Jezus nam die herdenkingsdag ernstig ter harte en wist dat God wilde dat wij de bevrijding van Zijn Mensen ons steeds zouden blijven herinneren. Dan werd een werelds lam in de keel gesneden en haar bloed werd neergestort en gebruikt ter bedekking van de families die in God geloofden. Nu wilde Jezus zijn bloed en vlees voor de gratie van God aanbieden en dit voor iedereen hun zonden te bedekken. Jezus maakte de exodus klaar voor de zonde .

Jezus en al zijn aanhangers hielden Pascha op de 14de van de maand Nisan tijdens hun gehele aardse leven. Maar op die bijzondere 14° Nisan vertelde Jezus wat er zou gaan gebeuren en duidde hij aan wat door zijn dood bereikt zou worden en welk een teken die daad en de symbolen voor die daad zou zijn. Op die avond stelde hij met de symbolen van brood en wijn een nieuwe overeenkomst in, namelijk het Zoenoffer of de nieuwe Pascha .

Jezus was bewust dat het niet gemakkelijk zou zijn, maar hij was gewillig de Wil van God te doen, ook al zou het niet volgens zijn eigen wens gaan, wat God ook wilde zou hij bereid zijn te doen, ook al zou hij daarbij  veel gaan lijden. Gods Wil moest op aarde volbracht worden zoals het in hemel gebeurde.

“laat uw koninkrijk komen en uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel.” (Mattheüs 6:10 NBV)

“‘Vader, als u het wilt, neem dan deze beker van mij weg. Maar laat niet wat ik wil, maar wat u wilt gebeuren.’” (Lukas 22:42 NBV)

Colmar StMartin 12

Voorstelling van het Laatste Avondmaal op de bovenverdieping - Gotische kerk Saint-Martin, Colmar, "Sainte-Cène"

“Op de eerste dag van het feest van het Ongedesemde brood kwamen de leerlingen naar Jezus toe en vroegen: ‘Waar wilt u dat wij voorbereidingen treffen zodat u het pesachmaal kunt eten?’ Hij zei: ‘Ga naar de stad en zeg tegen de persoon die jullie bekend is: “De meester zegt: ‘Mijn tijd is nabij, bij jou wil ik met mijn leerlingen het pesachmaal gebruiken.’ ”’ De leerlingen deden wat Jezus hun had opgedragen en bereidden het pesachmaal. Toen de avond was gevallen, lag hij samen met de twaalf aan voor de maaltijd. Onder het eten zei hij tegen hen: ‘Ik verzeker jullie: een van jullie zal mij uitleveren.’ Dit bedroefde hen zeer, en de een na de ander vroegen ze hem: ‘Ik toch niet, Heer?’ Hij antwoordde: ‘Hij die samen met mij zijn brood in de kom doopte, die zal mij uitleveren. De Mensenzoon zal heengaan zoals over hem geschreven staat, maar wee de mens door wie de Mensenzoon uitgeleverd wordt: het zou beter voor hem zijn als hij nooit geboren was.’ Toen zei Judas, die hem zou uitleveren: ‘Ik ben het toch niet, rabbi?’ Jezus antwoordde: ‘Jij zegt het.’ Toen ze verder aten nam Jezus een brood, sprak het zegengebed uit, brak het brood en gaf de leerlingen ervan met de woorden: ‘Neem, eet, dit is mijn lichaam.’ En hij nam een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun de beker met de woorden: ‘Drink allen hieruit, dit is mijn bloed, het bloed van het verbond, dat voor velen wordt vergoten tot vergeving van zonden. Ik zeg jullie: vanaf vandaag zal ik niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken tot de dag komt dat ik er met jullie opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van mijn Vader.’ Nadat ze de lofzang hadden gezongen, vertrokken ze naar de Olijfberg.” (Mattheüs 26:17-30 NBV)

“Toen de avond was gevallen, kwam hij met de twaalf. Terwijl ze aanlagen voor de maaltijd, zei Jezus: ‘Ik verzeker jullie: een van jullie, die met mij eet, zal mij uitleveren.’ Ze werden bedroefd en vroegen een voor een aan hem: ‘Ik ben het toch niet?’ Maar hij zei tegen hen: ‘Het is een van jullie twaalf, die met mij uit dezelfde kom eet. Want de Mensenzoon zal heengaan zoals over hem geschreven staat, maar wee de mens door wie de Mensenzoon uitgeleverd wordt: het zou beter voor hem zijn als hij nooit geboren was.’ Terwijl ze aten, nam hij een brood, sprak het zegengebed uit, brak het brood, deelde het uit en zei: ‘Neem hiervan, dit is mijn lichaam.’ En hij nam een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun de beker, en allen dronken eruit. Hij zei tegen hen: ‘Dit is mijn bloed, het bloed van het verbond, dat voor velen vergoten wordt. Ik verzeker jullie: ik zal niet meer van de vrucht van de wijnstok drinken tot de dag komt dat ik er opnieuw van zal drinken in het koninkrijk van God.’ Nadat ze de lofzang hadden gezongen, vertrokken ze naar de Olijfberg.” (Markus 14:17-26 NBV)

“De dag van het Ongedesemde brood waarop het pesachlam geslacht moest worden, brak aan. Jezus stuurde Petrus en Johannes op pad met de woorden: ‘Ga voor ons het pesachmaal bereiden, zodat we het kunnen eten.’ Ze vroegen hem: ‘Waar wilt u dat we het bereiden?’ Hij antwoordde: ‘Let op, wanneer jullie de stad in gegaan zijn, zal jullie een man tegemoet komen die een kruik water draagt. Volg hem naar het huis waar hij binnengaat, en zeg tegen de heer van dat huis: “De Meester vraagt u: ‘Waar is het gastenvertrek waar ik met mijn leerlingen het pesachmaal kan eten?’ ” Hij zal jullie een grote bovenzaal wijzen die al is ingericht; maak het daar klaar.’ Ze gingen op weg, en alles gebeurde zoals hij gezegd had, en ze bereidden het pesachmaal. Toen het zover was, ging hij samen met de apostelen aanliggen voor de maaltijd. Hij zei tegen hen: ‘Ik heb er hevig naar verlangd dit pesachmaal met jullie te eten voor de tijd van mijn lijden aanbreekt. Want ik zeg jullie: ik zal geen pesachmaal meer eten voordat het zijn vervulling heeft gevonden in het koninkrijk van God.’ Hij nam een beker, sprak het dankgebed uit en zei: ‘Neem deze beker en geef hem aan elkaar door. Want ik zeg jullie: vanaf nu zal ik niet meer drinken van de vrucht van de wijnstok tot het koninkrijk van God gekomen is.’ En hij nam een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood, deelde het uit en zei: ‘Dit is mijn lichaam dat voor jullie gegeven wordt. Doe dit, telkens opnieuw, om mij te gedenken.’ Zo nam hij na de maaltijd ook de beker, en zei: ‘Deze beker, die voor jullie wordt uitgegoten, is het nieuwe verbond dat door mijn bloed gesloten wordt. Maar weet wel dat degene die mij zal uitleveren samen met mij aan deze tafel aanligt. Want de Mensenzoon moet heengaan zoals het voor hem bepaald is, maar wee de mens die hem zal uitleveren.’ Ze vroegen zich onder elkaar af wie van hen zoiets zou kunnen doen. Toen ontstond er onder hen onenigheid over de vraag wie van hen de belangrijkste was. Jezus zei tegen hen: ‘Vorsten oefenen heerschappij uit over de aan hen onderworpen volken, en wie macht heeft laat zich weldoener noemen. Laat dat bij jullie niet zo zijn! De belangrijkste van jullie moet de minste worden en de leider de dienaar. Want wie is belangrijker, degene die aanligt om te eten of degene die bedient? Is het niet degene die aanligt? Maar ik ben in jullie midden als iemand die dient. Jullie zijn in al mijn beproevingen steeds bij mij gebleven. Ik bestem jullie voor het koningschap zoals mijn Vader mij voor het koningschap bestemd heeft: jullie zullen in mijn koninkrijk eten en drinken aan mijn tafel, en zetelen op een troon om recht te spreken over de twaalf stammen van Israël. Simon, Simon, weet dat Satan jullie voor zich heeft opgeëist om jullie als graan te mogen zeven. Maar ik heb voor je gebeden opdat je geloof niet zou bezwijken. En als jij eenmaal tot inkeer bent gekomen, moet jij je broeders sterken.’ Simon antwoordde: ‘Heer, ik ben zelfs bereid om met u de gevangenis in te gaan en te sterven.’ Maar Jezus zei: ‘Ik zeg je, Petrus, deze nacht zal de haan niet kraaien voordat je driemaal geloochend hebt dat je mij kent.’ Daarna zei hij tegen hen: ‘Toen ik jullie uitzond zonder geldbuidel, reistas en sandalen, kwamen jullie toen iets tekort?’ ‘Niets!’ antwoordden ze. Hij zei: ‘Maar wie nu een geldbuidel heeft, moet die meenemen, evenals zijn reistas, en wie er geen heeft moet zijn mantel verkopen en zich een zwaard aanschaffen. Want ik zeg jullie: wat geschreven staat, moet in mij tot vervulling komen, namelijk: “Hij werd gerekend tot de wettelozen.” Inderdaad, nu wordt voltrokken wat over mij gezegd is.’ Ze zeiden: ‘Kijk Heer, hier zijn twee zwaarden.’ Maar hij zei tegen hen: ‘Genoeg hierover!’ Hij vertrok en ging volgens zijn gewoonte naar de Olijfberg. De leerlingen volgden hem.” (Lukas 22:7-39 NBV)

“Het was kort voor het pesachfeest. Jezus wist dat zijn tijd gekomen was en dat hij uit de wereld terug zou keren naar de Vader. Hij had de mensen die hem in de wereld toebehoorden lief, en zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan. Jezus en zijn leerlingen hielden een maaltijd. De duivel had intussen Judas, de zoon van Simon Iskariot, ertoe aangezet Jezus te verraden. Jezus, die wist dat de Vader hem alle macht had gegeven, dat hij van God was gekomen en weer naar God terug zou gaan, stond tijdens de maaltijd op. Hij legde zijn bovenkleed af, sloeg een linnen doek om en goot water in een waskom. Hij begon de voeten van zijn leerlingen te wassen en droogde ze af met de doek die hij omgeslagen had. Toen hij bij Simon Petrus kwam, zei deze: ‘U wilt toch niet mijn voeten wassen, Heer?’ Jezus antwoordde: ‘Wat ik doe, begrijp je nu nog niet, maar later zul je het wel begrijpen.’ ‘O nee, ‘zei Petrus, ‘míjn voeten zult u niet wassen, nooit!’ Maar toen Jezus zei: ‘Als ik ze niet mag wassen, kun je niet bij mij horen,‘ antwoordde hij: ‘Heer, dan niet alleen mijn voeten, maar ook mijn handen en mijn hoofd!’ Hierop zei Jezus: ‘Wie gebaad heeft hoeft alleen nog zijn voeten te wassen, hij is al helemaal rein. Jullie zijn dus rein-maar niet allemaal.’ Hij wist namelijk wie hem zou verraden, daarom zei hij dat ze niet allemaal rein waren. Toen hij hun voeten gewassen had, deed hij zijn bovenkleed aan en ging weer naar zijn plaats. ‘Begrijpen jullie wat ik gedaan heb?’ vroeg hij. ‘Jullie zeggen altijd “meester” en “Heer” tegen mij, en terecht, want dat ben ik ook. Als ik, jullie Heer en jullie meester, je voeten gewassen heb, moet je ook elkaars voeten wassen. Ik heb een voorbeeld gegeven; wat ik voor jullie heb gedaan, moeten jullie ook doen. Waarachtig, ik verzeker jullie: een slaaf is niet meer dan zijn meester, en een afgezant niet meer dan wie hem zendt. Je zult gelukkig zijn als je dit niet alleen begrijpt, maar er ook naar handelt. Ik doel niet op jullie allemaal: ik weet wie ik heb uitgekozen. Wat in de Schrift staat zal in vervulling gaan: “Hij die at van mijn brood heeft zich tegen mij gekeerd.” Ik zeg het jullie nu al, voor het gaat gebeuren; wanneer het dan gebeurt, zullen jullie geloven dat ik het ben. Ik verzeker jullie: wie iemand ontvangt die door mij gezonden is ontvangt mij, en wie mij ontvangt ontvangt hem die mij gezonden heeft.’ Nadat hij dit gezegd had werd Jezus diepbedroefd, en hij verklaarde: ‘Waarachtig, ik verzeker jullie: een van jullie zal mij verraden.’ De leerlingen keken elkaar aan en vroegen zich af wie hij bedoelde. Een van hen, de leerling van wie Jezus veel hield, lag naast hem aan tafel aan, en Simon Petrus beduidde hem dat hij moest vragen wie Jezus bedoelde. Hij boog zich dicht naar Jezus toe en vroeg: ‘Wie, Heer?’ ‘Degene aan wie ik het stuk brood geef dat ik nu in de schaal doop, ‘zei Jezus. Hij doopte een stuk brood in de schaal en gaf het aan Judas, de zoon van Simon Iskariot. Op dat moment nam de duivel bezit van Judas. Jezus zei: ‘Doe maar meteen wat je van plan bent.’ Niemand aan tafel begreep waarom hij dit zei; omdat Judas de kas beheerde, dachten sommigen dat Jezus bedoelde dat hij inkopen voor het feest moest doen, of dat hij iets aan de armen moest geven. Judas nam het brood aan en ging meteen weg. Het was nacht. Toen hij weg was zei Jezus: ‘Nu is de grootheid van de Mensenzoon zichtbaar geworden, en door hem de grootheid van God. Als Gods grootheid door hem zichtbaar geworden is, zal God hem ook in die grootheid laten delen, nu onmiddellijk. Kinderen, ik blijf nog maar een korte tijd bij jullie. Jullie zullen me zoeken, maar wat ik tegen de Joden gezegd heb, zeg ik nu ook tegen jullie: “Waar ik heen ga, daar kunnen jullie niet komen.” Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals ik jullie heb liefgehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben. Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn.’ Simon Petrus vroeg: ‘Waar gaat u naartoe, Heer?’ Jezus antwoordde: ‘Ik ga ergens naartoe waar jij nog niet kunt komen, later zul je mij volgen.’ ‘Waarom kan ik u nu niet volgen, Heer? Ik wil mijn leven voor u geven!’ zei Petrus. Maar Jezus zei: ‘Jij je leven voor mij geven? Waarachtig, ik verzeker je: nog voor de haan kraait zul jij mij driemaal verloochenen.” (Johannes 13:1-38 NBV)

“Maakt de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet één met het bloed van Christus? Maakt het brood dat wij breken ons niet één met het lichaam van Christus? Omdat het één brood is zijn wij, hoewel met velen, één lichaam, want wij hebben allen deel aan dat ene brood. Kijkt u eens naar het volk van Israël. Hebben tempeldienaars die van de offers eten niet eveneens deel aan hetgeen geofferd wordt? Wat wil ik met dit alles zeggen? Dat offervlees een bijzondere betekenis heeft? Of dat afgoden echt bestaan? Dat niet, maar wel dat heidenen aan demonen offeren en niet aan God, en ik wil niet dat u één wordt met demonen. U kunt niet drinken uit de beker van de Heer en ook uit die van demonen, u kunt niet deelnemen aan de maaltijd van de Heer en ook aan die van demonen. Of willen we de Heer tergen? Zijn we soms sterker dan hij?” (1 Corinthiërs 10:16-22 NBV)

“Alleen, u komt niet samen om de maaltijd van de Heer te vieren. Van wat u hebt meegebracht eet u alleen zelf, zodat de een honger heeft en de ander dronken is. Hebt u soms geen eigen huis waar u kunt eten en drinken? Of veracht u de gemeente van God en wilt u de armen onder u vernederen? Wat moet ik hierover zeggen? Moet ik u soms prijzen? Dat doe ik in geen geval. Want wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf. In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd nam hij een brood, sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om mij te gedenken.’ {-(11:24) \@Dit is mijn lichaam voor jullie\@ Andere handschriften lezen: ‘Neem, eet, dit is mijn lichaam dat voor jullie gebroken wordt’.} Zo nam hij na de maaltijd ook de beker, en hij zei: ‘Deze beker is het nieuwe verbond dat door mijn bloed gesloten wordt. Doe dit, telkens als jullie hieruit drinken, om mij te gedenken.’ Dus altijd wanneer u dit brood eet en uit de beker drinkt, verkondigt u de dood van de Heer, totdat hij komt. Daarom maakt iemand die op onwaardige wijze van het brood eet en uit de beker van de Heer drinkt, zich schuldig tegenover het lichaam en het bloed van de Heer. Laat daarom iedereen zichzelf eerst toetsen voordat hij van het brood eet en uit de beker drinkt, want wie eet en drinkt maar niet beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat, roept zijn veroordeling af over zichzelf. Daarom zijn er onder u veel zwakke en zieke mensen en zijn er al velen onder u gestorven. Als we onszelf zouden toetsen, zouden we niet worden veroordeeld. Maar nu velt de Heer zijn oordeel over ons en wijst hij ons terecht, opdat we niet samen met de wereld zullen worden veroordeeld. Daarom, broeders en zusters, wees gastvrij voor elkaar wanneer u samenkomt voor de maaltijd. Wie honger heeft kan beter thuis eten. Dan leiden uw samenkomsten tenminste niet tot uw veroordeling. De overige zaken zal ik regelen wanneer ik kom.” (1 Corinthiërs 11:20-34 NBV)

Giotto. Last Supper and Crucifixion. Alte Pinakothek, Munich. c. 1320-25.

Het Laatste Avondmaal en een typische voorstelling van de kruisiging van Jezus Christus - 1320-25 Giotto (1266–1337)

Aan de tafel waar men in gezelligheid aan lag, vertelde Jezus hen van het offer dat hij zou brengen. Hij zelf zou als paasgeschenk naar de mensen toe komen. Wie heeft er nu niet graag een cadeautje? Jezus beveelt ons geen zorgen te maken of ongerust te zijn over onze materiële noden. God kent onze noden en zal zeker ons tegemoet willen komen als ook wij God tegemoet willen komen.

“Daarom zeg Ik u: Weest niet bezorgd voor uw leven, wat gij zult eten of drinken; noch voor uw lichaam, waarmee gij u zult kleden. Is het leven niet meer dan het voedsel, en het lichaam niet meer dan de kleding? Ziet de vogels in de lucht; ze zaaien noch maaien, en verzamelen niet in schuren; en toch voedt ze uw hemelse Vader. Zijt gij niet meer waard dan zij? En wie van u kan door zijn tobben een el toevoegen aan zijn levensweg? En wat zijt gij over kleding bekommerd? Denkt aan de lelies op het veld, hoe ze groeien; ze werken niet, en spinnen niet. En toch zeg Ik u, dat zelfs Sálomon in al zijn heerlijkheid niet gekleed was als een van deze. Als God nu het kruid op het veld, dat vandaag nog bestaat en morgen in de oven wordt geworpen, zó aankleedt, hoeveel te meer dan u, kleingelovigen? Weest dus niet bezorgd, en zegt niet: wat zullen we eten, of wat zullen we drinken, of waarmee zullen we ons kleden? Hiernaar toch vragen de heidenen; uw hemelse Vader weet, dat gij dit allemaal nodig hebt. Maar zoekt eerst het rijk Gods en zijn gerechtigheid, en dit alles zal u worden geschonken als toegift. Weest dus niet bekommerd voor de dag van morgen. Want de dag van morgen zal bezorgd zijn voor zichzelf; iedere dag heeft genoeg aan zijn eigen leed.” (Mattheüs 6:25-34 Canis)

Voor Jezus zowel als voor zijn Vader zijn wij evenveel waard, indien niet meer, dan de vogels. Wij kunnen er natuurlijk niet omheen te denken aan ons welbehagen en verlangen een zo goed mogelijk leven te hebben. Weet u dat dit zelfs nu al mogelijk is? Beseft u dat bij het aanvaarden van dat prachtige geschenk dat Jezus heeft aangeboden, wij nu al veel kunnen genieten van het leven dat God ons bereid is te geven?

Jezus besefte ook dat hij zoals iedereen belastingen moest betalen (Mattheus 17:24-27). Maar Jezus wenste nog meer te betalen en dit zelfs met een onnoemelijk hoge prijs. Ook al werd zijn lichaam maar voor 30 zilverlingen verkocht zou dit zijn dood betekenen. (Mattheus 26:15) Uit liefde voor zijn Vader bood Jezus zijn lichaam aan en dacht aan de rijkdom die de mensheid tengoede kon komen.

De mens is dikwijls zo bezig met het vergaren van wereldse rijkdom dat hij de werkelijke rijkdom niet ziet. Wij zijn meestal eenvoudig te veel bezig met het denken aan rijkdommen of uitgeven van onze tijd terwijjl wij ons daarbij nog eens te veel zorgen om maken om allerlei onbenullige dingen. De meer belangrijke dingen worden meestal, door velen uit het oog verloren, terwijl die wereldse dingen zo wel zullen toegevoegd worden indien wij eerst het Koninkrijk van God zoeken.

Als belangrijkste stap om de meest waardevolle geschenken te kunnen zien en krijgen, moeten wij dat Grote Geschenk dat Jezus aan de mensheid heeft gegeven, herkennen en aanvaarden. Door dat zoenoffer van Jezus te accepteren zal het ons ook van harte gegund worden. Wij moeten echter beseffen dat de volle waarde van het geschenk slechts tot zijn recht komt als men de daad van deze man werkelijk volledig hoogschat. Bij het beweren dat Jezus God zou zijn, wetende dat God geest is en niet kan sterven, ontneemt men een deel van de waarde van de losprijs die Jezus heeft moeten betalen. Dan zou men ook laten blijken dat Jezus maar gedaan heeft alsof hij stierf, want als God zou hij weten dat geen enkel mens hem iets kon doen en dat hij onsterfelijk is (want God is eeuwig, heeft geen begin en geen einde.) Maar Jezus heeft wel een begin gehad, zijn geboorte, en een einde, zijn dood aan de martelpaal. Toen hij in het graf werd gelegd was hij werkelijk dood. En toen God hem uit de doden wegbracht was het werkelijk God de Vader die zijn zoon terug leven gaf en hem verhoogde boven de andere mensen.

Voor dat Jezus geboren was vertoefde hij nog niet in de hemel, waar David en anderen ook nog niet waren. De vertaling in vele Nederlandstalige Bijbels met de woorden “nederdaling van Jezus” slaat op de nederdaling van de Heilige Geest die Jezus plaatste in de moederschoot van Maria, waardoor Jezus “vanuit de hemel” kwam, want hij werd door God in de hemel aan de mensheid bezorgt. Na zijn dood stond Jezus op en werd ten hemel, waar nog geen mens was, opgenomen om te zitten aan de rechterhand van zijn Vader.

“Jahweh maakt arm en maakt rijk, Hij vernedert, maar kan ook verheffen.” (1 Samuël 2:7 Canis)
“Niemand is opgeklommen ten hemel, dan Hij die uit de hemel is neergedaald: de Mensenzoon, die in de hemel is.” (Johannes 3:13 Canis)
“(63) En wanneer gij nu den Mensenzoon eens ziet opstijgen naar waar Hij vroeger was?” (Johannes 6:62 Canis) (God had Jezus al in gedachten vanaf de Tuin van Eden. – zie Genesis 3)

“Jesus sprak tot haar: Ik ben de verrijzenis en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven;” (Johannes 11:25 Canis)
“David is niet ten hemel gestegen; toch zegt hij het zelf: “De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zet U aan mijn rechterhand,” (Handelingen 2:34 Canis)
“wetend, dat Hij, die den Heer Jesus heeft opgewekt, ook ons met Jesus zal opwekken, en tegelijk met u \@voor Zich\@ zal doen staan.” (2 Corinthiërs 4:14 Canis)

 “Maar hij, vervuld van den Heiligen Geest, blikte op naar de hemel, en zag de heerlijkheid Gods en Jesus staande aan de rechterhand Gods.” (Handelingen 7:55 Canis)
“Hem heeft God verheven aan zijn rechterhand als Leidsman en Verlosser, om aan Israël bekering te schenken en vergiffenis van zonden.” (Handelingen 5:31 Canis)
“heeft Hij daarentegen, ééns en voor al, één enkel Offer gebracht voor de zonden, “en is Hij gezeten aan Gods rechterhand,”” (Hebreeën 10:12 Canis)
“Maar daarom dan ook heeft God Hem verheven en Hem de Naam gegeven hoog boven alle namen,” (Filippenzen 2:9 Canis)

De Woorden van God indachtig, houden wij ook de naam van Jezus hoog boven alle namen.

Easter eggs

Paaseitjes - Easter eggs (Photo credit: StSaling)

U wordt vriendelijk uitgenodigd om ons te komen ontmoeten en samen, zoals een groep gelijkgezinden, dat Laatste Avondmaal van Jezus en die verschrikkelijke momenten, die hij nadien moest  meemaken, te herdenken. Op de 14de van Nisan (in het jaar 2012 op donderdagavond 5 april)  zullen wij ook een stuk brood nemen, God bedanken, het breken, maar enkel er aan deelnemen wanneer wij in Christus zijn gedoopt en ons waardig achten dit brood die avond tot ons te nemen. Dit zal zijn om het lichaam van Christus Jezus (Jeshua) te herinneren, die voor u en mij is gegeven. “Doe dit in herinnering van mij” vertelde Jezus zijn volgelingen en nadat hij het zijn volgelingen had gegeven drukte hij de hoop uit dat die leerlingen het naar de volgende generaties ook zullen doen op gelijke wijze. Zolang Jezus niet teruggekeerd is zullen wij verdergaan met dat Laatst Avondmaal te herinneren en deel te nemen aan de maaltijd des heren in een vereniging van broeders en zusters in Christus.

Terwijl wij op donderdag een algemeen publiek toegankelijke dienst houden, waarop iedereen welkom is, zullen wij, op dezelfde wijze dat Jezus na het avondmaal de beker  had genomen, dit ook doen met enkel de bezoekende gedoopte Broers en Zussen in Christus en hun kinderen, uit Frankrijk, België, Luxemburg en Engeland, in de Parochie of Ecclesia in het Quaker Huis. Wij zullen het brood en de wijn delen als een teken van de nieuwe overeenkomst met God, het Nieuwe Verbond dat met Christus zijn bloed wordt verzegeld. Telkens als wij het drinken, doen wij  dat in de nagedachtenis van het offer dat Jezus van Nazareth bracht voor de hele wereld.

“Maar God bewijst zijn liefde voor ons, doordat Christus voor ons is gestorven, toen we nog zondaars waren.” (Romeinen 5:8 Canis)

“Zie, de dagen komen, Is de godsspraak van Jahweh, Dat Ik een verbond zal sluiten Met Israëls huis En het huis van Juda: Een nieuw verbond!” (Jeremia 31:31 Canis)
“want dit is mijn bloed van het Nieuwe Verbond, dat wordt vergoten voor velen tot vergiffenis der zonden.” (Mattheüs 26:28 Canis)
“Daarom verleen Ik u het koninkrijk, zoals mijn Vader het Mij heeft verleend:” (Lukas 22:29 Canis)
“Want ik zelf heb van den Heer ontvangen, wat ik u ook heb overgeleverd; dat de Heer Jesus in de nacht, dat Hij verraden werd, brood nam, een dankzegging sprak, het brak en zeide: “Dit is mijn Lichaam, dat voor u \@wordt overgeleverd.\@ Doet dit tot mijn gedachtenis.” Zo ook na de maaltijd de kelk, zeggende: “Deze kelk is het nieuwe Verbond in mijn Bloed. Doet dit, zo dikwijls gij drinkt, tot mijn gedachtenis.” Welnu, zo dikwijls gij dit brood eet en de kelk drinkt, verkondigt gij de dood des Heren, totdat Hij komt.” (1 Corinthiërs 11:23-26 Canis)
“Want het testament wordt eerst bindend door de dood, daar het niet van kracht is, zolang de erflater leeft.” (Hebreeën 9:17 Canis)
“tot Jesus den Middelaar van het nieuwe Verbond, tot het Bloed der besprenkeling, dat iets beters afroept dan Abels bloed.” (Hebreeën 12:24 Canis)

Door het Breken van het Brood en Drinken van de Wijn verkondigen wij de dood van Jeshua tot hij komt.

Wij moeten niet rouwen. Wij kunnen gelukkig zijn omdat nadat Jezus in het graf werd gezet (of neergelaten werd in de ‘hel ‘of sheol)  werd hij door zijn Vader opgeheven en verwijderd van de dood als een voorbeeld van wat er ook zal gaan gebeuren met ons. In Jezus zijn dood en herrijzenis kunnen wij de vervulling van de belofte vinden om de gelegenheid te krijgen gered te worden, ook al zijn wij zondig; en vinden wij ook de mogelijkheid om het Koninkrijk van God te kunnen binnen gaan, wanneer wij er waardig voor zullen zijn.

Jezus aan de houten martelpaal ter dood gebracht

“Als het donker wordt komt een rijk mens uit Arimatea aan, wiens naam Jozef is, die ook zelf leerling van Jezus is geworden; hij komt bij Pilatus en vraagt om het lichaam van Jezus. Dan beveelt Pilatus dat het zal worden vrijgegeven. Jozef neemt het lichaam, wikkelt het in zuiver linnen en legt het in zijn nieuwe graf dat hij heeft uitgehakt in de rots. Hij wentelt een grote steen voor de poort van het graf en gaat weg. Dan is daar nog Maria Magdalena en de andere Maria; zij zitten neer tegenover de begraafplaats. Maar de volgende dag, dat is die na de voorbereiding, verzamelen zich de overpriesters en de farizeeërs bij Pilatus, en zeggen: heer, wij hebben ons herinnerd dat die dwaalgeest toen hij nog leefde gezegd heeft: na drie dagen word ik opgewekt! beveel dan dat de begraafplaats tot op de derde dag beveiligd wordt, anders komen die leerlingen, stelen hem en zeggen tot de gemeenschap ‘hij is opgewekt uit de doden’, en dan is de laatste dwaling erger dan de eerste! Pilatus verklaart aan hen: hier hebt ge een wacht; gaat heen en beveiligt alles naar beste weten! Zij maken voort, verzegelen de steen en beveiligen de begraafplaats met de wacht.” (Mattheüs 27:57-66 NB)

“Laat op de sabbat,  in het oplichten van de eerste van de sabbatsweek, komt Maria Magdalena, en ook de andere Maria, om de begraafplaats te aanschouwen. En zie, er geschiedt een groot beven. Want een engel van de Heer daalt neer uit de hemel, komt naderbij, wentelt de steen weg en gaat er bovenop zitten. Zijn aanzien is als een bliksem, en zijn kleding wit als sneeuw. Van vrees voor hem béven de bewakers en worden ze als doden. Maar ten antwoord zegt de engel tot de vrouwen: weest gíj niet bevreesd; ik weet immers dat ge Jezus zoekt, de gekruisigde; hij is niet hier, want hij is opgewekt, zoals hij heeft gezegd; komt, ziet de plek waar hij heeft gelegen; maakt snel voort en zegt aan zijn leerlingen dat hij is opgewekt uit de doden, en zie, hij gaat u vóór naar Galilea,- dáár zult ge hem zien; zie, dit had ik u te zeggen!” (Mattheüs 28:1-7 NB)

“en de redding is door niemand anders; want er is geen andere naam onder de hemel gegeven bij de mensen waardoor wij moeten worden gered!” (Handelingen 4:12 NB)

“laat dan zijn lijk niet overnachten aan de paal; want begraven, ja begraven zul je hem op diezelfde dag, want een gehangene is een vervloeking van God; je zult je bloedrode grond welke de ENE, je God, je als erfdeel geeft, niet verontreinigen! ••” (Deuteronomium 21:23 NB)
“met Jezus van Nazaret toen God hem heeft gezalfd met heilige Geest en kracht; hij is weldoende rondgetrokken en hij heeft allen gezond gemaakt die onder de macht van de duivel lagen, omdat God met hem was; en wij zijn getuigen van alles wat hij heeft gedaan in de landstreek der Judeeërs en Jeruzalem; ze hebben hem weggenomen ‘door hem te hangen aan een hout’; {#De 21:22} hem heeft God ten derden dage opgewekt en gegeven dat hij verscheen niet aan heel de gemeenschap maar aan getuigen die door God voorbestemd waren: aan ons, die na zijn opstaan uit de doden met hem hebben gegeten en gedronken; hij heeft aan ons afgekondigd dat wij aan de gemeenschap moesten prediken en betuigen dat hij de door God aangewezen rechter is van levenden en doden; van hem getuigen alle profeten dat ieder die in hem gelooft door zijn naam vergeving van zonden mag aannemen!” (Handelingen 10:38-43 NB)

“maar op de eerste van de zeven dagen komen zij, nog diep in de morgen, bij het graf, dragende de geurige kruiden die ze hebben bereid. Maar ze vinden de steen weggewenteld van het graf, en als ze er binnengaan vinden ze het lichaam van de Heer Jezus niet. En het geschiedt, als ze daarmee niet verder weten te gaan zie, daar staan twee mannen bij hen in blinkend gewaad; zij worden zeer bevreesd en neigen hun gezichten ter aarde, maar zij zeggen tot hen: wat zoekt ge de levende bij de doden?- hij is niet hier, nee, hij is opgewekt!(-) gedenkt hoe hij tot u heeft gesproken toen hij nog in Galilea was, toen hij zei van de mensenzoon dat hij moest worden prijsgegeven in de handen van zondige mensen, gekruisigd worden en ten derden dage opstaan! Zij worden zijn uitspraken indachtig,” (Lukas 24:1-8 NB)

“Want ik heb aan u allereerst doorgegeven wat ik zelf ook heb mogen aannemen: dat Christus is gestorven voor onze zonden, overeenkomstig de Schriften, dat hij is begraven, dat hij ten derden dage is opgewekt, overeenkomstig de schriften, en dat hij is gezien door Kefas, daarna door de Twaalf; vervolgens is hij gezien door boven de vijfhonderd broeders-en-zusters eenmalig, van wie de meesten tot nu toe er nog zijn, maar sommigen zijn ontslapen.” (1 Corinthiërs 15:3-6 NB)
“Omdat ook Christus éénmaal voor zonden is gestorven, een rechtvaardige voor onrechtvaardigen, opdat hij u tot God zou leiden, hij die door {Of: naar.} vlees-en-bloed gedood is maar levendgemaakt is door {Of: naar.} de Geest.” (1 Petrus 3:18 NB)

De komende dagen zullen wij ons blij herinneren dat God opnieuw leven aan zijn zoon Jezus heeft gegeven en  aan hem een hogere plaats in de hemel gaf om voor ons een bemiddelaar te worden.

“Maar nu heeft hij een evenzo voortreffelijker bediening gekregen als hij ook middelaar is van een beter verbond, dat op betere aankondigingen gevestigd en gewettigd is.” (Hebreeën 8:6 NB)
“Daarom heeft God hem verhoogd en hem genadig de naam verleend die is boven alle naam,” (Filippenzen 2:9 NB)
“{(109) • Dixit Dominus.} (v. David, een musiceerstuk.) Tijding van de ENE aan mijn heer: zet je aan mijn réchterhánd, —tot ik je vijanden heb gezet als bánk ondér je vóeten!” (Psalmen 110:1 NB)
“die aan de rechterhand van God is, heengegaan ten hemel; aan hem onderschikken zich engelen en machten en krachten.” (1 Petrus 3:22 NB)
“Hoor, Israël!- de ENE is onze God, de ENE alleen!” (Deuteronomium 6:4 NB)
“Want God is één, één is ook de middelaar tussen God en mensen: een mens, Christus Jezus,” (1 Timotheüs 2:5 NB)
“en tot Jezus, middelaar van een nieuw verbond, en tot bloed ter besprenkeling dat sterker spreekt dan dat van Abel.” (Hebreeën 12:24 NB)

Op zondag de 8ste april zullen wij blij zijn om samen de hele dag gezellig door te brengen als broers en zussen. Niet enkel het Avondmaal van de Heer te nuttigen, zullen wij in Parijs samen komen maar ook een fijne maaltijd samen te verorberen en om te verbroederen. Zo zijn alle Christadelphians, of Broeders in Christus, die willen komen welkom om die dag samen door te brengen.
Maar diegenen die te ver af wonen of niet in de gelegenheid zijn om naar Paris in Frankrijk te komen, zouden wij toch graag vragen die belangrijke dag van herinnering niet te vergeten en vragen om in eigen omgeving een gelegenheid te zoeken en te vinden om samen met andere christenen dat geschenk van Jezus in acht te nemen en te herinneren in gemeenschap als broeders en zusters.

Vergewis u ervan dat u dit jaar het Pascha zal vieren en samen aan de Pasen vieringen een mooie tijd zult hebben om uw dankbaarheid voor dat prachtige geschenk van  Jezus te betonen. Het Zoenoffer welk God ook voor ons heeft willen aannemen.

Deze dag van het Geschenk van Genade zou nooit mogen vergeten worden door iedereen die hier vandaag nog op aarde moet leven. Maak de wereld kenbaar dat Jezus voor onze zonden is gestorven en is verrezen.

+

Voorgaande: Geen Wegvluchter of in het Engels:  Preceding English article: Not making a runner

Parts of this article can be found in English: A Great Gift commemorated

Aansluitend:  Prophets making excuses

++

Lees ook:

  1. Pasen 2006
    Opvallend kunnen weinig mensen echt beschrijven wat zij juist zouden vieren of herdenken. Tegenwoordig is er een enorme diversiteit in paasvieringen. Per land en vaak ook per religie zijn er vele verschillen. Aanhangers van de Oosterse Orthodoxe kerk vieren eerste paasdag haast nog even uitbundig als hun voorvaderen. De Lutherse kerk in Zweden en Noorwegen daarentegen, heeft zich nogal moeten aanpassen aan bepaalde moderne gebruiken van het volk. Met Pasen gaat namelijk een groot deel van de mensen op vakantie naar de bergen. Origineel als ze zijn, heeft de Lutherse kerk ter plekke enkele bergkerken gebouwd.

    De wijze waarop velen de dagen doorbrengen geeft eerder een beeld dat deze dagen zo als de Kerstdagen doorspekt zijn met heidense traditie en meer te maken hebben met vruchtbaarheidssymbolen dan met de offerdood en verrijzenis* van Jezus Christus, onze Heilland en de Messias waar zo veel mensen jaren hebben naar uitgekeken. Grote schoonmaak, paaseieren, paashaas en paasklokken, reizen naar Rome, chocolade, paasdecoratie… dat zijn de zaken die de mensen wel kunnen bezighouden wanneer de lente zich meer laat zien.  Bij het woord ‘Pasen’ denkt vrijwel niemand meer aan het religieuze feest.Lees verder …

  2. Rond Jezus
  3. God komt ons ten goede
  4. Gods beloften
  5. Gods Redding
  6. Lijden,waarom God het toelaat
  7. Waarom laat God het kwade toe?
  8. Jezus Christus is in het vlees gekomen
  9. Zoon van God
  10. Goedheid en liefde openbaar gemaakt
  11. Jezus moest sterven
  12. Voorbereidingstijd tot een herinneringsmoment
  13. Rond het Paasmaal
  14. Avondmaal des heren
  15. Teken van het verbond
  16. Nieuw Verbond
  17. Het Beschreven Lam
  18. Het Zoenoffer
  19. Onschuldig Lam
  20. Lam van God
  21. Achtergelaten aan een paal tot in de dood
  22. Zweeds theoloog vindt in historische geschriften dat Jezus niet aan een kruis stierf
  23. Zoenoffer
  24. Bedenking rond Onveranderlijkheid
  25. Een gedicht voor Pasen
  26. Waarom vast houden aan het kruisbeeld
  27. Niet goddelijkheid van Christus toch 
  28. Priesterschap van Christus
  29. Vrijheid in Christus #1 Onder de Wet
  30. Hij die zit aan de rechterhand van zijn vader
  31. Hij die komt
  32. Terugkeer van Jezus
  33. Toegang met Christus
  34. Verzamelen met Jezus
  35. Pijn lijden
  36. De verdwijnende heerlijkheid 
  37. Jood of Christen zijn
  38. Doen wij alles zoals Jehovah het ons beveelt
  39. Bestemming Getrouwen en Rechtvaardigen
  40. Christelijke hoop op eeuwig leven
  41. Geloof in Jezus Christus
  42. Dankbaar voor gekregen offer
  43. Één met Christus
  44. Liefdemaaltijden
  45. Sabbat of Zondag
  46. Zaterdag of zondag
  47. Zondagsrust of sabbatviering
  48. Uitzicht op de toekomst
  49. Werking van de Hoop
  50. Zijn kruis dragen

+++

Aanverwante artikelen / Related articles:

  • Therefore take no thought, saying, what shall we eat? Or, what shall we drink? Or, Wherewithal shall we be clothed (bummyla.wordpress.com)
    The way we take or receive an anxious thought is by speaking it. Doubtful thoughts will come, but we do not sin until we entertain them. According to this verse, speaking forth these thoughts is one way of entertaining them; therefore, don’t speak forth these negative thoughts.
  • Bringing About God’s Will (bummyla.wordpress.com)
    how God’s Word can bring forth God’s will in your life.
    +
    As a redeemed child of God, as a king and priest of the Most High and as a new creature of God’s Kingdom, clothed in flesh, your body is your badge of authority in the earth; Christ‘s blood is your badge of
    authority in the heavens; God’s Word is your sword of authority in both realms.
  • You have been reconciled to God through Christ Jesus (bummyla.wordpress.com)
    we sometimes forget that God really did do in Christ what He sent Him to do on the cross.
  • Believe In The Name of Jesus Christ (bummyla.wordpress.com)
    Although God is the Creator of us all, there are two conditions you and I must meet before we can be called God’s children.
  • Do You Believe in Christ Jesus? (bummyla.wordpress.com)
  • The Soul confronted with Death (christadelphians.wordpress.com)
  • Christ having glory (christadelphians.wordpress.com)
  • In The Mystery of Christ in Us (idealman.wordpress.com) of ‘Het Mysterie van Christus in ons’  zegt de artikelschrijver dat “Christus in ons” als een heel beduidend deel van de gospel, tegelijk de melk evenals het stevige voedsel zou moeten zijn. De glorie van Christus zou tot ons moeten komen zodat de glorie van God ook over ons zou kunnen zijn. Een punt van de Glorie van God over Jezus is dat het een deel van het beeld van de onzichtbare God is. Wij kunnen God niet zien, anders zouden wij sterven, maar in Zijn zoon  worden wij toegestaan vele eigenschappen van Zijn Vader, onze God in de hemel te zien.
    Hij wijst op de belangrijkheid om Jezus als Christus te zien en zo naar het geloof te komen. + Het verlangen van God is expliciet hier uitgedrukt: God wilde bekend worden onder de Niet-joden maar ook de luisterrijke rijkdom van dit mysterie bekend maken. God had een plan voor hoe Hij dat ging doen. +
    IT zegt dat wij Jezus met ongesluierde gezichten kunnen aanschouwen en  in zijn zelfde beeld getransformeerd kunnen worden, waar dat beeld onze identiteit wordt en eens te  meer de glorie van Christus doet vergroten .
    “En wij allen, die met onbedekt aanschijn de heerlijkheid des Heren weerspiegelen, worden naar datzelfde beeld van gedaante veranderd, van heerlijkheid tot heerlijkheid, zoals dat is door de Heer die Geest is.” (2 Corinthiërs 3:18 NB)
    “Hij is afstraling van zijn glorie en afdruk van zijn bestaan; hij draagt alles door zijn krachtig woord; reiniging van de zonden is zijn daad; hij is gezeten ter rechterhand van de majesteit in den hoge,” (Hebreeën 1:3 NB)
    +
    Hij vergelijkt Christus beeltenis dan met een beeltenis op een muntstuk en geeft aan hoe belangrijk het is om via die beeltenis van Christus Jezus tot geloof te komen.
  • Zo moeten wij met Christus Jezus als hij gereflecteerd worden in die ene beeltenis. Over die Reflectie van God schrijft Idealman in Reflective Glory.(idealman.wordpress.com)Één van de meest verbazingwekkend gedachten is, volgens hem, hoe God de glorie in ons betracht.  Zijn doel voor ons is  Zijn luisterrijk beeld te aanschouwen. De zon en maan illustreren dit mysterie. Wij begrijpen dat de maan eenvoudig een reflector is. De glorie van de maan is de schittering van de zon. De schittering van de maan is een reflecterende glorie. Gelijkaardig is Jezus de schittering van de glorie van God en het beeld van God is perfect helder in Hem. Verder nog betekent Jezus die in ons komt niet alleen  zuivering van zonde,  een opruiming of reiniging, maar die reflector zijn van glorie in ons. De Blijde Boodschapis daar waar God communiceert, “ik wil dat mijn glorie op u schijnt”.“Deze, de afstraling van Gods heerlijkheid en het beeld van zijn wezen, die alles draagt door zijn machtig woord, heeft de reiniging van zonden teweeggebracht en zich daarna gezet aan de rechterhand van de Majesteit in de hemel, verheven boven de engelen net als Hem een hogere naam dan zij dragen is ten deel gevallen.” (Hebreeën 1:3-4 LeiNT04)
    “Wij dan, de heerlijkheid van de Heer met ontsluierd aangezicht weerkaatsend, worden allen van gedaante veranderd, van de ene heerlijkheid tot de andere, zoals al wat door de geest van de Heer wordt gedaan.” (2 Corinthiërs 3:18 LeiNT04)Door de overeenkomst van Christus worden wij van één stadium van glorie naar een ander gebracht (2Cor. 3:18). Als het zegt, is het een transformatieproces dat steeds toeneemt. Wij hebben de ideale man, Jezus voor altijd voor ons. In hem zijn wij niet enkel aanhangers; wij zijn weerkaatsers — beelddragers. Een echte man zal zich zelf puur houden in de heiligste zin  bij. Specifiek en praktisch worden heeft waarde voorbij het  doeltreffend zijn omdat het helemaal in de mogelijkheid komt van het reflecterend zijn.
  • Dat Godsgeschenk moet ons doen stralen van blijdschap en moet Gods glorie laten heersen. > Let His Glory Reign (todaysanewday.wordpress.com)
    Soms werpen wij, in onze leven, een sluier over God. Wij heffen het enkel op wanneer wij Hem nodig hebben en werpen de natte handdoek over Zijn vurig geestelijk vuur wanneer wij Hem niet dringend nodig hebben.
    In plaats van God naar onze normen te zetten zouden wij Zijn Geest moeten toestaan door ons heen te bewegen en diegenen rond u te imponeren.
  • Bisschop T.D. Jakes, pastor van The Potter’s House megakerk in Dallas was uitgenodigd om over zijn idee te praten van de weerspiegeling van Christus, in het bijzonder naar het al of niet zijn van een drie-eenheid. aan hem werd ook de vraag gesteld of God zich manifesteerde op drie verschillende manieren, in drie personen.
    Jakes vindt het belangrijk dat wanneer wij over dit soort dingen beginnen te praten, dat wij beseffen dat er onderscheid is tussen de Vader en de werking van zijn Zoon: de Vader heeft niet gebloed, de Vader is niet gestorven, enkel in de persoon van Jezus Christus, die voor ons in de persoon van Jezus Christus terugkomt … is Jezus Christus met ons, maar enkel bewoont door de  Heilige Geest. Daar ligt trouwens ook de eenheid met Jezus zijn Vader, dat die gewillig was om Zijn Geest in Jezus te laten komen om hem inzicht en mogelijkheden te geven. Wij worden in het Lichaam van Christus door de macht van de Heilige Geest gedoopt. Dat is verenigbaar met zijn geloofsysteem. Ook wij moeten zoals Christus Jezus door de Geest gevoed worden.De Geest van God moet in ons komen wonen, zoals deze in Christus Jezus was, maar dat maakt Jezus noch ons tot diezelfde Geest en zo tot God.
    Lees over het debat: TD Jakes Breaks Down the Trinity, Addresses Being Called a ‘Heretic’ By Nicola Menzie (http://trinityspeaks.wordpress.com)
  • Jesus begotten Son of God #2 Christmas and pagan rites (christadelphians.wordpress.com)
  • Salvation, trust and action in Jesus #1 Suffering covered by Peace Offering (christadelphians.wordpress.com)
    Indien u van alle pijnen wilt bevrijd worden, moet je niet kiezen om de wereld te volgen, maar blik gericht worden naar Christus. Waarbij je met het besef dat er slechts één God en één enkele Bemiddelaar tussen Hem en de mensen staat. Jezus leed en stierf voor ons, zodat ons lijden tot een goed einde kan komen en wij een Nieuw Leven kunnen binnengaan in het Koninkrijk van God.
  • In  Trust Jesus Christ today! Here’s what you must do (christadelphians.wordpress.com) wordt er aangehaald dat het geloof in het Zoenoffer van Jezus Christus ons de enige mogelijkheid geeft om tot zijn Vader te komen, die zijn Vader is en de Enige Ware God Schepper van hemel en aarde is. In Jezus zijn dood en begrafenis kunnen wij het licht zien met zijn verrijzenis die ons ook tegemoet kan komen.
    Door gebed tot God moeten wij Jezus uitnodigen om ook onze persoonlijke Verlosser te worden.
    “want met het hart wordt geloofd, zodat men gerechtvaardigd, met de mond wordt beleden, zodat men gered wordt.” (Romeinen 10:10 LeiNT04)
    “Jezus zei tot hem: Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.” (Johannes 14:6 LeiNT04)
    “Want uit genade bent u behouden door het geloof; dat hebt u zichzelf niet gegeven, het is Gods geschenk; het is geen vrucht van de werken; opdat niemand roemen zal.” (Efeziërs 2:8-9 LeiNT04)
    “In Hem bezitten wij de verlossing door zijn bloed, de vergeving van overtredingen, naar de rijkdom van zijn genade.” (Efeziërs 1:7 LeiNT04)
    “Wij ondervinden dus, omdat wij uit geloof gerechtvaardigd zijn, vrede met God door onze Heer Jezus Christus, door wiens bemiddeling wij toegelaten worden tot die genade waarin wij standvastig, en roem dragen op de hoop in Gods heerlijkheid te zullen delen.” (Romeinen 5:1-2 LeiNT04)
  • Pasen 2006

Read Full Post | Make a Comment ( 18 so far )

A Great Gift commemorated

Posted on March 28, 2012. Filed under: Breaking of the Bread, Feesten, Jesus Christ Jeshua the Messiah Jahushua, Life and Death | Tags: , , , , , , |

When we look around us we can see many beautiful things. Nature provides us with a lot of marvellous free things. We have the earth, the sand, the water, the trees, the birds, all for nothing.

We can live here on this earth, but the only ones who demand a lot of us are the people around us, the governments, companies and organisations.

Today the majority of the people do only want to work for money. they mostly want something in return for what they have done.

About 2000 years ago there lived a man in Nazareth who did not ask something in return for all the things he did. But the words he spoke, the miracles he did, he never claimed it to be his words or his actions. He wanted the whole world to know that it was his Father who did all those things, because without his Father he could do nothing.

“therefore, Yeshua said this to them: “yes, indeed! I tell you that the son cannot do anything on his own, but only what he sees the father doing; whatever the father does, the son does too.” (John 5:19 CJB)
“how God anointed Yeshua from Natzeret with the \@Ruach\@ \@haKodesh\@ and with power; how Yeshua went about doing good and healing all the people oppressed by the adversary, because god was with him.” (Acts 10:38 CJB)

In many churches from the pulpit is shouted by the priests and ministers “God loves you – just as you are”.

Many times they go on pointing to the bad things or certain penalties God would bring over the people, though it is not God who brings those bad tidings to the folks. God brings Good or Glad Tidings. God loves us as His children and does understand that we are weak; even so vulnerable that He was aware that we could not stay straight in line to His commandments without help. Therefore God gave men His Word and provided many prophets to guide the people through their life. It was up to their own choice if they wanted to hear the many prophets and wanted to listen to the Words of God. But everybody got the chance.

Though God knew this was not enough and therefore He provided the possibility to become redeemed and saved by a man. To make it easier He provided this Saviour in a special way, so that he would become partly direct from God, but having grown in a human mother, having come into this world, having to grow up as every child and having to make the same choices everybody has to make in their life.

This man from Nazareth knew that God does not love evil people doing evil things. God never has and never will. Jehovah has executed judgement on wrongdoers many times in the past and many people criticize Him for taking such drastic action.  Many people made God tired with all their talk.  Several accused Him of loving sinners and sin alike.

“you have wearied \@ADONAI\@ with your words. yet you ask, “how have we wearied him?” by saying that anyone who does wrong is good from \@ADONAI\@‘ s perspective, and that he is delighted with them; or by asking, “where is the god of justice?”” (Malachi 2:17 CJB)

The son of God, a simple workers son, grown up in a devout Jewish close family, got such a knowledge of the Torah and was so close to his God that he could really understand very well what his God was saying and wanted the people to know. Their thoughts were so close to each other that they were as one.

““so then,” Pilate said to him, “you are a king, after all.” Yeshua answered, “you say I am a king. the reason I have been born, the reason I have come into the world, is to bear witness to the truth. every one who belongs to the truth listens to me.”” (John 18:37 CJB)
“I and the father are one.”” (John 10:30 CJB) = “I and the Father are one heart and mind.”” (John 10:30 Message)
“that they may all be one. just as you, father, are united with me and I with you, I pray that they may be united with us, so that the world may believe that you sent me.” (John 17:21 CJB)

The Last Supper

The Last Supper of Jesus Christ at an upper room in Jerusalem - Roman Zacharij

In unification Jesus came together with his pupils-apostles and close friends to celebrate the Passover. That night he stressed that they had to be in union with him and his Father like he was with his Father, so that the world could be convinced that Jehovah God had sent him who was taking the bread of life. That night Jesus also asked not to forget what he had done but in particular to commemorate his taking the bread and the wine as a sign of the New Covenant.

“and whichever house he enters, tell him that the rabbi says, ‘where is the guest room for me, where I am to eat the \@Pesach\@ meal with my \@talmidim\@?’ he will show you a large room upstairs, furnished and ready. make the preparations there.” the \@talmidim\@ went off, came to the city and found things just as he had told them they would be; and they prepared the \@Seder\@.” (Mark 14:14-16 CJB)

History shows that Jehovah’ chosen nation had a few special days that had the whole nation involved in it’s celebrations and was also a very emotional thing during that time. From a young age Jesus was himself involved as well as a grown man (Weddings, The Passover, and many others) these celebrations were given to the nation of Israel as a reminder of who there Saviour was ……. Jehovah God. To remember that Jesus and his friends were also together in the upper-room. But, though the apostles did not yet understand it very well,  Jesus added something special to this day.

We are speaking of a day which shall be celebrated  next Thursday, April 5 and should be the most important commemoration for true Christians. And yet the traditional holiday for many involves coloured eggs, hot-cross buns, and bunnies which have nothing to do with honouring Jesus nor Jehovah. Even the very name of this celebration (Easter) is the name of a pagan goddess!

Israel's Escape from Egypt

Israel's Escape from Egypt, illustration from a Bible card published 1907 by the Providence Lithograph Company

Marking the time of Passover from which the Israelites began their Exodus from Egypt Jesus took that memorial day serious and knew God wanted us to remember the liberation of His People for ever. Then a worldly lamb was cut in the throat and its blood was been used to cover the families who believed in God. Now Jesus wanted to offer his blood and flesh for the grace of God and as covering for everybody their sins. Jesus prepared the exodus from sin.

Jesus and all of his followers observed Passover on the 14th of Nisan all throughout his earthly life. But then he indicated what was to be accomplished by his death by instituting new symbols for the new covenant meaning of the Passover.

Jesus was aware that it would not be easy, but he was willing to do the Will of God, and not his own will, whatever God wanted him to do and whatever how much he was going to suffer. Gods Will on earth had to be fulfilled like it was in heaven.

“may your kingdom come, your will be done on earth as in heaven.” (Matthew 6:10 CJB)
““father, if you are willing, take this cup away from me; still, let not my will but yours be done.”” (Luke 22:42 CJB)

“on the first day for \@matzah\@, the \@talmidim\@ came to Yeshua and asked, “where do you want us to prepare your \@Seder\@?” “go into the city, to so-and-so,” he replied, “and tell him that the rabbi says, ‘my time is near, my \@talmidim\@ and I are celebrating \@Pesach\@ at your house.’ ” the \@talmidim\@ did as Yeshua directed and prepared the \@Seder\@. when evening came, Yeshua reclined with the twelve \@talmidim\@; and as they were eating, he said, “yes, I tell you that one of you is going to betray me.” they became terribly upset and began asking him, one after the other, “lord, you don’t mean me, do you?” he answered, “the one who dips his \@matzah\@ in the dish with me is the one who will betray me. the son of man will die just as the \@Tanakh\@ says he will; but woe to that man by whom the son of man is betrayed! it would have been better for him had he never been born!” Y’hudah, the one who was betraying him, then asked, “surely, rabbi, you don’t mean me?” he answered, “the words are yours.” while they were eating, Yeshua took a piece of \@matzah\@, made the \@b’rakhah\@, broke it, gave it to the \@talmidim\@ and said, “take! eat! this is my body!” also he took a cup of wine, made the \@b’rakhah\@, and gave it to them, saying, “all of you, drink from it! for this is my blood, which ratifies the new covenant, my blood shed on behalf of many, so that they may have their sins forgiven. I tell you, I will not drink this ‘fruit of the vine’ again until the day I drink new wine with you in my father’s kingdom.” after singing the \@Hallel\@, they went out to the mount of olives.” (Matthew 26:17-30 CJB)

“when evening came, Yeshua arrived with the twelve. as they were reclining and eating, Yeshua said, “yes! I tell you that one of you is going to betray me.” they became upset and began asking him, one after the other, “you don’t mean me, do you?” “it’s one of the twelve,” he said to them, “someone dipping \@matzah\@ in the dish with me. for the son of man will die, just as the \@Tanakh\@ says he will; but woe to that man by whom the son of man is betrayed! it would have been better for him had he never been born!” while they were eating, Yeshua took a piece of \@matzah\@, made the \@b’rakhah\@, broke it, gave it to them and said, “take it! this is my body.” also he took a cup of wine, made the \@b’rakhah\@, and gave it to them; and they all drank. he said to them, “this is my blood, which ratifies the new covenant, my blood shed on behalf of many people. yes! I tell you, I will not drink this ‘fruit of the vine’ again until the day I drink new wine in the kingdom of god.” after singing the \@Hallel\@, they went out to the mount of olives.” (Mark 14:17-26 CJB)

“then came the day of \@matzah\@, on which the Passover lamb had to be killed. Yeshua sent Kefa and Yochanan, instructing them, “go and prepare our \@Seder\@, so we can eat.” they asked him, “where do you want us to prepare it?” he told them, “as you’re going into the city, a man carrying a jar of water will meet you. follow him into the house he enters, and say to its owner, ‘the rabbi says to you, “where is the guest room, where I am to eat the \@Pesach\@ meal with my \@talmidim\@?”’ he will show you a large room upstairs already furnished; make the preparations there.” they went and found things just as Yeshua had told them they would be, and they prepared for the \@Seder\@. when the time came, Yeshua and the emissaries reclined at the table, and he said to them, “I have really wanted so much to celebrate this \@Seder\@ with you before I die! for I tell you, it is certain that I will not celebrate it again until it is given its full meaning in the kingdom of god.” then, taking a cup of wine, he made the \@b’rakhah\@ and said, “take this and share it among yourselves. for I tell you that from now on, I will not drink the ‘fruit of the vine’ until the kingdom of god comes.” also, taking a piece of \@matzah\@, he made the \@b’rakhah\@, broke it, gave it to them and said, “this is my body, which is being given for you; do this in memory of me.” he did the same with the cup after the meal, saying, “this cup is the new covenant, ratified by my blood, which is being poured out for you. “but look! the person who is betraying me is here at the table with me! the son of man is going to his death according to god’s plan, but woe to that man by whom he is being betrayed!” they began asking each other which of them could be about to do such a thing. an argument arose among them as to which of them should be considered the greatest. but Yeshua said to them, “the kings of the \@Goyim\@ lord it over them; and those in authority over them are given the title, ‘Benefactor.’ but not so with you! on the contrary, let the greater among you become like the younger, and one who rules like one who serves. for who is greater? the one reclining at the table? or the one who serves? it’s the one reclining at the table, isn’t it? but I myself am among you like one who serves. “you are the ones who have stayed with me throughout my trials. just as my father gave me the right to rule, so I give you an appointment, namely, to eat and drink at my table in my kingdom and to sit on thrones judging the twelve tribes of Isra’el. “Shim‘on, Shim‘on, listen! the adversary demanded to have you people for himself, to sift you like wheat! but I prayed for you, Shim‘on, that your trust might not fail. and you, once you have turned back in repentance, strengthen your brothers!” Shim‘on said to him, “lord, I am prepared to go with you both to prison and to death!” Yeshua replied, “I tell you, Kefa, the rooster will not crow today until you have denied three times that you know me.” he said to them, “when I sent you out without wallet, pack or shoes, were you ever short of anything?” “not a thing,” they answered. “but now,” he said, if you have a wallet or a pack, take it; and if you don’t have a sword, sell your robe to buy one. for I tell you this: the passage from the \@Tanakh\@ that says, ‘he was counted with transgressors,’ {#Isa 53:12} has to be fulfilled in me; since what is happening to me has a purpose.” they said, “look, lord, there are two swords right here!” “enough!” he replied. on leaving, Yeshua went as usual to the mount of olives; and the \@talmidim\@ followed him.” (Luke 22:7-39 CJB)

The Last Supper, Museu de Évora - Apr 2011

15th century Portuguese painting of the last supper - Museu de Évora

“it was just before the festival of \@Pesach\@, and Yeshua knew that the time had come for him to pass from this world to the father. having loved his own people in the world, he loved them to the end. they were at supper, and the adversary had already put the desire to betray him into the heart of Y’hudah Ben-Shim‘on from K’riot. Yeshua was aware that the father had put everything in his power, and that he had come from god and was returning to god. so he rose from the table, removed his outer garments and wrapped a towel around his waist. then he poured some water into a basin and began to wash the feet of the \@talmidim\@ and wipe them off with the towel wrapped around him. he came to Shim‘on Kefa, who said to him, “lord! you are washing my feet?” Yeshua answered him, “you don’t understand yet what I am doing, but in time you will understand.” “no!” said Kefa, “you will never wash my feet!” Yeshua answered him, “if I don’t wash you, you have no share with me.” “lord,” Shim‘on Kefa replied, “not only my feet, but my hands and head too!” Yeshua said to him, “A man who has had a bath doesn’t need to wash, except his feet—his body is already clean. and you people are clean, but not all of you.” (he knew who was betraying him; this is why he said, “not all of you are clean.”) after he had washed their feet, taken back his clothes and returned to the table, he said to them, “do you understand what I have done to you? you call me ‘rabbi’ and ‘lord,’ and you are right, because I am. now if I, the lord and rabbi, have washed your feet, you also should wash each other’s feet. for I have set you an example, so that you may do as I have done to you. yes, indeed! I tell you, a slave is not greater than his master, nor is an emissary greater than the one who sent him. if you know these things, you will be blessed if you do them. “I’m not talking to all of you—I know which ones I have chosen. but the words of the \@Tanakh\@ must be fulfilled that say, ‘the one eating my bread has turned against me.’ {#Ps 41:9} I’m telling you now, before it happens; so that when it does happen, you may believe that I AM (who I say I am). yes, indeed! I tell you that a person who receives someone I send receives me, and that anyone who receives me receives the one who sent me.” after saying this, Yeshua, in deep anguish of spirit, declared, “yes, indeed! I tell you that one of you will betray me.” the \@talmidim\@ stared at one another, totally mystified—whom could he mean? one of his \@talmidim\@, the one Yeshua particularly loved, was reclining close beside him. so Shim‘on Kefa motioned to him and said, “ask which one he’s talking about.” leaning against Yeshua’s chest, he asked Yeshua, “lord, who is it?” Yeshua answered, “it’s the one to whom I give this piece of \@matzah\@ after I dip it in the dish.” so he dipped the piece of \@matzah\@ and gave it to Y’hudah Ben-Shim‘on from K’riot. as soon as Y’hudah took the piece of \@matzah\@, the adversary went into him. “what you are doing, do quickly!” Yeshua said to him. but no one at the table understood why he had said this to him. some thought that since Y’hudah was in charge of the common purse, Yeshua was telling him, “buy what we need for the festival,” or telling him to give something to the poor. as soon as he had taken the piece of \@matzah\@, Y’hudah went out, and it was night. after Y’hudah had left, Yeshua said, “now the son of man has been glorified, and god has been glorified in him. if the son has glorified god, god will himself glorify the son, and will do so without delay. little children, I will be with you only a little longer. you will look for me; and, as I said to the Judeans, ‘where I am going, you cannot come,’ now I say it to you as well. “I am giving you a new command: that you keep on loving each other. in the same way that I have loved you, you are also to keep on loving each other. everyone will know that you are my \@talmidim\@ by the fact that you have love for each other.” Shim‘on Kefa said to him, “lord, where are you going?” Yeshua answered, “where I am going, you cannot follow me now; but you will follow later.” “lord,” Kefa said to him, “why can’t I follow you now? I will lay down my life for you!” Yeshua answered, “you will lay down your life for me? yes, indeed! I tell you, before the rooster crows you will disown me three times.” (John 13:1-38 CJB)

“the “cup of blessing” over which we make the \@b’rakhah\@ —isn’t it a sharing in the bloody sacrificial death of the Messiah? the bread we break, isn’t it a sharing in the body of the Messiah? because there is one loaf of bread, we who are many constitute one body, since we all partake of the one loaf of bread. look at physical Isra’el: don’t those who eat the sacrifices participate in the altar? so, what am I saying? that food sacrificed to idols has any significance in itself? or that an idol has significance in itself? no, what I am saying is that the things which pagans sacrifice, they sacrifice not to god but to demons; and I don’t want you to become sharers of the demons! you can’t drink both a cup of the lord and a cup of demons, you can’t partake in both a meal of the lord and a meal of demons. or are we trying to make the lord jealous? we aren’t stronger than he is, are we?” (1 Corinthians 10:16-22 CJB)

Caraca4

Last Supper by painter Manuel da Costa Ataide inside the church of Caraça

“thus, when you gather together, it is not to eat a meal of the lord; because as you eat your meal, each one goes ahead on his own; so that one stays hungry while another is already drunk! don’t you have homes to eat and drink in? or are you trying to show your contempt for god’s Messianic community and embarrass those who are poor? what am I supposed to say to you? am I supposed to praise you? well, for this I don’t praise you! for what I received from the lord is just what I passed on to you—that the lord Yeshua, on the night he was betrayed, took bread; and after he had made the \@b’rakhah\@ he broke it and said, “this is my body, which is for you. do this as a memorial to me”; likewise also the cup after the meal, saying, “this cup is the new covenant effected by my blood; do this, as often as you drink it, as a memorial to me.” for as often as you eat this bread and drink the cup, you proclaim the death of the lord, until he comes. therefore, whoever eats the lord’s bread or drinks the lord’s cup in an unworthy manner will be guilty of desecrating the body and blood of the lord! so let a person examine himself first, and then he may eat of the bread and drink from the cup; for a person who eats and drinks without recognizing the body eats and drinks judgment upon himself. this is why many among you are weak and sick, and some have died! if we would examine ourselves, we would not come under judgment. but when we are judged by the lord, we are being disciplined, so that we will not be condemned along with the world. so then, my brothers, when you gather together to eat, wait for one another. if someone is hungry, he should eat at home, so that when you meet together it will not result in judgment. as for the other matters, I will instruct you about them when I come.” (1 Corinthians 11:20-34 CJB)

You are kindly invited to come and meet together as a group to commemorate this Last Supper Jesus had and the terrible moments he had to endure afterwards. On the 14th of Nisan we shall also take a piece of bread, give thanks to God, break it, but only partake of it when we are baptised and in Christ. This will be to remember the body of Christ Jesus (Jeshua), which is given for you and me. “Do this in memory of me” Jesus told his disciples, and after them their disciples did the same giving it unto the next generation. As long as Jesus did not return we shall continue to remember that Last Supper, taking part of the meal in unification.

While on Thursday everybody is welcome at the open service, we shall, in the same way Jesus had taken the cup after the supper,  also do this only with the visiting baptised Brothers and Sisters from France, Belgium, Luxembourg and England, in Parish at the Parish Ecclesia at the Quaker House.  We shall share the bread and the wine as a token of God’s new covenant, sealed with Christ his blood. Whenever we drink it, we do so in memory of the sacrifice Jesus of Nazareth brought for the whole world

By Breaking the Bread and Drinking the Wine we proclaim Jeshua’s death until he comes.

We do not have to mourn. We can be happy because after Jesus was put in the grave (or descended in the ‘hell‘ or sheol) he was lifted up by his Father and taken out of death as an example to what is going to happen to us as well. In Jesus his death and resurrection we can find the fulfilment of the promise to be saved and to have the opportunity to enter the Kingdom of God, when we are worthy of that.

“towards evening, there came a wealthy man from Ramatayim named Yosef, who was himself a \@talmid\@ of Yeshua. he approached Pilate and asked for Yeshua’s body, and Pilate ordered it to be given to him. Yosef took the body, wrapped it in a clean linen sheet, and laid it in his own tomb, which he had recently had cut out of the rock. after rolling a large stone in front of the entrance to the tomb, he went away. Miryam of Magdala and the other Miryam stayed there, sitting opposite the grave. next day, after the preparation, the head \@cohanim\@ and the \@P’rushim\@ went together to Pilate and said, “sir, we remember that that deceiver said while he was still alive, ‘after three days I will be raised.’ therefore, order that the grave be made secure till the third day; otherwise the \@talmidim\@ may come, steal him away and say to the people, ‘he was raised from the dead’; and the last deception will be worse than the first.” Pilate said to them, “you may have your guard. go and make the grave as secure as you know how.” so they went and made the grave secure by sealing the stone and putting the guard on watch.” (Matthew 27:57-66 CJB)
“after \@shabbat\@, as the next day was dawning, Miryam of Magdala and the other Miryam went to see the grave. suddenly there was a violent earthquake, for an angel of \@ADONAI\@ came down from heaven, rolled away the stone and sat on it. his appearance was like lightning, and his clothes were as white as snow. the guards were so terrified at him that they trembled and became like dead men. but the angel said to the women, “don’t be afraid. I know you are looking for Yeshua, who was executed on the stake. he is not here, because he has been raised – just as he said! come and look at the place where he lay. then go quickly and tell the \@talmidim\@, ‘he has been raised from the dead, and now he is going to the Galil ahead of you. you will see him there.’ now I have told you.”” (Matthew 28:1-7 CJB)

We can be happy because by Jesus his sacrifice we are saved.

Jesus brought to death on the wooden stake

“there is salvation in no one else! for there is no other name under heaven given to mankind by whom we must be saved!”” (Acts 4:12 CJB)
“how god anointed Yeshua from Natzeret with the \@Ruach\@ \@haKodesh\@ and with power; how Yeshua went about doing good and healing all the people oppressed by the adversary, because god was with him. “as for us, we are witnesses of everything he did, both in the Judean countryside and in Yerushalayim. they did away with him by hanging him on a stake; {#de 21:23} but god raised him up on the third day and let him be seen, not by all the people, but by witnesses god had previously chosen, that is, by us, who ate and drank with him after he had risen again from the dead. “then he commanded us to proclaim and attest to the Jewish people that this man has been appointed by god to judge the living and the dead. all the prophets bear witness to him, that everyone who puts his trust in him receives forgiveness of sins through his name.”” (Acts 10:38-43 CJB)
“but the next day, while it was still very early, they took the spices they had prepared, went to the tomb, and found the stone rolled away from the tomb! on entering, they discovered that the body of the lord Yeshua was gone! they were standing there, not knowing what to think about it, when suddenly two men in dazzlingly bright clothing stood next to them. terror-stricken, they bowed down with their faces to the ground. the two men said to them, “why are you looking for the living among the dead? he is not here; he has been raised. remember how he told you while he was still in the Galil, ‘the son of man must be delivered into the hands of sinful men and be executed on a stake as a criminal, but on the third day be raised again’?” then they remembered his words;” (Luke 24:1-8 CJB)
“for among the first things I passed on to you was what I also received, namely this: the Messiah died for our sins, in accordance with what the \@Tanakh\@ says; and he was buried; and he was raised on the third day, in accordance with what the \@Tanakh\@ says; and he was seen by Kefa, then by the twelve; and afterwards he was seen by more than five hundred brothers at one time, the majority of whom are still alive, though some have died.” (1 Corinthians 15:3-6 CJB)
“for the Messiah himself died for sins, once and for all, a righteous person on behalf of unrighteous people, so that he might bring you to god. he was put to death in the flesh but brought to life by the spirit;” (1 Peter 3:18 CJB)

We shall be joyously remember that God has given life again to his son Jesus and gave him a higher place in heaven to become a mediator for us.

“but now the work Yeshua has been given to do is far superior to theirs, just as the covenant he mediates is better. for this covenant has been given as \@torah\@ on the basis of better promises.” (Hebrews 8:6 CJB)
“therefore god raised him to the highest place and gave him the name above every name;” (Philippians 2:9 CJB)“he has gone into heaven and is at the right hand of god, {#Ps 110:1} with angels, authorities and powers subject to him.” (1 Peter 3:22 CJB)
“for god is one; {#de 6:4} and there is but one mediator between god and humanity, Yeshua the Messiah, himself human,” (1 Timothy 2:5 CJB)
“to the mediator of a new covenant, Yeshua; and to the sprinkled blood that speaks better things than that of Hevel.” (Hebrews 12:24 CJB)

On Sunday the 8th of April we shall be glad to be together for the whole day as brothers and sisters, and not only gather together to eat the Lord’s Supper, but have also a nice meal together to fraternise. So all Christadelphians who would like to come to share the day are welcome.

In case you live to far away please do not forget to take these coming day in your memory and do not forget to come together with others to celebrate this special occasion. So make sure you shall celebrate the Passover and have some nice time together at the Easter celebrations to show your thankfulness for the marvellous gift Jesus has given for you and God has accepted for us.

This day of the Gift of Grace should never be forgotten by all on earth today. Make the world know that Jesus has died for our sins and is risen.

+

Preceding post: Not making a runner

Next: The Weekend that changed the world

++

Please do also find:

  1. In what way were sacrifices “shadows”?
  2. What does ‘atonement’ mean?
  3. Jesus memorial
  4. Why did Jesus say he wouldn’t drink wine again until the kingdom when he ate and drank other things? (Mark 14:25)
  5. Children ate the OT passover so why not NT bread and wine?
  6. Jesus is risen
  7. Risen With Him
  8. How many souls did the death of Jesus pay for?
  9. Peter Cottontail and a Bunny laying Eastereggs

In Dutch: Gelieve volgende aansluitende artikels te vinden:

  1. Zeggingskracht van beelden in de Bijbel #5 Voorafschaduwing
  2. De Wet van de Liefde, basis van alle instructies
  3. Jezus aanbod op het laatste avondmaal
  4. Jaar van de Eucharistie
  5. Lam van God #3c Christus stierf als onschuldig Lam NT teksten
  6. Jezus is verrezen
  7. Pasen, Easter- Estre
  8. Een Konijn dat Paaseiren legt
  9. Zondag, zonnegodsdag en zonnepartnersdag
  10. Alles zal worden opgeslorpt door de overwinning van het goede
  11. Een gedicht voor Pasen

+++

  • Blogging thru the Bible/I’m Sorry vs. Repentance (battorah.wordpress.com)
    just saying you are sorry and admitting that one is a sinner certainly isn’t repentance
  • He Says Concerning Himself “I am the Son of Elohim” (guapotg.wordpress.com)
    It has been said that there are over three hundred Messianic prophecies in the Tanak.
    +
    there is an amazing Messianic Prophecy found in The Wisdom of Solomon 2:12-22
    12: Therefore let us trouble the Righteous One; because he is not pleasant to us, and
    he stands up against our doings: and he reviles us for our transgression of the
    Torah, and records against us the trespasses of our audacity.
    13: He professes that the knowledge of Elohim is his: and he says concerning himself
    “I am the Son of Elohim”  
    14: He is a rebuker of our thoughts.  …
    +
    Like Joseph the Patriarch, Yeshua was betrayed by his own for a few pieces of silver (Gen. 37:28) he was cast into “the pit” (death) and raised back up so that he might redeem his brothers,  Like Joseph, Yeshua’s teaching and revelation angered his brothers, who sought to put his claims to the test by casting him into the pit (of death).
  • Blogging thru the Bible/Be Separate (battorah.wordpress.com)
    “Moshe said, ‘You have consecrated yourselves to Adonai, because everyone of you has been against his own son, and against his own kinsman, in order to bring a blessing on yourselves today.’”  (Ex. 32:29, CJB)
  • The Mystery of the Passover Wine Revealed: The Yayin HaMeshumar….Yeshua said, “I shall give you what no eye has seen and what no ear has heard and what no hand has touched and what has never occurred to the mind of man. (Gospel of Thomas 17) (guapotg.wordpress.com)
    The phrase “wine that has been kept” in the Hebrew is Yayin HaMeshumar “wine of keeping”. The tradition of the Yayin HaMeshumar runs deep in traditional Judaism. It is the wine that will be served at the Messianic Feast when the Messiah re-establishes the Kingdom of Israel on earth.
    +
    Not only is the Yayin HaMeshumar the blood of the Messiah, but it is more. It is the “mystery” of which the blood of Messiah is only part:
    +
    next time you partake of the cup of redemption in the Passover sader, realize that this cup is symbolic of the Yayin HeMeshumar, the wine that has been kept from the six days in the beginning, the blood of the lamb slain from the foundation which has been hidden and separated and prepared for those who love him.
  • The LORD Jesus Christ- Our Passover (zionsgate.wordpress.com)
    Pesach (PAY-sahk) means to ‘pass over’.  The Passover meal, seder (SAY der), celebrates this historic event.
    +
    The LORD’s supper is a remembrance of his sacrifice as the perfect Passover Lamb and the fulfillment of the new covenant between GOD and man (Luke 22:20; 1st Corinthians 5:7; Ephesians 2:11-13).  Prophecy of this sacrifice is found in Psalm 22.  The Hebrew prophet Isaiah also spoke of the sufferings and sacrifice of the Messiah, and how that sacrifice would be the ultimate atonement for the sins of GOD’s people (Isaiah 53).
  • This Week’s Torah Portion – VAYIKRA (And He Called)(terri0729.wordpress.com)
    God made Nisan the first month of the year because it was the month in which
    the Jewish people were freed from slavery in Egypt.
    So too, may we remember our freedom from the slavery of sin and death through
    Yeshua (Jesus) the Messiah.
  • The High Holy Days for Atonement – 2012 A.D. (moshebarabraham2013.wordpress.com)
    As we prepare for The High Holy Days of Midian, Israel, and Ishmael, we seek Atonement through Fasting and Prayer as handed down to us from our Ancestors under The Covenant of Abraham (COA), Ibrahiym.
  • Experience The Seven Blessings of Passover (jscotthusted.wordpress.com)
    In this special season, a doorway to commanded blessing, God promises in His word to pour out seven specific and very powerful blessings. When we honor and observe God’s commandments, we also reap God’s blessings.  But we must follow the pattern and obey the ordinances of God to see these blessings!
    +
    Because of the blood of Christ, we have a new life – a new beginning.  Our past does not define us.  Because of our covenant connection, and the blood of our ‘passover,’ Jesus Christ, we are free from sin – and when we observe God’s command to honor this special appointment with Him, we activate His seven supernatural blessings in our lives!
  • Passover and the Feast of Unleaven Bread (ourcommunityatfbcdc.wordpress.com)
    The Passover meal is eaten on the first day. God commanded that Israel keep this feast perpetually.
    +
    God offers us redemption through the atoning action of Jesus Christ, God’s son who came to the earth, and suffered and died for the sins of the world. He became the Paschal lamb. Under this judgment of sin and ultimate eternal death, God freely offers to all who will believe and accept His provision for us, forgiveness of our sins and life eternal.
  • The Passover Type and Its Anti-type (compasschurchamman.wordpress.com)
    The Old Testament (Exodus 34:18, 25) distinguishes the festivals by using the terms “Feast of Unleavened Bread” and “Passover Feast”. The New Testament (Matthew 26:17; Mark 14:1; Luke 22:1) refers to both of these as “the Passover” and the “Feast of the Unleavened Bread. These festivals were held in immediate sequence. Passover was celebrated at twilight of the 14th day of the month (Exodus 12:6) and the Feast of Unleavened Bread for the seven days following, namely, the 15th to the 21st (Exodus 12:15; Leviticus 23:5f.; Numbers 28:16ff; 2 Chronicles 35:1, 17).
    +
    The timing of Jesus’ death in the Passover season and the conviction that his death was the atoning death of “blood poured out for many” (Mark 14:24) assisted linking his atoning death to the Passover sacrifice. As the Israelite was delivered from the bondage of Egypt through the blood of the Passover lamb, so the Christian is saved from sin through the sacrifice of Christ; but Paul further adds that continual victory over the sins of the world means a continual observing of the Feast of Redemption.
  • Not making a runner (christadelphians.wordpress.com)
  • Exodus, The Red Sea, and New Testament Baptism (thelifechurchofdesplaines.wordpress.com)
  • Echoing Passover in This Worship (tbolto.wordpress.com)
    The word “Seder” simply means “Order.” Everything is done in a careful order in keeping with God’s instructions in the Old Testament or Torah, as it is known by Jewish people, and with traditions that have been added to keep alive the memory of the original Passover people.
  • Written to recognise the Promissed One (christadelphians.wordpress.com)
  • YOU, Are Forgiven….. (jesusisms.wordpress.com)
    Grace is the kindness & favor of Jehovah God & His Son Jesus Christ being extended to you now.  You Are Forgiven
    It is nothing you can earn or deserve.
  • Provide Yourself With a Teacher… (kingdaughter.wordpress.com)
    The study of God’s Word is considered a sacred act in the service of God. It should, therefore, be approached with a sense of duty – deliberately, consistently and systematically.
    +
    When study is undertaken in service and worship of God, we can trust that God Himself will direct us in our pursuits by His Spirit.
    +
    Yeshua, when teaching his disciples in preparation for his approaching death, assures them: “ When he, the Spirit of truth is come, he shall guide you into all truth…” (John 16:13). We, too, can place our full trust in the Shepherd of our souls, now seated at the right hand of the Throne of Grace, knowing that He will guide us safely in the power of the Spirit of holiness and truth that, through His gift of grace, dwells within us.
  • The Crossing of the Red Sea- A Picture of the Process of Salvation…..Just as the Egyptians followed the Hebrews into the Red Sea but the Hebrews alone emerged alive, when we enter into the death burial and resurrection of Messiah as symbolized by water im (guapotg.wordpress.com)
    When someone asks “are you saved”? the natural question is “saved from what?” “Saved” is a verb that begs for a direct object. Yet many who ask you “are you saved” cannot actually tell you what they mean.
  • Hanukkah Meditation (mishkandavid.wordpress.com)
    One must wonder whether the great cloud of witnesses might include those who were tortured for their trust in Adonai during the war with Greece. We invite you to consider the story of the seven young men and their mother.
Read Full Post | Make a Comment ( 17 so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 412 other followers

%d bloggers like this: