Archive for October, 2011
Een Naam voor een God #6 Hoeveel Lettergrepen
YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
3. Verwarring
3.2. Eén, Twee of Drie lettergrepig
In de Oudheid gebruikten de mensen de Naam van God. Het Volk van God wist dat men Gods Naam zeer moest loven. En zelfs bij andere naties was de God van de Joden
gekend. (Jozua 2:9) Dit was vooral het geval nadat de uit de ballingschap in Babylon teruggekeerde joden met mensen uit allerlei natiën in contact kwamen (Psalm 96:2-10; Jesaja 12:4; Maleachi 1:11). In The Interpreter’s Dictionary of the Bible staat: „Er is heel wat bewijsmateriaal waaruit blijkt dat veel vreemdelingen zich in de periode na de ballingschap tot de religie van de joden aangetrokken voelden.”
Er waren ook mensen die hun kinderen namen naar godheden gaven en zo was het ook gebruikelijk de Naam van de Schepper te verwerken in namen, om aan te duiden dat het een ‘godsgeschenk’ was of een ‘kind van God’, en zo verder. Volgens George Buchanan, emeritus hoogleraar aan het Wesley Theological Seminary in Washington D.C. bevatten veel namen van in de Bijbel genoemde mensen en plaatsen een verkorte vorm van de goddelijke naam. „In de oudheid vernoemden ouders hun kinderen vaak naar hun godheden. Dit betekent dat zij de naam van hun kinderen uitspraken op de manier waarop de naam van de godheid werd uitgesproken. Het Tetragrammaton werd in de namen van mensen opgenomen, en zij maakten altijd gebruik van de middelste klinker.” Zegt hij.
Zo is de Jah vorm in voege gekomen. Jonathan, die in de Hebreeuwse bijbel als Jo·na·than’ of Jeho·na·than’ voorkomt, betekent „Jaho of Jahowah heeft gegeven”, aldus professor Buchanan. De naam van de profeet Elia is ´E·li·jah’ of ´E·li·ja’hoe in het Hebreeuws. Volgens professor Buchanan betekent de naam: „Mijn God is Jahoe of Jahoe-wah”. Op overeenkomstige wijze is de Hebreeuwse naam voor Josafat Jeho·sja·fat’, hetgeen „Jaho heeft geoordeeld” betekent.
“In Hebreeuwse teksten vertegenwoordigt de groep van vier letters [het Tetragrammaton] de naam van God. De gemeenschappelijke transliteratie is Jehova”. (- The Reader’s Digest Great Encyclopedic Dictionary; p. 1385)
“Yehovah – uitgesproken {yeh-ho-vaw ‘} – is de correcte Hebreeuwse vertolking. “ (Strong’s Exhaustive Concordance of the Bible)
De Biblical Archaeology Review is er van overtuigd dat indien het Tetragrammaton als één lettergreep werd uitgesproken, dan was de uitspraak ’Jah’ of ’Jo’. “Werd het als drie lettergrepen uitgesproken, dan moet de uitspraak ’Jahowah’ of ’Jahoewah’ geweest zijn. Zou men de naam ooit tot twee lettergrepen hebben verkort, dan moet de uitspraak ’Jaho’ geluid hebben.”
De negentiende-eeuwse hebraïcus Gesenius in zijn Hebrew and Chaldee Lexicon to the Old Testament Scripturesschrijft: „Degenen die van mening zijn dat
Tetragrammaton in Old, modern Hebrew and Letterword yhwh-ani-tetragram
[Je-ho-wah] de feitelijke uitspraak [van Gods naam] was, missen niet elke grond ter verdediging van hun opvatting. Op deze wijze kunnen de verkorte lettergrepen [Je-ho] en [Jo], waarmee veel eigennamen beginnen, op een bevredigender wijze worden uitgelegd.”
3 Syllables
Verscheidene onderzoekers zijn het er over eens dat diegenen die beweren dat “Jehovah” zogezegd een hybride naam zou zijn die dateert van ongeveer 1510 wanneer Peter Galatin, Paus Leo X zijn biechtvader, het zou gebruikt te hebben, maar dat het geen nauwkeurige transliteratie zou zijn van de Hebreeuws geschriften voor de Naam van “Yahweh”. Omdat de Farizeeërs onderrichtten dat die de Naam van Yahweh/Jehovah te heilig was om uit te spreken en de lezer waar ook de Naam van G’d /God stond die diende te vervangen worden door de titel Adonai (Heer). Die verplichting om het surrogaat “Adonai” voor het Tetragammaton te gebruiken geeft echter geen enkele bewijsvoering dat het dan Yahweh in plaats van Jehovah zou moeten zijn.
Rotherham zegt wel “Jehova is slechts een combinatie van de heilige Tetragrammaton en de klinkers in het Hebreeuwse woord voor Heer, dat door de Joden voor J (Y) is vervangen HVH, omdat zij van het uitspreken van de Naam ineenkrompen, naar een oude misvatting van de twee passages Exodus 20:7 en Leviticus 24:16. Om aan de naam JHVH de klinkers van het woord voor Heer te geven (Heb. Adonai) en uit te spreken als Jehova, is ongeveer een hybride combinatie zoals het zou zijn de naam Duitsland met de klinkers in de naam Portugal te spellen–viz., Gormuna. De monsterachtige combinatie Jehova is niet ouder dan ongeveer 1520.”
Maar er wordt daar verkeerd uitgegaan van het woord Adnonai, wat toch ook drie lettergrepen zijn, dus eerder een tegensprak is voor het twee lettergrepige Jah-weh en het werkelijke Tetragram dat vier letters maar drie lettergrepen bevat. De Adonai was niet de vertaling maar de “in de plaats stelling”. Het was het surrogaat woord voor het eigenlijke יהוה of in het paleo Hebreeuws de letterformatie of YHWH of JHVH YaHusHa YAHUVEH, YAHUSHU YaHuWah.
Dat Jehovah een gelatiniseerde vorm zou zijn welke Yahweh in het Engels of Jahweh/Jahwe in het Nederlands zou moeten zijn kan onvoldoende gestaafd worden. Dat het in het Latijn ook als Jehovah opgenomen is haalt eerder het bewijs boven dat in de tijd van de Latijnse optekeningen Gods Naam nog steeds gekend was en werd gebruikt onder de verklanking Jehovah.
“Beraamde inspanning is er onderweg geweest voor verscheidene voorbije generaties om de uitspraak van de Goddelijke Naam te veranderen, bekend als het Tetragrammaton, van Jehova in de Egyptische smet, Yahweh. Ondanks deze inspanningen dwingt daar bewijs om bij de traditionele uitspraak (van Jehova) te blijven.” (LambLion; door Scott Jones)
Yahweh vs Yehowah 2 of 3 Lettergrepen
Aangaande het tetragrammaton ten gunste van de Hebreeuws naam “Yehowah” (Engels-Jehovah) schrijft George W. Buchanan “De oorspronkelijke vormr van de goddelijke naam was bijna zeker drie lettergrepen, NIET twee. De verzamelde gegevens wijzen zeer sterk in de richting van een “drie” lettergreepwoord”. [(, "Een Onafgewerkte Zaakn Met de Dode Zee Rollen,") George W. Buchanan, "Some Unfinished Business With the Dead Sea Scrolls," RevQ 13.49-52 (1988), 416]
“De Tetragrammaton zou “Jehova” en niet “Yahweh” moetenuitgesproken worden…De klank van “Jehova” is verenigbaar met de wijzewaarop wij andere Hebreeuws namen in het Engels vertalen”. (Eric Rasmusen; Professor Indiana Universiteit Stichting)
Ook naar het Jiddish en het Nederlands, Vlaams of Zuid Afrikaans ligt de klankvorming gelijk de Hebreeuwse uitspraak van het Tetragammaton יהוה Je-Ho-VaH vandaar dat wij de voorkeur geven om in het Nederlands ook Jehovah te schrijven, dit in eenvormigheid met een meer internationaal gebruik, terwijl de standaard taal richtlijn voor het Nederlands wel Jehova is volgens de Richtlijnen van de Nederlandse Taalunie zoals geïnterpreteerd door de Spellingraad van Van Dale Lexicografie. (Wolters’ Woordenboeken Van Dale, Prisma Woordenboek 1995-1997)
“Wanneer wij naar de Hebreeuwse symbolen kijken zien wij יהוה of YHWH dat door Hebreeuwse mensen als YahuWah wordt opgenomen, uitgesproken met de klanken Yea-Ho-VVHa(h) {in het Nederlands klinkend als Je(eh)–Ho-fVVHah} “Dus moet de goddelijke naam van God drie lettergrepen hebben”. (Rolf Furuli Lector in Semitische talen Universiteit van Oslo)
“”Toen het Tetragrammaton werd uitgesproken… werd het met “drie” lettergrepen uitgesproken en het zou “Yahowah” geweest zijn “(George W. Buchanan,” Hoe de Naam van God Uitgesproken Werd,” BAR 21,2 (maart-april 1995), 31-32)
“Vele geleerden geloven. ..dat het meer dan waarschijnlijker is dat de Goddelijke naam oorspronkelijk in een drie lettergreepvorm, “Yeh×o×wah” werd uitgesproken. – “Jehovah” is de Engelse vorm van de goddelijke naam”. (De Goddelijke Naam van God; Vervolging van Bijbelse Waarheid – (The Divine Name of God; Pursuit of Scriptural Truth Home Christians.net)
“Inderdaad van het bewijs dat nu verkrijgbaar is, kan het gedebatteerd worden dat Yahweh verkeerd is en Jehowah de ware uitspraak kan zijn “. (De Wet en de Profeten, pp. 215-224 – The Law and the Prophets,pp. 215-224, uitgegeven door John H. Skilton, Milton C. Fisher, en Leslie W. Sloat).
“Samaritaanpoëzie gebruikt het Tetragrammaton en rijmt dan het met dat woord met die woorden die het zelfde geluid als Yah-oo-ja (drie lettergrepen) hebben.” (Tijdschrift van Bijbelse Literatuur, 25, p. 50; en Joodse Encyclopedie, vol. 9, p.161 – “Samaritan poetry.” Journal of Biblical Literature, 25, p.50 ; en Jewish Encyclopedia, vol.9, p.161).
“In de lettergreepdivisie van de goddelijke naam zou het geëindigd zijn op een vorm als Jahoweh, een vorm merkwaardig als de. ..vorm Jehova” [Laird Harris; De Uitspraak van het Tetragram, in De Wet en de Profeten: Oud Testament Studies voorbereid ter Ere van Oswald Thompson Allis, ed. John H. Skilton (Phillipsburg, New Jersey: Presbyteriaan en Hervormd Uitgeversbedrijf, 1974 - Laird Harris; The Pronunciation of the Tetragram, in The Law and the Prophets: Old Testament Studies Prepared in Honor of Oswald Thompson Allis, ed. John H. Skilton (Phillipsburg, New Jersey: Presbyterian and Reformed Publishing, 1974), pgs 218-224]
“Dus is de vorm Yahweh een verkeerd hybride vorm met een vroege “w” en een late “eh”. “(De Wet en de Profeten, — The Law and the Prophets, ed. by John H. Skilton, Milton C. Fisher, en Leslie W. Sloat)
+
Vervolg: Een Naam voor een God #7 Jahwe(h) niet Hebreeuws
++
Lees ook:
Heer, Yahuwah, Yeshua of Yahushua
In het Engels:
Lord or Yahuwah, Yeshua or Yahushua
+++
Related articles
- God about His name “יהוה” (christadelphians.wordpress.com)
Een Naam voor een God #5 Zaaien van verwarring
YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
3. Verwarring
3.1. Zaaien van verwarring
Het over de gehele wereld bekend laten worden is niet door verwarring tussen verschillende personen te zaaien. De Allerhoogste is een God van Orde en Duidelijke Taal. Niet voor niets heeft God Zijn Naam onthuld aan de mensheid.
“” Babylon” is een symbool van verwarring. De formatie van de rooms-katholieke kerk en dan de latere verschijning van dozijnen protestante “Dochter” kerken heeft zeker een geestelijke malaise van tegenstrijdige klassen, doctrines, geloofsbelijdenis en gebruiken veroorzaakt—alle zogezegd “christelijk“. Maar toch komt er geen van hen overeen op enigerlei wijze met het christendom dat de oorspronkelijke apostelen en de vroege Kerk van God decennia lang na de dood van Jezus van Nazareth volgden. Zij hebben alle vastgehouden aan dozijnen heidense ideeën en gebruiken, welke volkomen vreemd zouden geweest zijn voor de vroege Kerk! Satan heeft inderdaad een meesterlijk werk verricht om van een vals christendom te creëren”. (Bron –Satan’s Vervalsing van het Christendom –Satan’s Counterfeit Christianity; By Roderick C. Meredith)
“…de persoonlijke naam van God (Jehova) zou moeten gebruikt worden, in plaats van het te verstoppen achter zulk een benaming als ‘de Heer’ wordt verborgen.” ‘[Yahweh - de God van christelijke Theologie; De Naam van God Op de Weg naar het Postmoderne: Oude Testament Essays 1967-1998, Volume 2 --Yahweh - the God of Christian Theology; The Name of God On the Way to the Postmodern:Old Testament Essays 1967-
Latijnse uitschrijving van het Tetragrammaton Leipzig Manuscript Raymondus Martini 1687 - Image via Wikipedia
1998, Volume 2; pp. 498-507 (JSOTSup, 292; Sheffield: Sheffield Academic Press, 1998)]
Doordat men het over een “Heer” spreekt als men het Oude Testament leest en over een “Heer” in het Nieuwe Testament merkt men dat in het Nieuwe Testament niet steeds dezelfde persoon wordt bedoeld. Meerdere Bijbelvertalingen plaatsen het onpersoonlijke woord Heer in het Nieuwe testament zo wel voor Jezus als voor Jehovah God. Daardoor kunnen de mensen dikwijls niet goed weten over wie het nu eigenlijk gaat. Gaat het over de Schepper van hemel en aarde en Hij die eeuwig is, nooit een begin had en niet kan sterven, of duidt het de Nazareen Jezus aan die ook de Christos of Christus Messias genoemd wordt, geboren te Bethlehem en gestorven te Jeruzalem? Men kan duidelijk zien waarom zulk een verwarring tussen die twee personen goed uitkomt indien men aan die mens die gestorven is goddelijke eigenschappen wil toekennen die hij niet heeft en waarop hijzelf nooit aanspraak over maakte. Jezus heeft zich zelf nooit als God aanschouwd en wou ook nooit aanbeden worden. Hij zelf gaf steeds zijn Vader alle glorie en eer.
+
Vervolg: Een Naam voor een God #6 Hoeveel Lettergrepen
Read Full Post | Make a Comment ( 14 so far )Een Naam voor een God #4 Naam voor altijd
YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
2. Heer
2.3. Een naam voor altijd
En de Allerhoogste Heer, de Heer van alle Heren (Heer des Heren/ Heere Heere) heeft een Naam voor altijd gekregen, die iedereen zou moeten leren kennen.
“Dit zegt Jahwe de Heer: Over jou heb Ik vroeger al gesproken door mijn dienaars, de profeten van Israel. Zij hebben toen aangekondigd dat Ik jou tegen hen zou laten oprukken.” (Ezechiël 38:17 WV78) “Zo zal Ik mijn grootheid laten zien en tonen dat Ik de Heilige ben. Wanneer Ik Mij openbaar zullen alle volken erkennen dat Ik Jahwe ben..” (Ezechiël 38:23 WV78)
“”Dus zei de Heer Jehovah: Zijt gij hem van wie ik sprak in de vroegere tijd door mijn dienaars de profeten van Israël, die in die dagen voor vele jaren profeteerden dat ik u tegen hen zou brengen”? (Ezechiël 38:17 ASVV) “En ik zal me vergroten en zal me heiligen en ik zal mij zelf bekend maken in de ogen van vele naties; en zij zullen weten dat ik Jehovah ben”. (Ezechiël 38:23 ASVV)
Omdat het God zelf is die Zijn Naam groot zal maken moeten wij Hem nog niet gaan tegenwerken en Zijn Naam bagatelliseren tot een eenvoudigweg “Heer”. Je vrienden spreek je ook niet aan met Heer of Mijnheer, zo ook niet diegene van wie je het meest zou moeten houden. Die ga je zeker niet aanspreken met het afstandelijke ‘Heer’ terwijl Hij zelf te kennen geeft dat Hij het liefst met Zijn Naam wordt aangesproken. Wij moeten Hem ook geen andere namen toebedelen dan dat Hij zelf heeft gegeven aan zichzelf. Hij heeft Zijn Naam en ook Zijn tittels kenbaar gemaakt, en deze kunnen wij aanvaarden ofwel negeren. Maar zij die God willen volgen zullen Zijn Naam moeten erkennen en een duidelijk verschil zien in Zijn aanspreekvorm en Zijn tittels.
“Zoek geen naam voor God – Zijn Naam is God’. Met het oog op deze verklaring de verschijning en hardnekkigheid van ‘anonieme goden’ – is één van de onbegrijpelijkste problemen van godsdienstige geschiedenis”. [Anonieme Goden -Anonymous Gods ; E. Bikerman, Journal of the Warburg Institute, Vol. 1, No. 3 (Jan., 1938), pp. 187-196 doi:10.2307/750004]
“De geweldige profeet Jeremias legde uit dat het doel van de foute profeten was mensen de Naam van Jehovah (Jeremia s23:27) te doen vergeten, niettemin een toegewijde poging om verslagen te worden (Psalm 44:21); omdat God zijn Naam voor zijn dienaars reserveert (Jesaja 52:6) en natuurlijk voor diegenen die het (Malachai 3:16) waarderen. “ (Paradox van de anonieme naam; De Goddelijke Naam van God; Gertoux; Hebreeuwse Geleerde)
“(44:22) zou God dat niet hebben gepeild? Hij toch weet wat het hart houdt verborgen.” (Psalmen 44:21 WV78)
“Daarom zal mijn volk mijn naam erkennen op die dag; erkennen dat Ik het ben, Ik die zeg: ‘Hier ben Ik.’” (Jesaja 52:6 WV78)
“En ik zal geweldige wraak op hen met toornige berispingen uitvoeren; en zij zullen weten dat ik Jehova ben, wanneer ik mijn wraak op hen zal leggen”. (Ezechiël 25:17 ASVV)
“Toen spraken degenen die Jahwe vrezen met elkaar. En Jahwe heeft geluisterd en het gehoord. En voor zijn aangezicht werd een gedenkschrift opgesteld aangaande hen die Jahwe vrezen, hen die zijn naam eerbiedigen.” (Maleachi 3:16 WV78)
“”Dan sprak de één met de andere, zij die Jehovah vreesden; en Jehovah luisterde en hoorde en een boek van herinnering werd voor hem geschreven, Voor hen die Jehovah vreesden, en die dachten aan zijn naam”. (Malachi 3:16 ASVV)
“Ze vertellen mijn volk hun dromen en menen dat het daardoor mijn naam zal vergeten, zoals hun voorvaderen, die mijn naam vergaten voor die van Baal.” (Jeremia 23:27 WV78) Baal = Ba-al (bāʾ-ʿayn-lām) Standaard Hebreeuws (Bet-Ayin-Lamed; בַּעַל / בָּעַל, Báʿal, Akkadian Bēl and Arabic بعل betekenende Heer. De vrouwelijke vorm is Baʿalat (Hebreeuwsw בַּעֲלָה Baʕalah, Arabisch بعلـة baʿalah) betekenende “mevrouw, vrouw des huizes, eigenares, echtgenote, huisvrouw, gade”. Baäl of “Heer” was in het antieke Midden-Oosten en dan vooral in Egypte en Fenicië een van de vele goden van de donder en de oorlog. Behalve oorlogsgod was hij ook god van de vruchtbaarheid. Baäl betekent in feite de Heer en wordt dan ook vaak gevolgd door een eigennaam. Het was de titel van de stadsvorst, aan wie het gezag in naam van de godheid werd verleend.
Baäl was het Kanaänitisch en Fenicisch woord voor heer en in deze zin was een Baäl de koning onder de plaatselijke goden. Wij kunnen niet indenken dat de God der goden het graag zou hebbend at er een gelijkenis zou gemaakt worden met en nog minder dat Hij veernoemd zouw orden naar de Kanaänitische en Fenicische afgod. Om die reden kunnen wij best zo veel mogelijk het woord Heer vermijden om God te bepalen.
“4 En in die dagen zal je zeggen, Geef dank aan Jehovah, {1} aanroep zijn naam, kondig zijn daden aan die hij doet onder de mensen , maak melding zodat zijn naam verheven is. {1) Of [verkondig zijn naam]} 5 Zing tot Jehovah; voor hij heeft gedaan {1} uitstekende dingen: {2} Laat dit over de gehele aarde worden geweten. {1) Of [luisterrijke] 2) Of [dit bekend worden gemaakt]}” (Jesaja 12:4-5 ASVV)
Read Full Post | Make a Comment ( 1 so far )
Een Naam voor een God #3 Mijnheer de Heer
In de vorige twee artikelen keken wij naar hoe mensen elkaar aanspreken alsook hoe zij over iemand spreken. Daarbij mag het ons opvallen dat wij elkaar niet aanspreken met Mijnheer en Mevrouw als wij een zekere connectie met elkaar hebben. Wij gaan niet zo zeer een afstandelijke aanspreektitel gebruiken. En voor personen die wij graag hebben gaan wij zeker niet het afstandelijke woord “Heer” gebruiken. Er is een zekere ” Belangrijkheid” in het gebruik van aanspreektitels en aanspreeknamen. Al of niet gaan wij iemand aanspreken met de Familie of met de voornaam of zelfs met een roepnaam en in intieme gevallen zelfs met een koosnaam.
Daarom kunnen wij ons vragen stellen indien wij werkelijk van iemand houden en deze persoon hoog waarderen of dat wij hem dan op een afstandelijke manier zouden toespreken als wij graag er een intiemere relatie mee zouden willen mee hebben.
Vooral als een persoon zelf persoonlijk heeft laten weten aan ons hoe graag hij of zij zijn of haar naam hoort en verkiest dat wij enkel hem of haar en niemand anders zijn of haar tittels toekennen. Waarom zouden wij dan tegen zijn of haar wensen ingaan en hem of haar anders gaan noemen. Met God hebben wij zo iemand die de wereld laat weten kennen hoe Hij graag door het leven zou gaan en zou gekend zijn door de gehele wereld. Indien wij Hem werkelijk lief hebben zouden wij Hem dan ook aanspreken met die naam die Hij zelf kenbaar heeft gemaakt en waarmee Hij zelf wenst aangesproken te worden.
YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
2. Heer
2.1. Heer onder de vele heren
Wij kunnen wel spreken over de Heer en van de Heer, maar dat geeft ons nog geen vrijgeleide om het Koninkrijk van God binnen te gaan. Trouwens hangt het af welke Heer men bedoelt. In Jezus tijd was het ook nog gebruikelijk om “de Her” te aanbidden, waarbij dan de god “Ba-al” werd bedoeld. En Baal of Bel moeten wij zeker niet aanbidden.
Namen en/of titels van goden en God - Kircher-Diagram of the names of God
De eredienst voor Nimrod en Baal zijn vandaag nog levend. De mens is nog steeds liefhebber van het geld en wereldse rijkdom. Het materialisme wordt nog steeds hoog in het vaandel gedragen. Ook is de meerderheid van de mensen niet begaan met de God der goden, maar wel met hun goden en sterren, de favoriete BV’s die zelfs in kleine gemeenschappen worden omgetoverd tot Beroemde personen terwijl ze eigenlijk in een zeer beperkt gebied maar gekend zijn en meestal zelfs nog niet bekend. Toch wil men met die televisiesterren hoog oplopen en zijn die artiesten met de sportvedetten de hedendaagse goden geworden. De voorvaderen van de profeet Jeremias hadden reeds de Naam van God vergeten. Ten tijde van Christus Jezus waren er mensen die over een naamloze god spraken alhoewel dat de Geschriften en Jezus duidelijk maakten dat Gods Naam moest geëerd en geheiligd worden. (Mattheüs 6:9) Doch waren er mensen die zich uitgaven Christen te zijn die de Naam van Jehova God niet wensten kenbaar te maken en er voor zorgden dat deze niet meer voorkwam in de herdrukken van Gods Woord, de Bijbel. Zij verwijderden Gods Naam en vervingen deze door een “Naamloze” HEER.
2.2. Nochtans zijn er voldoende mensen die heer of Heer worden genoemd.
“Wat nu het eten van offervlees betreft, wij weten dat er in de hele wereld geen afgod bestaat en dat er geen God is behalve een. Want al zijn er ook zogenaamde goden, hetzij in de hemel hetzij op aarde – en in deze zin zijn er ongetwijfeld goden en heren in menigte – toch is er voor ons maar een God, de Vader, uit wie het al voortkomt en voor wie wij bestemd zijn, en een Heer, Jezus Christus, door wie het al bestaat en wij in het bijzonder.” (1 Corinthiërs 8:4-6 WV78)
+
Vervolg: Een Naam voor een God #4 Naam voor altijd
++
Ook over dit onderwerp:
- Breng glorie aan Jehovah God de Allerhoogste
- God over zijn Naam יהוה
- De juiste uitspraak van de Goddelijke Naam
- Bijbelvertalingen NBV blijft vragen oproepen
- In de hand #5 Niet bang zich te geven
- Names And Titles Of The Deity
- Some one or something to fear #7 Not afraid for Gods Name
- Some one or something to fear #5 Not afraid
- Video: The Divine name of the Creator
+++
Read Full Post | Make a Comment ( 1 so far )Een Naam voor een God #2 Optekening en Kenbaarmaking
YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
1.3. Verspreiding van iemands woorden en naam
Met de boekdrukkunst werd de mogelijkheid geschapen om het Woord van God op een eenvoudiger manier te vermenigvuldigen zodat veel meer mensen bereikt konden worden. Men ging er ook toe over om de Heilige Geschriften om te zetten tot een coherent samen gebonden boek in een taal die de mensen konden verstaan. Om tot deze verschillende talen te komen moest men de Hebreeuwse, Aramese en Griekse woorden begrijpen en omzetten naar een equivalent in de andere taal. De woordkeuze was niet steeds eenvoudig en soms moest men overgaan tot eerder heidense woorden omdat de begripsomschrijving te uitvoerig zou zijn en de leesbaarheid van de tekst in de weg zou staan.
Men kan hierbij echter de vraag stellen in hoe verre men kan gaan om woorden te vertalen. Kan men zo bijvoorbeeld eigennamen en plaatsnamen vertalen, of moet men gewoon de naam gebruiken zoals hij oorspronkelijk was? Maar hoe moet men die weergeven en uitspreken als men moet vertrekken van tekens die men in de andere taal niet gebruikt?
In de opgetekende werken kan men lezen dat God zei: “Aldus moet gij aan de kinderen van Israël zeggen, Jehovah, de God van uw vaders, de God van Abraham, de God van Isaac en de God van Jacob, heeft mij naar u gestuurd: dit is mijn naam voorgoed, en dit is mijn monument naar alle generaties.” (Exodus 3:15) (Amerikaanse Standaard Versie in hertaling; ASVV)
1.4 Gods Naam en woord opgetekend
Een herinnering voor al de volkeren doorheen de tijden , zou de Naam van God voor goed ingegrift moeten zijn.
Om Gods Naam te verduisteren was helemaal geen goed idee daar God de mens had gewaarschuwd om niets aan Zijn Woord te veranderen of weg te laten. De Bijbel is een profetische boek, dat naast het verleden van de mens ook nog zaken vermeld die in de toekomst zullen gaan plaats hebben. Al de woorden er in zijn wel overwogen door de Schepper, die hiermee de bedoeling had Zijn Volk te onderrichten en inzicht te geven over Zijn (Gods) Werken en over wat Zijn Plan was met de wereld. Zij die iets zouden weglaten kunnen er op rekenen dat hen door God hun recht zal ontnemen worden op de levensboom en de heilige stad, die in dit Heilige Boek de Bijbel beschreven zijn en in verwezenlijking zullen komen bij Jezus/Jeshua terugkomst en het Laatste Oordeel, wanneer de selectie zal plaats vinden van hen die zullen toegelaten worden tot het Koninkrijk van God.
“En als iemand iets afneemt van de woorden van deze profetie, zal God hem zijn deel afnemen van de boom des levens en van de heilige stad, die in dit boek beschreven zijn.’” (Openbaring 22:19 WV78)
1.5. De zoon wil zijn vader overal gekend gemaakt hebben
Jezus of beter Jeshua of Jehushua (van het Hebreeuws Yahushua), die als zoon van God door zijn Vader op deze wereld was geplaatst om God kenbaar te maken en het Goede Nieuws van dat Koninkrijk te verkondigen, kende zeer goed zijn Vader. Hij had alles voor zijn Vader en Zijn Volk over. Deze zoon van God zegt over zijn Vader dat wij deze moeten beminnen en Hem alleen eer geven. Jezus die bewust was van zijn taak hier op aarde maakte ook de naam van zijn Vader aan de mensen bekend. Hij verzocht ook zijn leerlingen om die Naam van de Enige Ware God, Elohim JHWH Jehovah (van het Hebreeuws Yehowah) aan anderen bekend te maken. Door “Uw Naam kenbaar te maken” hoopte Jezus ook dat zijn liefde voor zijn Vader weerspiegeld kon worden en in zijn leerlingen kon uitstralen zodat het ook in hen kon komen die de Blijde Boodschap
Abrahams's droom. Gods Naam ziende. Thomas Fisher Rare Book LibraryLink back to Institution infobox template Wenceslas Hollar Digital Collection - Image via Wikipedia
zouden aannemen.
“Ik heb hun uw naam bekendgemaakt en ik zal dat blijven doen, want ik wil dat de liefde in hen is die u voor mij hebt, en dat ik in hen ben.’” (Johannes 17:26 GNB)
Zoals vroegere Schriftstellers wist Jezus dat het belangrijker is een naam te verkiezen boven rijkdom en dat Gods Naam zeker niet op onwaardige wijze mocht opgenomen worden. (Spreuken 22:1; Exodus 20:7) Ook zijn volgelingen die aannamen dat redding in Jezus lag wisten, zoals Paulus, dat redding alleen daar kon komen waar de Naam van God werd aanroepen. (Romeinen 10:13)
Jezus waarschuwde:“Niet een iegelijk, die tot Mij zegt: Heere, Heere! zal ingaan in het Koninkrijk der hemelen, maar die daar doet den wil Mijns Vaders, Die in de hemelen is.” (Mattheüs 7:21 STV)
***
+
Vervolg: Een Naam voor een God #3 Mijnheer de Heer
++
Heer, Yahuwah, Yeshua of Yahushua
Niet bang voor Gods Naam: In de hand #5 Niet bang zich te geven
Archeologische vondst omtrent de Naam van God YHWH
Breng glorie aan Jehovah God de Allerhoogste
Keuze van naam waar neimand tegen is: Bijbelvertalingen NBV blijft vragen oproepen
++
Video’s over Gods Naam:
The Divine name of the Creator
Read Full Post | Make a Comment ( 6 so far )Een Naam voor een God #1 Belangrijkheid Persoon
YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
1. Belangrijkheid
1.1. Is een Naam wel belangrijk?
“What’s in a name?” zou je kunnen zeggen en hoor je wel eens zeggen. Maar is een naam om te onthouden of een bepaald persoon om te kennen niet belangrijk?
Vandaag worden velen lid van Facebook en nemen vele vrienden op. Als zij die mensen aanspreken gebeurt dat meestal zeer informeel en wordt er zeker niet gepost naar elkaar met aanheffingen van Mijnheer of Mevrouw.
Voor de allerbeste vrienden of meest getrouwen gaat men zeker niet spreken van Heer of Mevrouw, toch zijn er gelovigen die dat wel doen als zij praten over diegene die hen zo nauw aan het hart ligt. Sommige houden het zelfs nog tot zeer oude aanspreekvormen of tittels die al jaren om niet te zeggen eeuwen uit het straatbeeld zijn verdwenen. Zij blijven spreken over de Heere Heere, terwijl zij wel zouden moeten weten wie die Heer is en hoe dat die er op stond dat Zijn Naam bekend zou geraken. Dikwijls zeggen zij ook dat zij Christen zijn, dat inhoudt dat zij Jezus Christus van Nazareth zouden volgen. Maar die man heeft duidelijk ons geleerd dat wij tot de Allerhoogste moesten bidden: “Uw Naam worde geheiligd”. Hoe kan een Naam geheiligd of verheven worden indien die niet gebruikt wordt. Dus zou men dan ook die Naam van de Almachtigste Heer boven alle Heren moeten gebruiken en zich niet enkel benoemen met Zijn meerdere tittels die Hij draagt.
1.2. Ongewenst persoon
Als men weet dat iemand van zijn naam houdt en men deze persoon helemaal niet graag heeft gaat men dikwijls over om met zijn naam te spotten en deze te vervormen of om hem of haar steeds anders te noemen.
De Schepper van hemel en aarde was nu niet een bepaald iemand waar men het graag over had. Dat er zo veel ideeën en tegenstrijdigheden over die persoon bestonden maakten dat het er over praten wat afschrikte. Velen hadden er ook geen zin in om zich te gaan verdiepen in iets dat ver van hun bed lag. Zij wensten ook niet te gaan onderzoeken wie er wel eens gelijk kon hebben.
Het feit bestaat dat de meeste mensen God blijkbaar bezien als iemand die heel ver weg en ongeïnteresseerd is, in plaats dat zij hem als een liefhebbende Vader beschouwen die hun zeer na staat en een intense belangstelling heeft voor zijn kinderen. Velen denken in hun leven niet zo zeer aan God zo lang alles goed gaat. Maar zodra er iets verkeerd gaat zijn zij er als eersten bij om God er de schuld van te geven of om God in vraag te stellen. Tijdens het dagelijkse leven zijn zij meer bezorgd om hun inkomen, hun baan of andere aangelegenheden van het dagelijkse leven. Pas wanneer zij ernstige moeilijkheden ondervinden, denken zij aan Hem. Zouden zij bijvoorbeeld ernstig ziek worden en zou doktershulp niet meer baten, dan zullen zij zich wellicht met de vurigste beden om hulp tot God richten. Naar het schijnt, houdt men er de opvatting op na dat, wanneer niets anders meer helpt, het tijd is om in gebed te gaan. Het in het belachelijke trekken van de Schepper van hemel en aarde ruimt dan plots plaats voor een in nood aanroepen. Dan zou Hij plots in allerijl ter hulp moeten komen snellen. Maar toch weten velen dan de Naam van die God niet. Het feit bestaat dat de meeste mensen God blijkbaar bezien als iemand die heel ver weg en ongeïnteresseerd is, in plaats dat zij hem als een liefhebbende Vader beschouwen die hun zeer na staat en een intense belangstelling heeft voor zijn kinderen.
Doorheen de geschiedenis zijn er wel steeds personen geweest van verschillende afkomst, welke toch probeerden die naam van hun God kenbaar te maken aan de mensen rondom hen die vele andere goden aanbaden en eerden.
+
Vervolg: Een Naam voor een God #2 Optekening en Kenbaarmaking
++
Aanverwant:
Read Full Post | Make a Comment ( 3 so far )
