Archive for September, 2005
Gebed werkt
Gebed Werkt
Wij moeten er ons echter van bewust zijn dat mensen veel momenten in hun leven tegen komen waarop zij zullen moeten vaststellen dat zij het niet alleen kunnen klaren.
Houding Christenen tegenover andere Christenen
” Een nieuw gebod geef Ik u: gij moet elkaar liefhebben, zoals Ik u heb liefgehad, zo moet ook gij elkaar liefhebben. Hieruit zullen allen kunnen opmaken, dat gij mijn leerlingen zijt: als gij de liefde onder elkaar bewaart.’” (Joh 13:34-35 WV78)
Een nieuw gebod dat zeer overkoepelend is want als wij anderen liefhebben zoals onszelf moet het wel goed kunnen lopen. “heb elkaar lief”. Zoals Christus de apostelen en ons heeft liefgehad, zo moeten wij eigenlijk elkaar liefhebben. Aan onze liefde voor elkaar zal iedereen zien dat wij Christus‘ leerlingen zijn.
Met al die scheuringen is het zeer moeilijk voor anderen te merken dat het ware Christenen zijn die zelfopofferende liefde voor elkaar willen betonen en de behoeften van hun geloofsgenoten boven die van zichzelf te plaatsen.
In zijn beroemde Apologeticum citeerde de tweede-eeuwse schrijver Tertullianus mensen die over de christenen zeiden: “Zie hoe zij elkaar liefhebben en hoe zij bereid zijn, voor elkander te sterven.’
Ik herinner mij als kind veel verhalen gelezen te hebben over de eerste Christenen en de vervolgingen die zij te verduren kregen. Ook ben ik gezegend geweest in 1983 ondergrondse christelijke steden te mogen bezoeken in Cappadocië. Men kon zich goed inbeelden hoe de 1 ste en 2 de eeuwse Christenen daar moesten leven. Toen stond eensgezindheid en eendracht nog hoog in het vaandel.
Toen konden zij elkaars lasten blijven dragen en aldus de Wet van Christus vervullen. In de Handelingen van de apostelen komen wij ook te weten dat er reeds in de vroege eeuwen van onze tijdreking meningsverschillen voor deden.
Vandaag zouden er velen een les kunnen aan nemen hoe de apostelen wisten om te gaan met die verschillen hoe men dacht God te moeten loven.
Door onze onvolmaaktheid zijn wij geneigd om in de valkuilen van onze eigen zwakheden te vallen. De eigenwaarde en vooropstelling van eigen ideeën is het gevaarlijkste. Zelfzucht is namelijk een van de grootste obstakels om de Wet van Christus te gehoorzamen.
Vandaag wordt die neiging versterkt door de stress van het dagelijkse leven, de competitiegeest op de school of op het werk en de strijd om de eindjes aan elkaar te knopen. Machtswellust heeft door de eeuwen heen steeds verdeling teweeg gebracht en de kerkgemeenschappen hebben daar niet aan kunnen ontsnappen. Die machtsverdelingen brachten met de vele scheuringen en groeperingen ook een concurrentiegevoel alsook een tegenstandersgevoel.
Zich zelf verloochenen ten voordele van een groep of gemeenschap wordt alsmaar moeilijker. En in de groepen gaat een sterke overbeschermingsdrang er juist voor zorgen dat men een negatief gevoel krijgt als buiten staander, maar dat ook in de groep zelf vlugger zaken uit proporties worden getrokken en weer verdeeldheid te weeg brengen.
Dat men op de hoede moet blijven overeenkomstig Gods Woord (Psalm 119:9-16) te kunnen blijven leven begrijp ik, maar ik vind het zeer gevaarlijk als een gemeenschap uit angst voor andere ideeën zichzelf gaat overbeschermen en argwanend wordt bij elk ander woord gebruik of bij elke andere formulering dan men gewoon is.
Het is aan de leiders van de ecclesia om voldoende kracht in de gemeenschap te pompen om de leken de vrijmoedigheid van het spreken te geven zodat zij juist met de Heilige Geest vervuld kunnen geraken en de moed kunnen opnemen om met vrijmoedigheid te spreken en van gedachten te kunnen uitwisselen. Anders ontstaat het gevaar dat niemand iets zal durven bevragen in de gemeenschap en dat bepaalde personen dan steeds het hoge woord zullen voeren en dan ook hun gedachtegoed zouden kunnen opdringen aan anderen. Een groepering zou dan ook zo valse leerstellingen kunnen opdringen aan hun leden, terwijl deze hun stem gesmoord zullen voelen.
Wij moeten er voor zorgen dat wij als Christenen elkanders vrijheid respecteren en oor hebben voor eenieders meningsuiting. Eveneens moeten wij er voor zorgen geen tunnelvisie te krijgen door strenge oogkleppen of kleinzieligheid te kweken, maar moeten wij breeddenkend blijven.
+++
Over Cappadocië kan je onder meer vinden:
Related articles
- Beautiful Cappadocia – Goreme, Turkey (travelpod.com)
Cappadocia is famous for its surreal landscape of what are called Fairy Chimneys – they come in various shapes and sizes and are made naturally by the erosion of the super soft volcanic rocks. What makes the area really fascinating though, is that people live in these things and have made them into cave-like houses.We visited a large, maze like underground city – one of 36 underground cities in Cappadocia. It was just amazing as there were tunnels and doorways leading everywhere. It comprised of 8 floors, going 80m deep. There was a school, living quarters and an even a winery. The cities were originally built for people to live in during times of danger – people would live down there for up to 6 months at a time
Goreme Open Air Museum 3. The cities were originally built by the Hittites around 2000 BC but have been considerably expanded over the years.
- Land of beautiful horses (geokult.wordpress.com)
The surrealistic geological formation of Cappadocia is one of the wonders of the world. It is the result of the natural forces during the intense volcanic activity. In addition to the European Alps, the Taurus Mountains of southern Anatolia were formed during the Tertiary period of geological development (65 million to 2 million years ago). - Home sweet cave (seattletimes.nwsource.com)
A small dwelling carved into the volcanic rock of the hillside - Uchisar & Horse Ride – Uchisar, Turkey (travelpod.com)
Many rooms hollowed out into the rock are connected to each other with stairs, tunnels and passages. At the entrances of the rooms, there are millstone doors, just like the ones in the underground settlements, used to control access to these places. - Things to do in 5 days in Cappadocia (ask.metafilter.com)
As far as underground cities go, the main ones are Derinkuyu and Kaymakli. I’ve been to both, and thought Kaymakli was somewhat more interesting due to smaller rooms and funkier geometry. However, if you’re a very large person you may have a hard time in Kaymakli as there are a couple sections that get both narrow & low-ceilinged. I’m 6’4″ and it was no problem, but I’m also thin so I could scrunch up easily.I also liked scrambling about the ruins near Yaprakhisar, although you do have to be a bit intelligent about risks.
I kind of loved the Mirror Church (Aynali Church) on the road from the Goreme Open-Air museum to Ortahisar. Very tiny, very dark, with a lonely caretaker who made me tea. It’s less showy than the Open-Air churches but cool! Bring your headlamp. I loved walking the Rose Valley too.
Jaar van Gebed
Jes. 42:8, Belgische PB; Matth. 4:10, PC: „Ik ben de Heer [„Jahweh", PC; „Jehovah", NW], dit is mijn naam: mijne eer sta ik aan een andere niet af; de lof die mij toekomt aan geene beelden.” „Ge zult den Heer uw God [„Jehovah, uw God", NW] aanbidden, en Hem alleen dienen.” (Ook Psalm 115:4-8, of 113:4-8 tweede stel nummers in PB.) (Het gebed is een vorm van aanbidding. Zou het God behagen als u voor beelden geknield [of in een andere houding] zou bidden?)
God heeft het door de eeuwen heen duidelijk gesteld dat Hij geen aanbidding van beelden wenst. Dankzij de offerdaad van Christus zijn andere offers in wezen ook niet meer nodig. Jezus, de zoon van God heeft er voor gezorgd dat wij nu rechtstreeks tot Zijn en onze Vader kunnen bidden.
Vandaag 22 September en vooruitzicht op Vrede
+++
Related articles
- United Nations Peacekeeping Forces
United Nations Peacekeeping, not being a particular singular country force, helps countries torn by conflict create the conditions for lasting peace. They are comprised of civilian, police and military personnel and depend on contributions from Member States.
In addition to maintaining peace and security, peacekeepers are increasingly charged with assisting in political processes; reforming judicial systems; training law enforcement and police forces; disarming and reintegrating former combatants; supporting the return of internally displaced persons and refugees. - Four UN peacekeepers killed, 7 injured by landmine in Abyei (cnn.com)
Zelfs na jarenlange strijd en overeenkomst om het land te splitsen, proberen volkeren nog verder de regieo’s op te splitsen en weinig te doen voor de armoede en honger van de bevolking.
In de regio zo groot als Connecticut, vindt men Abyei de thuisbasis van de Ngok Dinka mensen, die nauw zijn verbonden met het Zuiden, maar het gebied dient ook als begrazing gronden voor de noordelijke Misseriya stammen.
Een slagveld voor tientallen jaren in de wrede burgeroorlog, uitgevochten tussen noordelijke en zuidelijke krachten, blijft het nog een heikel twistpunt. Een referendum over de vraag of het gebied deel moeten uitmaken van het noorden of het zuiden wordt vertraagd door meer dan onenigheid over wie in aanmerking komt om te stemmen.
Soudan
- Tropical Storm Emily on Path Toward Haiti (foxnews.com)
Ook bij stormen kunnen de UN troepen klaar staan.Tropical Storm Emily brushed past Puerto Rico (August 2-3, 2011) and set its sights on the Dominican Republic and Haiti, where more than 630,000 people are still without shelter after last year’s earthquake.
The United Nations peacekeeping force in Haiti notified its 11,500 troops to be on standby in case they need to respond, said Sylvie Van Den Wildenberg, a spokeswoman for the U.N. peacekeeping mission. The International Federation of Red Crossand Red Crescent Societies also, put emergency teams on standby, which have access to relief supplies already in place for up to 125,000 people in seaside towns throughout the country. - French peacekeepers hurt in Lebanon bombing (cnn.com)
UNIFIL has been in southern Lebanon since a 1978 conflict with Israel. After the 2006 war between Israel and Lebanon’s Hezbollah militia, the peacekeepers’ mandate was expanded to include helping Lebanon keep the country’s south “free of any armed personnel, assets and weapons” other than government troops. - Ook al vindt men over de gehele wereld Unifil of UNForce troepen kunnen deze blauwhelpen dikwijls niet echt verder veel doen en moeten zij soms toekijken zoals in Cebrenica hoe mensen uitgemoord worden.
- Envoyé spécial génocide cebrenica 8ooo hommes massacrés pourquoi ?
Eucharistische vieringen
Het oudste getuigenis over de eucharistie is volgens Marcelle Thielman in Kerk en Leven niet te vinden in de evangelies, maar bij de apostel Paulus. Deze schrijft namelijk in de eerste Korintiërsbrief: „Zelf heb ik van de Heer de overlevering ontvangen die ik u op mijn beurt heb doorgegeven: dat de Heer Jezus in de nacht waarin Hij werd overgeleverd, een brood nam, het dankgebed sprak, het brood in stukken brak en zei: ‘Dit is mijn lichaam, het is voor jullie. Blijf dit doen om Mij te gedenken.’
Volgens mij vinden wij echter in de evangeliën reeds genoeg aanwijzingen over wat Christus deed op de Pascha viering.
Eerst en vooral kunnen wij een inleiding vinden tot de instelling van Eucharistie of het Breken van het Brood (zoals het bij de Broeders in Christus wordt genoemd). (#Lu 22:15-18)
Daarna krijgen wij te horen wat Christus op Zijn Laatste Avondmaal met de apostelen volbracht. Wij kunnen duidelijk de instelling van de Eucharistie vinden bij Markus Mattheus en Lukas. (#Mr 14:22-25; Mt 26:26-29; Lu 22:18,19-23)
Ook in de Handelingen lezen we over het „breken van het brood”.
In de wereldse zowel in de geestelijke geschriften vinden wij tekenen dat de volgelingen van Christus samen kwamen om dat Laatste Avondmaal te herdenken. Jezus’ leerlingen bleven immers door het breken van het brood, overigens de gebruikelijke uitdrukking voor het nuttigen van de maaltijd, doen wat Jezus vóór zijn lijden en dood had voorgedaan.De oudste richtlijnen voor de liturgie en de kerkorde kennen we uit de zogeheten Didachè of Leer van de apostelen, geschrift dat pas in 1875 werd teruggevonden.We herkennen daarin zinnen die wij vandaag nog horen tijdens de eucharistie in de Rooms Katholieke Kerk, bijvoorbeeld „van U is de macht en de heerlijkheid in eeuwigheid”. Aanvankelijk was het christelijke vieren nog sterk geënt op het joodse ritueel van de synagoge. Na het jaar 70 en de definitieve breuk tussen christenen en joden kwam er een eigen christelijk ritueel.Tal van aan het jodendom ontleende woorden en teksten bleven echter ook nadien in gebruik.
In de tweede eeuw had het christelijke vieren al een vaste vorm gekregen. Gelovigen lazen uit het Oude en Nieuwe Testament, de voorganger sprak de homilie uit. Er waren voorbeden en men gaf elkaar de vredeskus. De gelovigen brachten brood en wijn aan, gevolgd door een dankzegging en gebeden. Na de consecratie reikten diakens de communie uit (onder de gedaanten van brood en wijn) en brachten die ook naar de afwezige gemeenteleden. Eucharistie betekend dankzegging en werd aanschouwd als een samenzijn van de gemeenschap als dankbetuiging voor Jezus Zijn offerdaad. Geleidelijk aan slopen er allerlei tradities en niet joodse gebruiken in de vieringen.
Vanaf de tweede eeuw hadden christenen het over de “Maaltijd des Heren” als eucharistie. Het Tweede Vaticaans Concilie zou de term Eucharistie herwaarderen, maar bouwde de idee er in dat men het geheim van de ‘werkelijke tegenwoordigheid’ van het bloed van Christus onder de gedaante van brood en wijn zou hebben. geleidelijk kwam het in opgang om te gaan denken dat Christus zich op een onbloedige wijze zou offeren aan Zijn Vader en het een bovennatuurlijk voedsel zou zijn voor de ziel. (Volgens de RKK). De Eucharistie werd het offer (Misoffer) en een Sacrament (Heilig Sacrament des Altaars). Het begrip mis (van het Latijnse missa, zending) kwam pas in de vijfde eeuw in zwang.
De communie werd het derde voorname deel van die mis en begon met het Pater Noster(Onze Vader) en eindigt met de Heilige Communie van de priester, welke de zogezegd heilige vereniging zou zijn. De RKK begon het brood van de wijn te scheiden en enkel de priester mocht later de zogenaamde twee gedaanten ontvangen.In de RKK kwam er ook een Geestelijke Communie waar men een geestelijke deelname aan de Heilige Eucharistie had, zonder sacramentele nuttiging.Tijdens de eerste eeuwen waren ritueel en taal door iedereen te verstaan. Men sprak gewoon in de moedertaal of nam de door de meesten gekende taal om met elkaar te kunnen communiceren, meestal de handelstaal. Voor de bijeenkomsten kwam de christengemeente tijdens de eerste eeuwen zo wel voor de studie van Gods Woord als voor de ophaling van de gebeurtenissen rond Christus en voor de eucharistie samen in een huis van een gemeentelid. In wezen waren het Huiskerken en zo zouden wij vandaag ook nog Kerkgemeenschap kunnen houden.Was in de prille Kerk de eucharistie verbonden met het nuttigen van de maaltijd, dan verdween dit aspect geleidelijk naarmate de gemeenten groeiden. Vanaf de vierde eeuw waren ook grotere gebouwen nodig daar Christenen openlijk bij elkaar konden komen en er veel plaatsen waren waar veel Christenen te samen wilden komen.
Vanaf de vierde eeuw werden de liturgische vormen meer eenduidig en was de leiding strakker. Afhankelijk van de plaats ontstonden ‘liturgische families’ zoals de Keltische, Milanese, Gallicaanse. Maar de Romeinse liturgie kreeg de meest bevoorrechte plaats toebedeeld.
Wij mogen echter niet vergeten dat niettegenstaande al de politieke inmengingen er ook Christenen waren die er de voorkeur aan gaven om in alle vrijheid ongebonden aan teksten of plaatsen, bij elkaar te komen en samen te bidden tijdens een gelegenheid waar ook als symbolische daad werd over gegaan tot het breken van het brood, ter herinnering van Jezus en het Laatste Avondmaal.
Doorheen de geschiedenis bleven kleine groepen de Bijbel trouw en trachtten onder elkaar het gemeenschapsgevoel sterk te houden, niettegenstaande de veelvuldige tegenstand welke soms tot aardse dood kon leiden.
Ook vandaag komen er nog gelovigen in kleine groepen samen, al of niet in huiskerken, om volgens de oude tradities, zoals beschreven in de Bijbel, in herinnering van het Laatste Avondmaal, Christus te gedenken en om god dankbaar te zijn voor de voorzieningen die Hij getroffen heeft om ons allen de kans te geven een zalige toekomst tegemoet te gaan.
+++
Gerelateerd artikel:
Jaar van de Eucharistie
Jezus heeft ons laten weten dat wij de Schriften kunnen bestuderen. Ook al denken wij daardoor eeuwig leven te hebben, moeten wij stappen ondernemen om verder te geraken. Welnu, de Schriften getuigen over Christus Jezus, en dan komt het er op aan om tot bij Hem te gaan. Sommigen durven niet tot de Messias gaan of zelfs maar over Hem spreken. Zij zijn bang om bij Jezus te willen komen om leven te ontvangen.
” Gij onderzoekt de Schriften in de mening daarin eeuwig leven te vinden, maar juist dezen getuigen over Mij. En toch wilt gij niet tot Mij komen om het leven te vinden.” (Joh 5:39-40 WV78)” God weet dat uw ogen open zullen gaan als u eet van die boom, en dat u dan gelijk zult worden aan God, door de kennis van goed en kwaad.’” (Ge 3:5 WV78)
Maar beseffen wij als Christenen wel dat God ons een Nieuwe Boom heeft geschonken. een nieuwe frisse loot welke overheerlijke vruchten heeft afgedragen op de korte tijd dat hij hier op de aarde kon groeien?
Christus is de Nieuwe Boom vol van kennis van Goed en Kwaad, die enkel Goeds kan afleveren en die Leven kan schenken.

Het Laatste Avondmaal uitgebeeld op een Oekraïnische icoon (1728). - Last Supper: An Ukrainian Icon (1728). Unknown artist. Original work in National Art Museum, Kiev.
God wil ons heilig hebben zo als Hij ook heilig is. In de eucharistie kunnen wij tot het ogenblik komen in heiligheid te vertoeven, zoals wij dat ook kunnen in de daad van het gebed en als wij de Woorden van god in ons willen doen ademen door de tekst van de Bijbel niet enkel in ons op te nemen maar er ook naar te leven.
Door te genieten van de Bijbelteksten en er over na te denken, kunnen wij in dat Woord van God groeien en kan de Kracht van Gods Woord over ons komen.
Als wij de Levenskracht van God over ons leven laten komen door de Wil van God te willen navolgen zullen wij kunnen wandelen op een wijze die God behaagt. Door onze navolging van Christus zullen wij ook deelgenoten kunnen zijn van Zijn heiligheid en zullen wij kunnen wandelen door het geheiligd leven.
Door de symbolische daad van het eten van brood en drinken van de wijn in herinnering aan het geofferde lichaam van Christus en het vergoten bloed van het Lam van God, kunnen wij in de maaltijd van de Heer verenigd zijn met broeders en zusters over heel de wereld, en dit in onze gemeenschap laten aanvoelen en laten zien door de vereniging in een maaltijd, of een gelijkaardige actie die mensen meermaals per dag in hun gezin doen om in leven te blijven. Zonder te eten en te drinken kan men niet leven.
Maar zonder te eten en drinken van het Nieuwe Verbond kan men niet Eeuwig Leven.
+++
Related articles
Read Full Post | Make a Comment ( None so far )Aanvang Nieuwe Schooljaar
zijn wij er ook van bewust dat wij een reisgenoot hebben die bereid is onze hand stevig vast te houden? Wat er ook op onze lever ligt, in onze gedachten omgaat, ons hart roert, God is ons nabij.
Laat onze ziel dorsten naar Jehovah, naar de levende God. (Ps 42:2)













