Archive for December, 2005

Euthanasie debat geopend in 2005

Posted on December 29, 2005. Filed under: Leven en Dood, Lijden, Nieuws en politiek | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , |

De moderne mens heeft helemaal geen oren meer naar lijden en dood en probeert op alle mogelijke manieren om dat van zich af te houden.
Angst voor het lijden, de menselijke lichamelijke en geestelijke aftakeling, het onbekende na de dood, zijn grote factoren die de mens er doen naar verlangen er niet mee te hoeven geconfronteerd te worden.Als mens willen wij ook onze waardigheid niet verliezen en hopen wij steeds een goede indruk op anderen na te laten. Wij willen hun geen eindbeeld van een wrak mee geven.
Ook de angst om geen controle meer te hebben over het eigen ik omgeeft ons met tegenstrijdige gedachten. Graag hebben wij als mensen over alles controle. Nochtans is de aftakeling van een mens een probleem waar wij tegenaan moeten kijken, alsook worden wij regelmatig geconfronteerd met grote levensbedreigende zaken die onze eigen mogelijkheden te buiten gaan.

Lijden wordt nu veel minder aanvaard als een deel van ons bestaan. We hebben min of meer verleerd om ermee om te gaan en daarom reageren we ook heel anders: we trachten het lijden weg te stoppen; we voelen ons hiertegen zo machteloos en dat past niet in onze moderne tijd. We horen meer en meer stemmen die roepen dat euthanasie toelaatbaar moet zijn; het respect voor een mensenleven is trouwens ver zoek in een maatschappij waar men een zogenaamde “sportieve manifestaties” waarbij regelmatig doden vallen gewoon laat doorgaan alsof er niets aan de hand is… want “the show must go on”.We hebben toch zoveel kennis en technologie ontwikkeld om haast alle mogelijke problemen te lijf te gaan. Langs een kant willen wij leven creëren en gaat men zelfs menselijke embryo’s aanmaken. (wetenschappers  in Groot-Brittannië maken met het DNA van twee moeders een menselijke embryo in september) Maar aan de andere kant willen wij zelf ook het recht in eigen handen nemen om het te beëindigen. Maar het lijden en de dood, die zetten ons schaakmat. En dat verdragen we niet zo best. Dus, we proberen het netjes weg te stoppen. Mensen die lijden en mensen die sterven… die horen niet meer thuis in ons modern georganiseerd wereldje; die moeten we opbergen, netjes uit het zicht en er vooral niet te veel over nadenken. Want dan worden we te brutaal wakker geschud uit onze oppervlakkigheid en dan weten we toch met onszelf geen raad meer.

En zo komt het dat we het heel normaal gaan vinden dat er gepraat en nagedacht wordt over euthanasie: dé finale oplossing voor het lijden. En het motief zal echt niet altijd zijn dat men iemand uit zijn lijden willen verlossen! Men wil er vooral zelf van gespaard blijven, al te lang met een lijdende te moeten leven!

Manifestation contre l'avortement et l'euthanasie

Voor het Leven betoging. - 'Pro life march', demonstration against abortion and euthanasia. Image by fedfil via Flickr

En zo komt het dat zelfs mensen, die beweren dat ze wel degelijk tegen abortus zijn, deze ingreep toch wel willen goedkeuren wanneer het gaat om het afdrijven van een vrucht nadat een medisch onderzoek tijdens de zwangerschap zou hebben uitgewezen dat er een redelijke kans op afwijkingen bestaat.

Met de dood willen we helemaal niet geconfronteerd worden, in sommige landen wordt het zelfs een taboe onderwerp. andere landen vinden dan weer dat wij ons meer zouden moeten open stellen om de dood als een aanvaardbare oplossing voor te stellen om van het lijden verlost te geraken. Zo was Engeland het eerste land om, reeds jaren geleden, speciale “sterf-klinieken” op te richten.

België en Nederland hebben als eerste landen in de wereld euthanasie gelegaliseerd. Toch zijn er duidelijke verschillen vast te stellen in de Belgische en Nederlandse wetten over levensbeëindiging. Voor de enen werden die wetten een voorbeeld voor de rest van de wereld, terwijl anderen daarin een product zien van de ‘cultuur van de dood’.

Colombia is het enige Latijns-Amerikaanse land waar euthanasie is toegelaten. Dat is het gevolg van een beslissing van het Hooggerechtshof uit 1997. De rechtbank oordeelde toen dat men artsen niet kan vervolgen, als die helpen bij euthanasie. Het Hooggerechtshof drong toen echter ook aan op meer juridische duidelijkheid, om mistoestanden te vermijden. Maar die verduidelijking liet op zich wachten.
De Colombiaanse politicus Carlos Gaviria kondigde in augustus een wetsvoorstel aan, waarin duidelijke regels werden vastgelegd. De politicus zei dat hij zich daarbij liet leiden door de bestaande wetgeving in België en Nederland. wij kunnen ons echter daarbij de vraag stellen of dat wel een goede zet is?  Het Colombiaanse Congres zegt dat het enkel misbruiken wil vermijden. Maar als men trouw wil blijven aan de uitspraak van het Hooggerechtshof impliceert dit een aanpassing van de grondwet, en hoe kan men misbruiken vermijden?
De Raad van Europa heeft in april te Straatsburg felle kritiek geuit op de euthanasiewetten in Nederland en België. Het rapport, van de Zwitserse liberaal Dick Marty, kreeg felle kritiek van kerkelijke organisaties uit heel Europa, looft het recht op levensbeëindiging in Nederland en België en klaagt aan dat die praktijk ook in andere landen bestaat, maar zich daar in de illegaliteit voltrekt. Het rapport stelt ook dat het aantal euthanasiegevallen na legalisatie niet noemenswaardig is toegenomen.
Voorstanders van euthanasie zien in het rapport, waaraan drie jaar was gewerkt, een belangrijke aanzet voor de legalisatie van euthanasie elders in Europa. Maar de discussie kantelde in de andere richting en resulteerde uiteindelijk in felle kritiek op de bestaande euthanasiepraktijk in de Lage Landen.
De raad noemt euthanasie strijdig  met de rechten van de mens: “Artsen mogen patiënten niet opzettelijk doden.”

Als Christenen moeten wij de schepping van God respecteren. Wij horen als de bewoners van deze planeet vrije levenskansen te geven. ook moeten wij er aan denken dat legalisatie van euthanasie strijdig is met de code van de medische ethiek, die stelt dat de arts zijn patiënten moet verzorgen en hen helpen om hun leven voort te zetten. Het is niet hun taak hen te helpen sterven. Katholieke gezins-, gehandicapten- en andere kerkelijke bewegingen hadden vooraf de Raad van Europa opgeroepen om vast te houden aan haar veroordeling van actieve euthanasie. Elisabeth Bussman van de Duitse Familienbund: “Het respect voor de menselijke waardigheid vereist de bescherming van het menselijk leven in elke fase.” Volgens haar zou de goedkeuring van het rapport in heel Europa de deur hebben opengezet voor euthanasie op verzoek.

De bisschoppen van de Britse rooms-katholieke Kerk en de Church of England hebben in april een brief aan het Hogerhuis geprotesteerd tegen de plannen om euthanasie te legaliseren, ook al zou dit slechts in uitzonderlijke gevallen worden toegestaan.
Volgens de anglicaanse en katholieke kerkleiders heeft de wet bijzonder verregaande gevolgen: “Het is bijzonder misleidend om een wet voor te stellen die het zou mogelijk maken om mensen die terminaal ziek zijn te doden of te laten doden door diegenen die voor hen zorgen.” Volgens de bisschoppen wordt daardoor de basis voor de rechtspraak en de geneeskunde ondergraven en worden medeleven en respect ernstig in gevaar gebracht.
De Russisch-orthodoxe patriarch Aleksej II sprak zich uit tegen het legaliseren van euthanasie. De patriarch vindt dat het intentionele doden van een mens zelfs door lijden of ziekte niet kan gerechtvaardigd worden. Hij scheef dat in mei in een brief aan het hoofd van het Comité voor Buitenlandse Zaken van de Russische Doema, naar aanleiding van het overleg in Straatsburg. De patriarch wees erop dat patiënten die naar euthanasie vragen dat vaak doen omdat ze depressief zijn of niemand tot last willen zijn. Hij voegt eraan toe dat vooral in een land als Rusland patiënten al snel hun toevlucht tot euthanasie nemen uit geldgebrek. Het niet ten laste willen zijn tot een ander is trouwens wat ons ook dikwijls doet denken om er beter niet meer te zijn als onze hersenen het begeven. 

 

Kardinaal Godfried Danneels  sprak in zijn kerstboodschap, in de middernachtmis in de Brusselse St.-Michiels- en St.-Goedelekathedraal, over de weerlozen  in onze samenleving en in de wereld. Volgens hem zijn  ze gewoon niet te tellen: “de weerlozen kinderen in het verkeer – jaarlijks zijn tienduizend kinderen en jongeren het slachtoffer van een verkeersongeval !- Het zijn de daklozen die slapen in metro’s en stations in deze stad en in de kerkportalen, het zijn de vluchtelingen in de gesloten centra, niet eens zover van hier. Daar zijn toch al te veel kinderen niet op hun plaats : ze horen daar niet thuis. Ze wachten lange maanden op de uitspraak over hun lot met het risico er boven op, dat ze nog uitgewezen worden. En hoeveel kinderen zijn er niet die geweld lijden in de gezinnen? Het gezinsgeweld is het laatste jaar zo toegenomen en heeft tot echte drama’s geleid.”
Dezer dagen konden wij op verscheidene televisiejournaals horen hoe een familielid de anderen mee in de dood trok of verscheuring bracht door (enkel aan zich zelf te denken en) te opteren vervroegd het eigen leven te beëindigen.
Vandaag zijn er mensen die zichzelf niet van het leven willen beroven die toch bedreigd geraken. In de jaren dertig vond Hitler het nuttiger voor de maatschappij indien dezen die niets op konden leveren voor die maatschappij er ook zouden worden onttrokken. Wij gaan terug nar die denkwijze waar de handelswaarde of commercie de bovenhand haalt. Het rendement wordt op de eerste plaats gesteld en dient ter afweging van de menselijke waarde, volgens de huidige maatschappij. dat is alleszins de idee die de machthebbers ons willen doen geloven. Want in het democratisch bestel zou de stem van de meerderheid moeten klinken.

Met Godfried Danneels kunnen wij ook denken aan de bejaarden met Alzheimer of andere handicaps, aan de ongeboren kinderen, aan de wilsonbekwamen die zelf hun wil niet kunnen uiten en waar anderen dreigen te beslissen of ze nog blijven of best uit het leven weggaan. “Zullen we het dulden dat degene die zelf niet kunnen spreken of zich uiten, daar bovenop nog van elders de mond en de lippen gesloten worden, volkomen wettelijk, zonder hun inspraak, eenzijdig en voorgoed?”

Aartsbisschop Ndugane riep verantwoordelijken in Zimbabwe ook op om volledig mee te werken met de hulporganisaties die de vluchtelingen willen bijstaan. Tegelijkertijd riep hij de verschillende fracties in het land op om samen plaats te nemen rond de onderhandelingstafel en samen te zoeken naar een oplossing voor de economische problemen en de politieke spanningen. “We willen niet dat Zimbabwe, vlak naast onze deur, in elkaar stort”. Hij kijkt ook uit naar het overleg van de Zuid-Afrikaanse religieuze leiders met president Mbeki. Tijdens die ontmoeting zal nagegaan worden hoe men de bevolking in Zimbabwe best kan bijstaan. Vele mensen die ziek zijn hebben niet langer toegang tot geneesmiddelen en de grote massa die arm en achtergesteld is, is nog kwetsbaarder. Tegelijkertijd roept aartsbisschop Ndugane de internationale gemeenschap op om hulp te bieden aan de honderdduizenden getroffen mensen en er mee voor te zorgen dat er terug een aanvaardbare levenstandaard tot stand komt. Al die mensen die in onerbarmelijke toestanden wonen zou men kunnen ombrengen met één klap, maar dat zal de wereld niet vooruit helpen en van waar zouden mensen het lef halen om over de levenskwaliteit van een ander te oordelen?

“De mooiste bloem aan de stengel van de drie monotheïstische godsdiensten – jodendom, christendom en islam -is toch, dat ze de Europese ziel hebben gevaccineerd tegen de dood en met de entstof van de  liefde en het respect voor alle leven. En alsof dat nog niet volstond kwam in onze streken in de laatste tijd ook het boeddhisme met zijn diepe eerbied voor het weerloze.  Het gehalte aan menselijkheid van een beschaving is  af te meten aan dit onvoorwaardelijk respect voor het leven en aan haar liefde voor de ‘weerlozen’. “Raak niet aan mijn kleinen en weerlozen”, zegt God: oud of jong, in welke toestand waarin hun lichaam of hun geest ook verkeert. Want zoals de dichter Lucebert zegt : “Alles wat waarde heeft is weerloos”. vindt Kardinaal Danneels.

De Britse bisschoppen houden zich in het algemeen redelijk afzijdig van de politiek. Maar ze schrijven dat er hen in dit geval geen andere keuze rest omdat het een kwestie betreft “van uitzonderlijk belang, waarin het recht grenzen moet stellen aan het morele of ethische pluralisme”. Volgens hen heeft de Britse samenleving de keuze gemaakt om de zwaksten te beschermen, “ook al betekent dat de vrijheid van anderen moet beperkt worden om het einde van hun leven te bepalen”.

Wij allen hebben hier op aarde van God de verantwoordelijkheid ontvangen voor ons lichaam te zorgen, daar ons lichaam de tempel is waarin Gods Geest woont. Ook hebben wij van Jezus de opdracht gekregen iedereen lief te hebben, zelfs onze vijand. Nergens in de Schrift wordt het beroep doen op een arts verboden of worden medische behandelingen afgekeurd. Jehovah heeft ons ook een geest gegeven om die te laten ontwikkelen en ons te vullen met wijsheid. Wij moeten ons blijvend verdiepen en meer wijsheid op doen om deze te gebruiken, ten nutte van ons en van onze naaste.

Wanneer Jezus weet dat anderen lijden, offert Hij zelfs niet alleen daarvoor zijn tijd op. Hij gaf ook zijn eigen leven, zijn eigen bloed, opdat wij allen leven zouden hebben, en hij zei dat men geen grotere liefde kan hebben dan afstand te doen van zijn leven voor zijn naaste. Hoeveel te meer zullen wij dan een goede daad stellen door medische verzorging te geven aan onze naaste, maar dat houdt niet in dat wij zo maar over het leven van ons zelf of dat van de naaste kunnen beschikken.

Jezus gaf een grote prioriteit aan het brengen van hulp en troost brengen. Indien mensen vinden dat hun lijden te groot om dragen is, kunnen wij ons misschien afvragen of wij hen niets te kort doen of hen niet kunnen helpen om dat lijden te verlichten. Hebben wij de moed om degenen, die we troost brengen, voor te stellen om samen in gebed te gaan? Hebben wij niet de verzekering gekregen van God dat als het lijden ons te zwaar wordt wij Hem kunnen verzoeken om verlost te worden uit onze ellende? Zouden wij hen die graag van deze aarde weg willen zijn niet beter God nog beter leren kennen en mee helpen hun hoop op Hem te richtten?

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

De Afstraling van Gods Heerlijkheid

Posted on December 18, 2005. Filed under: Jezus Christus Jesus, Jeshua, Jahushua de Messias, Religie | Tags: , , , , , , , , , , |

“Hij is de afstraling van Gods heerlijkheid en het evenbeeld van zijn wezen en Hij houdt alles in stand door zijn machtig woord. En na de reiniging der zonden te hebben voltrokken, heeft Hij zich neergezet ter rechterzijde van de majesteit in den hoge,” (Heb 1:3 WV78)
Wij kunnen opzien naar de Nazarener Jezus (Jeshua), de zoon van Jozef en Maria, welke toen Hij tot volwassendom was gekomen is gaan rondtrekken om te prediken en het geloof in Zijn Vader te gaan verkondigen. Hij is zo ver gegaan in het dienen van Zijn Vader en van de mensheid dat Hij zich zelf heeft opgedragen als een volwaardig Lam. Hij bezat de meeste eigenschappen van zijn Vader op wie wij allemaal mogen gelijken, maar nooit gelijk zullen zijn, zoals wij nooit gelijk Christus één en dezelfde zullen zijn, maar wel één met Christus (in gedachte, doen en laten) moeten worden.
Wij kunnen opzien naar Jezus, de aanvoerder en voltooier van ons geloof. “In plaats van de vreugde die Hem toekwam, heeft Hij een kruis op zich genomen en de schande niet geteld: nu zit Hij aan de rechterzijde van Gods troon.” (Heb 12:2 WV78) Het is deze meest volmaakte mens die altijd gezeten mag zijn aan de rechterhand van God, na een enkel offer voor de zonden te hebben gebracht. (Heb 10:12)
“Het bloed van zijn offer is zijn eigen bloed, niet dat van bokken en kalveren. Zo is Hij het heiligdom binnengegaan, eens voor altijd, en Hij heeft een eeuwige verlossing verworven.” (Heb 9:12 WV78)

Groot dooiermos op een graf op het Rooms-katho...

Jezus. Groot dooiermos op een graf op het Rooms-katholieke kerkhof te Zwolle. - Image via Wikipedia

Het is Gods Zoon die de reflectie is van Gods glorie (Wijsheid 7:25,26) en de eigenlijke ware afdruk van Zijn substantie of volledige hoedanigheid (Wijsheid 7:26).
Reeds van de eerste zondeval heeft God een oplossing voorzien om de gevolgen van die weerstandsdaad op te heffen en het vertrouwen weer te herstellen. God heeft ons een mensenzoon gezonden die als eniggeboren van God kan aanschouwt worden.
“Het woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond. Wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, zulk een heerlijkheid als de Eniggeborene van de Vader ontvangt, vol van genade en waarheid.” (Joh 1:14 WV78)
Het Griekse APAUGASMA slaat terug op de reflectie en houdt niet in dat het ook het wezen is of hét zijn van. Het is dus ook niet de bron. Men zou ook kunnen zeggen dat het een spiegelbeeld is van de eigenschappen of innerlijkheden. zoals men in het Nederlands zegt van een baby dat die helemaal zijn moeder, zijn vader of een of ander familielid is. Dan beweert men niet dat dat één en dezelfde persoon is. Als ik van mijn peter (die reeds dood is) zeg dat hij helemaal mijn vader is, beweer ik niet dat mijn vader een reincarnatie zou zijn van zijn broer.
Substantie of Gr. MOF, BEC, carakthr of CHARACTER & TES HYPOSTASEOS slaan terug op de afdruk van Zijn substantie. Het kind is naar het imago of beeld van zijn vader.
“Then kharacter came to mean an embosser and a stamp for making coins, and from this, looking to the result, the embossed stamp made on the coin, character in writing, style. Finally, it came to mean the basic bodily and psychological structure with which one is born (‘a chip off the old block’; ‘the apple does not fall far from the tree’; ‘of the same coin’) which is unique to the person and which cannot be changed by education or development, though it may be hidden or effaced. Hence, it also means individuality, personal characteristics. In Philo the human soul is called the character of divine power and the Logos is entitled the character of God.” [Dictionary of New Testament Theology, Volume 2, pages 88-89]
God wordt wel eens voorgesteld als de zon en de maan, maar hopelijk gaan wij niet denken dat de Zon en de maan god zijn. Ook wordt Jezus als het licht voorgesteld en nog eerder als de stralen van dat Licht. Het is te zeggen Hij zelf is niet de bron, maar een deel van die Kracht van Licht.“(3:20) Maar voor u, die mijn naam vreest, gaat dan de zon van de gerechtigheid op, die met haar vleugels genezing brengt. Dan zult gij dansend naar buiten komen, als kalveren die op stal hebben gestaan,” (Mal 4:2 WV78)
Hij die God aankijkt zal sterven is ons verteld in het Oude Testament. Ook in de nieuwere tijden heeft niemand God kunnen zien. Maar een afbeelding van hou hij er uit zou kunnen zien, of wat God in houd hebben sommigen wel mogen zien. Het is namelijk dankzij Christus aanwezigheid op de aarde dat wij een beeld kunnen vormen van God.
“Niemand heeft ooit God gezien; de eniggeboren Zoon, die in de schoot des Vaders is, Hij heeft Hem doen kennen.” (Joh 1:18 WV78)“Hij is het beeld van de onzichtbare God, de eerstgeborene van heel de schepping.” (Col 1:15 WV78)
“En Jezus weer: ‘Ik ben al zo lang bij u en gij kent Mij nog niet, Filippus? Wie Mij ziet, ziet de Vader. Hoe kunt ge dan zeggen: Toon ons de Vader?” (Joh 14:9 WV78)
De Zoon heeft Zijn opdracht in velerlei vormen vervuld en is daarna naar Zijn Vader (lees: niet naar zichzelf) gaan.
“Vader, laat Mij nu bij U terugkomen om de eer en de heerlijkheid te  ontvangen die Ik voor het ontstaan van de wereld al had.” (Joh 17:5 BOEK)
Doorheen Zijn leven heeft Jezus een opmerkelijk voorbeeld gesteld hoe een goddelijk mens kan zijn en hoe een Christen hoort te worden. De schrijvers van de evangeliën hebben duidelijk getracht die uniekheid van die schrijnwerkerzoon in het daglicht te stellen. Met verwijzingen naar Psalm 110:1 (Heb 1:13; 10:12,13; Mt 22:44) trachten zij ook duidelijk te maken dat Jehovah en Jezus niet dezelfde personen zijn, maar naast elkaar zullen zitten. de glorie van de zoon was reeds tijdens Zijn leven op aarde gemanifesteerd. Christus kon doorgaan als een voorstelling van de eigenschappen (goedheid, barmhartigheid, liefdevolheid, etc.) van de enige Unieke. Wat God essentieel is, is in Christus duidelijk gemaakt of geopenbaard. door Jezus te aanschouwen kunnen wij de vertoning van Gods eigenschappen zien en van de mogelijkheden die God voor ons in petto heeft.
Read Full Post | Make a Comment ( 5 so far )

De Kerk als realiteitsspel

Posted on December 2, 2005. Filed under: Christadelphian, Kerkplanting, Religie | Tags: , , , , , , |

Doorheen de eeuwen was de kerk een plaats geworden waar mensen met hun noden en zorgen naartoe kwamen. Met de jaren groeide het van een actief gemeenschapscentrum uit tot een bijeenkomstplaats waar men passief toekeek en luisterde omdat men zich verplicht voelde tegenover bepaalde familieleden of omdat men met spirituele leegte zat. Verder werd de kerk nog meer een plaats waar enkel die genen kwamen die hun verwachtingen, hun wensen wilden ingewilgd zien. In vele gemeenschappen groeide de kerkvereniging ook uit naar een neven-sociaal centrum waar de subcultuur van de muziek en gezelligheidscultuur werd beoefend. Als het maar leuk is. In bepaalde gemeenschappen komt het er op aan een radicale alternatieve volksgemeenschap te kweken. Kwistig wordt er omgesprongen met het ‘in tongen spreken’ en gebedsgenezingen, wonderen die iedereen kunnen lokken om het samen lekker uit te zingen.  Sociologen stellen vast dat er een vernieuwde belangstelling is voor religie. Zij spreken van een ‘sacraal reveil’. Maar die religiositeit is moeilijk onder één noemer te brengen en niet meteen van christelijke aard.
Het komen te leven in de lijn van Christus is naar een zijlijn geschoven. In vele gemeenschappen werd God zelfs volledig verbannen. Wij zijn aanbeland in een tijd van Godsverduistering. In de kerk is er ook een vorm van dementia opgetreden.
Spijtig genoeg zien wij de gevolgen van een meer en meer van de bijbelse ethiek afwijkende gemeenschap. Alle grote culturen hebben een opgang en een neerval gehad. Duidelijk zien wij met de terugkeer van de brood en spelen toestanden, het opkomende verval van deze hoogstaande cultuur. De Westerse Wereld is duidelijk haar verval verder aan het doorzetten.
Kijk maar in je eigen omgeving. De televisie met haar realiteits spelletjes en half-spel-documentaires is een spiegelbeeld van de voorkeurlevensvisie en levenswijze van deze opgroeiende maatschappij. In de buurt, de scholen, gemeenschapscentrums, universiteiten en bezinningscentra zien wij dat het Judeo-christelijk wereldbeeld snel een ontkerkelijkte post-christelijke natie aan het worden is waar menselijke waarden geen prioriteiten meer hebben. christenen zelf geraken verward omtrent hun geloof en de waarden in hun omgeving. 

Indien normen en waarden vervagen geraakt het hele denken van de geciviliseerde mens ondermijnd. Vandaag zijn er vele kerken aan het dood bloeden en met hen hun leden. De staten hebben een veelheid van wetten uitgevaardigd maar houden zich er niet aan. Gods wetten zijn door de meesten reeds lang vergeten.
 
Door de normvervaging ziet men steeds minder verschillen tussen het christendom en de van God vervreemde wereld.
Over de Westerse Kapitalistische wereld is de golf van ontkerkelijking gegaan en staat men voor een keerpunt waar de gemeenschap de ernstige keuze zal moeten maken welke overtocht zij zal gaan nemen om de juiste toekomst tegemoet te gaan. Zoals Ieren en vele andere Europeanen hun toevlucht in de Nieuwe Wereld moesten gaan zoeken, staat voor ons vandaag een andere Nieuwe Wereld voor de deur. Betreft ethische waarden zijn vele westerlingen ontspoord door de verslaving aan de materie en het geldgewin. Vanuit de armere wereld kunnen nu mensen met een rijkere geest ons weer waarden bij brengen die hier dreigden verloren te gaan.
De maatschappij is het bewustzijn verloren dat niet alles wat onze ogen of mond voorbij gaat goed voor ons is. Het geestelijke als het lichamelijke dienen wij in overweging te nemen.
De Kerk zal zich terug moeten gaan herbronnen om haar rijke verleden niet verloren te laten gaan.
Wij moeten hoognodig terug naar de leerstellingen van de stigmator van de beweging De Weg om daadwerkelijk dat juiste Pad terug te vinden. Het Christendom moet terug de draagkracht van Jezus Zijn leerstellingen naar boven halen. Meerdere kerkvaders zijn hiervan bewust en grijpen terug naar de studie van de vroegtijdse kerk en overdenken wat zij bezig zijn en naar waar zij willen toegaan.
Bijbelvorsers zijn steeds op zoek gegaan naar de bronnen. Bijbelonderzoekers zijn doorheen de geschiedenis constant alles blijven onderzoeken. Doorheen al de strubbelingen zijn er steeds mensen getrouw gebleven aan de Bijbel. Overal konden wij mensen vinden die zich volledig aan het Woord van God wilden houden en de eigenheden van denominaties over het hoofd bleven zien. Zij bleven zich richten op het belangrijkste. Hierdoor konden wel bepaalde groeperingen de vallen vermijden waarin anderen wel trapten en meegesleurd werden in het verval door het afwijkend gedrag van ware aanbidding.
In onze maatschappij komt het er op aan dat er blijvend mensen zich verdiepen op levensvragen en op naastenliefde. Niet door in het luchtledige te filosoferen gaat men de maatschappij kunnen bijsturen. Samen moet men gedachten willen delen en constructief de wereld om zich heen willen benaderen. Iedereen kan in zijn kleine omgeving een aanvangspunt zijn en zo een kraal van een wereldwijde ketting worden. Wij moeten open staan voor bevraging want er is veel te veel dat er in de weegschaal ligt. Niemand mag bang zijn om vragen te stellen, want er staat te veel op het spel. Het is misschien wel nog niet vijf voor twaalf, maar het is reeds veel te laat.
Wij moeten er op toezien dat het kerkgebeuren geen Walt Disney-achtige evenementen voorstelling wordt. Op het vaste land (België-Nederland) zien wij vele mensen bekoord worden door de showevenementen van bepaalde groeperingen. Met de opkomende satelliet televisies en de aanbieding van meerdere digitale kanalen zijn er die tv-showkerken die ook hier vele mensen zullen gaan veroveren zo als zij reeds in de Amerikaanse Staten velen in de ban heeft geslagen. Gelukkig zijn er ook nog wel kerken waar Christus ter sprake komt, maar opvallend liggen er dikwijls eerder andere factoren in de aantrekkingskracht en in de overtuigingsrede.
God heeft niet constant wonderen nodig om zich te laten bevestigen en wij moeten nagaan of het wonderzoeken wel de juiste motivatie is voor het navolgen van de Heer.
Christus is de weg om ons tot God onze Vader te brengen, maar diegenen die de Messias willen navolgen moeten juist gemotiveerd zijn en moeten samen zich verenigd voelen als Broeders en zusters in Christus.
Als levensgemeenschap willen wij uitkijken naar een wereld waar het goed is toeven. Luxe mag gerust, maar mag de menselijke waarden niet naar beneden halen. Het leven is niet op te nemen als een spel van wellust en vertier zonder waarden. Wij dragen de verantwoordelijkheid van diegenen die na ons komen en zullen ook de gevolgen dragen van de opvoeding die wij ze gegeven hebben. Als Christenen hebben wij nog een grotere verantwoordelijkheid dan zij die niet geloven. Wij moeten daarom ook de nodige stappen ondernemen omdat vriend en vijand dan ook in de beste omstandigheden zal kunnen overleven.
Samen kunnen wij aan een betere wereld werken, maar er is moed voor nodig, en men kan niet aan de zijlijn blijven staan toekijken. Handelen is een prioriteit.
Ook in Vlaanderen zijn er gelovigen die willen uitkijken naar diegenen die zich in Christus willen verbonden voelen. Als Broeders en Zusters in Christus kunnen zij in hun kleine woonomgeving beginnen en samen mee op weg gaan om verder de liefde van Christus uit te dragen zodat de gehele gemeenschap van gelovigen en niet gelovigen er beter van kan worden.

Christadelphia in the World

Read Full Post | Make a Comment ( 3 so far )

Grootste Belg

Posted on December 2, 2005. Filed under: Nieuws en politiek | Tags: , , , , , , , , , , , |

TV-kijkend Vlaanderen heeft donderdagavond, in de finale van het gelijknamige VRT-televisieprogramma, Eddy Merckx (gelukkig) toch niet als eerste Grootste Belg genomineerd.
Als gemeenschap kan men wel zich eens afvragen welke eigenschappen men moet hebben om Groots te zijn. Ook moet men nagaan in welke mate de eigenheid van de persoon belangrijk is of dat de persoon zich eerder zelf heeft opgeofferd voor de maatschappij. Hoe en ten koste van wat is een persoon gekend geraakt en heeft deze de mogelijk aanspraak om groot te zijn in de volksgeschiedenis?
Statue of Dr. Paul Janssen in Beerse, Belgium

Standbeeld van farmacoloog Dr. Paul Janssen - Statue of Dr. Paul Janssen in Beerse.

De heer Janssen die prachtig baanbrekend werk heeft verricht om massa’s mensen met problemen te helpen, heeft het niet kunnen halen op de priester die de opdracht van naastenliefde zo op zich genomen dat ook hij er zijn leven voor over had,  Jozef De Veuster, beter gekend als Pater Damiaan.  Aanvankelijk kreeg Vlaanderen een lijst voorgelegd met 111 namen van Belgen die een uitzonderlijke bijdrage hebben geleverd aan de Belgische samenleving. 25.000 Vlamingen kozen daaruit tien finalisten: Pater Damiaan [Damiaan van Molokai, SS.CC., geboren als Jozef De Veuster (18401889)], Ambiorix, Andreas Vesalius, Peter Paul Rubens, Paul Janssen, Eddy Merckx, Gerardus Mercator, Hendrik Conscience, priester Adolf Daens en Jacques Brel. Als men de lijsten ziet van de kandidaten in de verscheidene landen waar deze show door gingen kan men een goed beeld krijgen van de cultuur van dat land. Ik moet zeggen valt dit dan nog  gerust nog mee.

 De arts Paul Janssen stichtte in 1953 de NV Janssen Pharmaceutica een bedrijf dat is uitgegroeid tot een van de belangrijkste farmaceutische bedrijven ter wereld. Janssen bracht er tachtig nieuwe medicijnen mee op de markt, waarvan er een recordaantal van vijf op de lijst van onontbeerlijke geneesmiddelen van de Wereldgezondheidsorganisatie staan.
 Jozef De Veuster (°1840) trok in 1863 in plaats van zijn broer naar Honolulu. Hij werd daar, bij gebrek aan priesters, meteen gewijd. In 1873 stuurde de plaatselijke bisschop een missionaris naar het eiland Molokaï waar reeds een melaatsenkolonie gevestigd was. Damiaan bleef er de rest van zijn leven en wijdde zich tot zijn dood, in 1889, aan de zorg voor de lepralijders.
 ,,Dat deze figuur na 100 jaar nog steeds zoveel mensen aanspreekt, zegt veel over Vlaanderen als je vergelijkt met de figuren die andere landen tot hun grootste landgenoot kiezen. Vaak gaat het om politiekers. De inspiratie van Damiaan is zeer belangrijk vooral in een wereld als de onze waar het ‘ik’ zo sterk vooropstaat”, aldus Louis Hermans, de secretaris van de Congregatie van de Paters van het Heilig Hart, vanmorgen aan Radio 1.
Twee figuren die hun tijd en kunnen hebben overgeleverd aan hulpverlening aan mensen met problemen mochten het in dit kleine landje halen. Maar deze figuren overschrijden , eveneens met enkele andere genomineerden onze landsgrenzen. Deze keuze geeft nog hoop voor onze maatschappij. Hopelijk kunnen die  optreden voor diegenen die het allergrootste licht niet meer weten te vinden.
Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Zo maar gerechtvaardigd?

Posted on December 1, 2005. Filed under: Christen zijn en Christus volgen, Geloven en Geloof, Jezus Christus Jesus, Jeshua, Jahushua de Messias, Opvoeding en Onderwijs, Religie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , |

Indien wij gedoopt zijn, worden wij dan zo maar gerechtvaardigd en gaan wij dan zo maar naar de hemel na onze dood?
Vele Christenen denken dat zij na hun dood dadelijk naar de hemel gaan. Eerst zouden zij zich moeten afvragen of er wel zulke plaatsen bestaan als hemel, vagevuur en hel. Dan kunnen ze verder afvragen of zij dan ook in een van die plaatsen zouden kunnen terecht komen.
In de Pinksterbeweging zullen ze kwaad worden indien je beweert dat iemand die Christus erkend heeft als de Messias (zij denken zelfs eerder ‘als God’) dat men dan dadelijk na de dood ten hemel gaat.
Hier gaan wij niet ingaan op een plaats na de dood, maar willen toch even stil staan bij de vraag of wij zo maar ‘gered zijn’.
Geloof zonder werken is dood kunnen wij op meerdere plaatsen in de Schrift lezen. Dus kan men er op aan dat het Geloof in eerste instantie dé belangrijkste factor gaat zijn, maar dat daar ook iets tegenover moet staan, namelijk werken of daden. wanneer worden wij als dode opgeschreven? Paulus was er zich goed bewust van dat hij eigenlijk ten dode was opgeschreven. (Romeinen 7:9) Hij was er van bewust dat zijn daden in het voorbije leven, maar ook in de rest van zijn dagen hem niet zonder fout lieten om geen veroordeling op te lopen. Zelfs al beriep hij zich er op dat hij goed gevormd was in het geloof en God elke dag en nacht dankte (2Timotheus 1:3), wist hij dat ook al diende hij God, net als zijn voorouders met een zuiver geweten, hem dit niet de verlossing uit de dood kon brengen. Ook Petrus was er zich van bewust dat al de materie om ons heen, noch ons diep geloof in God ons zo maar vrij kon kopen (1Petrus 1:18). De Joodse volgelingen van Christus waren zich ook pertinent bewust van hun bevoorrechte positie. De Joden wisten dat uit hun het Heil zou komen. (Johannes 4:22) Ook al behoorde de ware kennis van het geloof tot het Volk van Israël moesten zij in de mogelijkheid gesteld worden om de Tempel van God in zich te laten vormen en zou men eigenlijk de wetten moeten kunnen overschrijden op de juiste manier.
Wij moeten ons realiseren dat wij er niet aan kunnen ontsnappen om foutloos te zijn. Hoe men het draait of keert zal er altijd wel iets te vinden zijn dat eigenlijk een berisping tot zelfs een straf verdient. In de wereld hebben wij de verplichtingen tegenover de maatschappij met daarnaast de belangrijkere leerstellingen die Christus naar voor heeft gebracht. Als Christen moeten wij op zijn minst Gods Wetten onderhouden. Wij zijn echter door onze Leermeester verwittigd dat wie de hele wet onderhoudt, maar op één punt struikelt ten aanzien van alle geboden toch in gebreke zal blijven. (Jakobus 2:10).

“Als iemand zich aan de hele wet van God houdt, maar die op één punt overtreedt, is hij in feite net zo schuldig als iemand die de hele wet heeft overtreden.” (Jak 2:10 BOEK) Dit zou dan inhouden dat deze persoon als de andere overtreder de gelijke straf zou moeten krijgen.

De morele wet  houdt geen rekening met de zwakheden die wij als menselijke wezens hebben. De morele wet houdt geen rekening met onze afkomst en over onze gebreken. Ze verzoekt ons volledig moreel juist te zijn. In wezen moet een rechtvaardige wet voor iedereen gelijk zijn, waar die persoon zich ook moge bevinden op de sociale ladder, of tot welke cultuur deze moge behoren. Wel of geen opvoeding, of achtergrond zouden dan geen rol mogen spelen. Iemand die partijdig handelt overtreed zelf ook reeds de wet, wat inhoud dat men dus ook geen partij voor zwakken of sterken mag nemen. Een groter respect of minder goedwillendheid tonen voor een of andere partij zou reeds een vooringenomenheid inhouden, welk ook strafbaar is voor de wet. (Jakobus 2:9)

Op dat vlak van oordelen treffen naar anderen toe, zou men kunnen zeggen dat het wel in orde zou kunnen zijn als wij dan de koninklijke wet of Gulden Snede zouden vervullen volgens het Woord van de Heilige Schrift dat wij onze naaste liefhebben als onszelf. (Jakobus 2:8). De Wet der naastenliefde geeft ons te kennen dat wij elkanders moeilijkheden of lasten mee kunnen dragen en moeten verdragen, waardoor wij de wet van Christus na kunnen leven en zo daardoor de wet van Christus kunnen vervullen. (Galaten 6:2) Maar dit houdt ook in dat het grondvest der Wetsverwachting ook zou gehouden worden. Namelijk is er het allereerste Gebod van God dat zegt dat wij de Heer onze God met ons ganse hart, onze gehele ziel en al ons verstand moeten liefhebben . Jezus herinnerde ons er aan dat dit het grote en eerste gebod is . Een tweede, dat hiermee gelijk staat, luidt: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt de gehele Wet en Profeten. (Deuteronomium 6:5; Mattheus 22:37-40) die gedachte laat ons merken dat wij de Liefde van God niet kunnen scheiden van de Liefde van Jehovah voor de mensen en de liefde van ons voor de mensen.

Degene die men liefheeft, zal aan degene die liefde bewijst, teruggeven wat hem toekomt. God is er bewust van hoe de mens samengesteld is en hoe hij het moeilijk heeft om steeds op het rechte pad te blijven. Maar wij kunnen ons niet aan onze verplichtingen onttrekken zo als wij ons ook niet aan ons eigen vlees en bloed kunnen onttrekken. (Jesaja 58:7)

Wij moeten weten dat de wet het werk van de Geest is, maar dat wij door onze natuur steeds uitgeleverd blijven aan de zonde. (Romeinen 7:14) Christus Jezus heeft, met Zijn overgave aan de mensheid en aan God, ons in de wereld op een keerpunt gebracht. Elke mens kan nu zichzelf plaatsen onder de controle van Jehovah, die ons de mogelijkheid heeft gegeven om te regeren over de tempel van de Heilige Geest. Door Christus zijn wij gekocht om ons lichaam en ziel te kunnen aanbieden als woonplaats van Gods Geest. Nooit hebben wij aan ons zelf toebehoort. In het begin heeft Jehovah de wereld geschapen en heeft ons alles aangeboden, maar de hebzucht heeft haar tol geëist en heeft de macht ook over anderen gebracht.Uiteindelijk heeft Jehovah de macht over de wereld overgedragen aan Zijn Zoon. Hij heeft geleden, is gestorven en weer levend geworden om Heer te zijn over levenden en doden.

De grond of het fundament van Christus moet gebaseerd zijn in een leer die niet verduisterd is door dwaalleren.

Zodra wij gaan beseffen dat als we de wet in acht nemen maar op één punt struikelen, ons  schuldig maken  aan overtreding van alle wetten kunnen wij er naar uit zien om Gods Werkende Kracht (de Geest) over ons te laten komen. Zo moeten wij tot inzicht komen dat het enkel door de dood van Jezus Christus is dat wij gerechtvaardigd kunnen worden bij God. Jehovah heeft ons de mogelijkheid gegeven om tot verzoening te komen met Hem. Daar is Gods Zoon, Jezus Christus in het strijdperk getreden om het Kwaad te overwinnen. Door de volmaakte offerdaad kunnen wij tot volmaaktheid komen indien wij ook bewust zijn van onze nietigheden en er iets willen aan doen.

Indien wij niets willen veranderen aan ons karakter en aan onze gebreken laten wij zien dat wij eigenlijk niet willen luisteren naar Jezus wiens woorden door het evangelie naar ons toe gebracht zijn geworden. Het negeren van de Boodschappen uit het Goede Nieuws staat dan gelijk aan ongehoorzaamheid tegenover God. Dit zou dan ook één van de tekenen zijn die als bewijs kunnen aangevoerd worden dat onze liefde niet echt naar God uit gaat. Zou een Vader vaste negering der Godswetten of regelmatige tegenstribbeling er aan blijvend door de vingers zien?

God zelf zal uit liefde voor Zijn schepping ons niet vervloeken. Maar wel dragen wij de eigen verantwoordelijkheid over de uitspraken over ons. De opdracht die elke Christen heeft gekregen is zich als waardig volger van Jezus Christus, de Messias, anderen te laten aanvoelen dat zij liefde uitdragen. In navolging van Christus’ leer moeten wij ons ook onbevooroordeeld aan anderen willen overgeven. Dit zal vast ook opofferingen of wijzigingen aan onze standpunten vragen.

Zodra Gods Wil volledig in controle is over ons zal de druk in ons weg genomen worden. Dan zullen wij de bevrijding kunnen voelen die dankzij Gods Zoon ons ook als Zijn medebroeder, kind van God laten zijn zal . Door al onze gebreken zouden wij hier nooit aanspraak hebben op kunnen maken en daar ligt dus de achtergrond gedachte van de Redding door Christus en de zaligmakende gedachte dat wij enkel door aanvaarding van de Nazareen als onze Verlosser, wij ook daadwerkelijk die zaligmakende Verlossing zullen kunnen genieten. Enkel Christus was een mens van vlees en bloed, die kon verschijnen voor onze Schepper, zonder enig gebrek. Hem kon niets ten laste gelegd worden. Hiertegenover konden wij niets van wat wij van onze voorouders geërfd hebben voorleggen om ons vrij te kopen. Uit ons zelf kunnen wij niets, en door middel van geërfde zaken kunnen wij nog niets meer.

In die zin worden wij gerechtvaardigd zonder enige wetsvorm, maar door het geloof in Christus en in datgene wat God en Zijn Geboden aan gaan. (Romeinen 3:28) volgens Paulus is er geen enkele wet die ons in die mate kan vrijspreken voor God. Weldegelijk zal het door het  geloof in Christus zijn, dat wij bevrijd worden  van alle schuld en zullen wij daardoor recht voor God komen te staan ; iets wat men nooit zou kunnen bereiken door zich aan de wet van Mozes te houden. Het is de hoop in Christus die ons de mogelijkheid tot bevrijding zal geven (Handelingen der Apostelen 13:39; Hebreeën 7:19) Lukas schrijft dat het daarom is dat er voor hen die in eendracht met Christus Jezus zijn, geen veroordeling is. Let op dat hij zegt dat die eendracht er moet zijn. Zonder eendracht met Christus, wat een volledige naleving van Zijn leer inhoudt, is er weldegelijk kans tot veroordeling. Wij moeten weldegelijk een geesteshouding aan nemen.  De Wet heeft niets tot volmaaktheid gebracht, maar het bovendien invoeren van een betere hoop wel, waardoor wij tot God naderen. (Handelingen der Apostelen 13:38-39; Hebreeën 7:19)

God heeft Christus als zoenoffer gesteld door middel van geloof in zijn bloed.Terwijl wij nog zwak waren, is Christus op de bestemde tijd voor goddelozen gestorven. Dit heeft hij gedaan om zijn eigen rechtvaardigheid tentoon te spreiden, want hij vergaf de zonden die in het verleden — terwijl God verdraagzaamheid oefende — waren geschied,  ten einde in dit tegenwoordige tijdperk zijn eigen rechtvaardigheid tentoon te spreiden, opdat hij rechtvaardig zou zijn, ook wanneer hij de mens die geloof in Jezus heeft, rechtvaardig verklaart. Want indien door de overtreding van de ene [mens] de dood als koning heeft geregeerd door bemiddeling van die ene, zullen veelmeer zij die de overvloed van de onverdiende goedheid en van de vrije gave van rechtvaardigheid ontvangen, in het leven als koningen regeren door bemiddeling van de ene [persoon], Jezus Christus. Daarom dan, gelijk het door middel van één overtreding voor alle soorten van mensen op veroordeling is uitgelopen, evenzo loopt het er ook door middel van één daad van rechtvaardiging voor alle soorten van mensen op uit dat zij rechtvaardig verklaard worden ten leven.  Want zoals door de ongehoorzaamheid van de ene mens velen tot zondaars werden gesteld, zo zullen ook door de gehoorzaamheid van de ene [persoon] velen tot rechtvaardigen worden gesteld. Zoals door één mens de zonde de wereld is binnengekomen en door de zonde de dood, en aldus de dood zich tot alle mensen heeft uitgebreid omdat zij allen gezondigd hadden, is er ons verzoening der zonden gebracht Tot aan de Wet was er zonde in de wereld, maar zonde wordt niemand toegerekend wanneer er geen wet is.Waar blijft het roemen dan? Het is uitgesloten. Krachtens welke wet? Die van de werken? Volstrekt niet, maar krachtens de wet van het geloof. Want wij zijn van oordeel dat een mens door geloof rechtvaardig verklaard wordt, afgescheiden van de werken der wet.  Of is hij alleen de God van de joden? Is hij het ook niet van mensen der natiën? Ja, ook van mensen der natiën,  indien God werkelijk één is, die besnedenen rechtvaardig zal verklaren ten gevolge van geloof en onbesnedenen rechtvaardig zal verklaren door middel van hun geloof.  Doen wij dan door middel van ons geloof de wet teniet? Dat geschiede nooit! Integendeel, wij bevestigen de wet.De Wet nu is erbij gekomen opdat het overtreden overvloedig zou zijn. De Wet heeft een schaduw van de toekomstige goede dingen, maar niet het wezen van de dingen zelf, kunnen [mensen] nimmer met dezelfde slachtoffers die zij voortdurend van jaar tot jaar brengen, degenen die toetreden, tot volmaaktheid brengen. Maar waar de zonde overvloedig was, was de onverdiende goedheid nog overvloediger.

Laten wij daarom, nu wij ten gevolge van geloof rechtvaardig verklaard zijn, vrede genieten met God door bemiddeling van onze Heer Jezus Christus,  door bemiddeling van wie wij ook door geloof onze toegang hebben verkregen tot deze onverdiende goedheid waarin wij thans staan; en laten wij juichen op grond van hoop op de heerlijkheid Gods. Maar God beveelt zijn eigen liefde jegens ons hierin aan, dat Christus voor ons is gestorven terwijl wij nog zondaars waren. Veelmeer zullen wij daarom, aangezien wij nu door zijn bloed rechtvaardig verklaard zijn, door bemiddeling van hem van gramschap worden gered.  Want indien wij, toen wij vijanden waren, met God werden verzoend door middel van de dood van zijn Zoon, zullen wij veelmeer, nu wij verzoend zijn, gered worden door zijn leven. En dat niet alleen, maar wij juichen ook in God door bemiddeling van onze Heer Jezus Christus, door bemiddeling van wie wij nu de verzoening hebben ontvangen. Want Krachtens de genoemde „wil” zijn wij geheiligd door middel van de offergave van het lichaam van Jezus Christus, eens voor altijd.

Alhoewel de Wet niets tot volmaaktheid heeft gebracht, maar het bovendien invoeren van een betere hoop wel, kunnen wij  daardoor tot God naderen. Want de wet van de geest die leven geeft in eendracht met Christus Jezus, heeft ons vrijgemaakt van de wet van de zonde en de dood.  Aangezien er een onvermogen van de zijde der Wet was, zwak als ze was vanwege het vlees, heeft God, door zijn eigen Zoon te zenden in de gelijkenis van het zondige vlees en betreffende zonde, de zonde in het vlees veroordeeld,  opdat het rechtvaardige vereiste van de Wet vervuld zou worden in ons, die niet in overeenstemming met het vlees wandelen, maar in overeenstemming met de geest.

Nooit zullen wij er ons op kunnen beroepen volledige vrijspraak te genieten en daardoor een volledig probleemloos leven tijdens ons (eerste) aardse leven te genieten en na onze dood een gegarandeerde vrijspraak te krijgen. Het is niet zo maar dat wij kunnen rechtvaardigd worden. maar als wij in ons geloof ook de daden bij het woord voeren, zullen wij er op aan kunnen dat de Rechter onze fouten zal vergeven. Zo kunnen wij de hoop koesteren die niet tot teleurstelling zal leiden, want de liefde van God is in ons hart uitgestort door middel van de heilige geest, die ons door gratie werd gegeven.

De erfenis zal ons niet in de hemel brengen.

* Linken naar MSN paginas zullen vanaf februari 2011 niet meer werken. Voor die linken raden wij u aan de trefwoorden te gebruiken om onder de ‘tags’ het onderwerp met desbetreffend artikel te vinden op:
Read Full Post | Make a Comment ( 4 so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 428 other followers

%d bloggers like this: