Sunday 7 September service: Imitate prophets and Paul

Posted on September 8, 2014. Filed under: Being Christian, following Jesus Christ, Churchplanning, Manners and Association, Preaching, Witnessing | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , |

Nearly 2000 years ago Paul was at pains to remind the ecclesia that the gospel had brought them out from their former life of immorality into the purity of new Jerusalem, to be presented as a pure chaste virgin to her loving husband. The apostle Paul who had a tent-making business knew about what he was talking, having had himself to rethink everything where he had stood for. Before becoming a follower of Christ he was already convinced that God would always provide what He needed and would take care that His Plan would come to fulfilment. When we would listen to God he would be willing to come to us and to listen to us and to our needs. To help us in our life He gave us His Word as a guide.

English: Their are thousands of artworks creat...

St Paul by Rembrandt. (National Gallery of Art, Washington DC)

When Paul as a devout Jew as a “Pharisee” was confronted with the words and works of the Nazarene preacher Jeshua (Jesus Christ) he probably often may have felt been a target of Jesus his words as well, being also one of those men who really wanted to keep strongly to the Word of God. As a student of Gamaliel or as part of Hellenistic Judaism he was thoroughly impregnated by Jewish doctrine. Paul was very annoyed with the Platonic teaching which many people let them carry away from the real substance of God’s Word. He wanted to keep the Word’s of God clean of wrong teachings, and at first the new teachings of that Nazarene rabbi looked to take too much liberty with that Word. Therefore those followers had to be put to silence. Paul violently persecuted what he later also came to consider the church of God. He was trying to destroy it, but it looked like how more he tried to go against Jesus his followers how more they got strength to continue their preaching and how more he became in conflict with his own mind. He advanced in Judaism beyond many among his people of the same age, for he was far more zealous for the traditions of his ancestors.

Gal 1:13-14 The Scriptures 1998+  (13)  For you have heard of my former way of life in Yehuḏaism, how intensely I persecuted the assembly of Elohim, and ravaged it.  (14)  And I progressed in Yehuḏaism beyond many of my age in my race, being more exceedingly ardent for the traditions of my fathers.

Php 3:3-6 The Scriptures 1998+  (3)  For we are the circumcision, who are serving Elohim in the Spirit, and boasting in Messiah יהושע , and do not trust in the flesh,  (4)  though I too might have trust in the flesh. If anyone else thinks to trust in the flesh, I more –  (5)  circumcised the eighth day, of the race of Yisra’ĕl, of the tribe of Binyamin, a Heḇrew of Heḇrews, according to Torah a Pharisee,  (6)  according to ardour, persecuting the assembly; according to righteousness that is in the law, having become blameless.

The apostle Paul felt God had set him apart from his mother’s womb and called him by His grace to reveal His Son in him, in order that he would proclaim the gospel about him among the Gentiles.

Gal 1:15-16 The Scriptures 1998+  (15)  But when it pleased Elohim, who separated me from my mother’s womb and called me by His favour,  (16)  to reveal His Son in me, that I might bring Him, the Good News, to the gentiles, I did not immediately consult with flesh and blood,

By joining the followers of Christ the apostle Paul could from then onwards only count on his tent business to provide for an income, though it was not easy to run a business and travel and minister. Sometimes he got his food and lodgings from fellow brothers and sisters in Christ. He was not overly concerned with where his provision would come from. For him it did not matter any more where it came from as long as he did receive it from honest work and from genuine gifts. His confidence was in God, his provider. So, his attitude was in affirming the benefit that came to the giver from a Kingdom perspective.

For Paul it was the grace of God that had appeared, bringing salvation to him, training him and his brethren in order that, denying impiety and worldly desires, they could live self-controlled and righteously and godly in their present age. As they were looking forward to the blessed hope and the glorious appearing of our great God and Saviour Jesus Christ,  who gave himself for us, in order that he might redeem us from all lawlessness and purify for himself a people for his own possession, zealous for good deeds.  He denied ungodliness and worldly lusts and asks us to do the same, living soberly, righteously, and godly in the present age. (Titus 2)

The Apostle Paul worried about people’s reaction to him! He wondered if they could see that he had changed weapons of his warfare. He appealed to the congregation by the humility and gentleness of Christ. He did not want to be bold with the confidence with which he proposed to show boldness toward some who considered them as behaving according to the flesh. For although Paul and the followers of Christ were living in the flesh, they did not wage war according to the flesh, for the weapons of our warfare are not merely human, but powerful to God for the tearing down of fortresses, tearing down arguments and all pride that is raised up against the knowledge of God, and taking every thought captive to the obedience of Christ. (2 Corinthians 10:1-5)

It was said Paul his letters “are severe and powerful, but his bodily presence is weak and his speech is of no account.” (2 Corinthians 10:10) People were often disappointed when they met him in the flesh, perhaps they imagined somebody totally different. Problem with people is that they always want to label people and want to go of from outward looking appearance.

The clothes we wear are most obvious outward show of our inward thoughts. When we meet a new person, the first impressions we have of them, before they ever open their mouths, will be their appearance and the way they are dressed. The word of God tells us that our character and the way we think are shown firstly by the clothes we wear. In 1 Timothy 2 verse 9 the women are told to “adorn themselves in modest apparel”. The reason they are told this was because their outward adorning should have displayed their inward character. The modest apparel was a reflection of their character, their “shamefacedness (modesty) and sobriety”.

If this principle of manifesting our character outwardly, is seen in even the clothes we wear, surely it should be seen in all aspects of our life. As it is written in 1 Peter 1 v 15 “be ye holy in all manner of conversation (way of life)”. And again in 2 Peter 3 v 11 “what manner of persons ought ye to be in all holy conversation and godliness”.

So our inward character (those characteristics developed by God through His word) should be seen in all our life. It should be seen in the clothes we wear, the places we go, the things we say, and the things we do. That outward adorning then becomes very important for us as the bride of Christ.

Looking at our character and attitude we do want to take on in our life we looked at the importance of telling others what God want and how we do have to take the right attitude and show others how we are guided by God and are renewed by Christ.

If the Word of God is to have any real effect on those around us and make any difference at all we must preach whole-heartedly and convince people that the Gospel is a living message that can change their lives. We could be like Jehoash (2 Kings 13) and approach preaching half heartedly thinking to ourselves (or even saying to others!) that it is pointless to speak out because no one will listen or no one will turn up to the talk even if we deliver invitations. No doubt with this attitude like Jehoash we will fail. Not only that but we will have let God down. Jesus spoke a parable to teach us this in Luke 11:33-36. So as individuals and as an ecclesia we must make sure that we shine brightly so others can see a reflection – even though it is very feeble – of God’s light and come to it.

In the second reading of the day Ezekiel 3 we find God Who told Ezekiel that he had to literally consume his Word in v 1-3 by eating a scroll. Ezekiel is left in no doubt that with the pleasure (sweetness) of knowing God’s Word comes great responsibility. He has to warn the people that they must turn away from sin and turn to God (vv16-21). If he does not do this God will hold him responsible. Chapter 33, which is the parable of the Watchman, goes in to more detail and we are left in no doubt. So, brethren and sisters, we must take our responsibility to those around us seriously as our own salvation depends on it! Jesus warned us that it would not be easy and that people’s response would not be overwhelming Matthew 7:13-14. Just because the response is poor we must not give up. We must not decide who to preach to; only God knows who will listen. Matthew 10:11-14. The word “worthy” in Greek does not have the same meaning as it does in English. It has nothing to do with deserving but rather implies “openness” or “willingness”. So the disciples were told to seek out anyone who would listen to the Gospel message regardless of their social status, wealth or physical appearance. Jesus made this very clear in Luke 14:15-23 that it is not always those we would expect that will respond to the Gospel message.

Let’s not be downhearted because we are in the company of many men and women in the Bible. Moses felt exactly the same when God told him to speak to Pharaoh (Exodus 6:30). Moses told God that he would “dry up” if he had to speak to such a great man. God was not angry because He understood – He solved the problem in Exodus 7:1-2, by making Aaron the spokesman. Not all of us can speak formally like Aaron – it is often the odd word at the appropriate time or a private conversation that has great results. Jesus again spoke about our worries and showed he too understood. Luke 12:11-12 deals with appearing before authority figures (as Moses did) but the same applies to talking with our neighbours or work colleagues or a casual conversation on the bus or in a shop. Do you and I have this level of faith brethren and sisters? Of course we must continue to study the Word and be familiar with it so we are prepared but God will be with us and guide our lips.

As we mentioned earlier even the Apostle Paul worried about people’s reaction to him. His physical disability (2 Corinthians 12:7-8) prevented him thinking his authority was of his own making. He spoke of a thorn in the flesh and prayed three times for his struggles to be taken away. He lists for us the sufferings he went through preaching the Word in 11 v 23-28, no wonder he appeared weak. The same applied to Jesus Isaiah 53:2 – the stress and physical toil of his ministry aged him quickly so he looked haggard. What made both these men powerful? The way they preached the Gospel brethren and sisters.
People listened not because they were good looking or “smooth talkers” but because the light of God’s word shone out of them.
Can we try to imitate them in some small way?


Additional reading:

  1. A Living Faith #1 Substance of things hoped for
  2. Gaining Christ, trusting Jehovah
  3. God my fence, my hope for the future
  4. Trusting, Faith, calling and Ascribing to Jehovah #2 Calling upon the Name of God
  5. Trusting, Faith, Calling and Ascribing to Jehovah #15 Exposition before the Creator
  6. The Immeasurable Grace bestowed on humanity
  7. Creator and Blogger God 5 Things to tell
  8. Give your tears to God
  9. Come ye yourselves apart … and rest awhile (Mark 6:31)
  10. How should we preach?
  11. Optimism is the faith that leads to achievement
  12. Free to be quiet




Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Comparisson Bible Books in English, Dutch and French

Posted on November 19, 2012. Filed under: Bible Study and Bible Reading, Bijbel Studie en Bijbel Lezing, Heilige Schrift, Holy Scriptures | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , |

Order of Bible Books – Volgorde Bijbelboeken – Liste des livres de la Bible


One of the possible orders of the Book of books and common names is the one as presented in “The Scriptures” and used in the ecclesia Brussel-Leuven by the Christadelphian community in their services in Brussels, Leefdaal, Leuven, Mons and Nijvel/Nivelles.
In the French capital, for the three monthly service the oecumenical order is been used (see below) or the one of the Louis Segand Bible or Le Sémur. For the bible studies we also use the most common or frequent order of the majority translations. (see below)

Dutch – Nederlands:

Één van de mogelijke volgordes van de Bijbelboeken is deze die voor komt in de vertaling van “The Scriptures” of “De Geschriften”, welke in de dienst wordt gebruikt door de Belgische Christadelphians in Brussel, Leefdaal, Leuven, Mons en Nijvel/Nivelles.
Tijdens de driemaandelijkse dienst in de Franse hofdstad wordt de volgorde genomen van de oecumenische bijbelvertaling TOB of deze van Louis Segond of  Le Semeur.

Liste des livres de la Bible

Chez les Christadelphes Belge on utilese dans le service en Belgique le canon de la Bible hébraïque et en France le canon des écritures défini au Concile de Trente ou comme les éditions catholiques ou interconfessionnelles (TOB, Jérusalem, Bayard, etc.)

The Pre-Messianic Scriptures – Pre-Messiaanse geschriften – Hebreeuws-Aramese Geschriften – Les Écrits Hebreux

The Tanak – Tanakh = De Tanak = Tenach

The Tanakh (Hebrew: תַּנַ”ךְ‎, pronounced [taˈnaχ] or [təˈnax]; also Tenakh, Tenak, Tanach) is also known as the Masoretic Text or the Miqra.


A Tanach



תּוֹרָה Torah – Teaching (commonly called Law) – Thorah – Thora of Wet – La Torah

Bookname (Alternate name) – Dutch name(s), Nederlandse naam/namen- French name, les noms en Français

Beginning –  Het Begin – De aanvang

Bereshith –  Beres’jiet (GenesisGenesis, = Genèse


Illuminated Tanakh




Law – Wet

Chamisha Chumshei Torah (חמישה חומשי תורה) / Chamisja Choemsjee Torah (Hebreeuws: חמשה חומשי תורה, de ‘vijf boeken van de Thora’): Pentateuch: Beres’jiet, Sjemot, Wajikra, Bemidbar & Dewariem

Shemoth – Sjemot (Exodus) = Sjemot – Exodus, Uittocht = Exode
Wayyiqra – Wajikra (Leviticus) = Wajikra –  Leviticus, Levieten, Lévitique
Bemigbar – Bemidbar (Numbers) = Bemidbar (Bamidbar) – Numeri = Nombres
Debarim -Dewariem  (Deuteronomy) = Devariem – Deuteronomium = Deutéronome

נְבִיאִים Nebi’im – Nevi’imNewie’iem - Prophets – Profeten – Grote en Kleine Profeten – Les Prophètes


Leningrad Codex cover page E (Folio 474a). A v...

Leningrad Codex cover page E (Folio 474a). A very old manuscript of the Hebrew bible. A former possession of Karaïte Jews. They claim its author was Karaite, a position denied by Rabbinic Jews. (Photo credit: Wikipedia)

/ Yĕhôshúa‘ Yehoshua (Joshua) = Jehosjoea‘ – Jozua, Jozua, Joshua = Josué
שופטים / Shophtim Shophetim (Judges, Rulers) = Sjofetiem – Richteren, Rechters = Juges

שְׁמוּאֵל / Shĕmû’ēl: Samuel
Shemu’el Aleph (1 Samuel)  =  Sjemoeël 1 – I Samuel,1 Samuël  = I Samuel ou I Règnes
Shemu’el Bet (2 Samuel) = Sjemoeël 2 – II Samuel 2 Samuël = II Samuel ou II Règnes

מלכים / M’lakhim: Kings
Melakim Aleph (1 Kings) = Melachiem 1 – I Koningen, 1 Koningen = I Rois ou III Règnes
Melakim Bet (2 Kings) = Melachiem 2 – II Koningen, 2 Koningen = II Rois ou IV Règnes

יְשַׁעְיָהוּ / Yĕsha‘ăyāhû Yeshayahu (Isaiah) =  Jesja‘jahoe – Jeshajua, Jesaja, Esajas = Isaïe ou Ésaïe
יִרְמְיָהוּ / Yirmĕyāhû Yirmeyahu (Jeremiah) =  Jirmejahoe – Jeremia, Jeremias = Jérémie
יְחֶזְקֵאל / Yĕhezqēl Yebezqel (Ezekiel) = Jechezkel – Ezechiël, Ezéchiel = Ézéchiel

דָּנִיֵּאל / Dānī’ēl Dani’ el (Daniel) = Daniël = Daniel
הוֹשֵׁעַ / Hôshēa‘  Hoshea (Hosea) = Hosjea‘ – Hosea = Osée
יוֹאֵל / ’ēl Yo’el (Joel) = Joël = Joël
עָמוֹס / ‘Āmôs Amos (Amos) = Amos = Amos
עֹבַדְיָה / ‘Ōbhadhyāh Obagyah (Obadiah) =  ‘Ovadja – Obadja, Obadia = Abdias
יוֹנָה / Yônāh Yonah (Jonah) = Jona, Jonas = Jonas
מִיכָה / Mîkhāh Mikah (Micah) = Micha = Michée
נַחוּם / Naḥûm Nabum (Nahum) = Nachoem – Nahum = Nahoum
חֲבַקּוּק /Ḥăbhaqqûq Habaqquq (Habakkuk) = Chavakoek – Habakuk = Habaquq
צְפַנְיָה / Ṣĕphanyāh Tsephanyah (Zephaniah) =Tsefanja – Zefanja, Sefanja = Sophonie
חַגַּי / Ḥaggai Haggai (Haggai) = Chaggai – Haggai, Haggaï, Aggeas = Aggée
זְכַרְיָה / Zĕkharyāh Zekaryah (Zechariah) = Zecharja – Zacharia, Zecharias, Zacharias = Zacharie
מַלְאָכִי / Mal’ākhî Mal’aki (Malachi) = Mal’achi – Maleachi = Malachie

כְּתוּבִים Kethubim Aleph KetuvimKetoewiem - Writings – Hagiographa – Geschriften

(Poetic books: Psalms, Proverbs, Ecclesiastes and Song of Solomon or Canticles – Poëtische Boeken: Psalmen, Spreuken, Prediker of Ecliasten, Hooglied of Koningslied of Kantieken)

תהלים / Tehillim Tehillim (Psalms) = Tehiliem – Psalmen = Psaumes
משלי / Mishlei Mishle (Proverbs) = Misjlee – Spreuken = Proverbes
אִיּוֹב / Iyyōbh Iyob (Job) = Iov – Job = Job
שִׁיר הַשׁשִׁירִים/ Shīr Hashīrīm Shir haShirim (Song of Songs)(Song of Solomon) (Canticles) = Sjier Hasjiriem – Hooglied, Koningslied, Kantieken = Cantique des cantiques
רוּת / Rūth Ruth (Ruth) = Roet – Ruth = Ruth
איכה / Eikhah Ekah (Lamentations) = Echa – Klaagliederen, Lamentaties = Lamentations
קֹהְלְת / Qōheleth Qoheleth (Ecclesiastes) = Kohelet – Ecclesiasticus,  Prediker, Ecclesiasten, + wijsheid van Jezus Sirach, wijsheid van Jozua Ben Sirach, Spreuken van Sirach, Sirach of Ecclesiasticus = Ecclésiastique ou Siracide
אֶסְתֵר / Estēr Ester (Esther) = Ester – Esther = Esther

עזרא ונחמיה / Ezra v’Nechemia
Ezra (Ezra) = Ezra, (Eerste boek van Esdras, eerste deel van het Boek Esdras) = Ezra ou I Esdras
Nehemyah (Nehemiah) = Nechemja – Nehemia, Nehemía, (Tweede boek van Esdras, Tweede deel van het Boek Esdras) = Néhémie ou II Esdras

דברי הימים / Divrei Hayamim – Chronicles – Chronieken – Kronieken
Dibre haYamim Aleph (1 Chronicles) = Divree Hajamiem 1 – I Kronieken, 1 Kronieken = I Chroniques
Dibre haYamim Bet (2 Chronicles) = Divree Hajamiem 2 – II Kronieken, 2 Kronieken = II Chroniques

The Messianic Scriptures – De Messiaanse Geschriften – Christelijke Griekse Geschriften

Kethubim Bet – Writings

Gospels – Evangeliën – Evangelies – Évangiles

Plik:Karolingischer Buchmaler um 820 001.jpgDie vier Evangelisten – Aachen Gospels – 13 CE – Dom, Schatzkammer

Mattithyahu (Matthew) = Mattheüs, Matthéüs, Evangelie volgens Matteüs = Évangile selon Matthieu
Marqos (Mark) = Markus, Marcus = Évangile selon Marc
Luqas (Luke) = Lukas, Lucas = Évangile selon Luc
Yohanan (John) = Johannes, Evangelie van Sint Jan, Evangelie van de apostel Johannes = Évangile selon Jean

History of first Christians –  Geschiedenis van de eerste Christenen

Ma ‘asei (Acts) = Handelingen der apostelen, Handelingen van de apostelen

Epistles or Letters or Writings from the apostles – Epistels, Brieven van de apostelen

Paul’s Lettres, Letters by Paul – Brieven van Paulus, Paulus brieven, Paulus Epistels – Épîtres pauliennes

Romiyim (Romans) = Romeinen, Brief aan de Romeinen = Épître aux Romains
Qorintiyim Aleph (1 Corinthians) = 1 Korinthiërs, Eerste brief aan de Korintiërs, I Korintiërs = Première épître aux Corinthiens
Qorintiyim Bet (2 Corinthians) = 2 Korinthiërs, Tweede brief aan de Korintiërs, II Korintiërs = Deuxième épître aux Corinthiens
Galatiyim (Galatians) = Galaten = Épître aux Galates
Eph’siyim (Ephesians) = Efeziërs = Épître aux Éphésiens
Pilipiyim (Philippians) = Filippenzen = Épître aux Philippiens
Qolasim (Colossians) = Kolossenzen = Épître aux Colossiens
Tas’loniqim Aleph (1 Thessalonians) = 1 Thessalonicenzen, Eerste brief aan de Tessalonicenzen, I Tessalonicenzen = Première épître aux Thessaloniciens
Tas’loniqim Bet (2 Thessalonians) = 2 Thessalonicenzen, Tweede brief aan de Tesselonicenzen, II Tessalonicenzen = Deuxième épître aux Thessaloniciens
Timotiyos Aleph (1 Timothy) = 1 Timótheüs, Eerste brief aan Timoteüs, I Timoteüs = Première épître à Timothée
Timotiyos Bet (2 Timo} = 2 Timótheüs, Tweede brief aan Timoteüs, II Timoteüs = Deuxième épître à Timothée
Titos (Titus) = Titus = Épître à Tite
Pileymon (Philemon) = Filémon, Philemon, Filemon = Épître à Philémon
Ib’rim (Hebrews) = Hebreeën = L’Épître aux Hébreux

Letters by other apostles – Verdere brieven van de apostelen of Katholische brieven – Lettres des autre apôtres ou Épîtres dites catholiques (c’est-à-dire universelles)

Ya ‘aqob (James) = Jakobus = Épître de Jacques
Kepha Aleph (1 Peter) = 1 Petrus, Eerste brief van Petrus, I Petrus = Première épître de Pierre
Kepha Bet (2 Peter) = 2 Petrus, Tweede brief van Petrus, II Petrus = Deuxième épître de Pierre
Yohanan Aleph (1 John) =  1 Johannes, Eerste brief van Johannes, I Johannes = Première épître de Jean
Yohanan Bet (2 John) = 2 Johannes, Tweede brief van Johannes, II Johannes = Deuxième épître de Jean
Yohanan Gimel (3 John) = 3 Johannes, Derde brief van Johannes, III Johannes = Troisième épître de Jean
Yehugah (Jude) = Judas, Brief van Judas, Epistel van Judas, Judas = Épître de Jude

Prophetic book, Revelation – Profetisch boek, Eindtijdboek, Revelatie of Openbaring van Johannes – Livre prophétique sur la fin des temps et l’établissement du royaume de Dieu

Hazon (Revelation) = Openbaring, Openbaring van Johannes, Revelatie, Revelatie van Johannes, Apolcalyps = l’Apocalypse


Order at the Biblestudy:

(Jewish Bible)
(24 books)
Books in bold are part of the Ketuvim
Old Testament
(39 books)
Old Testament
(46 books)
Eastern Orthodox
Old Testament
(51 books)
Original language
Bereishit Genesis Genesis Genesis Hebrew
Shemot Exodus Exodus Exodus Hebrew
Vayikra Leviticus Leviticus Leviticus Hebrew
Bamidbar Numbers Numbers Numbers Hebrew
Devarim Deuteronomy Deuteronomy Deuteronomy Hebrew
Yehoshua Joshua Joshua (Josue) Joshua (Iesous) Hebrew
Shofetim Judges Judges Judges Hebrew
Rut (Ruth) Ruth Ruth Ruth Hebrew
Shemuel 1 Samuel 1 Samuel (1 Kings) 1 Samuel (1 Kingdoms) Hebrew
2 Samuel 2 Samuel (2 Kings) 2 Samuel (2 Kingdoms) Hebrew
Melakhim 1 Kings 1 Kings (3 Kings) 1 Kings (3 Kingdoms) Hebrew
2 Kings 2 Kings (4 Kings) 2 Kings (4 Kingdoms) Hebrew
Divrei Hayamim (Chronicles) 1 Chronicles 1 Chronicles (1 Paralipomenon) 1 Chronicles (1 Paralipomenon) Hebrew
2 Chronicles 2 Chronicles (2 Paralipomenon) 2 Chronicles (2 Paralipomenon) Hebrew
1 Esdras Hebrew
Ezra-Nehemiah Ezra Ezra (1 Esdras) Ezra (2 Esdras) Hebrew and Aramaic
Nehemiah Nehemiah (2 Esdras) Nehemiah (2 Esdras) Hebrew
Tobit (Tobias) Tobit (Tobias) Aramaic (and Hebrew?)
Judith Judith Hebrew
Esther Esther Esther Esther Hebrew
1 Maccabees (1 Machabees) 1 Maccabees Hebrew
2 Maccabees (2 Machabees) 2 Maccabees Greek
3 Maccabees Greek
4 Maccabees Greek
Wisdom books
Iyov (Job) Job Job Job Hebrew
Tehillim (Psalms) Psalms Psalms Psalms Hebrew
Prayer of Manasseh Greek
Mishlei (Proverbs) Proverbs Proverbs Proverbs Hebrew
Qoheleth (Ecclesiastes) Ecclesiastes Ecclesiastes Ecclesiastes Hebrew
Shir Hashirim (Song of Songs) Song of Solomon Song of Songs (Canticle of Canticles) Song of Songs (Aisma Aismaton) Hebrew
Wisdom Wisdom Greek
Sirach (Ecclesiasticus) Sirach Hebrew
Major prophets
Yeshayahu Isaiah Isaiah (Isaias) Isaiah Hebrew
Yirmeyahu Jeremiah Jeremiah (Jeremias) Jeremiah Hebrew and Aramaic
Eikhah (Lamentations) Lamentations Lamentations Lamentations Hebrew
Baruch Baruch Hebrew
Letter of Jeremiah Greek (majority view)
Yekhezqel Ezekiel Ezekiel (Ezechiel) Ezekiel Hebrew
Daniel Daniel Daniel Daniel Hebrew and Aramaic
Twelve Minor Prophets
The Twelve
Trei Asar
Hosea Hosea (Osee) Hosea Hebrew
Joel Joel Joel Hebrew
Amos Amos Amos Hebrew
Obadiah Obadiah (Abdias) Obadiah Hebrew
Jonah Jonah (Jonas) Jonah Hebrew
Micah Micah (Micheas) Micah Hebrew
Nahum Nahum Nahum Hebrew
Habakkuk Habakkuk (Habacuc) Habakkuk Hebrew
Zephaniah Zephaniah (Sophonias) Zephaniah Hebrew
Haggai Haggai (Aggeus) Haggai Hebrew
Zechariah Zechariah (Zacharias) Zechariah Hebrew
Malachi Malachi (Malachias) Malachi Hebrew


  • History books: Geschiedenis Boeken:

1. Jozua; Richteren; Ruth;

2. Samuel en Koningen: 1 Samuel; 2 Samuel; 1 Koningen; 2 Koningen;

3. Kronieken en Ezra: 1 Kronieken; 2 Kronieken; Ezra; Nehemia; Ester;

4. Poëzie en wijsheid: Job; Psalmen; Spreuken; Prediker; Hooglied;

5. Grote profeten: Jesaja; Jeremia; Klaagliederen; Ezechiël; Daniël;

6. Kleine profeten: Hosea; Joël; Amos; Obadja; Jona; Micha; NahumHabakuk; Sefanja; Haggai; Zacharia; Maleachi


Les Livres prophetiques

les Prophetes premiers

Le livre de Josue; Le livre des Juges; Premier livre de Samuel, Deuxieme livre de Samuel; Premier livre des Rois, Deuxieme livre des Rois

les Prophetes derniers

Esa’ie, Jeremie, Ezechiel, Osee, Joel, Amos, Abdias, Jonas, Michee, Nahoum, Habaquq, Sophonie, Aggee, Zacharie, Malachie

Les autres Écrits

Les Psaumes, Le livre de Job, Les Proverbes, Le livre de Ruth, Le Cantique des Cantiques, Qoheleth (ou I’Ecclesiaste), Les Lamentations, Le livre d’Esther, Daniel, Le livre d’Esdras, Le livre de Nehemie, Premier livre des Chroniques, Deuxieme livre des Chroniques


Read Full Post | Make a Comment ( 5 so far )

Self inflicted misery #7 Good news to our suffering

Posted on August 1, 2011. Filed under: Jehovah יהוה YHWH JHVH God Elohim Yahweh Jahweh, Kingdom of God, Religion, Suffering | Tags: , , , , , , , , , |

Self inflicted misery to bear

7.     Good news to our suffering

As the apostles also made it clear to us we have the good news on which our faith should be based. Listening and believing in this gospel which is preached unto us we should have our foundation.

If the gospel is fixed in our minds, and if our faith in it is not without effect or without cause, we can be sure that though we have to suffer now, there shall come a time when suffering shall all be gone.

Paul also wrote: “By this gospel you are saved, if you hold firmly to the word I preached to you. Otherwise, you have believed in vain.” (1 Corinthians 15:1-2) and we may be assured that we do not have to believe in vain. We not only have to see then that God is good but also that His rules are fixed: to those who were put away he was hard, but to us He has been good, on the condition that we keep in His mercy; if not, we will be cut off as they were.

Excerpt of the book of Exodus from the The Gre...

The Works of Jehovah to be known and presented in the Bible. - The Great Bible (entitled The Byble in Englyshe), publ. 1540. The English form Iehovah (Jehovah as the "J" stands for both I and the later J) is used for the Tetragrammaton at Exodus 6:3.

In these last days the Creator of all things has spoken to us through his Son, whom he has appointed heir of all things. We should listen to this Father and to the one whom God has chosen to possess all things at the end. (Hebrews 1:2) God does not want sacrifices and offerings, and He is not pleased with animals burnt whole on the altar or with sacrifices to take away sins. (Hebrews 10:5-6)

The Lord of lords Jehovah has been willing to give us understanding. We should not rebel or turn away from Him. In case we do have to suffer today let us offer our back to those who give us blows, and our face to those who are pulling out our hair. That we would not be afraid to those who beat us and not stop them when they insult us or spat us in our face.

“The Lord Yahweh has opened my ear, and I was not rebellious, neither turned away back. I gave my back to the smiters, and my cheeks to them that plucked off the hair: I hid not my face from shame and spitting.” (Isaiah 50:5-6 KJBPNV)

Let us obey the will of the one who sent Jesus and to finish the work he gave him to do, giving the task to let the Lord be known and to bring the Gospel of the Good News.

Proclaiming the Gospel we as the children of God are directed by our Heavenly Father as a spiritual training, and as such our endurance can be the expression of His love. We can take His encouraging words at heart.


continues: Self inflicted misery #8 Pruning to strengthen us


  • good news… (
    We must trust the God in these men to have passed down the accurate Word for us.  These men had in mind to spread the gospel.Do I go and try to alleviate suffering or preach the good news?  Or both?  Are they mutually exclusive?  Jesus healed the sick, the lame,and gave sight to the blind.  Why?  Jesus is the outflowing of God.  (Think solar wind or sun rays.)  My paraphrase or memorization of a verse Hebrews in the Amplified version.  This tells me that God cares about our infirmities and has a cure for them.  Jesus went person to person to make up for shortcomings, lameness, deafness, blindness, illness and death.  He still does.  (‘nother story.)  But, He also told them the truth.  If we follow Him, we will be treated like Him.  He’ll make sure we are fed and clothed, we will be in His Presence….but the world will hate us.
  • What is the Gospel? (
  • The Gospel (
    The term gospel is found ninety-nine times in the NASB and ninety-two times in the NET Bible. In the Greek New Testament, gospel is the translation of the Greek noun euangelion (occurring 76 times) “good news,” and the verb euangelizo (occurring 54 times), meaning “to bring or announce good news.”In 1 Corinthians 15:1-8, the apostle Paul summarizes the most basic ingredients of the gospel message, namely, the death, burial, resurrection, and appearances of the resurrected Christ.

    1.  “the gospel of God” (Mk 1:14, ASV; Rom 15:16),
    2. “the gospel of Jesus Christ,” (Mk 1:1; I Cor 9:12),
    3.  “the gospel of his Son” (Rom 1:9),
    4.  “the gospel of the kingdom “ (Mt 4:23; 9:35; 24:14),
    5. “the gospel of the grace of God” (Acts 20:24),
    6.  “the gospel of the glory of Christ” (II Cor 4:4, ASV),
    7.  “the gospel of peace” (Eph 6:15),
    8.  “an eternal gospel” (Rev 14:6, RSV).
    9.  Although distinctive aspects of the message are indicated by the various modifiers, the gospel is essentially one. Paul speaks of “another gospel” which is not an equivalent, for the gospel of God is His revelation, not the result of discovery (Gal 1:6–11).


    Vine’s Expository Dictionary of Biblical Words says the English word gospel denotes the good tidings of the kingdom of God and salvation through Christ and what He did, which is to be received by faith alone.

Read Full Post | Make a Comment ( 9 so far )

Jesaja profeet en boodschapper van God

Posted on April 1, 2011. Filed under: Bijbel Studie en Bijbel Lezing, Jehovah יהוה YHWH JHVH God Elohim Yahweh Jahweh, Jezus Christus Jesus, Jeshua, Jahushua de Messias | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , |

Jesaja profeet en boodschapper van God

Jesaja, Isaia(h), (Hebreeuws Yesha’yahu, „God is redding“) (8ste eeuw BC, Jeruzalem, oud Israël), het grootste en waarschijnlijk het meest universeel geliefde van de profetische boeken van het Oude Testament. Het Bijbelse Boek van Jesaja wordt genoemd naar hem maar slechts enkele van de eerste 39 hoofdstukken worden toegeschreven aan hem.

Jesaja was een significante medewerker tot Joodse en Christelijke tradities en wordt herhaaldelijk vermeld in 2 Koningen en drie keer in 2 Kronieken. Zijn naam verschijnt zestien keer in het boek dat zijn naam draagt.[1]

Het is in zijn theologie dat Jesaja meest op Israëlitische traditie leunt en een kennis vertoont met de gedachten van Amos. Jesaja deelde met hem en met de mensen de al lang bestaande traditie dat een speciale band Israël en haar God verenigde. Sinds patriarchale tijden was er een overeenkomst, een plechtige „Overeenkomst“tussen hen geweest: het “Verbond” waarbij Israël de mensen van God moest zijn en Hij hun God.

Volgens deze beschrijving „zag“ Jesaja God en werd hij overweldigd door zijn contact met de goddelijke glorie en heiligheid. Hij werd verschrikkelijk bewust van de behoefte van God aan een boodschapper voor de inwoners van Israël, en, ondanks zijn eigen betekenis van ontoereikendheid, bood hij zich voor de dienst van God aan: „ Hier ben ik! Stuur me.“ Hij werd zo opgedragen om stem aan het goddelijke woord te geven.

Jesaja kende de God van Israël, Jehovah de Almachtige, als een juiste en consequent ordelijke God die van Zijn verwezenlijking (de Schepping) hield. Voor God waren de personen van belang. De God over alle goden en schepsels der aarde was, in feite meer bezorgd over mensen dan over hoe Zijn onderwerpen voor Hem hun rituelen uitvoerden. Voor Jesaja was het duidelijk dat God geschiedenis gestalte geeft, traditioneel ingaand op de menselijke scène om Zijn mensen van nationaal risico te redden. Maar volgens het in verlegenheid brengende vermoeden van Jesaja, kon de God zo behoorlijk vrij tussenbeide komen om Zijn eigen afwijkende natie te kastijden, en kon Hij een menselijke agent (b.v., een veroverende vijand) daarvoor tewerkstellen. Om Zijn doel te bereiken kon God verscheidene mogelijkheden aanwenden.

Jesaja spreekt van een teken van God, het komende Twijgje van Jesse, en een goddelijk kind dat een prachtige koning uit de geslachtslijn van David zou worden,zonder de tijd hiervoor te geven. [2] Deze aan de wereld gegeven zoon Immanuel [3] zou die langverwachte redder,de Messias en de gelovige Getrouwe Beleidvolle Slaaf[4] of bediende van de Enige Ware God zijn.

Icon of Mary holding the child Emmanuel (16th ...

16de E Ikoon van Maria die het kind Immanuel of Emmanuel vast houdt

De bediende zal uit de stam van Jacob opreizen en zal deze herenigen. Hij zal de overlevenden van Israël terug brengen en herstellen en zal een licht voor de naties zijn en Gods bevrijding brengen over heel de aarde. [5] Magnifiek mengen de hoopvolle passages in dit boek van de Bijbel constant met de atmosfeer van het heersen noodlot. Later in het Nieuwe Testament vinden wij Jezus die de synagoge in Nazareth binnen gaat om een rol van Jesaja te lezen. Toen Jezus las: De „geest van de Heer Jehovah is op me; omdat Jehovah mij gezalfd heeft om goede tijdingen te prediken tot de zwakkeren; hij heeft mij gestuurd om de ontroostbaren samen te binden, vrijheid aan de gevangenen aan te bieden, en het openen van de gevangenis af te kondigen voor hen die verbonden zijn; “ (Jesaja 61:1)[6] Ook zei hij „Vandaag is deze Schriftplaats vervuld”[7] Ook voor ons vandaag kunnen wij ons gelukkig prijzen wanneer onze ogen de dingen zien welke de apostelen konden zien. Zoals voor de apostels de woorden van Jesaja waar zijn, zo ook voor ons. Wij moeten ons oor tot die Geschriften geven en door de studie van de Bijbel zullen wij kennis krijgen; en ziend, zullen wij zien. [8] En Jezus vertelde de mensen dat hij gezalfd was en uitging om het Goede Nieuws of Blije Tijdingen, de Goede Boodschap (het Evangelie/de Gospel) te verkondigen. De reddingsgastvrijheid van God zal worden uitgebreid en de stumpers of de zielenpoten van de aarde zullen geëvangeliseerd worden en zij zullen leren dat God aan hun kant is.[9]

Jesaja waarschuwt Ahaz om zijn manieren aan te passen, omdat alvorens de Messias zou komen, de Assyriërs zouden binnenvallen en tragedie zouden brengen die groter is dan de scheiding van Ephraim van Juda, maar zij zouden ook hun ondergang moeten onder ogen zien en de lasten van de mensen van God zouden worden weggehaald, die hij nooit in de steek zal laten of verlaten.[10] Maar er was een alternatief voor de tragedie; Gods Volk hoefde niet te worden vernietigd. De overleving van de mensen hing opnieuw af van hun goedkeuring van de oude morele eisen. Door terug te keren zouden zij kunnen worden gered.

Israël is het voorwerp van de zorg van God en van vergevende gunst, Gods Gratie (44: 1, 2, 2.1, 22). God is de agent; de bediende is de ontvanger. De God roept Cyrus omwille van Israël (45: 4), maar de situatie wordt later duisterder (50: 4-10). De vernedering van Christus is merkbaar (50: 6), maar het Nieuwe Testament citeert de verzen 4-10 niet.[11] De context impliceert niet dat lijden plaatsvervangend is; het zegt dat God Zijn bediende zal helpen.[12]

Jesaja vertelt over een bediende die goed zal doen in zijn ondernemingen en zal worden geëerd, en opgeheven, en zeer hoog zal geplaatst worden. Hij deelt ook mee dat de volkeren door deze gewoon ogende mens zullen worden verrast. Zo zullen de naties ere aan hem geven; de koningen zullen wegens hem stil worden: want wat niet aan hen duidelijk was gemaakt zullen zij zien; en zij zullen hun meningen geven aan wat niet aan hun oren was gekomen omdat zij aanschouwen wat nog nooit was gehoord. Mensen maakten hem tot spot en wenden zich van hem af. Het was ons leed dat hij droeg, ons lijden drukte hem neer.

De mensen waren wreed naar hem toe, maar hij bleef kalm, zacht en stil. Hij werd in een hoek gedreven en mishandeld, maar zei geen woord. Hij werd als een lam naar de slachtbank geleid; zoals een schaap onder het scheren geen geluid maakt, stond ook hij zwijgend voor degenen die hem veroordeelden. Vanuit de angst en de benauwdheid werd hij bevrijd. Maar het was onze pijn die hij tot zich heeft genomen, en onze ziekten werden overgebracht op hem. Terwijl hij voor ons als een zieke scheen, op wie de straf van God was gekomen. Maar het was voor onze zonden dat hij verwond werd, en voor onze verkeerde handelingen, al het kwade door ons aangericht, dat hij werd verpletterd. Hij nam de straf op zich waardoor wij vrede hebben, en door zijn wonden worden wij goed gemaakt. Hij werd doorstoken en verbrijzeld terwille van onze zonden. hij werd zwaar gestraft zodat wij vrede konden hebben; hij werd geslagen en daardoor werden wij genezen!

Jesaja profeteerde dat deze bepaalde onschuldige persoon de dood zou vinden onder zondaars en dat hij begraven zou worden in het graf van een rijke in een laatste rustplaats met boosdoeners, hoewel hij niets verkeerd had gedaan, en geen misleiding in zijn mond zou te vinden zijn. Deze man, de groene scheut die dat zoenoffer bracht zal hoog worden verheven.
Wij keerden hem de rug toe en keken de andere kant op als hij langs kwam. hij werd veracht en dat deed ons niets. Doch zal hij talloze nakomelingen krijgen; vele erfgenamen. Jesaja brengt ons het heugelijke nieuws dat dit slachtoffer dat ons met God zal verzoenen opnieuw zal leven. Bij hem zal Gods voornemen in goede handen zijn. Als hij ziet wat allemaal is bereikt door zijn zware lijden, zal hij voldoening smaken. door wat hij heeft ondervonden, zal Gods rechtvaardige dienaar vele mensen rechtvaardig maken in de ogen van de Almachtige Vader, want hij zal al hun zonden dragen.
Wij kunnen weten dat de Almachtige God Jehovah tevreden was en zijn oprechtheid vóór mensen duidelijk maakte. Voor het op zich nemen van de zonden van alle mensen zal Jezus een erfenis met de groten hebben, en hij zal een deel in de goederen van de oorlog met de sterken hebben, omdat hij zijn leven opgaf, en onder de boosdoeners werd gerekend; het overnemen van zelf de zonden van de mensen, en het maken van gebed voor verkeerddoenden.[13]

Hier vinden wij expliciete verwijzing naar Christus (Mattheüs 8:17; Lukas 22:37; Johannes 12:38; Handelingen der apostelen 8:32, 37, Romeinen 10:16; 15:21; Hebreeërs 9:28; 1 Petrus 2:22, 24.25). Het zondeoffer van Jezus `is die prachtige gift die wij kunnen gebruiken om onze weg naar oprechtheid en redding te volgen.

Jesaja brengt de beloften van de lijdende bediende, de Zoon van David, en het Lam van God samen.

De profeet Jesaja slaagt in zijn doel een vreugdebode te zijn. Hij weet het Goede Nieuws aan te kondigen dat God door de vernieuwde en toegenomen glorie van zijn mensen verheerlijking zal brengen over deze wereld. Het boek van Jesaja is een visioen van hoop voor zondaren door de komende Messias, die voor de “vrijgekochte” mensen van God een nieuwe wereld belooft waar zonde en leed voorgoed zal vergeten worden (35:10; 51:11).


S.H. Blank, Prophetic Faith Jesaja (1958), stressing thought and significance; Prophetic Faith in Jesaja and others (1980);
O. Eissfeldt, Einleitung in das- Alte Testament, (3rd Edition 1964; Eng. trans., The Old Testament: An Introduction, pp. 301-346, 1965), on the history of interpretation, with bibliography;
R.L.Harris, Jesaja, 1975;
E.J. Kissane The Book of Jesaja, 2 vol. (1941-43, vol. 1 revised edition 1960);
J. Lindblom, Prophecy in Ancient IsraelT (1962), an excellent general introduction to Israelite prophecy;
F.L. Moriarty, “Jesaja 1-39,” in The Jerome Biblical Comentary, vol. 1 (1968), these three quite different in approach;
R.B.Y. Scott, “The Book of Jesaja,” in The Interpreter’s Bible, vol. 5, pp. 151-164 (1956), for literary analysis;
E Sellin, Einleitung in das Alte Testamt 10th ed. rev. and rewritten by G. Fohrer (1965; Eng. trans., Introduction to the Old Testament, 1968), on the structure of the book, with bibliography;
B. Vawter, The Conscience of Israel (1961).

[1] De vroegste geregistreerde gebeurtenis in zijn leven is zijn oproep tot het profeteren zoals die nu in het zesde hoofdstuk van het Boek van Jesaja wordt gevonden; dit kwam ongeveer .742 vGT voor (vóór de Gewone huidige Tijdrekening). De visie (waarschijnlijk in de Tempel van Jeruzalem) welke hem tot profeet maakte wordt beschreven in een eerste-persoonsverhaal, mits Jesaja slechts van deze vertrouwelijke ervaring kon vertellen. (S.H.Bl. ; Macropaedia 9 p 908, Encyclopaedia Britannica)

[2] “Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op zijn schouder en men noemt hem Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst. Groot zal de heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David en over zijn koninkrijk, doordat hij het sticht en grondvest met recht en gerechtigheid, van nu aan tot in eeuwigheid. De ijver van de HERE der heerscharen zal dit doen.” (Jesaja 9:6-7 NBG51)

[3] “Daarom zal de Here zelf u een teken geven: Zie, de jonkvrouw zal zwanger worden en een zoon baren; en zij zal hem de naam Immanuel geven.” (Jesaja 7:14 NBG51)

[4] Koning David wordt ook de bediende van de Heer genoemd; Nebuchadnezzar, eveneens (Jeremia 27:6). Jeremia roept Jacob (de natie) ook de bediende van God (Jeremia 46:27, 28). Zerubbabel wordt de bediende van God genoemd (Hagai 2:23). Zechariah riep de Tak van David „mijn bediende“ (Zechariah 3: 8 ) en Ezekiel in zelfde v. roept Jacob (de natie) en de Bediende van David God’s (Ezekiel37: 25).

[5] “Hij zegt dan: Het is te gering, dat gij Mij tot een knecht zoudt zijn om de stammen van Jakob weder op te richten en de bewaarden van Israel terug te brengen; Ik stel u tot een licht der volken, opdat mijn heil reike tot het einde der aarde.” (Jesaja 49:6 NBG51)

[6] “De Geest des Heren HEREN is op mij, omdat de HERE mij gezalfd heeft; Hij heeft mij gezonden om een blijde boodschap te brengen aan ootmoedigen, om te verbinden gebrokenen van hart, om voor gevangenen vrijlating uit te roepen en voor gebondenen opening der gevangenis;” (Jesaja 61:1 NBG51)

[7] “En hij kwam te Nazaret, waar Hij opgevoed was, en Hij ging volgens zijn gewoonte op de sabbatdag naar de synagoge en stond op om voor te lezen. En Hem werd het boek van de profeet Jesaja ter hand gesteld en toen Hij het boek geopend had, vond Hij de plaats, waar geschreven is: De Geest des Heren is op Mij, daarom, dat Hij Mij gezalfd heeft, om aan armen het evangelie te brengen; en Hij heeft Mij gezonden om aan gevangenen loslating te verkondigen en aan blinden het gezicht, om verbrokenen heen te zenden in vrijheid, om te verkondigen het aangename jaar des Heren. Daarna sloot Hij het boek, gaf het aan de dienaar terug en ging zitten. (4-21a) En de ogen van allen in de synagoge waren op Hem gericht. (4-21b) En Hij begon tot hen te zeggen: Heden is dit schriftwoord voor uw oren vervuld. En allen betuigden hun instemming met Hem en verwonderden zich over de woorden van genade, die van zijn lippen kwamen en zij zeiden: Is dit niet de zoon van Jozef? En Hij zeide tot hen: Gij zult ongetwijfeld deze spreuk tot Mij zeggen: Geneesheer, genees Uzelf! Doe alle dingen, waarvan wij gehoord hebben, dat zij te Kafarnaum geschied zijn, ook hier, in uw vaderstad. Doch Hij zeide: Voorwaar, Ik zeg u, geen profeet is aangenaam in zijn vaderstad. Doch Ik zeg u naar waarheid, er waren vele weduwen in de dagen van Elia in Israel, toen de hemel drie jaren en zes maanden lang gesloten bleef en er grote hongersnood was over het gehele land, en tot geen van haar werd Elia gezonden, doch wel naar Sarepta, bij Sidon, tot een vrouw, die weduwe was. En er waren vele melaatsen in Israel ten tijde van de profeet Elisa, en geen van hen werd gereinigd, doch wel Naaman de Syrier. En allen in de synagoge werden met toorn vervuld, toen zij dit hoorden. Zij stonden op en wierpen Hem de stad uit en voerden Hem tot aan de rand van de berg, waarop hun stad gebouwd was, om Hem van de steilte te storten. Maar Hij ging midden tussen hen door en vertrok.” (Lukas 4:16-30 NBG51)

[8] “En aan hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt: Met het gehoor zult gij horen en gij zult het geenszins verstaan, en ziende zult gij zien en gij zult het geenszins opmerken;” (Mattheüs 13:14 NBG51)

[9] “En Zich afzonderlijk tot de discipelen wendende, zeide Hij: Zalig de ogen, die zien, wat gij ziet. Want Ik zeg u: Vele profeten en koningen hebben willen zien, wat gij ziet, en zij hebben het niet gezien, en horen, wat gij hoort, en zij hebben het niet gehoord.” (Lukas 10:23-24 NBG51)

“En aan hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt: Met het gehoor zult gij horen en gij zult het geenszins verstaan, en ziende zult gij zien en gij zult het geenszins opmerken;” (Mattheüs 13:14 NBG51)

“De Geest des Heren is op Mij, daarom, dat Hij Mij gezalfd heeft, om aan armen het evangelie te brengen; en Hij heeft Mij gezonden” (Lukas 4:18 NBG51)

“blinden worden ziende en lammen wandelen, melaatsen worden gereinigd en doven horen en doden worden opgewekt en armen ontvangen het evangelie.” (Mattheüs 11:5 NBG51)

“En Hij antwoordde en zeide tot hen: Gaat heen en boodschapt Johannes wat gij gezien en gehoord hebt: Blinden worden ziende, lammen wandelen, melaatsen worden gereinigd en doven horen, doden worden opgewekt, armen ontvangen het evangelie;” (Lukas 7:22 NBG51)

[10] “Daarom, zo zegt de Here, de HERE der heerscharen: Vrees niet, o mijn volk, dat in Sion woont, voor de Assyriers, wanneer zij u met de stok slaan en hun staf tegen u opheffen, zoals Egypte deed. Want nog een korte wijle, dan is de gramschap ten einde en mijn toorn richt zich op hun vernietiging. Dan zwaait de HERE der heerscharen de gesel over hen, zoals Midjan geslagen werd bij de rots Oreb, en Hij zwaait zijn staf over de zee en heft die op zoals in Egypte. En het zal te dien dage geschieden, dat hun last van uw schouder afglijden zal en hun juk van uw hals, ja, het juk zal vernietigd worden op uw schouder. Zij overvallen Ajjat, zij trekken door Migron, te Mikmas legeren zij hun legertros. Zij trekken de bergpas door: ‘Geba zij ons nachtkwartier’. Rama siddert, Gibea Sauls vlucht. Gil het uit, o dochter van Gallim! Pas op, Lais! Arm Anatot! Madmena vlucht, de inwoners van Gebim bergen zich. Nog heden stellen zij zich op te Nob: zij zwaaien hun handen in de richting van de berg der dochter van Sion, de heuvel van Jeruzalem. Zie, de Here, de HERE der heerscharen, houwt met vervaarlijke kracht de loverkroon af, de rijzige stammen worden omgehouwen en de hoge geveld; het dichte gewas van het woud houwt Hij af met het ijzer, en de Libanon zal vallen door de Heerlijke.” (Jesaja 10:24-34 NBG51)

[11] “De Here HERE heeft mij als een leerling leren spreken om met het woord de moede te kunnen ondersteunen. Hij wekt elke morgen, Hij wekt mij het oor, opdat ik hore zoals leerlingen doen. De Here HERE heeft mij het oor geopend en ik ben niet weerspannig geweest, ik ben niet teruggedeinsd. Mijn rug heb ik gegeven aan wie sloegen, en mijn wangen aan wie mij de baard uittrokken; mijn gelaat heb ik niet verborgen voor smadelijk speeksel Maar de Here HERE helpt mij, daarom werd ik niet te schande; daarom maakte ik mijn gelaat als een keisteen, want ik wist, dat ik niet beschaamd zou worden. Hij is nabij, die mij recht verschaft; wie wil met mij een rechtsgeding voeren? Laten wij samen naar voren treden. Wie zal mijn tegenpartij in het gericht zijn? Hij nadere tot mij. Zie, de Here HERE helpt mij, wie zal mij dan schuldig verklaren? Zie, zij allen vergaan als een kleed, de mot zal ze verteren. Wie onder u vreest de HERE, wie hoort naar de stem van zijn knecht? Wanneer hij in diepe duisternis wandelt, van licht beroofd, vertrouwe hij op de naam des HEREN en steune op zijn God.” (Jesaja 50:4-10 NBG51)

[12] Deze verklaringen konden op Christus van toepassing zijn, maar het is niet duidelijk dat zij dat werkelijk zijn. [R.L.Harris; Jesaja, Jesaja, the Servant poems  (de gedichten van de Bediende)]

[13] “Zie, mijn knecht zal voorspoedig zijn, hij zal verhoogd, ja, ten hoogste verheven zijn. Zoals velen zich over u ontzet hebben (zozeer misvormd, niet meer menselijk was zijn verschijning, en niet meer als die der mensenkinderen zijn gestalte) zo zal hij vele volken doen opspringen, om hem zullen koningen verstommen, want wat hun niet verteld was, zien zij, en wat zij niet gehoord hadden, vernemen zij. Wie gelooft, wat wij gehoord hebben, en aan wie is de arm des HEREN geopenbaard? Want als een loot schoot hij op voor zijn aangezicht, en als een wortel uit dorre aarde; hij had gestalte noch luister, dat wij hem zouden hebben aangezien, noch gedaante, dat wij hem zouden hebben begeerd. Hij was veracht en van mensen verlaten, een man van smarten en vertrouwd met ziekte, ja, als iemand, voor wie men het gelaat verbergt; hij was veracht en wij hebben hem niet geacht. Nochtans, onze ziekten heeft hij op zich genomen, en onze smarten gedragen; wij echter hielden hem voor een geplaagde, een door God geslagene en verdrukte. Maar om onze overtredingen werd hij doorboord, om onze ongerechtigheden verbrijzeld; de straf die ons de vrede aanbrengt, was op hem, en door zijn striemen is ons genezing geworden. Wij allen dwaalden als schapen, wij wendden ons ieder naar zijn eigen weg, maar de HERE heeft ons aller ongerechtigheid op hem doen neerkomen. Hij werd mishandeld, maar hij liet zich verdrukken en deed zijn mond niet open; als een lam dat ter slachting geleid wordt, en als een schaap dat stom is voor zijn scheerders, zo deed hij zijn mond niet open. Hij is uit verdrukking en gericht weggenomen, en wie onder zijn tijdgenoten bedacht, dat hij is afgesneden uit het land der levenden? Om de overtreding van mijn volk is de plaag op hem geweest. En men stelde zijn graf bij de goddelozen; bij de rijke was hij in zijn dood, omdat hij geen onrecht gedaan heeft en geen bedrog in zijn mond is geweest. Maar het behaagde de HERE hem te verbrijzelen. Hij maakte hem ziek. Wanneer hij zichzelf ten schuldoffer gesteld zal hebben, zal hij nakomelingen zien en een lang leven hebben en het voornemen des HEREN zal door zijn hand voortgang hebben. Om zijn moeitevol lijden zal hij het zien tot verzadiging toe; door zijn kennis zal mijn knecht, de rechtvaardige, velen rechtvaardig maken, en hun ongerechtigheden zal hij dragen. Daarom zal Ik hem een deel geven onder velen en met machtigen zal hij de buit verdelen, omdat hij zijn leven heeft uitgegoten in de dood, en onder de overtreders werd geteld, terwijl hij toch veler zonden gedragen en voor de overtreders gebeden heeft.” (Jesaja 52:13-53:12 NBG51)

Read Full Post | Make a Comment ( 8 so far )

Proclaiming shalom, bringing good news of good things, announcing salvation

Posted on March 29, 2011. Filed under: Jesus Christ Jeshua the Messiah Jahushua, Kingdom of God, Preaching, Prophecy, Studyday | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , |

Isaiah bringer of good tidings of the Gospel

How welcome is the bringer of happiness which comes running over the mountains, the one which brings peace announcements and good news [`gospel’], which announces rescue and says against Sion: `Your God is king!

“How beautiful on the mountains are the feet of those who bring good news,
who proclaim peace, who bring good tidings, who proclaim salvation,
who say to Zion, “Your God reigns!”” (Isaiah 52:7 NIV)

Invitation to attending the annual studies and meeting day
of the Broeders in Christus (Brothers in Christ or Christadelphians)
Saturday 2 April 2011
`t Nieuwe Kerkehuis, Dalton straat, Amersfoort

Why Jesaja / Isaiah?

In Markus Jesus starts his public preaching with: “The time has been fulfilled and the Kingdom of God has come nearby. Believe the Gospel and convert “(Markus 1: 15).[1] Have you here noticed that nobody asked him then `where do you have it about?’ They knew therefore obviously complete well where he aimed on.

Jesus contemporaries had indeed a very concrete expectation of that ‘evangelicon’ or gospel. They expected the reconstruction of the kingdom, which had started under David and Salomon, but to which an end had come by the exile in Babel. After the return from that was that kingdom not yet repaired. From the book Daniel they knew that it would take a long time. But the called time there, had expired and therefore they expected in their time the acting `Messiah, the promised king from the line of David, which would repair everything. The term `gospel ‘(Greek: euangelion, the good news) was also known to them. That term comes, as it happens, from the Septuaginta, the Greek translation of the Old Testament, which most of Jews used then.

The associated verb euangelizomai (evangelization or bringing good news) is found six times in the prophecy of Isaiah. And the Jews of the first century accepted that it concerned that convalescence of royalty. This had, however, to mean that the coming Messiah would dissipate the Romans from the country, and he would make their state independent. But the one who read Isaiah well, sees that it concerns in reality something very differently, as it happens, concerning the release from the power of sin and dead. And that is still much larger news than the state independence where they watched for. But during Jesus preaching few have understood this, but after his resurrection that was the message with which the apostles withdrew the world.

Title page to the original edition of the RSV ...

Title page original edition of the RSV

Christians know of course complete well that the gospel has to do with life and death. But how many do have also a clear insight where Isaiah preaching is based on? Because Isaiah is no easy book. But that message is really also for us very important, for a good term of what now exactly implies the gospel, and of what now exactly is the role of the Messiah (Greek: Christos) who’s the pin of it. Our coming study day we want to show you for this reason that message of Isaiah.

What will we do

Of course it is not possible in just a set of four studies to treat the whole book Isaiah. What we want to do, is showing you briefly what now really is the message of the prophet Isaiah, and which themes play a role in this topic. And especially which links there are all with the message of the Evangelicons, the Gospel and the rest of the New Testament. At the end of the study day every participant shall get the new book from our serial the “Books of the Bible”, within it the complete tale.

In the first study we want to outline the contexts: the political situation of the world in Isaiah’s days, against which we must read and understand the tale; but also the religious decline under the people. Not only who had become unfaithful under the treaty, but likewise under the `faithful part’, in which they were dragged more than they were aware of it. That people had a need for urgent salvation, but realised this not. Thus that had to made clear to them firstly. And that message is in the Christian world of our time still current the same.

The second study shows you how God presents himself in Isaiah as a god who comes up for whom serves Him. He summons as it were the gods of other people to show or to express what they also can do, and moreover to proclaim it in advance. However that is not possible for them, because they are but fabrications of their admirers. There with compared He puts His notice; not only that He will deliver and release His people, but also how He will do that. Because He controls the history. What happens to His people, His hand brought it over them. For this reason His people do not have to look for its well-being in its own political or military solutions, but trusting Him.

Then we show you why there was for this saving a need of a special `discharger’ or ‘releaser’. The people expected a coming `anointed’ or an ‘ointment ‘ (Hebrew: Messiah, Greek: Christos) from the house of David. But even the faithful Hizkia, who according to the writer of the book kings did not have his equal under the kings of Juda, was not well enough for this task. On the critical moment he also failed. God gave, however, a spectacular release from the power of the Assyrians, which model stands for the real release. But just then Hizkia realised and recognised that also he had firstly looked for a human solution instead of directly to trust an already God given promise.

Finally we reach then the nature of Isaiah’s message: God plan for the release from the dungeons of the largest enemy of people: death; and not from the seizure of a political world power. That victory on death would not be gained by powerful man-at-arms, but by a humble, obedient servant: God’s slave. That is the largest news on which people could put their hope. And it does not remain even there at: this liberation from the dungeon of death is there not only for the members of the old treaty people, but is also available for all nations – the goyim, the heathen – who want to convert themselves to the God of Israel.

That is perhaps still the greatest news, certainly for us! The bringer of that news is called the `vreugdebode’ = ‘delightmessenger’, literally: ‘he that brings good tidings`. The term that Isaiah uses for that good news `, is in the Hebrew bashar and in the Greek euangelion (evangelion). That term is, in this meaning, characteristic for Isaiah; and there is hardly a complete knowledge of the term `gospel ‘possible without knowledge of this context. Finally we want for this reason to illustrate that by means of a range links with the New Testament.

Topic of the day:

Isaiah the `joy messenger’ or ‘delight messenger’ of the gospel

9.45-10.30 reception


  1. 10.30 first study: The world of Jesaja/Isaiah
    “Hear this, O house of Jacob, who are called by the name of Israel, and who came forth from the loins of Judah; who swear by the name of the LORD, and confess the God of Israel, but not in truth or right.” (Isaiah 48:1 RSV)
  2. 11.30 second study: Who is such as am I?
    “Thus says the LORD, the King of Israel and his Redeemer, the LORD of hosts: “I am the first and I am the last; besides me there is no god. Who is like me? Let him proclaim it, let him declare and set it forth before me. Who has announced from of old the things to come? Let them tell us what is yet to be.” (Isaiah 44:6-7 RSV)
  3. 12.15-13.45 occasion for conversations and warm meal.
  4. 14.00 third study: No king such as he… but nevertheless
    “He trusted in the LORD the God of Israel; so that there was none like him among all the kings of Judah after him, nor among those who were before him.” (2 Kings 18:5 RSV)
  5. 14.45 fourth study: Deliver from the hand of `the strong
    “Can the prey be taken from the mighty, or the captives of a tyrant be rescued? Surely, thus says the LORD: “Even the captives of the mighty shall be taken, and the prey of the tyrant be rescued, for I will contend with those who contend with you, and I will save your children.” (Isaiah 49:24-25 RSV)
  6. 15.30-15.45 pauses
  7. 15.45-16.30 common discussion and answer of questions.
  8. 16.30-18.00 occasion for conversations and bread meal.

Beside following the studies there is wide occasion for mutual conversations or personal questions to the participants and speakers. Also you are most welcome at the lecture table.

Broeders in Christus, PO Box 520, 3800 AM Amersfoort,


Internet site:

[1] “and saying, “The time is fulfilled, and the kingdom of God is at hand; repent, and believe in the gospel.”” (Mark 1:15 RSV)



  • The Gospel (
    The term gospel is found ninety-nine times in the NASB and ninety-two times in the NET Bible. In the Greek New Testament, gospel is the translation of the Greek noun euangelion (occurring 76 times) “good news,” and the verb euangelizo (occurring 54 times), meaning “to bring or announce good news.” Both words are derived from the noun angelos, “messenger.” In classical Greek, an euangelos was one who brought a message of victory or other political or personal news that caused joy. In addition, euangelizomai (the middle voice form of the verb) meant “to speak as a messenger of gladness, to proclaim good news.” Further, the noun euangelion became a technical term for the message of victory, though it was also used for a political or private message that brought joy.
Read Full Post | Make a Comment ( 25 so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...


Get every new post delivered to your Inbox.

Join 644 other followers

%d bloggers like this: