Archive for April, 2006
Posted on April 18, 2006. Filed under: Feesten, Linken, Nieuws en politiek, Religie | Tags: 14 Nisan, Kerst, Lutheranen, Nisan, Paaseieren, Paashaas, Pasen |
Pasen is weer achter de rug. Of het nu 14 Nisan nu woensdag 12 april 2006 of zondag 16 april was dat mensen vierden kon men er even bij stil staan om hen te vragen wat zij eigenlijk vierden. Opvallend kunnen weinig mensen echt beschrijven wat zij juist zouden vieren of herdenken. Tegenwoordig is er een enorme diversiteit in paasvieringen. Per land en vaak ook per religie zijn er vele verschillen. Aanhangers van de Oosterse Orthodoxe kerk vieren eerste paasdag haast nog even uitbundig als hun voorvaderen. De Lutherse kerk in Zweden en Noorwegen daarentegen, heeft zich nogal moeten aanpassen aan bepaalde moderne gebruiken van het volk. Met Pasen gaat namelijk een groot deel van de mensen op vakantie naar de bergen. Origineel als ze zijn, heeft de Lutherse kerk ter plekke enkele bergkerken gebouwd.
De wijze waarop velen de dagen doorbrengen geeft eerder een beeld dat deze dagen zo als de Kerstdagen doorspekt zijn met heidense traditie en meer te maken hebben met vruchtbaarheidssymbolen dan met de offerdood en verrijzenis* van Jezus Christus, onze Heilland en de Messias waar zo veel mensen jaren hebben naar uitgekeken. Grote schoonmaak, paaseieren, paashaas en paasklokken, reizen naar Rome, chocolade, paasdecoratie… dat zijn de zaken die de mensen wel kunnen bezighouden wanneer de lente zich meer laat zien. Bij het woord ‘Pasen’ denkt vrijwel niemand meer aan het religieuze feest. Tegenwoordig beginnen de kippen als maar vroeger paaseieren te leggen. Pasen begint zelfs Kerst en Nieuwjaar te evenaren betreft het koopgedrag van de mensen. Ook het internet speelt gretig in op de aandacht die Pasen meer geniet en brengt zelfs een Starkabel rond Pasen, Paasnet of Dit is pasen. Hiertegenover zijn dan (gelukkig) weer verdedigingssites gekomen waar de essentie van het Christelijk Paasgebeuren naar voor wordt gebracht. Achtergronden bij het paasverhaal (No Bunnies – Just The Good News! A Christ-Centered Holiday Directory) er bestaan naast de heidense Web sites ook Easter Hotlist Site Directories
Volgens professor Top, volkskundige aan de K.U.Leuven, is de paashaas een protestants symbool. “De paashaas komt uit Duitsland en is ontstaan in de tijd van de Reformatie”, zegt hij. “Omdat de katholieken hun klokken hadden, wilden de protestanten een ander symbool voor de paastijd.”
De paashaas is een geciviliseerde versie van de gewone haas: niet het symbool van wellust zoals in de klassieke oudheid, maar wel van gulheid. Uit Duitse legendes van de 17de eeuw is het de paashaas die de eieren verstopt. Mogelijk werd dat verband gelegd omdat vogels vaak eieren achterlieten in verlaten hazenleggers.
Chocolade paashaas - Image by Gerard Stolk vers l’Assomption via Flickr
Anderzijds was de haas het symbool van Asjtarte, de Kanaänitische godin van de vruchtbaarheid. Een haas is een vruchtbaarder en waakzamer dier dan het konijn. Dat verklaart waarom niet het paaskonijn maar wél de paashaas eitjes brengt. In geschriften uit de 16e eeuw spreekt men reeds over een konijn dat op goede vrijdag rode eieren legt en de nacht voor eerste paasdag bonte eieren. De eieren waren al eeuwen gebruikt als het vruchtbaarheidssymbool en als teken voor het nieuwe leven.
Het gebruik van paaseieren bij de Christenen is ontstaan tijdens de Middeleeuwen en was eigenlijk een herinvoering van oude plaatselijke gebruiken ter verering van het einde van de winter. De kerk verbood in de vastentijd eieren, dat was ook zo voor vlees. Maar net tijdens deze periode leggen kippen veel eieren. Zo stapelen de eieren zich op. Om ze te bewaren werden ze hard gekookt en opzij gelegd voor later. Men had veel tijd en beschilderde ze om ze ook aantrekkelijker te maken wanneer ze werden opgediend. Ze werden dikwijls als geschenken gegeven. Bij bepaalde Christenen werd het ei tot symbool van de wederopstanding van Christus en de hoop op de wederopstanding van alle mensen. De schaal kreeg de betekenis van het graf van Christus. (Waar men het niet gaat zoeken.)
De eieren werden gekookt zodat ze langer bewaart konden worden en ze werden tevens versierd
Algemeen kunnen wij aan nemen dat weer eens volkeren zich hadden vastgehecht aan heidense kennis en er ook de voorkeur aan gaven die heidense gebruiken terug in ere te herstellen.
Volgens professor Jef Lamberts is «Het is de onbetwiste kern van het liturgische jaar van de christenen. Heel hun geloof draait rond het paasfeest. Zonder het geloof in Jezus’ opstanding, de verrijzenis, kan men niet spreken over christen zijn. Alle andere kerkelijke feesten, zelfs Kerstmis, zijn een uitvloeisel van de centrale paaservaring.» dit lijkt mij toch een visie die jaren geleden misschien kon opgaan maar nu helemaal uit de tijd is. Vandaag worden in veel godsdienstlessen de essenties van het Christelijk geloof niet meer duidelijk gemaakt en houdt men in vele scholen nog zeer hard vast aan de paapse instelling en stelt men het Christendom als synoniem voor Katholicisme. In de lessen religie wordt er weinig of niet gewezen op de daad van Christus en wordt er helemaal geen aandrang gemaakt om er op te wijzen welke opdracht elke Christen heeft. Namelijk de opdracht om generatie na generatie de betekenis van Pasen door te geven. “Dat is een taak voor de kerk, maar die krijgt elke week minder volk over de vloer om die betekenis aan door te geven. Tot op zekere hoogte kan ook het onderwijs een rol spelen. Te veel mensen kennen de betekenis van de goede week niet meer.» Het is juist bij dat onderwijs waar de wankele schakel van deze ontsporende maatschappij ligt.
De Hindus vierden eergisteren hun Nieuw jaar. Voor hen was het zo als het voor ons zou kunnen zijn een moment van reflectie. Voor de Katholieken zou het ook het begin van een nieuw kerkelijk jaar kunnen zijn, waarbij zij ook even kunnen stil staan bij het voorgaande jaar van godsdienstbeleving. In het Plan van God is het voorzien dat de wereld tot volmaaktheid gaat komen. De Creatie van de wereld is nog steeds aan de gang, maar de Bijbel geeft genoeg aanwijzingen voor ons om in te zien hoe dicht wij tot een voltooiing van Gods Plan komen. De natuurverschijnselen, de wijze waarop mensen reageren tegenover hun omgeving en de politieke toestanden zijn duidelijk tekenen aan de wand.
In deze wereld van vandaag denken velen dat Kerk of religie niet meer nodig is. Maar de religie wordt vandaag nog steeds gebruikt als een wapen of als een reden om te strijden. Godsdienst scheidt volgens Balkenende ook meer mensen dan dat het mensen zou verblijden. Dit is echter de waarheid geweld aan doen, want de meeste mensen die in de anonimiteit verblijven zijn juist dezen die geen boodschap hebben aan politiek en die juist innerlijke vrede hebben gevonden en een geruste gemoedsinstelling om vredevol met hun buren om te gaan. Erg godsdienstige mensen hebben juist geen leider of menselijke regeringsstructuur nodig om hun leven in goede banen te leiden. Zij die grote nood hebben aan menselijke leiders zijn juist diegenen die het grootste gevaar lopen om bij sekten te recht te komen. Een groepering, of ze nu religieus of seculier is, kan aan haar leden haar eigen gedragscodes opleggen en over de gehele wereld zien wij mensen die hun macht willen gebruiken om zo veel mogelijk mensen naar hun hand te zetten, om hun eigen doelstellingen te bereiken zonder zich voor de anderen te moeten bekommeren. die menselijke leiders hebben steeds minder respect voor de godsdienstbeleving van mensen en zelfs in een zogenaamd geciviliseerd land durven de politiemachten met veel krachtsvertoon een eredienst binnen vallen (Inval in Afrikaanse kerk La Source du Salut te Brussel) Respect is duidelijk een van de waarden die zoals een eerlijke natuurlijke trots zijn weggevallen, maar weldegelijk door de verkeerde machtswellust en trots overwonnen zijn.
Veel mensen gaan de materie en het nu belangrijker vinden dan hun omgeving en de toekomst. Zij hebben ook niets meer om naar uit te kijken. Zo als veel Amerikanen zien zij de mogelijkheid niet zitten dat er na hun leven nog iets zou kunnen zijn (Americans don’t believe they will experience a resurrection of their bodies when they die) Dat Jezus het brood heeft gebroken en uitgedeeld heeft aan zijn leerlingen om ons een veel beter brood te geven dan enig materieel goed hier op aarde kan brengen, vergeten velen. (Jesus took bread, and blessed it, and brake it, and gave it to the disciples)
Vele kinderen zien hoe de volwassenen handelen en worden gebombardeerd door gewelddadig beeldmateriaal in hun leefomgeving. De onverschilligheid van hun oudere leefgenoten geeft hun geen aanmoediging om bepaalde wegen op te gaan. Er wordt hun meestal ook niet gevraagd om keuzes te maken en veelal worden er gouden lepeltjes voorgeschoteld met een vergiftigd geschenk. Zonder Gods raad hoeven zij geen beslissingen te nemen. Het hart zou nochtans de wil en de intenties naar voor moeten brengen. Juist doordat er zo weinig mensen de focus naar God richten is er zulk een goddeloosheid en geweld in deze wereld. Weinigen willen nog echt luisteren naar anderen. Voor de jongeren is het echter belangrijk te weten welke richting zij moeten uit gaan en met welke waarden zij willen leven. Tot hoeverre wil men gaan en wat kan men aanvaarden als een toelaatbare handelswijze. Jongeren moeten met ouderen zich over bezinnen hoe wij tegenover mensen gaan staan die een asociaal gerag vertonen. In elkaar geslagen worden of vermoord worden om een MP3 speler in een overdruk hoofdstedelijk station of zo maar in elkaar geslagen worden aan een verlaten tramhalte in Potsdam, vermoedelijk wegens de kleur van de huid. Of hoe tolereert men dat kerkgemeenschap onderling blijven ruziën en zo ver gaan als in de Egyptische stad Alexandrië waar zeker één dode en 43 gewonden gevallenzijn na afloop van een dienst in de koptische Heiligenkerk in het centrum van de stad, waar een moslim op ‘Goede vrijdag’ een 78-jarige kerkganger doodstak. Onze maatschappij hoort de cultuurverschillen te herkennen maar ook in te bouwen dat eenieder naar de ander kijkt en reageert met het volste respect. diegenen die zich in de maatschappij dan ook associaal gedragen moeten dadelijk aangepakt worden met stevige hand.
In zijn doodsstrijd roept Jezus God aan, en niet Elias zoals het volk meent (versterking van de bespotting). Geeft Jezus, in het zicht van de dood, toch nog op vraagt de Gazet van Antwerpen zich af? In feite is de kreet een citaat uit de Oud Testamentische psalm 22, waarin de psalmist in doodsnood God aanroept, maar op het einde van de psalm komt de berusting. Mattheus suggereert dus niet Christus’ opgave, als wel zijn overgave volgens het paasdossier.
* Verrijzenis:
Good-News Jesus among the partisans
50.853161
4.586736
Like this:
Like Loading...
|
Make a Comment ( 6 so far )
Posted on April 12, 2006. Filed under: Feesten, Jezus Christus Jesus, Jeshua, Jahushua de Messias, Religie | Tags: 14 Nisan, Goede Nieuws, Jezus, Pasen, Prediking |
Vandaag denken wij aan die bewuste avond dat Jezus in een bovenkamer te Jeruzalem samen kwam om de uittocht uit Egypte te herdenken.
Op die laatste avond voor zijn dood dat Jezus met Zijn apostelen het brood en de wijn kon delen stelde Hij ook het Nieuwe Verbond in.
Het was slechts een drie jaar dat Hij had rondgetrokken. In die korte tijd heeft Hij vele mensen kunnen toespreken en heeft Hij bij velen vreugde gebracht en ongelofelijke veranderingen in hun leven.
Jezus gaf die avond ook de opdracht Zijn daden te herhalen.
In Jesaja kunnen wij lezen dat God de weg zal voorbereiden zelfs doorheen de wildernis. De Koning heeft zijn eigen weg voorbereid en heeft Zich over gegeven aan het volk. Op die avond, zo als bij andere keren heeft Jezus Zijn volgelingen de verzekering gegeven dat Hij hen niet alleen zou achter laten en dat zij niet het werk alleen verder zouden moeten zetten. Jezus heeft ons op het hart gedrukt dat wij luidkeels het zouden moeten gaan verkondigen, wat er gebeurt is en wat er nog zal gaan gebeuren.
God roept iedereen van Israël tot zich, en Jezus heeft de weg bereidt dat wij allemaal kunnen tot God gaan. Wij hoeven niet meer blindelings door de wereld te gaan. God voert blinden langs wegen die zij niet kennen. wij moeten ons durven leiden langs onbekend paden, zo dat wij de duisternis door God mogen verandert zien in het Licht. Jezus kwam voor ons om een Licht te zijn en zijn verrijzenis bracht dat Licht tot een wezenlijke werkelijkheid voor ons.
Wij moeten er bewust van zijn dat Christus geen makkelijke weg heeft gekozen. Ook heeft Hij geen gemakkelijke keuzes moeten maken. Wij zouden nu Zijn voorbeeld moeten volgen en er op vertrouwen dat God wel degelijk bronzen deuren zal breken voor ons en ijzeren sluitbomen zal verpletteren. (Jesaja 45:2) Maar het zijn wij die daarbij moeten helpen want het is voor ons dat Christus de Weg getoond heeft en het is voor ons dat Jehovah, Jahweh onze God Die Is en zal Zijn, geroepen heeft die rechte laan klaar te leggen in de woestijn of in het dorre land (Jesaja 40:3).
Laten wij daarom van avond denken aan die dag voor dat Jezus ging sterven. Dat wij Zijn leven in overzicht voor ons op nemen en er een voorbeeld aan stellen.
Paulus liet ons wees volgelingen van Christus er op dat zij zich soms wilden verschansen en zich achter tradities durfden ontdoen van de Nieuwe Verordeningen die Christus hen gebracht had. durf nederig genoeg te zijn om niet te moeten horen dat jij ook bij die hogeren behoort die zich verzet hebben tegen de kennis van God en daardoor hun denken in gevangenschap hebben genomen. (2Co 10:5) Dat wij niet spitsvondig zijn om ons aan onze predikingsopdracht te ontbinden, maar dat wij onder gehoorzaamheid van Christus de wereld durven in gaan om het Goede Nieuws te kunnen vertellen en anderen deelgenoten te laten worden van het Breken van het Brood en het Drinken van de Beker als teken van het Nieuwe Verbond, het Bloed dat voor ons allen is vergoten.
50.853161
4.586736
Like this:
Like Loading...
|
Make a Comment ( 11 so far )
Posted on April 10, 2006. Filed under: Christendom en Christenheid, Nieuws en politiek | Tags: Iran, Liefhebben, menselijkheid, Tabriz, vijand |
Howard Conklin Baskerville ging in 1907 naar de stad
Tabriz in
Iran en zou volgens een Iraanse dichter en filmmaker daar wel eens het aards paradijs ontdekt kunnen hebben.
Tabriz Behnam's House - Image by Hamed Saber via Flickr
Vandaag is het in het Iran van de Islamitische Republiek alles behalve een paradijs en leven er velen in twee werelden: de private in de huiselijke kring en de officiële, wanneer zij hun huisdeur hebben gesloten achter zich.
In de Panorama uitzending op Canvas Tv konden wij gisteren zien hoe de mensen in Iran onderdrukt worden, maar ook hoe de westerse wereld een gevaarlijk verkeerd getekend beeld kan krijgen door de machtswellust van kapitalisten.
Als wij merken dat in Colombia ook nog 25 000 tot 30 000 doden per jaar vallen bij godsdienstrellen, en hoe in het Oosten God nog steeds wordt gebruikt als hun rechtvaardiging voor geweld dan kan men merken dat weinigen de vredesboodschap van God en van Christus begrijpen. Hierover heeft Gandhi trouwens gezegd dat indien alle Christenen zich werkelijk aan de Wet van Liefde, welke Jezus predikte, zouden houden dat er dan bijna geen probleem zou zijn in de wereld.
Godlievende mensen zouden zo wie zo het leven van de andere hoger schatten dan het hunnen en het respecteren. De wet van de menselijkheid houdt trouwens in dat wij nooit iets aan een andere moeten doen dat wij niet graag zouden hebben dat ons over komt of anderen aan ons zouden doen.
Indien wij onze vijanden zouden liefhebben zou er ook geen reden hoeven te zijn om angst te hebben voor die vijanden.
50.853161
4.586736
Like this:
Like Loading...
|
Make a Comment ( None so far )
Posted on April 6, 2006. Filed under: Linken, Nieuws en politiek | Tags: Gemeenschap, Verlossing, Witwassing, zaad |
De afgelopen dagen konden wij de natuur haar eerste pogingen zien om de kiemen weer te laten ontluiken. Elk graantje lijkt op zich zonder leven te zijn, maar geplaatst in vruchtbare grond zal het kunnen ontspruiten en nieuw leven brengen waarbij het meervoudig vrucht zal kunnen dragen.
Zo zullen wij als uit de dood moeten opstaan en het nieuwe leven binnen stappen. Onze lente in het aardse leven zal plaats kunnen grijpen als wij de keuze durven maken om gedoopt te worden in de naam van de Heer.
Dan zullen wij ook een nieuwe geestelijke instelling aannemen en er ons op verheugen te mogen dienen in de Kerk van God.
Om deelgenoten van dat Lichaam van Christus te zijn hoeven wij geen extra offers te leveren. De Verlossing kost u niets. De gave van Verlossing en Witwassing van zonde is aan jouw aangeboden omdat God vol liefde is voor jouw. Het is door Zijn liefde dat jij er trouwens bent. Hij zou niet liever willen dat jij met Hem eeuwig zal kunnen vertoeven op de beste wereld. Jezus onderwees dat ware voorspoed begint met geestelijke gezindheid. De Vader heeft ons Zijn zoon aangeboden zonder dat wij er verder iets voor in de plaats hoeven te geven. Tenzij je stelt dat wij de Geestelijke waarden voorop moeten stellen. Het moet ons geen geld kosten om samen elkaar te helpen en samen onze ogen te richten op het toekomende leven waar op materieel als op geestelijk gebied een echt voorspoedige samenleving zal zijn.
Diegenen die gekozen hebben voor de Verlossing zullen mee zaad mogen zijn dat zich zal kunnen voortplanten. Zoals wijngaarden mooie sappige vruchten afleveren zullen Gods kinderen ook rijkelijk lekker sap over de aarde kunnen laten vloeien dat door meer en meer mensen zal begeerd worden.
Het uitgestrooide zaad kan door ons of door anderen begoten worden met de nodige voedingsstoffen. Zo kan iedereen in de Gemeenschap omzien naar elkaar, elkaar aanmoedigen, en kunnen wij er op toe zien dat wij geen gemiste kansen aan ons of onze vrienden laten voorbij gaan. De aanmoediging zal de nodige meststof kunnen zijn om samen succesvol onderweg te kunnen zijn en samen onze hoop werkelijkheid te voelen worden.
Jezus is als mens op wonderbaarlijke wijze op deze aarde geplaatst. Hij was een nieuw zaad. tot leven gekomen uit de Geest van God en de maagd Maria is Hij gestorven en werd lijkende op het dode zaad een bron van nieuw leven. Ook Hij verrees uit de dood, zoals na het afsterven van een plant het zaad opspuit. Op woensdag 12 april herdenken wij die dag dat Christus kenbaar maakte dat de wereld haar Nieuw Zaad, Nieuw Leven zou gaan brengen met een Nieuw Verbond en toekomst op een eeuwig leven. Als Lam zou Hij naar de slachtbank gevoerd worden, om voor ons een losprijs te betalen.Jezus gaf te kennen dat wij kunnen delen in Zijn overwinning op de dood wat met leven werd er leven gekocht. en allen konden delen in de vreugde van een Nieuwe Wereld. De zaaiers zouden terug waardige tuinders worden die datgene wat zij opbonden en verzorgden weer konden goed krijgen en verder doen bloeien. Voorzichtig heeft de Heer het zaad van deze aarde bijeengeschraapt en als het ware geadopteerd. Wij kunnen nu als zaad weer herboren geraken.
Lees meer hier over: Jezus heeft de zonde overwonnen door in volmaakte gehoorzaamheid volledig Gods wil te doen.
‘oude mens’, die in Adam is, doden en een geheel ‘nieuwe mens’ in Christus worden
Zonde leidde tot sterfelijkheid
The way of the wheat grain! & Oneness of this love
( Whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven )
“salvation” (soteria) “deliverance and preservation” “wholeness” or “health.”
Andere onderwerpen:
Gemiste bijeenkomst ook een gemiste kans
Sekten – Een bijbelse benadering #9 Enkele typische sektenkenmerken #5 Elitair
Messiaans Beraad over Asielbeleid
Breuk tussen generaties totaal en op alle gebieden
Traditionalisten van Pius X en Katholieke Traditionalisten
Vrije kerken versus Vaticaan in VS
Hoe spreken Patienten mij van God
Mohammedaanse wetten tegen de christenen
Herboren christenen 45% van Amerikaanse volwassenen onder 48 jaar
CCM in China
Iraakse ontvoerders lieten Jezus film zien aan gevangenen
Moeilijkheden & Christians.co.za – The gospel through e-media
Wat bracht maart
Pride
This is true love
Arkventure Bible Explorer
Put away hair-splitting legalisms
50.853161
4.586736
Like this:
Like Loading...
|
Make a Comment ( None so far )
Posted on April 5, 2006. Filed under: Jezus Christus Jesus, Jeshua, Jahushua de Messias, Lijden, Religie | Tags: Gebed, Modelgebed, Verzoeken |
“7 In de dagen van zijn sterfelijk leven heeft Hij onder luid geroep en geween gebeden en smekingen opgedragen aan God die Hem uit de dood kon redden. Om zijn vroomheid is Hij verhoord: 8 hoewel Hij Gods Zoon was, heeft Hij in de school van het lijden gehoorzaamheid geleerd; 9 en toen Hij het einde had bereikt, is Hij voor allen die Hem gehoorzamen oorzaak geworden van eeuwige heil,” (Heb 5:7-9 WV78)
Jezus leven van gebed zou voor ons een sleutel moeten zijn naar de deur om de Weg te vinden. Een sleutel om de oplossingen te vinden voor ons leven en voor onze bediening.
Niet enkel in de tuin van Getsemane nam de Zoon van God de Schepper van deze wereld in zijn gedachten op om Hem iets te vragen. Regelmatig had Christus Jezus stilte opgezocht om tot Zijn Vader te bidden. (Mt 14:23; Lu 5:16; Mr 1:35; Lu 6:12)Ook al kon Jezus weten wat er met Hem zou gebeuren, welk lot Hem te wachten stond indien Hij Zijn keuze bevestigde met vast te houden aan de Wil van God, gaf Jezus nooit in om een andere weg te kiezen. Duidelijk liet Hij weten aan Zijn Vader dat Zijn Plan het voornaamste was en dat Hij, nederige dienaar van God, de Wil van Zijn Vader wilde doen.
Merk op hoe dat Christus er niet om smeekte om Zijn problemen opgelost te krijgen, maar eerder om het goede van anderen en dat datgene zou gebeuren dat God verlangde. Hij bleef Zijn onderdanigheid tonen tegenover Zijn Vader. Ook al had Christus het voorrecht om zo hooggeplaatst te zijn, Hij voelde zich nimmer te min om anderen te laten weten dat het niet Hij was die de prachtige dingen als genezingen deed, maar dat het Zijn Vader was aan wie wij ook dank verschuldigd zijn.
Jezus heeft ons een modelgebed aangeboden (Het Onze Vader) en regelmatig verzocht Hij zijn Vader om ons te leren (Lu 11:1) en verzocht Hij zijn volgelingen nooit hun hart te verliezen en steeds te bidden. (Lu 8:1) Hij raadde ons aan dit zelfs zonder ophouden te durven doen, dag en nacht. Wij zullen er op mogen rekenen dat de goede gaven van God over ons zullen komen en dat wij onversaagd zullen moeten uitkijken met een onbezweken hart.
Als mensen kunnen wij niet onderuit aan de gebreken die wij hebben, maar trachten toch het beste voor onze kinderen te geven. Waarom zou God dan minder geven aan ons?
De mens Jezus heeft zich nooit te hoog geacht om Zijn Vader verzoeken te brengen en om op Hem te rekenen. Men zou kunnen zeggen dat wij te min zijn om God de Schepper van hemel en aarde aan te spreken. Maar wij staan niet laag op de ladder. Door Christus Zijn offerdaad kunnen wij nu juist hoger op de ladder klimmen en dichter tot God komen. Nu zijn wij juist bevoorrechten geworden om intenser met onze Vader te kunnen spreken.
Effectief heeft Jezus ook wel eens het gevoel gehad dat God Hem verlaten had. (Mt 27:26) Ook wij kunnen soms met dat gevoelen rondlopen. Nochtans zouden wij dan als Christus moeten doen, die vasthield aan Zijn geloof in de Getrouwheid van Zijn Vader. Omtrent de moeilijkheden die ons dan omringen zouden wij dan moeten denken aan Christus aan de Martelpaal die op het ogenblik van Zijn ergste lijden niet met zichzelf begaan was maar met het lot van de anderen. Voor dat Hij ging sterven vroeg Jezus nog dat die anderen vergiffenis zouden krijgen zodat zij toch het leven konden krijgen. (Lu 23:34;46)
#So 3:1; Ho 4:1,2; Jas 1:13-17; Ps 27:14; La 3:26; Lu 18:7; Ps 62:1,5.
50.853161
4.586736
Like this:
Like Loading...
|
Make a Comment ( 5 so far )
Posted on April 4, 2006. Filed under: Gebeden, Omgang | Tags: Aanraken, schepping |
Heer,
ik weet dat U mij op de wereld hebt gezet om mee te helpen Uw wereld tot een betere plaats voor eenieder te maken.
Help mij grote dingen tot stand te brengen.
Laat door mij Uw liefde en vriendelijkheid naar anderen in mijn omgeving stromen,
zodat ook zij vandaag aangeraakt zullen worden.
Amen
50.853161
4.586736
Like this:
Like Loading...
|
Make a Comment ( None so far )
